หัวหน้าห้องกับนายอันธพาล Ep.4 (END) คำเตือน : คำหยาบ , Dub-con
ผมไม่เคยคิด ว่าความสัมพันธ์ระหว่างผมกับไอ้รบจะมาถึงจุดนี้ มันเริ่มจากไอ้รบชอบแกล้งผม แล้วผมก็ตอบโต้มันบ้าง ผมคิดว่าผมกับมันคงเป็นคู่แค้นกันตลอดชีวิต แต่ทว่าวันหนึ่งผมก็ถูกมันเอาที่สวนสาธารณะ
แปลกมากที่ผมไม่ได้ขัดขืนมันให้มากพอ แต่ถึงขัดขืนไป ถ้ามันอยากทำจริง มันก็ข่มขืนผมได้อยู่ดี
ผมไม่อยากยอมรับว่าตัวเองเป็นเกย์ แต่ผมก็มีความสุขทุกครั้งที่เอากับมัน ตอนนี้มันไม่ได้แกล้งผมที่ โรงเรียนเหมือนเมื่อก่อน ทุกคนในห้องเลยแปลกใจมาก ที่ไอ้รบมันไม่หาเรื่องผม มันไม่ได้หยุดหาเรื่องผมหรอกครับ แต่มันมาแกล้งผมคืนตอนที่มันเรียกผมให้ไปมีอะไรด้วยมากกว่า
ทำไมผมถึงไม่ถอยห่างจากมัน หรือจริงๆแล้ว ผมไม่ได้คิดกับมันแค่เพื่อน และผมไม่ได้เกลียดมันตั้งแต่แรก
ที่จริง ครั้งแรกที่ผมเจอมันตอนขึ้น ม.4 ผมชื่นชมในตัวมัน แต่ก็ไม่ได้แสดงออกอะไร เพราะพวกเราเป็นผู้ชายด้วยกัน ไอ้รบมันทั้งตัวสูง ทั้งหล่อ ผลการเรียนก็ไม่ได้แย่ ผมเคยฝันว่าอยากตัวสูง หุ่นดีแบบมันบ้าง แต่มันก็คงไม่ได้เป็นดังหวังง่ายๆ ผมอยากจะเป็นเพื่อนกับมัน แต่ทว่ามันกลับแกล้งผมตั้งแต่เข้ามาม.4 จนถึงตอนนี้ มันก็ยังไม่หยุด
"ไอ้ออม เสาร์นี้ มึงมานอนค้างบ้านกูนะ"
ไอ้รบมันเดินมาคุยกับผม ตอนเอาสมุดการบ้านมาส่งที่โต๊ะผม ผมเงยมองหน้ามัน แล้วส่ายหน้าช้าๆ
"ไม่ได้ ติวเตอร์นัดกู เพราะวันอาทิตย์พี่เขาไม่ว่าง"
"ไรวะ มึงติดเรียนตลอด"
"ใกล้จะสอบเข้าแล้วนะ จะให้กูไร้สาระได้ไง มึงเองก็เหอะ อ่านหนังสือบ้าง"
"กูอ่านครั้งเดียวก็จำได้แล้วปะ"
"เออ หมั่นไส้ชิบหาย"
ผมยอมรับว่ามันเก่ง สมองมันดี แต่มันโคตรขี้เกียจ แต่ดูเหมือนมันจะไม่ได้ใส่ใจอะไรเท่าไหร่ มันก็เป็นของมันแบบนี้ แค่มันไม่ได้ไปหาเรื่องชกต่อยที่ไหน พ่อแม่มันก็โอเคแล้ว อันที่จริง คนที่มันมีเรื่องชกต่อยก็มีแค่ผมคนเดียวเท่านั้น ที่ผมบอกมันเป็นอันธพาล มันก็อันธพาลแค่กับผม
ไม่เข้าใจเลยว่า ผมไปทำอะไรให้มันหนักหนา มันถึงได้หาเรื่องผมนัก หรือว่ามันจะเกลียดผมมาก แต่คนที่เกลียดกัน เขาจะชอบมีเซ็กส์กันงั้นเหรอ มันไม่แปลกไปหน่อยหรือไง
"เอาเป็นว่า กูไปไม่ได้นะ"
ถึงผมจะติดใจที่มีเซ็กส์กับมัน แต่ผมก็ต้องเลือกเรียนมาอันดับหนึ่ง ผมเห็นมันหายใจแรง ท่าทางหงุดหงิด แล้วเดินจากไป ดูก็รู้ว่ามันไม่พอใจกับคำตอบของผม
.
.
.
เวลาผ่านมาเกือบสองสัปดาห์แล้ว ที่ผมกับไอ้รบแทบไม่ได้คุยกันเลย มันก็ไม่เข้ามาวุ่นวายกับผม ส่วนผมเองก็ไม่เข้าไปวุ่นวายกับมัน เหมือนต่างคนต่างอยู่ ผมเองรู้สึกหงุดหงิดอย่างที่ตัวเองก็ไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ยิ่งเห็นไอ้รบมันหัวเราะอารมณ์ดีกับไอ้เก้า เพื่อนต่างห้อง มันยิ่งทำให้ผมรู้สึกแปลกๆ
ผมไม่ชอบ ผมโมโห รู้สึกแย่ชะมัด
ผมคิดว่าตัวเองควรจะคุยกับมันให้รู้เรื่อง ว่าทำไมมันถึงทำเหมือนผมไม่มีตัวตนขนาดนี้ ตอนผมทักมัน มันก็ไม่สนใจ
วันนี้เป็นวันศุกร์ ผมตั้งใจไว้แล้วว่าจะต้องคุยกับมันให้รู้เรื่อง อีกไม่นานพวกเราก็จะเรียนจบแยกย้ายกันแล้ว ผมไม่อยากให้พวกเรามีอะไรต้องติดค้างกัน
ผมชะงักเท้า เมื่อเห็นไอ้รบมันขึ้นคร่อมมอเตอร์ไซต์คันโปรดของมัน แต่มันไม่คร่อมแค่คนเดียว เพราะไอ้ก้านมันก็คร่อมซ้อนตามด้วย
"ทำไมพวกมันไปด้วยกัน"
ทั้งสงสัย ทั้งหงุดหงิด สุดท้ายผมก็เรียกพี่วินให้ขับรถตามพวกมันไป ไอ้รบมันขับรถกลับบ้าน ความรู้สึกแย่ๆเกิดขึ้นในตัวผม ทำไมมันถึงพาไอ้เก้ามาที่บ้าน หรือมันคิดจะทำกับไอ้เก้า เหมือนที่ทำกับผม...
พวกมันสองคนเข้าไปในบ้านแล้ว ผมลงจากพี่วินแล้วจ่ายเงิน ผมยืนมองอยู่หน้าบ้าน ไม่รู้ทำไมใจผมถึงเต้นแรง ผมกำลังกลัวอะไรอยู่กันแน่ หรือผมกลัวว่าพอเข้าไปแล้ว ผมจะไปเห็นฉากของพวกมันกำลังมีอะไรกัน
ไอ้รบมันมีอะไรกับผม ทั้งๆที่มันเกลียดผม แล้วถ้ามันมีอะไรกับไอ้เก้าด้วย มันก็จะไม่ใช่เรื่องแปลกใช่ไหม แต่ทำไมผมถึงได้รู้สึกแย่มากขนาดนี้
ความสงสัย ทำให้ผมตัดสินใจเดินเข้าไปในบ้านมันโดยที่ไม่ได้ขออนุญาต ไอ้รบมันไม่ได้ล็อกบ้าน ผมก้าวเดินเข้าไปด้วยใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะ
ได้แต่หวังว่ามันจะไม่เป็นอย่างที่ผมคิด
"!!!"
