เจ้าเด็กแว่นกับกลุ่มรุ่นพี่ Ep.7 คำเตือน 5P, Dub-con , คำหยาบ

โฟจับม่านห้องน้ำ แล้วเตรียมจะรูดเปิด ข้าวปั้นกลัวจนใจแทบหลุดออกมา
"กูเอง"
เมฆพูดออกไปได้ทันเวลา พร้อมกับยื่นมือไปจับม่านห้องน้ำ ทำให้โฟกระชากเปิดไม่ได้ ข้าวปั้นผ่อนลมหายใจอย่างโล่งอก
"ไอ้เมฆเหรอวะ!"
"เออ กูเอง"
เมฆก้มมามองบอกเจ้าตัวน้อยที่มีสีหน้าดีขึ้น เพราะความจริงไม่ถูกเปิดเผย โฟหันไปบอกเก้าที่ยืนรอ
"ไอ้เมฆมันอยู่ในห้องน้ำ"
"อ้าว...พวกกูก็นึกว่ากลับกันหมดแล้ว"
"แล้วมึงเป็นอะไรหรือเปล่าวะ เหมือนกูได้ยินเสียงแปลกๆในห้องน้ำ เสียงมึงเหรอ"
"อื้อ"
ข้าวปั้นเริ่มจะกลั้นเสียงตัวเองไว้ไม่ไหวแล้ว เพราะซีเหมือนกำลังสนุกที่ขยับเคลื่อนกายที่ช่วงล่าง ให้ลึงค์ใหญ่เคลื่อนไหวเข้าออก ปากน้อยจะเผยออ้าร้องคราง แต่ทว่าดุ้นเนื้อใหญ่ก็เมฆก็ยัดเข้ามาในปากเล็ก ทำให้เสียงครางนั้นดังอยู่ในลำคอเท่านั้น เขาครางต่ำในคอเบาๆ ก่อนจะหันไปตอบเพื่อนด้านนอก
"กูแค่ชักเว่าอยู่ พวกมึงจะกลับก็กลับเหอะ เดี๋ยวกูปิดห้องเอง"
"เชี่ย...แม่งชักเว่านี้เอง สัด...ทำเอาพวกกูตกใจหมด"
โฟโล่งอกที่ไม่ใช่ผี เมฆกระตุกยิ้ม แล้วเริ่มกระเด้าลำลึงค์ใหญ่เข้าในโพรงปากน้อย เขากดหัวเล็ก ให้กลืนกินความเป็นชายให้มากขึ้น เมฆครางต่ำในคอ
...เขากำลังชักเว่าจริงๆ แต่ใช้ปากของเจ้าตัวน้อยชักให้ก็เท่านั้น...
"เออ งั้นกูไม่กวนมึงล่ะ เอาซะกูเงี่ยนเลยไอ้เมฆ"
โฟรีบหมุนกายเดินไปหาเก้า เก้าส่ายหน้าน้อยๆอย่างเบื่อหน่าย
"พวกกูไปแล้วนะ"
"เออ!"
แกร็ก!
