ฉุดรักริมทะเล Ep.6 คำเตือน 4P , Mpreg , on top , cum in mouth

"เข็มเอ้ย เหนื่อยก็ไปพักไป"
ป้าแจ่มหันไปมองคนตัวเล็กที่มีใบหน้าขาวซีด เข็มทิศส่ายหน้าไปมา เขายังอยากช่วยป้าแจ่มทำความสะอาดห้องพักของรีสอร์ทต่อ 
"พอแล้ว เดี๋ยวก็เป็นลมไปหรอก"คนอายุมากกว่าได้แต่บอกอย่างเป็นห่วง
"แต่ว่า..."
"อย่าดื้อ ไปพักๆๆ"เธอโบกมือเป็นเชิงไล่
"ก็ได้ครับ"
ความห่วงใยของป้าแจ่ม ทำให้เข็มทิศจำต้องหยุดการทำงานในช่วงเช้า เขารู้สึกมึนหัวมาตั้งแต่เมื่อเช้าก่อนออกมาทำงานแล้ว 
เขาเดินกลับไปพักที่บ้านของสามพี่น้อง ใจจริงอยากจะทำความสะอาดบ้านรอทั้งสามคน แต่ก็เปลี่ยนใจขึ้นไปนอนพักบนห้องแทน หยิบโทรศัพท์มากดดูเวลา  เขาทำงานที่นี่ร่วมสองเดือนแล้ว เขาแทบไม่มีค่าใช้จ่ายอะไรเลย ทั้งค่าอาหาร ที่พัก เขาไม่ต้องเสียสักบาทเหมือนที่ตุลย์ได้บอกกับเขาไว้ตอนแรก ส่วนโทรศัพท์มือถือ คุณเตก็เป็นคนซื้อให้ ด้วยเหตุผลที่ว่าจะได้ติดต่อได้ เสื้อผ้าที่สวมใส่อยู่คุณตินก็เป็นคนพาไปซื้อ จนตอนนี้มันแน่นตู้ไปหมดแล้ว
จากที่มาแต่ตัว แต่ตอนนี้เข็มทิศมีทุกอย่างพร้อมในบ้านหลังนี้ เหมือนกับว่าเขาได้ย้ายบ้านมาอยู่ที่นี่ถาวร
แต่มันจะเป็นแบบนั้นจริงหรือ...
เอกสารสำคัญเกี่ยวกับเรื่องการเรียนต่อทั้งในและนอกระบบของ ม.ปลาย วางอยู่บนโต๊ะ
 เห็นสีหน้าที่เต็มไปด้วยความตั้งใจ และเป็นห่วงของคุณตุลย์และคุณตินแล้ว ทำให้เข็มทิศปฏิเสธความหวังดีนั้นไม่ลง และไม่กล้าบอกความจริง
"เข็มเรียนจบแล้ว ไม่อยากเรียนแล้วครับ"
เข็มทิศมองเอกสารพวกนั้น แล้วก็อมยิ้ม แล้วจึงละความสนใจ เขากดเบอร์ที่คุ้นเคยลงไป หลายวันแล้ว ที่เขาไม่ได้โทรกลับไปที่บ้าน ไม่รู้ว่าตอนนี้พี่ทิวาจะเป็นยังไงบ้าง
เขากำลังพยายามตัดใจ แต่เขาก็กลัวว่าจะทำให้พี่ทิวาต้องเป็นห่วง เพราะทุกครั้งที่โทรกลับไปที่บ้าน  ป้าอิ่มมักจะบอกว่าพี่ทิวาเป็นห่วงเขามาก แต่เขาก็ชิงตัดสายหนีทุกครั้งที่พี่ทิวาจะคุยด้วย นั่นอาจเป็นเพราะ เขายังไม่เข้มแข็งพอ
สักวัน...เขาคงโทรไปหาพี่ทิวาได้ กลับไปเป็นพี่น้องที่รักกันได้เหมือนตอนเด็กๆ
"ครับ ป้าอิ่ม เป็นยังไงกันบ้างครับ"
ตอนนั้น เข็มทิศคิดว่าชีวิตของเขาไม่เหลือใครอีกแล้ว แต่พอลองมองย้อนดูดีๆ ป้าอิ่มก็เป็นหนึ่งคนที่เอ็นดูเขาและดูแลเขามาตั้งแต่ยังเด็ก เข็มทิศแทบลืมไปแล้ว ว่าทำไมตอนนั้นถึงได้เศร้าจนถึงคิดฆ่าตัวตาย
"ป้าสบายดีค่ะ คุณเข็มเป็นยังไงบ้างคะ สบายดีหรือเปล่า ไม่ติดต่อกลับมาเลยตั้งหลายวัน ป้าเป็นห่วง"
"เข็มสบายดีครับ ป้าอิ่มไม่ต้องห่วง...เอ่อ แล้วพี่ทิวา"
ยากเหลือเกินที่จะไม่ให้นึกถึงคนคนนั้น ก็พี่ทิวาเป็นรักแรก และเป็นพี่ชายที่เขาเคารพรักมาก
"คุณทิวาก็ถามถึงคุณเข็มเหมือนเดิมค่ะ บ่นว่าอยากให้คุณเข็มกลับบ้าน เธอเป็นห่วงคุณเข็มมากนะคะ"
พี่ทิวาของเขาแสนดี...แสนดีมาตลอด
เขาดีใจที่พี่ทิวาเป็นห่วงเขา แต่เขายังไม่อาจจะทำใจกลับไปได้ตอนนี้ ถึงบาดแผลที่หัวใจมันจะไม่ได้สดใหม่เหมือนในวันนั้น แต่ตอนนี้เขายังไม่พร้อมจะคุยกับพี่ทิวาโดยตรง
"วันไหนเหรอครับป้าอิ่ม..งานแต่งของพี่ทิวา"
ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้เขาถามออกไปแบบนั้น แต่เมื่อเลือกที่จะถามแล้ว สุดท้ายก็ได้คำตอบจนได้
"วันที่ 9 เดือนหน้าค่ะ"
คนตัวเล็กได้แต่กดยิ้มจางๆ รู้สึกแน่นในอกเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ทรมานมากแล้ว เหมือนในวันนั้นที่โดนปฏิเสธอย่างโหดร้าย
นี่คงเป็นสัญญาณที่กำลังบอกว่าเขาจะกำลังจะตัดใจได้สินะ...