แต่ภาพที่เห็น ทำให้ผมต้องหยุดชะงัก หายใจติดขัด เมื่อไอ้รบมันนอนเอนกายอยู่บนโซฟา ส่วนไอ้เก้านั่นนั่งคร่อมไอ้รบอยู่
"พวกมึง..."
เสียงผมหายไปในลำคอ ไม่รู้ทำไมรู้สึกเจ็บหน่วงที่ใจมากขนาดนี้ ผมหายใจไม่ค่อยออก
"มึงมาได้ยังไง"
"ไอ้รบ มึงกับไอ้เก้า...มึงกับมัน"
ผมพูดไม่ออก ไม่รู้ว่าควรจะพูดออกไปดีไหม ดวงตาผมมันร้อนๆ ทำไมผมถึงไม่เคยคิดเลยว่านอกจากกับผม มันก็คงจะทำเรื่องแบบนี้กับคนอื่นเหมือนกัน ผมคงสำคัญตัวผิดไปหน่อย ที่คิดว่ามันทำแค่กับผมคนเดียว
"กูกลับดีกว่า หมดหน้าที่กูล่ะ"
หูผมมันอื้ออึงไปหมด ทั้งเจ็บใจ แล้วก็รู้สึกแย่ อยากจะเข้าไปทุบตีไอ้รบแรงๆ แต่ขากลับไม่ยอมขยับ ได้แต่ยืนมองไอ้รบ ในขณะที่ไอ้เก้ามันออกจากบ้านไปนานแล้ว
"ไง...หึงกูจนน้ำตาไหลเลยเหรอ"
ไอ้รบมันเข้ามาหาผม มันยืนอยู่ตรงหน้าผม นิ้วของมันกำลังเกลี่ยน้ำตาให้ผม ผมหันหน้าหนี ปัดมือมันไปไกลๆ
"พูดเหี้ยอะไรของมึง"
"ถ้ามึงไม่หึงกู แล้วมึงจะร้องไห้ทำไม"
"กูไม่ได้ร้อง ปล่อยกู!"
ผมหมุนกายจะกลับ แต่ไอ้รบมันกอดผมจากด้านหลัง มันวางคางเกยไหล่ผม จมูกโด่งกดเข้าที่ซอกคอผม
"เวลาที่มึงไม่ได้คุยกับกู มึงคิดถึงกูอยู่ใช่ไหมล่ะ"
"กูไม่ได้คิดถึงมึง!"
"มึงมันปากแข็ง"
ไอ้รบมันบีบคางผม มันจับหน้าผมให้หันไปหามัน แล้วก้มลงมาจูบ มันจูบผมรุนแรง จนผมแทบจะลืมหายใจ ผมยกมือทุบมัน หวังให้มันปล่อยผม กว่ามันจะยอมให้ผมมีอิสระ น้ำลายผมก็ไหลมุมปากแล้ว แถมยังเจ็บปากเพราะมันดูดเม้มเหมือนหิวกระหายอีก
"ไม่ต้องมาจูบกู!"
"แต่กูอยากจูบมึง อยากเอามึง"
มันบอกพร้อมกับมือที่บีบขยี้ก้นผม ผมกำมือแน่น รู้สึกในอกมันอึดอัดไปหมด ผมทนไม่ไหวยกกำปั้นต่อยหน้ามัน จนหน้าหล่อๆของมันหันไปตามแรงต่อย
"ถ้ามึงอยากจูบ อยากเอา มึงก็ไปทำกับไอ้เก้า ไม่ต้องมายุ่งกับกู กูไม่อยากเห็นหน้ามึง กูเกลียดมึง"
ผมรีบหมุนตัวจะหนี แต่ไอ้รบมันไว พุ่งเข้ามาอุ้มผมพาดบ่า แล้วพาเดินขึ้นชั้นสอง ผมดิ้นพล่าน ไม่ต้องการให้มันจับกุม
"ปล่อยกู ไอ้เหี้ยรบ ปล่อยกู!"
ตุบ!
มันปล่อยผมก็จริง ด้วยการโยนผมลงเตียง ผมยันกายจะลุกขึ้น แต่มันก็ขึ้นคร่อมผม จับแขนทั้งสองของผมตรึงไว้กับเตียง
"มึงแม่งโคตรขี้หึง หึงเก่งกว่าที่กูคิด"
"กูไม่ได้หึง ไอ้เหี้ย ปล่อยกู"
"ถ้ามึงไม่หึง แล้วมึงจะประชดให้กูไปจูบ ไปเอากับไอ้เก้าทำไม"
มันสวนกลับจนผมไปไม่เป็น ผมหันหน้าหนีมัน แต่มันก็ใช้มือเพียงข้างเดียวจับข้อมือผม ส่วนมืออีกข้างมันก็จับคางผม
"มึงหึงกู"
"กูเปล่า!"
"กูกับไอ้เก้าไม่เคยมีอะไรกัน"
"หึ แล้วที่กูเห็น"
ผมแค่นเสียงออกไปอย่างหงุดหงิด ภาพที่ไอ้เก้าขึ้นคร่อมไอ้รบยังอยู่ในหัวผม ผมไม่อยากนึกถึง ยิ่งนึก ก็ยิ่งรู้สึกแย่ ผมได้ยินเสียงไอ้รบมันหัวเราะ
"มึงขำเหี้ยอะไร!"
"แม่ง...ไม่คิดว่าแผนไอ้เก้ามันจะดีขนาดนี้"
"แผน! แผนเหี้ยอะไรของมึง!"