เสียงประตูห้องที่ปิดลง ทำให้ข้าวปั้นค่อยๆหลับตา ลมหายใจเริ่มผ่อนคลายมากขึ้น แต่ช่วงล่างของเขาไม่ได้ถูกกระทำเบาลงสักนิด ไม่นานก็รับรู้ถึงน้ำกามที่ไหลเข้ามาในร่างกาย รวมทั้งปากของเขาด้วย
"แคกๆๆๆ"
ข้าวปั้นสำลักน้ำในปาก เขาเงยหน้ามองรุ่นพี่ตัวสูง ยังไม่ทันได้พูดจาใดๆ เมฆก็รั้งเขาขึ้นไปกดจูบ ลิ้นร้อนแทรกเข้ามาข้างใน เกี่ยวตัดรัดจนข้าวปั้นมึนงงกับสัมผัสนั้น ซียังไม่ยอมถอนลึงค์ใหญ่ออกจากร่าง เขาบีบเค้นสะโพกนุ่ม แล้วแบะก้นร่างเล็กออก
"อ่า....กูขอเย็ดมึงอีกรอบนะข้าวปั้น  โคตรเงี่ยนเลยว่ะ"
เพราะเหตุการณ์ที่แสนตื่นเต้นเพิ่งผ่านไปไม่นาน ซีก็ยิ่งรู้สึกมีอารมณ์ร่วม เมฆกระชากม่านเปิดออก เขาไม่สนแล้วว่าจะมีคนเดินผ่านมาหรือเปล่า ร่างสูงซุกไซ้ที่ซอกคอขาวเนียน ย่อตัวต่ำลงมาเพื่อจะดูดเลียหัวนมน้อยที่ชูชันรอรับการสัมผัส
"หัวนมมึงตั้งขนาดนี้เลยเหรอข้าวปั้น"
"อย่ามองนะ"
มือเล็กพยายามยกขึ้นปิดหัวนมตัวเอง แต่เมฆกลับจับมือน้อยกระชากออก แล้วจ้องมันอย่างหื่นกระหาย ฟันคมงับกัดเบาๆ ข้าวป้ันเสียวจนเผลอแอ่นทั้งอก และก้นสู้ลึงค์ใหญ่ด้านหลัง
"มึงก็ตื่นเต้น กลัวคนจับได้เหมือนกันใช่ไหมข้าวปั้น"
"อื้อ อึก ผมกลัว พวกพี่หยุดได้ไหมครับ"
"ไม่...รูมึงเอามันขนาดนี้ กูจะหยุดได้ยังไง"
ซีเร่งตอกลำกายเข้าไปในร่างเล็กให้หนักหน่วงมากขึ้น ข้าวปั้นเชิดหน้า ร้องครางอย่างเสียวกระสัน แก่นกายเล็กแข็งขืน จนพ่นฉีดน้ำกาม ทั้งๆที่ไม่ได้โดนมือสัมผัส
"แค่โดนเย็ดจากข้างหลัง มึงก็เสร็จแล้วเหรอวะ...ร่านจริงๆเลยนะ ข้าวปั้น"
เมฆจับแว่นตาของเจ้าตัวน้อยออก แล้วพรมจูบที่เปลือกตาบาง ข้าวปั้นปรือตามองร่างสูง เขาโอบกอดพี่เมฆเอาไว้เป็นที่ยึด เพราะรู้สึกเริ่มยืนไม่ไหวแล้ว
"ช่วยผมด้วย อื้อ ผมยืนไม่ไหวแล้ว อะ อ๊า"
"อ้อนแบบนี้ น่ารักว่ะ"
เมฆฟัดแก้มนิ่มไปหนึ่งที ก่อนจะช้อนขาทั้งสองของร่างบาง ซีกอดเอวเล็กเอาไว้ เร่งกระเด้าลึงค์ใหญ่ให้สูบเข้าออก จนกระทั่งสิ้นสุดปลายทาง ปล่อยน้ำกามเข้าไปในรูเล็ก แล้วจึงยอมถอนลึงค์ใหญ่ออก
"ไอ้เมฆ มึงจะเย็ดต่อไหม"
"เออ มึงจับมันอุ้มที มันบอกยืนไม่ไหวแล้ว"
ซีรับร่างน้อยมาต่อจากเมฆ เขาอุ้มข้าวปั้นจากด้านหลัง ร่างบางหมดแรงจะขัดขืน เมฆเคลื่อนมือไปลูบไล้ช่องทางรักที่เต็มไปด้วยน้ำกาม มันกำลังขมิบถี่รัวเหมือนเรียกร้องบางอย่าง
"รูมึงแม่ง..ยั่วกูชิบหาย"
"พี่เมฆ อึก ผมไม่ไหวแล้ว"
ข้าวปั้นบอกเสียงอ่อน ปรือตามองร่างสูงคล้ายคนจะหลับ แต่มันกลับดูเป็นภาพที่ยั่วยวนมากเหลือเกิน
"ไม่เป็นไร มึงอยู่เฉยๆ กูจะขยับเอง"
ร่างบางส่ายหน้าไปมาช้าๆ แต่ไม่อาจจะห้ามอะไรเมฆได้ ความใหญ่โตค่อยๆกดแทรกเข้ามาในร่างน้อย ข้าวปั้นเชิดหน้าขึ้น ร้องครางออกมา รับรู้ถึงส่วนใหญ่โตที่คับแน่น ตอนนี้เมฆเริ่มสวนใส่เข้ามาในร่างของเขา จนเขาแทบจะกระอักแล้ว
"พี่เมฆ อะ อ๊า มัน อึก ผม อื้ออออ เสียว"
ร่างทั้งร่างสั่นไหว แก่นกายเล็กขยับเหวี่ยงไปมาเพราะแรงกระแทก เมฆจับแท่งเนื้อน้อย แล้วช่วยรูดชัก
"เสียวมากสินะ มา...กูจะเย็ดมึงให้เสียวกว่าเดิมอีก"
ปัก ปัก ปัก!