"งั้นแค่นี้ก่อนนะครับ ป้าอิ่ม"
เข็มทิศกดวางสาย แล้วเลื่อนดูข้อความในกลุ่มไลน์ ที่มีสมาชิก 4 คน นั่นก็คือเขา และสามพี่น้องที่เป็นเจ้าของบ้านหลังนี้
ติน : บอกแล้วว่าให้พัก ไม่สบายแล้วยังดื้อมาทำงาน แล้วตอนนี้ไปพักแล้วใช่ไหม
เต : ดื้ออีกแล้วเหรอ  กูไม่อยู่แค่ไม่กี่วัน มึงดื้ออีกแล้ว
ตุลย์ : กลางวันจะกินอะไร จะเอาเข้าไปให้
เข็มทิศได้แต่แอบอมยิ้ม กับข้อความสนทนาในกลุ่ม เขาได้รับความห่วงใยจากทั้งสาม แม้จะมาในรูปแบบดิบเถื่อนก็ตาม แต่ตอนนี้เข็มทิศก็เริ่มจะชินไปแล้ว
เข็ม : ขอโทษครับ ตอนนี้เข็มอยู่ที่บ้านแล้ว  เข็มกินอะไรก็ได้ครับ 
ติน : นอนพักไป เดี๋ยวกูกับไอ้ตุลย์จะเข้าไปหาตอนพักเที่ยง
เข็ม : ครับ
เต : กูกลับบ้านเมื่อไหร่ มึงโดนตีแน่
การคาดโทษของคุณเตไม่ได้ทำให้เข็มหวาดกลัว เขาได้แต่อมยิ้ม ตอนนี้คุณเตใจดีกว่าเมื่อก่อนมากแล้ว แล้วที่บอกว่าจะตี คงไม่ได้ใช่ท่อนไม้ หรือแส้ฟาดหรอก อีกฝ่ายคงใช้อยากอื่นตีเขามากกว่า
แค่คิดถึงทั้งสามคน หัวใจมันพองโต มีความสุขจนไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน
.
.
.
.
เข็มทิศไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปนานเท่าไหร่ รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่จมูกโด่งของตุลย์กดเบียดเข้ามาที่แก้มนิ่ม แล้วตามมาด้วยริมฝีปากร้อนของตินที่สัมผัสที่หน้าผากของเขา
"เป็นยังไงบ้าง"
น้ำเสียงห่วงใย ทำให้คนตัวเล็กอบอุ่นไปทั้งใจ ตอนนี้ทั้งคุณตุลย์และคุณตินนั่งอยู่ข้างๆเขา แต่คนละฝั่ง
"เข็มดีขึ้นแล้วครับ"
"เมื่อเช้าฉันก็บอกแล้วว่าวันนี้ไม่ต้องไปทำ แต่ก็ยังดื้อ"
ตินบอกพร้อมกับปัดกลุ่มผมนิ่มที่บดบังใบหน้าเล็ก เข็มทิศเบะปากน้อยๆ 
"ก็เข็มไม่อยากอยู่บ้านเฉยๆนี่ครับ"
"แล้วเป็นยังไง สุดท้ายก็ต้องกลับมาอยู่บ้านอยู่ดี หึ"
ตุลย์ได้แต่ส่ายหน้าระอากับความดื้อของเมียเด็กของเขา เข็มจับมือของตุลย์มาแนบแก้ม
"คุณตุลย์อย่าโกรธเข็มนะครับ"
ตุลย์หลุบตามองคนตัวเล็กที่เริ่มอ้อน อีกฝ่ายชอบทำแบบนี้ทุกที เวลาที่ทำให้เขาขุ่นเคือง เข็มทิศช้อนตามองหวังขอความเห็นใจ สุดท้ายตุลย์ก็ต้องถอนหายใจ แล้วพยักหน้าจนได้
"ลุกมากินข้าวเถอะ"
ตินเอ็นดู แล้วทั้งสองก็ดึงร่างบางให้เดินตามลงมาข้างล่าง
"วันนี้มีอะไรน่ากินบ้างครับ"
"หมูทอดกระเทียม ของโปรดไม่ใช่เหรอ"ตินบอก
คนตัวเล็กคลี่ยิ้มหวานทันที เขาหันไปหอมแก้มของตินเบาๆ ให้คนตัวสูงได้ยิ้มกริ่ม
"แล้วฉันล่ะ"ตุลย์ท้วงบ้าง เข็มทิศเลยต้องเขย่งตัวไปหอมแก้มอีกคนจนได้