"ก็แผนเอาคืนคนปากแข็งอย่างมึงไง หึหึ"
ผมจ้องหน้ามัน ไอ้รบมันได้แต่ยิ้มร้ายๆ แล้วอธิบายอย่างอารมณ์ดี
"มันแค่แนะนำให้กูไม่เข้าไปวุ่นวายกับมึง แล้วมึงก็จะกระวนกระวายมาหากูเอง แล้วก็จริงๆ มึงแอบตามกูมาบ้าน มันก็แค่แนะนำกูให้ทำให้มึงเข้าใจผิดว่ากูกับมันจะเอากัน มึงจะได้หึงไง"
"อะ ไอ้เหี้ยรบ ไอ้เหี้ยเก้า พวกมึงสองคนหลอกกู"
ผมดิ้นพล่าน เจ็บใจที่โดนหลอก แต่ก็โล่งใจอย่างมากที่พวกมันสองคนไม่ได้มีอะไรกัน ไอ้รบมันก้มลงมาจูบปากผมหนักๆอีกรอบ
"ถ้าไม่ใช่มึง กูก็ทำไม่ลง"
"มึงไม่ต้องมาพูดอะไรแปลกๆเลยนะ ปล่อยกู"
ใจผมมันเต้นไม่เป็นจังหวะแล้ว อยู่ๆไอ้รบมันก็พูดจาแปลกๆ
"มึงไม่คิดถึงกูเหรอ ไม่ได้คุยกับกูตั้งหลายวัน บ้านกูมึงก็ไม่มา ควยกู มึงก็ไม่ได้จับ"
"ไอ้เหี้ย มึงจะซึ้ง หรือมึงจะลามก"
ผมด่ามันเสียงดังลั่น ตอนนี้ผมร้อนไปทั้งแก้ม แค่คิดถึงอวัยวะเพศของมัน ร่างกายของผมก็ร้อนแปลกๆแล้ว ผมไม่ได้มีอะไรกับมันมานานมากพอสมควร พอคิดถึงลำกายยาวใหญ่ของมัน ผมก็เผลอกลืนน้ำลายอึกใหญ่
"อาการแบบนี้...เรียกว่า 'หิวควยผัว' หรือเปล่านะ"
มันก้มลงมาถามผมใกล้ๆ ผมหันหน้าหนี รู้สึกเขินและอายกับคำพูดของมัน แต่ทว่าพอหันไปอีกที แท่งเนื้อใหญ่ยาวของมันก็มาถูไถที่แก้มของผม
"อะ ไอ้รบ ทำอะไร เอาออกไปเลยนะ"
ผมร้อนไปทั้งร่าง หัวใจเต้นแรง ยิ่งแก่นกายของมันถูไถกับแก้มผม ก็ยิ่งทำให้ผมรู้สึกแปลกๆ ผมกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ พยายามไม่สนใจของมัน แต่มันก็ยังไม่วายถูส่วนหัวเบียดกับริมฝีปากผม
"หิวไม่ใช่เหรอ ทำไมไม่กินล่ะ กินเร็ว กูอุตส่าห์ป้อนถึงปากเลยนะ"
"สัด! อื้อ"
จังหวะที่ผมอ้าปากด่า มันก็ยัดพรวดเข้ามา ลำกายส่วนหัวมันเข้ามาในปากของผม ผมกลืนน้ำลายลงคอ อารมณ์ในร่างกายเริ่มครุกรุ่น ผมอยากจะต่อต้านมัน แต่ทว่าสิ่งที่คุ้นเคยในปาก ทำให้ผมทำในสิ่งที่ตรงข้ามกับสมอง
ผมเลียดูดส่วนหัวแก่นกายใหญ่อย่างหิวกระหาย ผมปรนเปรอให้กับมันอย่างลืมความโกรธเคือง
"ซี๊ดดด ไอ้ออม เสียวควย กูเสียวสัดๆ"
"อึก อึก"
ผมถอนปากออก มือที่ได้เป็นอิสระกลับไม่ผลักไสมัน ผมใช้มือจับลำลึงค์ใหญ่ของมันแล้วลากลิ้นเลียวนตั้งแต่ตรงหัวที่มันบานใหญ่ ไล้ลิ้นเล่นตรงรูฉี่มัน ก่อนจะดูดส่วนปลายมันซ้ำๆ แล้วดูดไปตามลำกายจนไปถึงพวงเนื้อของมัน
"อ่า..ดีชิบหาย ซูดด มึงดูดไข่กูด้วยเหรอ ไอ้ออม มึงแม่ง...โคตรเอ็กซ์เลยว่ะ"
มันก้มมองผม ผมรู้สึกว่าแก่นกายของมันเริ่มมีน้ำปริ่มที่ส่วนปลาย ผมใช้ลิ้นเลียตวัดซ้ำๆ ย้ำๆ ก่อนจะอ้าปากอมของมันให้ แล้วเริ่มขยับหัวรูดชักแก่นกายให้มัน จนมันเริ่มทนไม่ไหว
"ไม่ไหวแล้ว"
มันกดหัวผมเอาไว้ แล้วกระแทกแก่นกายของมันสูบเข้าสูบออกอย่างเอาแต่ใจ ผมมึนงง ได้แต่จับเอวมัน ปล่อยให้มันกระเด้าลำกายเข้าไปในปากผมอย่างเอาเป็นเอาตาย
"ซี๊ดด อื้อ อ่า..."
มันปลดปล่อยมาเต็มปากผม ผมค่อยๆกลืนลงคอจนหมด มันก็ถอนกายของมันออก
"ยะ อย่า ไม่เอา"
พอตั้งสติได้ ผมก็พยายามห้าม เพราะรู้ว่ามันกำลังสนใจรูของผม มันใช้มือช่วยรูดชักแก่นกายของผม จนผมร้องครางลั่น ไม่นานก็ปลดปล่อยออกมาเต็มมือ
มันปาดน้ำรักของผมไปป้ายที่รูคับแน่น ผมใจคอไม่ดี
"ไม่เอา กูไม่ได้ทำนาน มันเจ็บ"
"มึงไม่เจ็บหรอก"
มันบอกอย่างจริงจัง ก้มลงมาคลอเคลียแก้มผม ในขณะที่นิ้วมันก็ทำหน้าที่ร้ายกาจ เริ่มแทรกแทงเข้ามาในตัวผม จากนิ้วเดียว เพิ่มเป็นสองนิ้ว และสามนิ้ว
"อะ อึก พอแล้ว"
"ถ้ากูไม่ช่วยให้รูมึงขยาย ตอนกูยัดเข้าไป มึงจะเจ็บ"
ผมเลยเงียบ ไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองถึงได้ยอมให้ไอ้รบมันทำขนาดนี้
"อ๊า อ๊ะ อ๊า มึงแกล้งกู อ๊า หยุด"
ไอ้รบมันกระแทกกระทั้นนิ้วเข้ามาในก้นผม โดนทั้งจุดกระสันและทรมานในเวลาเดียวกัน ผมมึนเบลอไปหมด อยากจะหลุดพ้นจากตรงนี้ แต่มันก็เสียวกระสันในเวลาเดียวกัน
"อะ อ๊ะ อื้อ"
"คงพร้อมแล้ว"
มันบอกเสียงไม่ดังมากนัก แต่ผมได้ยินชัดเจน ไอ้รบมันจับขาผมดันจนติดหน้าอก จากนั้นมันก็ถอนนิ้วออก แล้วกดแทรกของใหญ่ยาวเข้าไปแทน จนผมอึดอัดไปทั้งร่าง
"อึก จุก กูจุก"
"ควยผัวมึงใหญ่ ยาว มึงก็ต้องทำใจ"
มันก้มลงมาหอมแก้มผม ผมมองมันตาเขียว
"ผัวบ้านมึงสิ อื้อ อะ อ๊ะ บะ เบา"
มันกระแทกก้นเบียดเข้ามาแรงขึ้นเหมือนไม่พอใจกับคำพูดผม
"ใครเป็นผัวมึง!"
ไอ้รบมันเริ่มโกรธ มันตีก้นผมหลายที จนผมร้องด้วยความเจ็บ น้ำตาคลอ
"กูถามว่าใครเป็นผัวมึง!"