ร่างสูงเร่งกระเด้าลึงค์ใหญ่ให้สูบเข้าออกที่รูรัก เด็กน้อยครางลั่น เสียวซ่านแทบขาดใจ ซีก้มลงมากดจูบที่ปากเล็ก ทั้งสองเกี่ยวตวัดลิ้นไปมา ข้าวปั้นรู้สึกเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสที่ได้รับ ช่องทางรักขมิบรัดตอดรัว เมฆครางต่ำอย่างสุขสม ไม่นาน เขาก็เบียดกายอัดฉีดความร้อนรุ่มเข้าไปในร่างน้อย จนน้ำกามไหลทะลักออกมา
บ๊อก!
แก่นกายใหญ่ถอนออกจากรูรักที่ตอนนี้เริ่มโบ๋ ซีหันไปพูดกับเพื่อน
"มึงล้วงเอาน้ำเงี่ยนออกด้วย"
"เออ"
เมฆตอบรับเพื่อน แล้วสอดนิ้วเข้าไปในร่างน้อย ข้าวปั้นตาเหลือก ร้องคราง เมื่อโดนรุ่นพี่สอดนิ้วทะลวงล้วงน้ำรักออกจากร่าง ทั้งๆที่เหมือนเป็นความหวังดี แต่เมฆก็แอบแกล้งเขา นิ้วแกร่งกดย้ำๆที่จุดกระสัน จนแก่นกายน้อยพ่นฉีดน้ำรักอีกครั้ง
.
.
.
.
ข้าวปั้นนอนมองเพดานห้อง ทั้งร่างบอบช้ำและผ่านศึกรักกับพี่เมฆและพี่ซี จนตอนนี้เขาหมดแรง รูรักของเขายังอยู่สึกร้อนผ่าวอยู่เลย โชคดีที่พี่เมฆให้เขาขี่หลังออกจากโรงเรียน และเรียกแท็กซี่มาส่งเขาที่บ้าน ไม่อย่างนั้น เขาคงเดินลำบากน่าดู
"นาย...นายต้องรีบมีแฟน"
ถ้าเขามีแฟนเป็นตัวเป็นตน บางทีพวกรุ่นพี่อาจจะไม่คิดแกล้งเขาอีกแล้วก็ได้ ข้าวปั้นผ่อนลมหายใจ พรุ่งนี้แตงโตนัดเขาคุยตอนเย็น เขาหวังว่าเด็กสาวจะสารภาพรักกับเขา แต่ถ้าไม่ใช่ เขาเองก็ตั้งใจว่าจะขออีกฝ่ายคบ
ข้าวปั้นนั่งเล่นโทรศัพท์มือถือ เขามองไลน์ของพี่ไนน์ ตอนนี้เขากดบล็อกอีกฝ่ายไปแล้ว ตอนที่ไม่เจอพวกรุ่นพี่มาหลายวัน ก็คิดว่าพวกรุ่นพี่คงจะเบื่อที่จะแกล้งเขา แต่ใครจะคิด ว่าพอตอนเย็นมาเจออีก เขาก็โดนจับกินจัดหนัก จัดเต็มเหมือนเดิม จนตอนนี้ข้าวปั้นเริ่มกลัวว่าร่างกายของตนเอง จะเสพติดดุ้นเนื้อใหญ่ๆของพวกรุ่นพี่ เพราะถึงแม้ปากเขาจะบอกว่าไม่ แต่ข้าวปั้นก็รู้ดีว่าลึกๆเขารู้สึกดีกับการที่โดนความใหญ่โตนั้นทิ่มแทงเข้ามา มันสุขสมเสียยิ่งกว่าใช้มือช่วยรูดชักแก่นกายของตัวเองเสียอีก
เด็กหนุ่มพยายามไล่ความคิดหื่นๆ นั้นออกจากหัว เขาต้องมีสติให้มากกว่านี้ เขาอยากให้วันพรุ่งนี้มาถึงเร็วๆแล้ว
.