ให้ตายสิ ทำตัวอย่างกับเป็นเด็กๆ
"มาสิ เดี๋ยวฉันเทใส่จานให้ เอามาตั้งหลายอย่างเลยนะ"
ที่รีสอร์ทมีอาหารที่ทำทุกวันอยู่แล้ว วันนี้สองหนุ่มนำอาหารมาที่บ้านหลายอย่าง เข็มทิศจะลุกไปช่วยทั้งสองคนเทอาหารใส่จาน แต่ก็โดนตุลย์ห้ามเอาไว้ บอกให้เขาอยู่เฉยๆ
ดังนั้น เข็มทิศก็จะเป็นผู้กินที่ดี
อาหารหลายอย่างถูกวางบนโต๊ะ และหมูทอดกระเทียมของโปรดก็ถูกวางตรงหน้าเข็มทิศเช่นกัน แต่กลิ่นที่ตีเข้ามาในจมูกก็ทำให้เข็มทิศรู้สึกพะอืดพะอม
"อุ๊บ!"
ความรู้สึกที่อาหารในท้องตีขึ้นมา ทำให้เขายกมือปิดปาก ยันกายลุกขึ้น วิ่งตรงไปยังห้องน้ำ แล้วเปิดชักโครก โก่งคออาเจียนอย่างทรมาน ตุลย์และติน รีบวิ่งตามไปดูคนตัวเล็ก
"เข็ม เป็นยังไงบ้าง"
"อ้วกกกกก!!"
เข็มทิศไม่อาจจะตอบกลับมาได้ เขาได้แต่อาเจียน นำเอาของที่ยังหลงเหลือในกระเพาะออกมาให้หมด ตุลย์และตินช่วยกันลูบแผ่นหลังเล็ก ก่อนจะช่วยกันพยุงเข็มทิศให้ลุกขึ้น หลังจากที่อีกฝ่ายอาเจียนจนหมดไส้หมดพุง
"ไปหาหมอดีไหม ไม่สบายจนอ้วกขนาดนี้"
ตินบอกอย่างเป็นห่วง พลางมองเข็มทิศที่กำลังเปิดน้ำล้างปากตัวเอง เข็มทิศโบกมือไปมา เขาไม่ค่อยชอบไปหาหมอ ไม่ชอบบรรยากาศของโรงพยาบาลสักเท่าไหร่นัก เพราะมันเป็นสถานที่ที่ทำให้เขาต้องสูญเสียบิดามารดาไป
"ไม่เป็นไรครับ ถ้านอนพักต่อคงหาย ผมคงพักผ่อนน้อย"
"หรือเป็นเพราะพวกกู ที่ทำให้มึงไม่ค่อยได้พัก"
คำกล่าวนั้น ทำให้เข็มทิศแก้มแดงทันที เขาหลบสายตาเจ้าเล่ห์ของทั้งคู่ แล้วรีบยันกายเดินออกจากห้องน้ำ แต่ทั้งสองก็ไม่วายเข้ามาประคอง
"งั้นพวกกูจะเพลาๆ ลง ดีไหม มึงจะได้มีเวลาพัก"ตุลย์บอก
"หรือไม่ มึงก็ทำงานให้มันน้อยลงกว่านี้"
"อย่าเลยครับ"
"อย่าเรื่องไหน หมายถึงไม่ให้พวกกูเพลาลงเหรอ"ตุลย์กระตุกยิ้ม เข็มทิศค้อนใส่
"ผมหมายถึง เรื่องทำงานครับ! พวกคุณหื่นน้อยลงมันก็ดีแล้วนี่ครับ ไม่งั้นร่างผมพังแน่"
"กูนึกว่ามึงจะชินแล้วซะอีก"
ตินกดหอมแก้มนิ่มด้วยความหมั่นเขี้ยว แต่เข็มทิศก็เม้มปากแน่นด้วยความเขินอาย เขาจะไปชินได้ยังไง ทุกครั้งที่ได้มีอะไรกับทั้งสามคน มันตื่นเต้นและมีความสุขจนลืมไม่ลงไปแล้ว
"ผมว่าหมูกระเทียมมันเหม็น ผมไม่กินแล้วครับ"
"หืม...เหม็นเหรอ"
ตินหยิบจานหมูกระเทียมขึ้นมาดม แล้วก็ต้องเลิกคิ้วแปลกใจ เพราะกลิ่นมันหอมมาก แต่พอมองหน้าคนตัวเล็กที่ทำท่าเหมือนจะอ้วกอีกครั้ง เขาเลยนำจานนั้นไปวางไว้ไกลๆ
"ดีขึ้นแล้วนะ"ตุลย์ถาม พร้อมกับประคองร่างน้อยให้นั่งลง
"ดีขึ้นแล้วครับ ขอบคุณนะครับ"เข็มทิศส่งยิ้มให้ 
.