"ฮึก มึง มึง...มึงเป็นผัวกู"
ผมตอบมันเสียงสั่น มันยิ้มพอใจแล้วเริ่มกระแทกลำกายเข้ามาในตัวผม ผมผวาร้องครางโอบกอดไอ้รบ ร่างกายสั่นคลอนไปหมด เพราะแรงกระแทกกระทั้นของผม
"ซี๊ดดด รัดกูแน่นๆ เสียวควยไปทั้งลำ ดี อึก รัดกูอีก"
มันก้มลงมาเลียแก้มผม น่าแปลกที่ผมไม่รังเกียจ แต่กลับแอ่นสะโพกให้มันกระแทกลำลึงค์ใหญ่ยาวเข้ามาลึกอีก ยิ่งมันกระแทก ผมก็ยิ่งเสียว ครางพร่า ขอร้องมันอย่างลืมอาย
"แรงอีก รบ...เอากูแรงๆ"
"หึหึ ขอกูใหม่สิ"
"อ๊า รบ เย็ดกู....เย็ดกูแรงๆ"
ผมขอร้องด้วยถ้อยคำหยาบคาย ไอ้รบมันยิ้มพอใจ แล้วกระเด้าความใหญ่โตของมันให้เข้ารูก้นของผมรุนแรงมากขึ้น ผมตัวสั่นคลอนไปตามแรงกระแทกนั้น ก่อนที่มันจะแรงสะโพกมากขึ้น แล้วกดอัดแช่แก่นกายเอาไว้ ปล่อยน้ำอุ่นร้อนเข้ามาในท้องผม
"มึงรู้ไหม ว่ากูอยากเย็ดมึงมากขนาดไหน แต่มึงก็ใจร้าย ไม่สนใจกูเลย"
มันถอนลำกายออก แล้วจับผมนอนคว่ำ มันตีก้นผมแรงๆ จนผมร้องเจ็บ มันแบะก้นผมออก ผมเอี้ยวตัวไปมอง มันกำลังโถมกายนอนทับจากด้านหลัง พร้อมกับกดแก่นกายเข้ามาในช่องทางของผม
"อ๊าาาา"
มันกระแทกเข้ามารวดเดียวจนมิดลำกาย มันนอนทับผม แต่สะโพกมันกลับเร่งซอยไม่ยั้ง ความใหญ่โตของมันสูบเข้าออกช่องทางของผม จนได้ยินเสียงน่าอาย เสียงเนื้อกระทบกันดังพับๆ ทำให้ผมรู้สึกเขินมากเลยทีเดียว
"ซี๊ด! ก้นมึงโคตรเด้ง"
ไอ้รบมันกระเด้าเอวใส่ไม่หยุดยั้ง ผมได้แต่กัดหมอน เพราะเสียวจนแทบจะบ้า ลำลึงค์ใหญ่กดกระแทกแทรกเข้ามาจนร่างกายผมจุกไปหมด เป็นอีกครั้งที่ไอ้รบมันปล่อยน้ำเข้ามาในตัวผม แต่มันก็ยังไม่พอใจ
ไอ้วายร้ายมันจับผมนอนตะแคง ไอ้รบแทรกตัวนอนข้างหลัง ช่วงล่างของเราสองคนยังเชื่อมกันอยู่ สติของผมเริ่มเลือนรางมากขึ้นทุกที
"กูคิดถึงมึงจนแทบจะบ้า อยากเย็ดมึง อยากจูบมึง อยากให้มึงสนใจแต่กู"
มันบอกข้างหูผม ขาข้างบนถูกมันจับยก เพื่อให้ตัวมันแทรกแก่นกายเข้ามาได้ง่ายขึ้น ผมหันไปมองมัน แก่นกายในตัวผมตอนนี้ขยายพองอีกแล้ว
"มึงพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง"
"มึงนี่มันโง่จริงๆ"
"อ๊าาาาา!!"
มันเริ่มกระแทกสะโพกสวนใส่ ผมถามมันเสียงสั่น
"อะ อื้อ มึงไม่บอกตรงๆ กูก็ไม่รู้หรอก"
"ได้"
มันกัดหูผม ผมตัวสั่น ไอ้รบมันกอดผมจากด้านหลัง ใช้นิ้วเขี่ยหัวนมผมไม่หยุด ผมร้องคราง รอฟังมันพูด
"กูชอบมึง"
เสียงทุ้มที่กระซิบข้างหู ทำให้ผมใจเต้นแรง ช่วงล่างของมันก็ยังเคลื่อนไหวไม่หยุดหย่อน ผมเชิดหน้าขึ้น ร่างกายบิดเร่า เสียวซ่านจนแทบจะทนไม่ไหว
"กูต้องการมึง"
"อื้อ..."
"มึงต้องเป็นของกูคนเดียวเท่านั้น"
"ขะ ของมึง อื้อ อึก"
ไอ้รบมันเร่งสะโพกรัวเร็วมากขึ้น จนกระทั่งมันเสร็จสม ปล่อยน้ำอุ่นๆใส่ท้องผมอีกเช่นเคย ทั้งผมและมันต่างก็หอบหายใจ
"ไอ้รบ ที่มึงพูด"
"อืม ใช่"
ไอ้รบมันเบียดตัวเข้ามาใกล้ผมมาขึ้น ตอนนี้มันกำลังนอนกอดผมจากด้านหลัง ช่วงล่างยังเชื่อมติด คางของมันเกยไหล่ผม
"มึงชอบกู ชอบตอนไหน ทำไมกูไม่รู้"
"กูชอบมึง ตั้งแต่วันที่มึงยอมเสียสละเป็นหัวหน้าห้อง ตั้งแต่วันนั้น กูก็มองมึงมาตลอด"
คำสารภาพของมัน ทำให้ผมใจเต้นแรง แสดงว่ามันชอบผมมาตั้งแต่ม.4 ผมเองก็แอบมองมันมาตั้งแต่ ม.4 แล้วเหมือนกัน
"กูนึกว่ามึงเกลียดกู มึงชอบแกล้งกู"
"ก็กูอยากให้มึงสนใจกู"
"แม่งเด็กว่ะ"
ผมพูดออกไปเบาๆ แต่ไอ้รบมันได้ยิน มันเลยงับไหล่ผม
"มึงว่าใครเด็ก!"
มันเบียดช่วงล่างบดขยี้ผม ผมร้องครางแผ่ว ไอ้รบยิ่งได้ใจ กดจูบที่ลำคอ
"มะ ไม่เด็กแล้ว"
"ดี"
ไอ้รบมันพอใจคำตอบ แต่มันก็ยังไม่หยุดแกล้งผม มือมันร้อนมาก แถมยังชอบลูบไล้ไปตามเรือนร่างของผม จนตอนนี้แท่งเนื้อของผมจะฟื้นคืนชีพอีกครั้ง
"อื้อ รบ อย่าแกล้งกู"
"งั้นมึงตอบกูมา ว่ามึงชอบกูไหม"
"คือกู..."
ผมไม่รู้ว่าเรียกว่าชอบได้หรือเปล่า แต่ผมก็สนใจแต่มัน
"ตอบกู อย่าลีลา เดี๋ยวกูเย็ดให้ขาถ่างเลยนะ ถ้ามึงไม่ยอมตอบ"
พอมันพูดแบบนั้น ผมก็รีบตอบทันที
"ชอบ! กูชอบมึง! กูชอบมึงมานานแล้ว ! ไอ้เหี้ยเอ้ย กูอาย"
บอกชอบเสร็จ ผมก็ได้แต่ยกมือปิดหน้า ผมได้ยินเสียงหัวเราะชอบใจของไอ้รบ มันกดจูบที่หลังของผม
"ดีใจ ที่ใจมึงกับกูตรงกัน"
"อ่า...อื้อ"
ผมเขินจนต้องหยิบหมอนมากอด ไอ้รบมันก็จับผมหันไปหามันอีก มันยื่นหน้ามาใกล้ผม แล้วจูบปากผมเบาๆ
"มึงเป็นคนของกู...มึงต้องคิดถึงแต่กู สนใจกูเยอะๆไม่งั้นกูจะเย็ดมึงให้ตายคาเตียง"
"น่ากลัวจริงๆ"
ผมกลัวครึ่ง ไม่กลัวครึ่ง เพราะรู้ว่ามันคงทำจริง แต่ก็คงไม่ได้ทำจนผมตายหรอกมั้ง
"มึงก็เป็นของกูคนเดียวเหมือนกัน ห้ามไปเอากับใครนะ ไม่งั้นกูจะตัดของมึงทิ้งเลย"