.
.
.
ในที่สุด เวลาที่ข้าวปั้นรอก็มาถึง ร่างบางมายืนรอแตงโมในบริเวณด้านหลังตึกเรียน เด็กหนุ่มยืนถูมือของตนเองไปมา รู้สึกตื่นเต้น
...พ่อครับ แม่วัน วันนี้ข้าวปั้นจะมีแฟนแล้วครับ...
ความฝันของเด็กหนุ่ม คือได้มีแฟนสาวสวยสักคน เขายืนรออยู่สักพักหนึ่งก็เห็นแตงโมเดินมาหา สีหน้าของเธอดูเครียดๆ แต่ก็ส่งยิ้มให้กับข้าวปัน
"แตงโม...มีอะไรจะคุยกับเราเหรอ"
"อืม...ข้าวปั้นรู้สึกใช่ไหม ว่าช่วงนี้เราสนิทกัน"
"อื้อ รู้สิ...พวกเราเข้ากันได้ดีเลยล่ะ"
ข้าวปั้นยิ้มกว้าง หัวใจเริ่มเต้นแรง เพราะคิดว่าอีกไม่นาน เขาจะได้ยินคำสารภาพรักจากเธอ แต่ทว่าประโยคที่เธอพูดต่อมาก็ทำให้ข้าวปั้นตัวแข็งทื่อ
"แต่เราทนอยู่กับข้าวปั้นไม่ไหวแล้วอะ"
"หมายความว่ายังไง"
"ขอโทษนะ แต่เราโคตรเบื่อ โคตรรำคาญเลยด้วย"
"แตงโมพูดอะไรน่ะ"
อยู่ๆ ข้าวปั้นก็รู้สึกร้อนผ่าวที่กระบอกตา เขามองใบหน้างดงามของเธอ
"เราก็แค่เล่นเกมแพ้เพื่อน แล้วเพื่อนให้เรามาทำดีกับข้าวปั้น เหอะ...โคตรน่าเบื่อ แล้วนายเองก็ทำท่าเหมือนจะชอบเราด้วย"
"เรา...น่าเบื่อขนาดนั้นเลยเหรอ"
ข้าวปั้นถามเสียงสั่น แตงโมมองอย่างเย็นชา
"ใครจะไปชอบผู้ชายเฉิ่มๆอย่างนายล่ะ ฉันก็คิดกับนายแค่เพื่อนเท่านั้นแหละ ที่ฉันเรียกมาคุยตอนนี้ ก็เพราะไม่อยากให้นายคิดไปไกล"
"ขอโทษ..."
ข้าวปั้นก้มหน้าต่ำลง แตงโมมองร่างบางแล้วถอนหายใจอย่างรำคาญ
"ฉันไปล่ะ...หวังว่าหลังจากนี้ นายจะไม่เข้ามาทำตัวสนิทกับฉันอีกนะ"
แตงโมหมุนกายเดินจากไป ข้าวปั้นได้แต่น้ำตาไหลอาบแก้ม เจ็บที่หน้าอกไปหมด เด็กหนุ่มสะอื้นเบาๆ เขาไม่อยากจะร้องไห้เลยสักนิด แต่ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้รู้สึกน้อยใจในชะตาชีวิตของตัวเองนัก ทั้งๆที่คิดว่าทุกอย่างมันจะผ่านไปได้ด้วยดี คิดว่าวันนี้เขาจะต้องมีแฟนเหมือนกับเพื่อนผู้ชายคนอื่นๆแน่นอน แต่ทุกอย่างก็ผิดพลาดไปหมด
"ฮึก ฮือ"