.
.
.
แปลก....
เข็มทิศรู้ดีว่าอากาศเขามันแปลกเกินไป
เขาเหม็นอาหาร แล้วก็อาเจียนติดกันหลายวัน
โชคดีที่เขาอาเจียนตอนที่ไม่ได้อยู่ต่อหน้าคุณตุลย์หรือคุณติน
ตอนแรกเขาคิดว่าเป็นเพราะพักผ่อนน้อยเกินไป เลยมีอาการแบบนี้ แต่ว่าช่วงนี้ทั้งสามคนก็เห็นใจเขา ไม่ได้เข้ามาเอาเปรียบเขา เพื่อให้เขาได้พักผ่อน แต่อาการของเขาก็ยังไม่ดีขึ้น
ลางสังหรณ์บางอย่าง ทำให้เข็มทิศตัดสินใจขอติดรถลุงก่ำ ออกไปข้างนอกรีสอร์ท 
มีบางอย่างที่เขาต้องการพิสูจน์...
"ขอซื้อที่ตรวจครรภ์ครับ"
เข็มทิศขอลุงก่ำแวะร้านขายยา แล้วบอกว่าจะซื้อพวกยาแก้ปวดหัว แก้ไข้ติดบ้าน แต่จุดประสงค์แอบแฝงก็คือเขาต้องการซื้อที่ตรวจครรภ์
พอได้ของที่ต้องการ เข็มทิศก็ยัดของพวกนั้นลงในกระเป๋าสะพายข้างใบเล็ก 
พอกลับมาถึงรีสอร์ท เขาก็รีบตรงกลับไปที่บ้านทันที 
ที่ตรวจครรภ์จำนวนไม่ต่ำกว่าสิบอัน และหลายยี่ห้อ ถูกนำออกมาตรวจสอบอาการของเขาเอง
เข็มทิศใจเต้นแรง เขาทั้งลุ้น ทั้งตื่นเต้น และก็กังวล
ที่ผ่านมา เขาไม่ได้ป้องกันเลย...นั่นก็คงเป็นเพราะเขาเองคิดน้อยเกินไป ไม่ได้ระวังตัว  และมีความสุขกับการได้อยู่ในอ้อมกอดของคนทั้งสาม  เขาไม่ทันได้ไปซื้อยาคุมกำเนิดกิน แถมสามพี่น้องก็ยังชอบทำสดอีกต่างหาก
แต่ถ้าท้องขึ้นมาจริงๆ เข็มทิศก็คิดว่าตัวเองคงจะไม่เสียใจ 
ที่ตรวจครรภ์หลังการใช้งานถูกวางเรียงรายเต็มไปหมด ขีดสีแดงสองขีดปรากฏเด่นให้เห็นบนทุกอันที่เขาซื้อมา เพียงเท่านี้ก็ยืนยันได้แล้วว่า การคาดการณ์ของเขาไม่ได้ผิดนัก
...เขาท้อง...