ไอ้รบหน้าเสียไปเลย มันยิ้มเจื่อน
"มึงก็โหดไปนะ"
"ควยมึง ก็ควรมีแค่กูที่เป็นเจ้าของไหม"
ไอ้รบมันยิ้มไม่หยุดเลยทีเดียว มันจับมือผมไปจับลำลึงค์ใหญ่โตของมันที่ถอนออกจากก้นผมแล้ว
"ดูแลลูกชายกูดีๆล่ะ กูยกให้มึงคนเดียว จะดูด จะเลีย จะอม หรือจะขย่ม กูยอมให้มึงทำกับลูกกูเต็มที่"
ผมละอึ้งกับคำพูดหื่นกามของมัน จึงได้แต่ยกมือตีอกมันไปหนึ่งที มันไม่โกรธ แต่หัวเราะชอบใจ กระชับอ้อมกอดผมให้แน่นขึ้น ก่อนจะก้มลงมาจูบหน้าผากของผมอย่างอ่อนโยน
END
แปลกมากที่ผมไม่ได้ขัดขืนมันให้มากพอ แต่ถึงขัดขืนไป ถ้ามันอยากทำจริง มันก็ข่มขืนผมได้อยู่ดี
ผมไม่อยากยอมรับว่าตัวเองเป็นเกย์ แต่ผมก็มีความสุขทุกครั้งที่เอากับมัน ตอนนี้มันไม่ได้แกล้งผมที่ โรงเรียนเหมือนเมื่อก่อน ทุกคนในห้องเลยแปลกใจมาก ที่ไอ้รบมันไม่หาเรื่องผม มันไม่ได้หยุดหาเรื่องผมหรอกครับ แต่มันมาแกล้งผมคืนตอนที่มันเรียกผมให้ไปมีอะไรด้วยมากกว่า
ทำไมผมถึงไม่ถอยห่างจากมัน หรือจริงๆแล้ว ผมไม่ได้คิดกับมันแค่เพื่อน และผมไม่ได้เกลียดมันตั้งแต่แรก
ที่จริง ครั้งแรกที่ผมเจอมันตอนขึ้น ม.4 ผมชื่นชมในตัวมัน แต่ก็ไม่ได้แสดงออกอะไร เพราะพวกเราเป็นผู้ชายด้วยกัน ไอ้รบมันทั้งตัวสูง ทั้งหล่อ ผลการเรียนก็ไม่ได้แย่ ผมเคยฝันว่าอยากตัวสูง หุ่นดีแบบมันบ้าง แต่มันก็คงไม่ได้เป็นดังหวังง่ายๆ ผมอยากจะเป็นเพื่อนกับมัน แต่ทว่ามันกลับแกล้งผมตั้งแต่เข้ามาม.4 จนถึงตอนนี้ มันก็ยังไม่หยุด
"ไอ้ออม เสาร์นี้ มึงมานอนค้างบ้านกูนะ"
ไอ้รบมันเดินมาคุยกับผม ตอนเอาสมุดการบ้านมาส่งที่โต๊ะผม ผมเงยมองหน้ามัน แล้วส่ายหน้าช้าๆ
"ไม่ได้ ติวเตอร์นัดกู เพราะวันอาทิตย์พี่เขาไม่ว่าง"
"ไรวะ มึงติดเรียนตลอด"
"ใกล้จะสอบเข้าแล้วนะ จะให้กูไร้สาระได้ไง มึงเองก็เหอะ อ่านหนังสือบ้าง"
"กูอ่านครั้งเดียวก็จำได้แล้วปะ"
"เออ หมั่นไส้ชิบหาย"
ผมยอมรับว่ามันเก่ง สมองมันดี แต่มันโคตรขี้เกียจ แต่ดูเหมือนมันจะไม่ได้ใส่ใจอะไรเท่าไหร่ มันก็เป็นของมันแบบนี้ แค่มันไม่ได้ไปหาเรื่องชกต่อยที่ไหน พ่อแม่มันก็โอเคแล้ว อันที่จริง คนที่มันมีเรื่องชกต่อยก็มีแค่ผมคนเดียวเท่านั้น ที่ผมบอกมันเป็นอันธพาล มันก็อันธพาลแค่กับผม
ไม่เข้าใจเลยว่า ผมไปทำอะไรให้มันหนักหนา มันถึงได้หาเรื่องผมนัก หรือว่ามันจะเกลียดผมมาก แต่คนที่เกลียดกัน เขาจะชอบมีเซ็กส์กันงั้นเหรอ มันไม่แปลกไปหน่อยหรือไง
"เอาเป็นว่า กูไปไม่ได้นะ"
ถึงผมจะติดใจที่มีเซ็กส์กับมัน แต่ผมก็ต้องเลือกเรียนมาอันดับหนึ่ง ผมเห็นมันหายใจแรง ท่าทางหงุดหงิด แล้วเดินจากไป ดูก็รู้ว่ามันไม่พอใจกับคำตอบของผม
.
.
.
เวลาผ่านมาเกือบสองสัปดาห์แล้ว ที่ผมกับไอ้รบแทบไม่ได้คุยกันเลย มันก็ไม่เข้ามาวุ่นวายกับผม ส่วนผมเองก็ไม่เข้าไปวุ่นวายกับมัน เหมือนต่างคนต่างอยู่ ผมเองรู้สึกหงุดหงิดอย่างที่ตัวเองก็ไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ยิ่งเห็นไอ้รบมันหัวเราะอารมณ์ดีกับไอ้เก้า เพื่อนต่างห้อง มันยิ่งทำให้ผมรู้สึกแปลกๆ
ผมไม่ชอบ ผมโมโห รู้สึกแย่ชะมัด
ผมคิดว่าตัวเองควรจะคุยกับมันให้รู้เรื่อง ว่าทำไมมันถึงทำเหมือนผมไม่มีตัวตนขนาดนี้ ตอนผมทักมัน มันก็ไม่สนใจ
วันนี้เป็นวันศุกร์ ผมตั้งใจไว้แล้วว่าจะต้องคุยกับมันให้รู้เรื่อง อีกไม่นานพวกเราก็จะเรียนจบแยกย้ายกันแล้ว ผมไม่อยากให้พวกเรามีอะไรต้องติดค้างกัน
ผมชะงักเท้า เมื่อเห็นไอ้รบมันขึ้นคร่อมมอเตอร์ไซต์คันโปรดของมัน แต่มันไม่คร่อมแค่คนเดียว เพราะไอ้ก้านมันก็คร่อมซ้อนตามด้วย
"ทำไมพวกมันไปด้วยกัน"
ทั้งสงสัย ทั้งหงุดหงิด สุดท้ายผมก็เรียกพี่วินให้ขับรถตามพวกมันไป ไอ้รบมันขับรถกลับบ้าน ความรู้สึกแย่ๆเกิดขึ้นในตัวผม ทำไมมันถึงพาไอ้เก้ามาที่บ้าน หรือมันคิดจะทำกับไอ้เก้า เหมือนที่ทำกับผม...
พวกมันสองคนเข้าไปในบ้านแล้ว ผมลงจากพี่วินแล้วจ่ายเงิน ผมยืนมองอยู่หน้าบ้าน ไม่รู้ทำไมใจผมถึงเต้นแรง ผมกำลังกลัวอะไรอยู่กันแน่ หรือผมกลัวว่าพอเข้าไปแล้ว ผมจะไปเห็นฉากของพวกมันกำลังมีอะไรกัน
ไอ้รบมันมีอะไรกับผม ทั้งๆที่มันเกลียดผม แล้วถ้ามันมีอะไรกับไอ้เก้าด้วย มันก็จะไม่ใช่เรื่องแปลกใช่ไหม แต่ทำไมผมถึงได้รู้สึกแย่มากขนาดนี้
ความสงสัย ทำให้ผมตัดสินใจเดินเข้าไปในบ้านมันโดยที่ไม่ได้ขออนุญาต ไอ้รบมันไม่ได้ล็อกบ้าน ผมก้าวเดินเข้าไปด้วยใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะ
ได้แต่หวังว่ามันจะไม่เป็นอย่างที่ผมคิด
"!!!"
แต่ภาพที่เห็น ทำให้ผมต้องหยุดชะงัก หายใจติดขัด เมื่อไอ้รบมันนอนเอนกายอยู่บนโซฟา ส่วนไอ้เก้านั่นนั่งคร่อมไอ้รบอยู่
"พวกมึง..."