เด็กน้อยเดินยกมือเช็ดน้ำตาของตัวเอง เขาคิดว่าตัวเองจะหยุดร้องไห้แล้วรีบกลับบ้าน แต่สุดท้ายก็มานั่งหลบมุมอยู่ข้างตึก นั่งร้องไห้กับเรื่องที่เกิดขึ้น
"เฮ้ย! นี่มันไอ้เด็กแว่นนี่หว่า"
ข้าวปั้นเงยหน้ามองบุคคลที่เรียกเขาผ่านม่านน้ำตา ร่างบางกระพริบตาถี่ๆ พอเห็นว่าเป็นรุ่นพี่ที่ใช้เขาหยิบกระติกน้ำไปเก็บที่ห้องชมรม
"แล้วมึงเป็นไรวะ มานั่งร้องไห้ขี้มูกโป่งตรงนี้ โดนแฟนทิ้งเหรอ"
ทั้งที่จะเกือบจะหยุดร้องไห้แล้วแท้ๆ แต่พอโดนรุ่นพี่กระทบปมอีกครั้ง ข้าวปั้นก็ปล่อยโฮออกมา สะเทือนใจเหลือเกิน
"เฮ้ยๆๆ กูขอโทษ แม่งโดนแฟนทิ้งจริงเหรอวะเนี่ย เป็นอะไรหรือเปล่าวะ"
ร่างสูงเริ่มทำตัวไม่ถูก เข้ามาจับไหล่เล็ก ข้าวปั้นสะอื้นตัวโยน ยิ่งเห็นหุ่นอันแสนเพอร์เฟคของรุ่นพี่ รวมถึงหน้าตา แล้วมองเทียบกับตัวเอง เขายิ่งร้องไห้หนัก
...ทำไมเขาไม่เกิดมาตัวใหญ่  มีกล้าม ตัวสูงและหล่อแบบนี้บ้าง...
พลัก!!
"ไอ้บีม นี่มึงทำอะไร!"
ร่างของรุ่นพี่ตัวสูงลอยไปกระแทกกับพื้นข้างๆ เพราะโดนเบสเข้ามาผลักออก ซีรีบเข้ามาโอบข้าวปั้น
"ไอ้บีมมันทำอะไรมึง!"
"ฮือ ฮึก ฮืออ"
ข้าวปั้นอยู่ในจุด ที่หยุดร้องไห้ไม่ได้ เมฆเริ่มทนไม่ไหว เขาพุ่งตัวจะไปต่อยบีม ที่กำลังมึนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้น
"มึง!"
"ฮือ ไม่ได้ ฮึก ไม่ได้ทำ"
ข้าวปั้นพยายามบังคับเสียงของตัวเอง กำปั้นที่ง้างจะต่อยบีมมีอันต้องหยุดชะงัก เมฆ ไนน์ ซี และเบส มองข้าวปั้น ร่างบางยกมือเช็ดน้ำตาตัวเองอย่างลวกๆ
"พี่เขาไม่ได้ทำอะไรผม ฮึก ไม่ได้ทำอะไรครับ"
"เออ! น้องมันแค่โดนแฟนทิ้ง พวกมึงเป็นเหี้ยไรกันเนี่ย!"
บีมหงุดหงิดหนัก ผลักร่างของเมฆออก เขาถอนหายใจแรง
"พวกมึงรู้จักน้องมันใช่ไหม ดูแลมันด้วยแล้วกัน กูจะกลับแล้ว!"
ร่างสูงหยิบกระเป๋าของตนเอง แล้วเดินจากไปทันที เพราะถ้าขืนอยู่นานกว่านี้ เขาคงได้หาเรื่องต่อยกับไอ้เมฆแน่ๆ แม่งอยู่ๆ พวกมันสี่คนก็มารุมเขาเฉยเลย ไม่รู้ว่าเป็นอะไรกัน
"โดนแฟนทิ้งเหรอ..."