เข็มทิศคลี่ยิ้มอย่างยินดี มีความสุขเหลือเกิน ที่ในท้องของเขากำลังมีทารกตัวน้อยๆมาอยู่ 
บนโลกใบนี้ เขาไม่ได้ตัวคนเดียวอีกแล้ว กำลังใจที่จะใช้ชีวิตอยู่ต่อไปนั้นมากขึ้นเรื่อยๆ จนไม่เหลือโอกาสให้คิดสั้นฆ่าตัวตายได้อีก
"ลูกแม่...ลูก"
เข็มทิศมีความสุุข เขาอยากบอกเรื่องนี้ให้กับทั้งสามคนรู้ แต่ก็ยังคิดว่าจะบอกอย่างไรดี เขาควรบอกความจริงทั้งหมด ว่าเขาไม่ใช่เด็กอายุน้อยกว่า 20 ปีอย่างที่ทุกคนเข้าใจ เขาเป็นผู้ชายที่สามารถตั้งครรภ์ได้
"พ่อเขาจะดีใจไหมนะ"
แม้จะไม่รู้ว่าเด็กในท้องเป็นลูกของใครกันแน่ แต่เข็มทิศก็รู้สึกรักลูกของตัวเองมาก 
ความรู้สึกสับสนในจิตใจเกี่ยวกับชายคนรักในอดีตเลือนลางจนแทบหมดสิ้น 
คงต้องขอบคุณลูกตัวน้อยของเขา ที่ทำให้เขาคิดว่าตัวเองตัดใจจากใครบางคนได้แล้ว เพราะเขามีใครอีกคนให้รักมากกว่า นั่นก็คือลูกของเขาเอง
เข็มทิศตัดสินใจกดเบอร์โทรศัพท์ที่ตนจำได้ไม่ลืม 
นั่นก็คือ...เบอร์ของพี่ทิวา
รอสายสักพัก ก็มีคนรับ
"สวัสดีครับ"
น้ำเสียงที่เขาไม่ได้ยินมาร่วมสองเดือน ทำให้คนฟังใจเต้นแรง เข็มทิศวางมือบนท้องของตัวเอง รู้สึกว่าตอนนี้เขามีกำลังใจสำคัญ และหัวใจก็ไม่ได้เจ็บปวดเหมือนเดิมอีกแล้ว
"ใครครับ"
เพราะอีกฝ่ายไม่ได้ตอบกลับมา ทิวาเลยถามออกไป
"พี่ทิวา..."
ทิวาตกใจกับเสียงที่ไม่ได้ยินมานาน มือของเขาสั่นไปหมด เสียงทุ้มเองก็เหมือนจะสั่นเครือ
"เข็ม...เข็มใช่ไหม"
"ครับ เข็มเอง"
"เข็มอยู่ที่ไหน พี่เป็นห่วงเข็มมาก เข็มยังไม่หายโกรธพี่อีกเหรอ พี่ขอโทษ...ขอโทษจริงๆ ที่วันนั้นพูดจากับเข็มแบบนั้น พี่ขอโทษ"
เข็มทิศรู้สึกปวดใจ ที่ทำให้พี่ชายที่แสนดีต้องเสียใจจนเสียงสั่นขนาดนี้ เขาผ่อนลมหายใจช้าๆ พยายามพูดให้ชัดเจนมากที่สุด
"พี่ทิวาไม่ต้องห่วงเข็มนะ เข็มสบายดี แล้วเข็มก็ไม่ได้โกรธพี่ พี่อย่าโทษตัวเองเลยนะ"
"แล้วเมื่อไหร่เข็มจะกลับบ้าน"
คำถามนั้น ทำให้เข็มทิศนิ่งไป เขามองไปรอบๆ ห้อง 
เขาคุ้นเคย...และเคยชินกับที่นี่ไปเสียแล้ว
"เข็มยังไม่รู้เลย แต่ไม่ต้องห่วงนะ ไว้เข็มจะกลับไปเยี่ยมพี่ทิวาแน่นอน...แล้วก็เรื่องงานแต่ง เข็มยินดีด้วยนะครับ ไว้เข็มจะไปร่วมงานนะครับ"
เข็มทิศพูดออกมาจากใจ งานแต่งงาน เป็นงานที่สำคัญในชีวิตของพี่ทิวา เขาที่เป็นน้องชาย จะพลาดงานนี้ไปได้ยังไงกัน
"เข็ม ฮึก....พี่ขอโทษ ฮือ แล้วก็ขอบคุณ...ขอบคุณมากจริงๆ"
"ครับ งั้นเข็มวางก่อนนะครับ"
เข็มทิศวางสายแล้ว ตอนแรกเขาคิดว่าเขาอาจจะปวดใจ แต่ตอนนี้ทุกอย่างเหมือนปลดล็อกให้ทั้งหมด หัวใจของเขาเข้มแข็งขึ้นมากแล้ว
"เป็นกำลังใจให้แม่ด้วยนะตัวเล็ก"
เข็มทิศก้มลงมาพูดกับลูกในท้อง เขาหวังว่าหลังจากนี้ คงจะมีแต่เรื่องดีๆ เกิดขึ้น
.
.
.
.
"ทำไมวันนี้ กลับกันมาเร็วจังเลยครับ"
เข็มทิศที่กำลังใช้ผ้าเช็ดแจกัน หันไปมองสามพี่น้องที่เดินเข้ามาในช่วงเย็น 
"เข็ม...มึงจะขยันอะไรนักหนาวะ"
เตพุ่งเข้ามาดึงกายบางเข้าไปกอด แล้วซุกไซ้ซอกคอขาวเนียน เข็มทิศดิ้นน้อยๆ พยายามดันคนตัวโตให้ออกห่าง
"เข็มตัวเหม็นเหงื่อ"
"เหม็นตรงไหน ออกจะหอม"
ฟอดดด!!