เสียงผมหายไปในลำคอ ไม่รู้ทำไมรู้สึกเจ็บหน่วงที่ใจมากขนาดนี้ ผมหายใจไม่ค่อยออก
"มึงมาได้ยังไง"
"ไอ้รบ มึงกับไอ้เก้า...มึงกับมัน"
ผมพูดไม่ออก ไม่รู้ว่าควรจะพูดออกไปดีไหม ดวงตาผมมันร้อนๆ ทำไมผมถึงไม่เคยคิดเลยว่านอกจากกับผม มันก็คงจะทำเรื่องแบบนี้กับคนอื่นเหมือนกัน ผมคงสำคัญตัวผิดไปหน่อย ที่คิดว่ามันทำแค่กับผมคนเดียว
"กูกลับดีกว่า หมดหน้าที่กูล่ะ"
หูผมมันอื้ออึงไปหมด ทั้งเจ็บใจ แล้วก็รู้สึกแย่ อยากจะเข้าไปทุบตีไอ้รบแรงๆ แต่ขากลับไม่ยอมขยับ ได้แต่ยืนมองไอ้รบ ในขณะที่ไอ้เก้ามันออกจากบ้านไปนานแล้ว
"ไง...หึงกูจนน้ำตาไหลเลยเหรอ"
ไอ้รบมันเข้ามาหาผม มันยืนอยู่ตรงหน้าผม นิ้วของมันกำลังเกลี่ยน้ำตาให้ผม ผมหันหน้าหนี ปัดมือมันไปไกลๆ
"พูดเหี้ยอะไรของมึง"
"ถ้ามึงไม่หึงกู แล้วมึงจะร้องไห้ทำไม"
"กูไม่ได้ร้อง ปล่อยกู!"
ผมหมุนกายจะกลับ แต่ไอ้รบมันกอดผมจากด้านหลัง มันวางคางเกยไหล่ผม จมูกโด่งกดเข้าที่ซอกคอผม
"เวลาที่มึงไม่ได้คุยกับกู มึงคิดถึงกูอยู่ใช่ไหมล่ะ"
"กูไม่ได้คิดถึงมึง!"
"มึงมันปากแข็ง"
ไอ้รบมันบีบคางผม มันจับหน้าผมให้หันไปหามัน แล้วก้มลงมาจูบ มันจูบผมรุนแรง จนผมแทบจะลืมหายใจ ผมยกมือทุบมัน หวังให้มันปล่อยผม กว่ามันจะยอมให้ผมมีอิสระ น้ำลายผมก็ไหลมุมปากแล้ว แถมยังเจ็บปากเพราะมันดูดเม้มเหมือนหิวกระหายอีก
"ไม่ต้องมาจูบกู!"
"แต่กูอยากจูบมึง อยากเอามึง"
มันบอกพร้อมกับมือที่บีบขยี้ก้นผม ผมกำมือแน่น รู้สึกในอกมันอึดอัดไปหมด ผมทนไม่ไหวยกกำปั้นต่อยหน้ามัน จนหน้าหล่อๆของมันหันไปตามแรงต่อย
"ถ้ามึงอยากจูบ อยากเอา มึงก็ไปทำกับไอ้เก้า ไม่ต้องมายุ่งกับกู กูไม่อยากเห็นหน้ามึง กูเกลียดมึง"
ผมรีบหมุนตัวจะหนี แต่ไอ้รบมันไว พุ่งเข้ามาอุ้มผมพาดบ่า แล้วพาเดินขึ้นชั้นสอง ผมดิ้นพล่าน ไม่ต้องการให้มันจับกุม
"ปล่อยกู ไอ้เหี้ยรบ ปล่อยกู!"
ตุบ!
มันปล่อยผมก็จริง ด้วยการโยนผมลงเตียง ผมยันกายจะลุกขึ้น แต่มันก็ขึ้นคร่อมผม จับแขนทั้งสองของผมตรึงไว้กับเตียง
"มึงแม่งโคตรขี้หึง หึงเก่งกว่าที่กูคิด"
"กูไม่ได้หึง ไอ้เหี้ย ปล่อยกู"
"ถ้ามึงไม่หึง แล้วมึงจะประชดให้กูไปจูบ ไปเอากับไอ้เก้าทำไม"
มันสวนกลับจนผมไปไม่เป็น ผมหันหน้าหนีมัน แต่มันก็ใช้มือเพียงข้างเดียวจับข้อมือผม ส่วนมืออีกข้างมันก็จับคางผม
"มึงหึงกู"
"กูเปล่า!"
"กูกับไอ้เก้าไม่เคยมีอะไรกัน"
"หึ แล้วที่กูเห็น"
ผมแค่นเสียงออกไปอย่างหงุดหงิด ภาพที่ไอ้เก้าขึ้นคร่อมไอ้รบยังอยู่ในหัวผม ผมไม่อยากนึกถึง ยิ่งนึก ก็ยิ่งรู้สึกแย่ ผมได้ยินเสียงไอ้รบมันหัวเราะ
"มึงขำเหี้ยอะไร!"
"แม่ง...ไม่คิดว่าแผนไอ้เก้ามันจะดีขนาดนี้"
"แผน! แผนเหี้ยอะไรของมึง!"
"ก็แผนเอาคืนคนปากแข็งอย่างมึงไง หึหึ"
ผมจ้องหน้ามัน ไอ้รบมันได้แต่ยิ้มร้ายๆ แล้วอธิบายอย่างอารมณ์ดี
"มันแค่แนะนำให้กูไม่เข้าไปวุ่นวายกับมึง แล้วมึงก็จะกระวนกระวายมาหากูเอง แล้วก็จริงๆ มึงแอบตามกูมาบ้าน มันก็แค่แนะนำกูให้ทำให้มึงเข้าใจผิดว่ากูกับมันจะเอากัน มึงจะได้หึงไง"
"อะ ไอ้เหี้ยรบ ไอ้เหี้ยเก้า พวกมึงสองคนหลอกกู"
ผมดิ้นพล่าน เจ็บใจที่โดนหลอก แต่ก็โล่งใจอย่างมากที่พวกมันสองคนไม่ได้มีอะไรกัน ไอ้รบมันก้มลงมาจูบปากผมหนักๆอีกรอบ
"ถ้าไม่ใช่มึง กูก็ทำไม่ลง"
"มึงไม่ต้องมาพูดอะไรแปลกๆเลยนะ ปล่อยกู"
ใจผมมันเต้นไม่เป็นจังหวะแล้ว อยู่ๆไอ้รบมันก็พูดจาแปลกๆ
"มึงไม่คิดถึงกูเหรอ ไม่ได้คุยกับกูตั้งหลายวัน บ้านกูมึงก็ไม่มา ควยกู มึงก็ไม่ได้จับ"
"ไอ้เหี้ย มึงจะซึ้ง หรือมึงจะลามก"