ไนน์ขมวดคิ้ว จ้องหน้าข้าวปั้น ร่างบางหลบตา เมฆหายใจแรง
"มึงไปมีแฟนตอนไหน! เมื่อวานมึงยังอยู่กับกูและไอ้ซีอยู่เลย"
"ไม่มีครับ ฮึก ไม่มี"
ข้าวปั้นส่ายหน้ารัวเร็ว เขาตอบไปตามความจริง
"แล้วตกลงมึงร้องไห้ทำไม"
"ฮึก ผม ฮึก ฮึก"
ทั้งสี่คนมองหน้ากัน เริ่มรู้สึกว่าร่างบางเริ่มพูดไม่รู้เรื่องเสียแล้ว
"กูว่าพามันกลับไปคุยที่ห้องมึงแล้วกัน แม่งคุยกันตรงนี้ไม่รู้เรื่องแน่"
"เออ กูก็ว่างั้นล่ะ ร้องเสียงดังมากๆ เดี๋ยวคนอื่นมาเห็น แตกตื่นกันหมด"
ซีเห็นด้วย ทำให้ทุกคนช่วยกันประคองร่างบางให้ลุกขึ้น แล้วเดินจูงมืออกนอกโรงเรียน ข้าวปั้นคิดอะไรไม่ออก ยอมเดินตามไปแต่โดยดี พวกรุ่นพี่เรียกแท็กซี่ แล้วพาข้าวปั้นมาที่คอนโดของเบส
"นั่งลง แล้วค่อยๆเล่า"
ตอนนี้ข้าวปั้นเริ่มสงบลงแล้ว แต่ดวงตาทั้งคู่ก็แดงก่ำ เขารับกระดาษทิชชู่จากพี่ซีมาสั่งน้ำมูก
"สรุปมึงเป็นอะไร แล้วร้องไห้ทำไม ใครทำมึง!"
เมฆคาดคั้นด้วยความหงุดหงิด ที่เห็นเจ้าตัวน้อยร้องไห้ แถมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จะให้ถามทันทีบนรถแท็กซี่ก็คงจะไม่ดีนัก เพราะเจ้าตัวอาจจะปล่อยโฮร้องไห้อีกก็ได้
"ข้าวปั้น มึงร้องไห้ทำไม บอกพวกกูมาเถอะ"
เบสนั่งลงข้างๆข้าวปั้น เขาจับใบหน้าเล็ก แล้วเช็ดคราบน้ำตาให้ ข้าวปั้นมองหน้ารุ่นพี่ทั้งสี่คน พอเริ่มคุมสติตัวเองได้ ก็เริ่มพูด
"ผมถูกทิ้งครับ"
"ไหนมึงบอกไม่มีแฟน!"
ไนน์พูดขึ้นมาทันทีด้วยความไม่พอใจ
"งั้นแสดงว่าที่กูทักมึงไป มึงไม่อ่าน ไม่ตอบ ก็เพราะมึงมีแฟนใช่ไหม"
ไนน์พุ่งเข้ามากระชากแขนข้าวปั้น ซีจับแขนของเพื่อน ไม่ให้ไนน์โมโหไปมากกว่านี้
"ไอ้ไนน์ ใจเย็นๆดิวะ"
"ใจเย็น! มึงบอกให้กูใจเย็น แล้วใครที่ไปเย็ดไอ้เด็กนี่มันเมื่อวาน ก็มึงไม่ใช่เหรอ...เหอะ มึงจะเก็บมันไว้คนเดียวใช่ไหม"
ไนน์จ้องมองซีอย่างไม่พอใจ เบสเงยหน้ามองไนน์ เขาจับมือของเพื่อนให้ออกจากแขนของข้าวปั้น
"มึงฟังมันก่อนได้ไหม แล้วมันก็บอกเองว่าไม่มีแฟน"
ในสายตาของข้าวปั้นตอนนี้ เบสดูใจดีที่สุด แขนแกร่งโอบกอดร่างบางเอาไว้ ข้าวปั้นเงยหน้ามองหน้าพี่ไนน์ที่ตอนนี้บึ้งตึงอย่างน่ากลัว
"ผมไม่มีแฟนจริงๆ"
"แล้วที่มึงบอกว่าถูกทิ้ง มันหมายความว่ายังไง"
เมฆถามกลับทันที เขาเองก็หงุดหงิดไม่ต่างจากไนน์ เพราะเมื่อวานเจ้าตัวเล็กยังโดนเขาจับกินอยู่เลย
"เพื่อนทิ้งผมครับ"
"ห๊ะ!!!"