เตไม่ปล่อยให้คนตัวเล็กหลุดจากการจับกุมไปได้ง่ายๆ ตินเองก็รั้งใบหน้าเล็กมากดจูบทักทายยามเย็น 
"คิดถึงมึงจัง"
คนฟังได้แต่เขิน แต่ก็ต้องโดนตุลย์รั้งไปจูบบ้าง สามพี่น้องเริ่มเข้ามาสัมผัสร่างกายของคนตัวเล็ก
"อะ อื้อ จะทำอะไรครับ ปล่อยผมก่อนนะ"
"ไม่! กูอดอยากมาหลายวันแล้วนะ...อยากเย็ดเมียจะแย่แล้ว"
เตบอกความต้องการอย่างไม่ปิดบัง ตอนนี้เขาไม่ได้ยุ่งกับใครอีกเลย นอกจากเข็มทิศเท่านั้น ใครจะมาเสนอตัวยังไง ก็ไม่สน คิดถึงแต่ร่างกายบอบบางขาวเนียนน่าสัมผัสนี้
"มึงดีขึ้นแล้วใช่ไหม ให้พวกกูทำได้ไหม"
ตินเองก็ร้องถาม เพราะเขาเองก็ปรารถนาในตัวเข็มทิศเช่นกัน เพื่อให้เข็มทิศได้พักผ่อน พวกเขาเลยไม่ได้เข้าไปทำอะไรเกินเลยกับอีกฝ่ายเลย
"เข็มดีขึ้นแล้วครับ"
พอได้คำตอบแบบนั้น สามพี่น้องก็ไม่รอช้า เตอุ้มร่างเล็กเดินตรงไปยังห้องนอนทันที
"กูจะทบต้นทบดอกให้หนักเลย"
คนแสนหื่นก้มบอก ตุลย์เปิดประตูให้กับน้องชาย เตอุ้มคนตัวเล็กไปวางบนเตียง เข็มใจสั่น มองสามพี่น้องที่จ้องมองร่างของเขาราวกับเสือจะขย้ำเหยื่อ พร้อมๆกับมือหนาที่ถอดเสื้อผ้าตัวเองอย่างรีบร้อน แล้วแทบจะกระโจนร่างมาขย้ำเขา
"อ๊ะ เดี๋ยวสิครับ ใจเย็นๆ"
เข็มทิศแทบจะหลบไม่ทัน เพราะทั้งสามคนกำลังรุมร่างกายของเขา ราวกับคนลงแดงที่ขาดยามาหลายวัน แต่นั่นก็ไม่เกินความจริงนัก เพราะทั้งสามคนขาดเข็มทิศมาหลายวันจริงๆ 
"เข็ม...พวกกูไม่ไหวแล้ว เงี่ยนมาก"ตินกระซิบบอกข้างหู พร้อมกับดูดเม้มติ่งหูเล็ก
"มึงก็รู้ว่าพวกกูต้องอดทนขนาดไหน"ตุลย์บอก
เข็มทิศกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ มองลำกายทั้งสามที่ผงาดสั่นระริกรอรับการดูแล 
"เข็มรู้แล้ว...เข็มจะช่วยเอง"
เข็มทิศค่อยๆคลานเข้าไปหาทั้งสามคน เขาเหลือบตามองคุณเตที่ดูท่าแล้วจะความอดทนต่ำสุด มือบางเลยเลื่อนไปสัมผัสกับแก่นกายใหญ่ แล้วตวัดลิ้นเลียเบาๆที่ส่วนหัว
"ซี๊ด...เลียควยผัวแรงๆ"
"อะ อืมม"
คนตัวเล็กจัดให้ตามคำขอ เขาตวัดลิ้นเลียชิมส่วนหัวอย่างช้าๆ แล้วใช้มือทั้งสองข้างเคลื่อนไปช่วยรูดชักแก่นกายของคุณตินและคุณตุลย์
"อ่า...เข็ม"
สามพี่น้องร้องครางอย่างสุขสม เข็มปรนเปรอให้กับลำลึงค์ของเต แล้วขยับหน้าไปดูดเลียให้กับดุ้นเนื้อของคุณตุลย์บ้าง สามพี่น้อง ค่อยๆ ยืนขึ้นบนเตียง รอบล้อมร่างเล็กที่ขยับกายคุกเข่า
"อะ อืมม จ๊วบ"
ลำลึงค์ใหญ่ทั้งสาม จ่ออยู่ตรงหน้าของเข็มทิศ เขาทั้งใช้มือชักรูด และใช้ปากดูดเลียสลับวนไปมาให้กับทั้งสามคน
"เสียว ซี๊ดด"
ใบหน้าน่ารักมีดุ้นเนื้อใหญ่สามลำเบียดเสียดถูไปมา เขาเงยหน้า และแลบลิ้นรอน้ำรักอุ่นร้อน ที่กำลังจะพวยพุ่งเข้ามาในไม่ช้า 
พรวด! พรวด! พรวด!