ผมด่ามันเสียงดังลั่น ตอนนี้ผมร้อนไปทั้งแก้ม แค่คิดถึงอวัยวะเพศของมัน ร่างกายของผมก็ร้อนแปลกๆแล้ว ผมไม่ได้มีอะไรกับมันมานานมากพอสมควร พอคิดถึงลำกายยาวใหญ่ของมัน ผมก็เผลอกลืนน้ำลายอึกใหญ่
"อาการแบบนี้...เรียกว่า 'หิวควยผัว' หรือเปล่านะ"
มันก้มลงมาถามผมใกล้ๆ ผมหันหน้าหนี รู้สึกเขินและอายกับคำพูดของมัน แต่ทว่าพอหันไปอีกที แท่งเนื้อใหญ่ยาวของมันก็มาถูไถที่แก้มของผม
"อะ ไอ้รบ ทำอะไร เอาออกไปเลยนะ"
ผมร้อนไปทั้งร่าง หัวใจเต้นแรง ยิ่งแก่นกายของมันถูไถกับแก้มผม ก็ยิ่งทำให้ผมรู้สึกแปลกๆ ผมกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ พยายามไม่สนใจของมัน แต่มันก็ยังไม่วายถูส่วนหัวเบียดกับริมฝีปากผม
"หิวไม่ใช่เหรอ ทำไมไม่กินล่ะ กินเร็ว กูอุตส่าห์ป้อนถึงปากเลยนะ"
"สัด! อื้อ"
จังหวะที่ผมอ้าปากด่า มันก็ยัดพรวดเข้ามา ลำกายส่วนหัวมันเข้ามาในปากของผม ผมกลืนน้ำลายลงคอ อารมณ์ในร่างกายเริ่มครุกรุ่น ผมอยากจะต่อต้านมัน แต่ทว่าสิ่งที่คุ้นเคยในปาก ทำให้ผมทำในสิ่งที่ตรงข้ามกับสมอง
ผมเลียดูดส่วนหัวแก่นกายใหญ่อย่างหิวกระหาย ผมปรนเปรอให้กับมันอย่างลืมความโกรธเคือง
"ซี๊ดดด ไอ้ออม เสียวควย กูเสียวสัดๆ"
"อึก อึก"
ผมถอนปากออก มือที่ได้เป็นอิสระกลับไม่ผลักไสมัน ผมใช้มือจับลำลึงค์ใหญ่ของมันแล้วลากลิ้นเลียวนตั้งแต่ตรงหัวที่มันบานใหญ่ ไล้ลิ้นเล่นตรงรูฉี่มัน ก่อนจะดูดส่วนปลายมันซ้ำๆ แล้วดูดไปตามลำกายจนไปถึงพวงเนื้อของมัน
"อ่า..ดีชิบหาย ซูดด มึงดูดไข่กูด้วยเหรอ ไอ้ออม มึงแม่ง...โคตรเอ็กซ์เลยว่ะ"
มันก้มมองผม ผมรู้สึกว่าแก่นกายของมันเริ่มมีน้ำปริ่มที่ส่วนปลาย ผมใช้ลิ้นเลียตวัดซ้ำๆ ย้ำๆ ก่อนจะอ้าปากอมของมันให้ แล้วเริ่มขยับหัวรูดชักแก่นกายให้มัน จนมันเริ่มทนไม่ไหว
"ไม่ไหวแล้ว"
มันกดหัวผมเอาไว้ แล้วกระแทกแก่นกายของมันสูบเข้าสูบออกอย่างเอาแต่ใจ ผมมึนงง ได้แต่จับเอวมัน ปล่อยให้มันกระเด้าลำกายเข้าไปในปากผมอย่างเอาเป็นเอาตาย
"ซี๊ดด อื้อ อ่า..."
มันปลดปล่อยมาเต็มปากผม ผมค่อยๆกลืนลงคอจนหมด มันก็ถอนกายของมันออก
"ยะ อย่า ไม่เอา"
พอตั้งสติได้ ผมก็พยายามห้าม เพราะรู้ว่ามันกำลังสนใจรูของผม มันใช้มือช่วยรูดชักแก่นกายของผม จนผมร้องครางลั่น ไม่นานก็ปลดปล่อยออกมาเต็มมือ
มันปาดน้ำรักของผมไปป้ายที่รูคับแน่น ผมใจคอไม่ดี
"ไม่เอา กูไม่ได้ทำนาน มันเจ็บ"
"มึงไม่เจ็บหรอก"
มันบอกอย่างจริงจัง ก้มลงมาคลอเคลียแก้มผม ในขณะที่นิ้วมันก็ทำหน้าที่ร้ายกาจ เริ่มแทรกแทงเข้ามาในตัวผม จากนิ้วเดียว เพิ่มเป็นสองนิ้ว และสามนิ้ว
"อะ อึก พอแล้ว"
"ถ้ากูไม่ช่วยให้รูมึงขยาย ตอนกูยัดเข้าไป มึงจะเจ็บ"
ผมเลยเงียบ ไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองถึงได้ยอมให้ไอ้รบมันทำขนาดนี้
"อ๊า อ๊ะ อ๊า มึงแกล้งกู อ๊า หยุด"
ไอ้รบมันกระแทกกระทั้นนิ้วเข้ามาในก้นผม โดนทั้งจุดกระสันและทรมานในเวลาเดียวกัน ผมมึนเบลอไปหมด อยากจะหลุดพ้นจากตรงนี้ แต่มันก็เสียวกระสันในเวลาเดียวกัน
"อะ อ๊ะ อื้อ"
"คงพร้อมแล้ว"
มันบอกเสียงไม่ดังมากนัก แต่ผมได้ยินชัดเจน ไอ้รบมันจับขาผมดันจนติดหน้าอก จากนั้นมันก็ถอนนิ้วออก แล้วกดแทรกของใหญ่ยาวเข้าไปแทน จนผมอึดอัดไปทั้งร่าง
"อึก จุก กูจุก"
"ควยผัวมึงใหญ่ ยาว มึงก็ต้องทำใจ"
มันก้มลงมาหอมแก้มผม ผมมองมันตาเขียว
"ผัวบ้านมึงสิ อื้อ อะ อ๊ะ บะ เบา"
มันกระแทกก้นเบียดเข้ามาแรงขึ้นเหมือนไม่พอใจกับคำพูดผม
"ใครเป็นผัวมึง!"
ไอ้รบมันเริ่มโกรธ มันตีก้นผมหลายที จนผมร้องด้วยความเจ็บ น้ำตาคลอ
"กูถามว่าใครเป็นผัวมึง!"