ทั้งสี่คนร้องออกมาอย่างตกใจกับตอบนั้น
"เขาเดินมาบอกว่าผมน่าเบื่อ น่ารำคาญ ไม่อยากให้ผมไปยุ่งกับเขาแล้ว"
"แค่นี้เนี่ยนะ!"ซีถึงกับอึ้งไปเลยกับคำตอบนั้น
"แค่นี้ มึงต้องร้องไห้จะเป็นจะตายด้วยเหรอวะ"ไนน์หายใจแรง แต่ก็รู้สึกโล่งใจกับคำตอบนั้น
"ก็...ผมนึกว่าเธอจะเดินมาขอผมเป็นแฟน แต่จริงๆแล้วเธอไม่ชอบผมเลย เธอแค่ทำดีกับผมเพราะเล่นเกมแพ้เพื่อน ทั้งๆที่คิดว่าวันนี้ ผมจะได้มีแฟนคนแรกแท้ๆ ฮึก แต่ก็เหมือนเดิม ไม่มีใครชอบผม ฮึก พอเจอรุ่นพี่ ผมก็อยากตัวสูงๆหล่อๆบ้าง ฮึก นอกจากผมจะขี้เหร่แล้ว....ผมยังโง่อีก ถ้าผมทั้งหล่อ ทั้งฉลาด  ผมคงมีอแฟนไปแล้ว"
พอคิดถึงเรื่องในอดีต ที่เคยแอบชอบเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง แต่เธอก็ไปเลือกคนที่ตัวโตกว่า หล่อกว่าเขา ข้าวปั้นก็ยิ่งรู้สึกแย่
"มึงน้อยใจชะตาชีวิต ว่างั้นเถอะ"ซีถอนหายใจ เมื่อได้รู้ความจริง
"แล้วนี่มึงอยากมีแฟนมากเลยเหรอวะ"
เบสหันไปถามข้าวปั้น เด็กน้อยพยักหน้าหงึกๆ เขาก็อยากจะมีแฟนสาวไว้อวดทุกคนบ้าง
"มึงรักเด็กคนนั้นเหรอ ถึงอยากได้เธอเป็นแฟนขนาดนั้น"เมฆถาม พร้อมๆกับหย่อนกายนั่งลงบนโซฟา
"เปล่าครับ แค่รู้สึกว่าเธอน่ารัก แล้วเธอก็ดีกับผม"
ข้าวปั้นยกมือปาดน้ำตา  แต่คำตอบของข้าวปั้น ก็ทำให้สี่หนุ่มอดไม่ได้ที่จะกดยิ้มพอใจ เบสรั้งกายบางมานั่งระหว่างขาของตน แขนแกร่งสวมกอดเอวข้าวปั้น เด็กน้อยยอมให้กอดแต่โดยดี
"หึ...งั้นที่ไม่ได้เป็นแฟนกัน มันก็ดีแล้ว"เมฆสรุปให้
"แต่ผม อึก อื้อ"
ข้าวปั้นชะงักไป เมื่อไนน์ก้มลงมาประคองหน้าเขาแล้วกดจูบที่ปากเล็ก ร่างสูงขบเม้มริมฝีปาก แล้วเริ่มเลียชิมความหอมหวานในปากน้อย ส่วนเมฆและซีก็นั่งลงข้างๆเบส เขาจับมือเล็กมากดจูบ พร้อมๆกับเริ่มปลดกระดุมเสื้อของข้าวปั้น
"พี่ไนน์"
ดวงตาคู่สวยปรือปรอย มองรุ่นพี่ตัวสูง ไนน์งับริมฝีปากเล็ก เบสปลดเข็มขัดของข้าวปั้น มือค่อยๆสอดเข้าไปสัมผัสกับความเป็นชาย
"พวกกูจะทำให้มึงมีความสุขเอง...เอาให้ลืมผู้หญิงทุกคนเลยดีไหม"เบสงับใบหูเล็ก
"อื้อ อย่าจับ อ๊ะ"
เด็กน้อยร้องครางเสียงแผ่ว เมื่อมือของพวกรุ่นพี่เริ่มจับในจุดที่ทำให้ร่างบางรู้สึกดี ไนน์จูบซับน้ำตา ส่วนมือใหญ่ของเมฆและซีก็บีบเค้นหน้าอกบาง เบสเองก็ลูบไล้แก่นกายน้อยใต้ร่มผ้า ไนน์กระซิบชิดริมฝีปากบาง
"อย่างมึง...ไม่ต้องมีแฟนหรอกข้าวปั้น  มีพวกกูสี่คนเป็นผัวดีกว่า"


TBC