น้ำรักขาวขุ่นพ่นฉีดเข้ามาที่จุดหมายเดียว คือในปากเล็ก เข็มทิศกลืนกินลงคอทันที แล้วหันหน้าไปดูดเลียทำความสะอาดให้กับแก่นกายใหญ่
"ซี๊ดด เสียวว่ะ...ขอเย็ดเลยได้ไหมวะ"เตพูดขึ้น
"เข็ม...ให้พวกกูเย็ดมึงนะ"ตินบอก แล้วเข็มทิศก็พยักหน้า
เสื้อผ้าที่สวมใส่ ยังไม่ได้ถอดออก สักชิ้น แต่ไม่นาน เขาก็ถูกดึงรั้งกางเกงออก แต่เสื้อผ้าส่วนบนยังอยู่
"อ๊ะ คุณตุลย์"
เข็มทิศร้องเสียงหลง เมื่อร่างกายถูกจับให้นอนหงาย แล้วคุณตุลย์ก็รั้งสะโพกเขาจนลอยเด่น ก้มหน้าลงมาซุกไซ้ดูดเลียอย่างหิวกระหาย
"อะ อื้อ ผม"
แก่นกายเล็กที่แข็งขืนไม่ได้ถูกปล่อยทิ้งขว้าง เพราะตินเองก็ก้มลงมาดูดเลีย ปลุกเร้า เตกอบโกยพวงเนื้อใต้ลำกายเล็กมาดูดดึง จนคนตัวบางสั่นสะท้านแทบจะขาดใจอยู่ตรงนี้
"ไอ้เต มึงไม่ไหว มึงมาก่อนแล้วกัน"
คนเป็นพี่ยอมหลีกทางให้ เตไม่ปฏิเสธ เขาสาวลำลึงค์ใหญ่ แล้วค่อยๆกดจ่อเบียดที่ปากทางรัก เข็มทิศผวา บอกเสียงสั่น
"คุณเต...อื้อ เข็ม...ฟังเข็มได้ไหมครับ"
"หืม"
ถ้าเป็นเมื่อก่อน คนอย่างเขาไม่คิดจะฟังอยู่แล้ว แต่ตอนนี้มันต่างออกไป เขาสอดลำกายเข้าไปแต่ยังไม่ได้ขยับ รอฟังคนตัวเล็ก
"อย่ารุนแรงนะครับ เข็มเจ็บ...เข็มยังไม่หายดี"
ไม่ใช่แค่เจ็บ แต่เขาก็เป็นห่วงลูกด้วย
"อ่า....กูเข้าใจแล้ว กูจะพยายาม"
เขาเองก็เห็นว่าเข็มทิศยังไม่ได้หายดีจนสดใสเหมือนเมื่อก่อน แต่ร่างกายของเขามันร้อนเกินกว่าที่จะห้ามตัวเองได้ ชายหนุ่มเริ่มโยกสะโพกให้ลำลึงค์เคลื่อนไหวเข้าออก ใบหน้าหล่อเชิดขึ้น
"ซี๊ดดด เสียวควยสุดๆ อ่า.. ตอดสุดยอดเลย"
"อ่า อะ อ๊ะ อื้อ"
มือบางไม่อยู่เฉย เขาช่วยรูดชักแก่นกายของทั้งสองคนที่เหลือ ในขณะที่เตก็ขยับสวนใส่ถี่รัว จนร่างบางสั่นคลอน หวีดร้องอย่างมีความสุข 
"เบา...อื้อ เบาลงหน่อยนะครับ"
คนตัวโตพยักหน้ารับรู้ แล้วขยับให้เบาแรงลง เขาก้มลงไปกดจูบคนตัวเล็กด้วยความคิดถึง ไม่นาน สายธารอุ่นร้อนก็ไหลทะลักเข้าไปในร่างของเข็มทิศ ก่อนจะถอนตัวออก
"เจ็บเหรอ...หรือว่าปวดหัว ยังไม่หายดีเหรอ"
ตินเป็นห่วง เมื่อเห็นใบหน้าที่ดูอิดโรย
"ผมกลัวพวกคุณทำแรง"
"อ่า...งั้นมึงเป็นคนทำเองดีกว่า"
ตุลย์และตินนั่งรอคนตัวเล็ก เข็มทิศกัดปากตัวเอง แล้วค่อยๆคลานขึ้นไปนั่งคร่อมร่างของติน 
"อะ อื้ออ"
ดวงตาคู่สวยปรือปรอย ตัวตนโหญ่โตของอีกฝ่ายทำให้เขามีความสุข เข็มทิศเกาะบ่าแกร่ง ในกิจกรรมแสนสุขนี้ เขาจะขึ้นควบคุมเอง
"คุณตินออมมือให้เข็มด้วยนะครับ"
เข็มทิศซุกหน้าตรงคอแกร่ง ร่างสูงได้แต่กลืนน้ำลายอึกใหญ่กับคำขอนั้น เขาใช้มือบีบเค้นเนื้อนิ่มกลมกลึงที่ช่วงล่าง แล้วตอบรับเสียงแหบ
"อะ อืมม ได้สิ ฉันไม่ใจร้ายกับคนที่ยังป่วยอยู่หรอกนะ"