"ฮึก มึง มึง...มึงเป็นผัวกู"
ผมตอบมันเสียงสั่น มันยิ้มพอใจแล้วเริ่มกระแทกลำกายเข้ามาในตัวผม ผมผวาร้องครางโอบกอดไอ้รบ ร่างกายสั่นคลอนไปหมด เพราะแรงกระแทกกระทั้นของผม
"ซี๊ดดด รัดกูแน่นๆ เสียวควยไปทั้งลำ ดี อึก รัดกูอีก"
มันก้มลงมาเลียแก้มผม น่าแปลกที่ผมไม่รังเกียจ แต่กลับแอ่นสะโพกให้มันกระแทกลำลึงค์ใหญ่ยาวเข้ามาลึกอีก ยิ่งมันกระแทก ผมก็ยิ่งเสียว ครางพร่า ขอร้องมันอย่างลืมอาย
"แรงอีก รบ...เอากูแรงๆ"
"หึหึ ขอกูใหม่สิ"
"อ๊า รบ เย็ดกู....เย็ดกูแรงๆ"
ผมขอร้องด้วยถ้อยคำหยาบคาย ไอ้รบมันยิ้มพอใจ แล้วกระเด้าความใหญ่โตของมันให้เข้ารูก้นของผมรุนแรงมากขึ้น ผมตัวสั่นคลอนไปตามแรงกระแทกนั้น ก่อนที่มันจะแรงสะโพกมากขึ้น แล้วกดอัดแช่แก่นกายเอาไว้ ปล่อยน้ำอุ่นร้อนเข้ามาในท้องผม
"มึงรู้ไหม ว่ากูอยากเย็ดมึงมากขนาดไหน แต่มึงก็ใจร้าย ไม่สนใจกูเลย"
มันถอนลำกายออก แล้วจับผมนอนคว่ำ มันตีก้นผมแรงๆ จนผมร้องเจ็บ มันแบะก้นผมออก ผมเอี้ยวตัวไปมอง มันกำลังโถมกายนอนทับจากด้านหลัง พร้อมกับกดแก่นกายเข้ามาในช่องทางของผม
"อ๊าาาา"
มันกระแทกเข้ามารวดเดียวจนมิดลำกาย มันนอนทับผม แต่สะโพกมันกลับเร่งซอยไม่ยั้ง ความใหญ่โตของมันสูบเข้าออกช่องทางของผม จนได้ยินเสียงน่าอาย เสียงเนื้อกระทบกันดังพับๆ ทำให้ผมรู้สึกเขินมากเลยทีเดียว
"ซี๊ด! ก้นมึงโคตรเด้ง"
ไอ้รบมันกระเด้าเอวใส่ไม่หยุดยั้ง ผมได้แต่กัดหมอน เพราะเสียวจนแทบจะบ้า ลำลึงค์ใหญ่กดกระแทกแทรกเข้ามาจนร่างกายผมจุกไปหมด เป็นอีกครั้งที่ไอ้รบมันปล่อยน้ำเข้ามาในตัวผม แต่มันก็ยังไม่พอใจ
ไอ้วายร้ายมันจับผมนอนตะแคง ไอ้รบแทรกตัวนอนข้างหลัง ช่วงล่างของเราสองคนยังเชื่อมกันอยู่ สติของผมเริ่มเลือนรางมากขึ้นทุกที
"กูคิดถึงมึงจนแทบจะบ้า อยากเย็ดมึง อยากจูบมึง อยากให้มึงสนใจแต่กู"
มันบอกข้างหูผม ขาข้างบนถูกมันจับยก เพื่อให้ตัวมันแทรกแก่นกายเข้ามาได้ง่ายขึ้น ผมหันไปมองมัน แก่นกายในตัวผมตอนนี้ขยายพองอีกแล้ว
"มึงพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง"
"มึงนี่มันโง่จริงๆ"
"อ๊าาาาา!!"
มันเริ่มกระแทกสะโพกสวนใส่ ผมถามมันเสียงสั่น
"อะ อื้อ มึงไม่บอกตรงๆ กูก็ไม่รู้หรอก"
"ได้"
มันกัดหูผม ผมตัวสั่น ไอ้รบมันกอดผมจากด้านหลัง ใช้นิ้วเขี่ยหัวนมผมไม่หยุด ผมร้องคราง รอฟังมันพูด
"กูชอบมึง"
เสียงทุ้มที่กระซิบข้างหู ทำให้ผมใจเต้นแรง ช่วงล่างของมันก็ยังเคลื่อนไหวไม่หยุดหย่อน ผมเชิดหน้าขึ้น ร่างกายบิดเร่า เสียวซ่านจนแทบจะทนไม่ไหว
"กูต้องการมึง"
"อื้อ..."
"มึงต้องเป็นของกูคนเดียวเท่านั้น"
"ขะ ของมึง อื้อ อึก"
ไอ้รบมันเร่งสะโพกรัวเร็วมากขึ้น จนกระทั่งมันเสร็จสม ปล่อยน้ำอุ่นๆใส่ท้องผมอีกเช่นเคย ทั้งผมและมันต่างก็หอบหายใจ
"ไอ้รบ ที่มึงพูด"
"อืม ใช่"
ไอ้รบมันเบียดตัวเข้ามาใกล้ผมมาขึ้น ตอนนี้มันกำลังนอนกอดผมจากด้านหลัง ช่วงล่างยังเชื่อมติด คางของมันเกยไหล่ผม
"มึงชอบกู ชอบตอนไหน ทำไมกูไม่รู้"
"กูชอบมึง ตั้งแต่วันที่มึงยอมเสียสละเป็นหัวหน้าห้อง ตั้งแต่วันนั้น กูก็มองมึงมาตลอด"
คำสารภาพของมัน ทำให้ผมใจเต้นแรง แสดงว่ามันชอบผมมาตั้งแต่ม.4 ผมเองก็แอบมองมันมาตั้งแต่ ม.4 แล้วเหมือนกัน
"กูนึกว่ามึงเกลียดกู มึงชอบแกล้งกู"
"ก็กูอยากให้มึงสนใจกู"
"แม่งเด็กว่ะ"
ผมพูดออกไปเบาๆ แต่ไอ้รบมันได้ยิน มันเลยงับไหล่ผม
"มึงว่าใครเด็ก!"
มันเบียดช่วงล่างบดขยี้ผม ผมร้องครางแผ่ว ไอ้รบยิ่งได้ใจ กดจูบที่ลำคอ
"มะ ไม่เด็กแล้ว"
"ดี"
ไอ้รบมันพอใจคำตอบ แต่มันก็ยังไม่หยุดแกล้งผม มือมันร้อนมาก แถมยังชอบลูบไล้ไปตามเรือนร่างของผม จนตอนนี้แท่งเนื้อของผมจะฟื้นคืนชีพอีกครั้ง
"อื้อ รบ อย่าแกล้งกู"
"งั้นมึงตอบกูมา ว่ามึงชอบกูไหม"
"คือกู..."
ผมไม่รู้ว่าเรียกว่าชอบได้หรือเปล่า แต่ผมก็สนใจแต่มัน
"ตอบกู อย่าลีลา เดี๋ยวกูเย็ดให้ขาถ่างเลยนะ ถ้ามึงไม่ยอมตอบ"
พอมันพูดแบบนั้น ผมก็รีบตอบทันที
"ชอบ! กูชอบมึง! กูชอบมึงมานานแล้ว ! ไอ้เหี้ยเอ้ย กูอาย"
บอกชอบเสร็จ ผมก็ได้แต่ยกมือปิดหน้า ผมได้ยินเสียงหัวเราะชอบใจของไอ้รบ มันกดจูบที่หลังของผม
"ดีใจ ที่ใจมึงกับกูตรงกัน"
"อ่า...อื้อ"
ผมเขินจนต้องหยิบหมอนมากอด ไอ้รบมันก็จับผมหันไปหามันอีก มันยื่นหน้ามาใกล้ผม แล้วจูบปากผมเบาๆ
"มึงเป็นคนของกู...มึงต้องคิดถึงแต่กู สนใจกูเยอะๆไม่งั้นกูจะเย็ดมึงให้ตายคาเตียง"
"น่ากลัวจริงๆ"
ผมกลัวครึ่ง ไม่กลัวครึ่ง เพราะรู้ว่ามันคงทำจริง แต่ก็คงไม่ได้ทำจนผมตายหรอกมั้ง
"มึงก็เป็นของกูคนเดียวเหมือนกัน ห้ามไปเอากับใครนะ ไม่งั้นกูจะตัดของมึงทิ้งเลย"
ไอ้รบหน้าเสียไปเลย มันยิ้มเจื่อน
"มึงก็โหดไปนะ"
"ควยมึง ก็ควรมีแค่กูที่เป็นเจ้าของไหม"
ไอ้รบมันยิ้มไม่หยุดเลยทีเดียว มันจับมือผมไปจับลำลึงค์ใหญ่โตของมันที่ถอนออกจากก้นผมแล้ว
"ดูแลลูกชายกูดีๆล่ะ กูยกให้มึงคนเดียว จะดูด จะเลีย จะอม หรือจะขย่ม กูยอมให้มึงทำกับลูกกูเต็มที่"
ผมละอึ้งกับคำพูดหื่นกามของมัน จึงได้แต่ยกมือตีอกมันไปหนึ่งที มันไม่โกรธ แต่หัวเราะชอบใจ กระชับอ้อมกอดผมให้แน่นขึ้น ก่อนจะก้มลงมาจูบหน้าผากของผมอย่างอ่อนโยน
END
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น