นี่ขนาดไม่ใจร้าย ทั้งสามคนยังรุมเขาเหมือนกันคนขาดยา แต่ก็เอาเถอะ เข็มทิศเข้าใจ ว่าทั้งสามคนหื่นขนาดไหน แล้วเขาเองก็ชอบเวลาโดนสามพี่น้องกอดจนแนบแน่น
"อะ ฮะ อ๊ะ อ๊าา"
สะโพกสวยเริ่มขยับเคลื่อนไหว คนตัวโตกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เข็มทิศเอี้ยวตัวไปมองคุณตุลย์ที่กำลังนั่งสาวลึงค์ใหญ่ในมือของตัวเอง
"แม่ง...อยากทำหลายๆรอบๆ"เตพูดขึ้น
"เข็มไม่ไหว ใช้ปากแทนนะครับ"
คำอ้อนวอนมาพร้อมกับใบหน้าที่แดงระเรื่อ ดวงตาฉ่ำน้ำ จนคนมองใจสั่น
"ก็ได้...ไว้มึงหายดีเมื่อไหร่ กูจะจัดให้จนมึงหมดแรงครางเลย"
ไม่บ่อยนักที่เตจะใจดีขนาดนี้ แต่อีกฝ่ายคงกลัวว่าเขาจะเป็นอะไรไปเสียก่อน เข็มทิศขยับกายเคลื่อนไหวขึ้นลง ตินครางต่ำ เด้งช่วงล่างสวนจังหวะเข้าไปจนลึก ไม่นานก็ปล่อยตัวตนเข้าไป
"คุณตุลย์ ช่วยเข็มด้วย"
เข็มทิศเคลื่อนกายจะไปหาคนตัวสูงที่อายุมากสุด ตุลย์กดยิ้ม แล้วสามพี่น้องก็ช่วยเข็มทิศ พยุงร่างนั้นให้มาขึ้นขย่มบนตัวของพี่ชายคนโต
"ซี๊ดด เข็ม...มึงโดนมาสองคนแล้ว รัดแน่นขนาดนี้ได้ยังไง อ่าาา"
"เข็มไม่รู้ อะ อ๊ะ อ่า"
เข็มทิศพยายามโยกสะโพกเคลื่อนไหวไปมา ขยับเคลื่อนหน้าหลังไปเรื่อยๆ ทั้งคุณเตและคุณตินก็จับเขาจูบ มือใหญ่ก็จับมือเขาให้ไปช่วยรูดชักแก่นกายไปพร้อมๆกัน
"อะ อะ อ๊าาาาา"
พรวด! พรวด! พรวด!
.
.
.
.
เข็มทิศนอนหลับตาอยู่บนเตียงในห้องนอนของตัวเอง หลังจากเสร็จสมกับทั้งสามคน และเข็มทิศบอกว่าไม่ไหวแล้ว สามพี่น้องก็ใจดียอมหยุด พาเขาไปอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วให้กลับมานอนพัก 
รอยยิ้มสวยปรากฏบนใบหน้า เขารับรู้ได้ถึงแรงกดสัมผัสที่แก้มนิ่ม ที่ปาก ที่หน้าผาก ก่อนที่ทั้งสามคนจะออกจากห้องไป
"นอนพักเยอะๆ"
เสียงทุ้มที่ทิ้งท้ายไว้นั้น ทำให้หัวใจอิ่มเอม มือบางยกลูบท้องตัวเองเบาๆ เขามีความสุขมากเหลือเกิน 
เข็มทิศตั้งใจว่าจะนอนหลับสักงีบ แล้วคืนนี้ จะบอกความจริงทั้งหมดให้กับสามพี่น้อง
พวกเขาอาจจะโกรธก็ได้ที่รู้ว่าเขาไม่ได้เป็นเด็กอย่างที่เข้าใจ แค่นึกถึงหน้าดุๆของคุณตุลย์ที่พยายามหาเอกสารมาให้เขาเรียนต่อ เขาก็อมยิ้มออกมาแล้ว
เขาหลับไปงีบหนึ่ง ตื่นขึ้นมาเพราะได้ยินเสียงตึงตังด้านล่าง เข็มทิศค่อยๆยันกายลุกขึ้นดูเวลา แล้วก็พบว่ามันเกือบหนึ่งทุ่มแล้ว เขาตัดสินใจเปิดประตูออกจากห้องนอน กายบางหยุดชะงักอยู่ตรงบนบันได แอบมองเห็นทั้งสามคนคุยกันที่ห้องรับแขก โดยที่คุณเตกำลังฟาดงวงฟาดงา
"ไอ้เต! มึงใจเย็นๆสิวะ เดี๋ยวเข็มมันก็ตื่นหรอก กูอยากให้มันนอนพัก"ตินพูดขึ้น
"สัด! จะให้กูใจเย็นได้ยังไง แม่ง โคตรน่ารำคาญ บอกว่าท้องกับกู โทรมาตื้ออยู่ได้...ปัญญาอ่อนมากมั้ง คิดว่าอสุจิมันทะลุถึงยางได้หรือไงวะ...แตแหลชิบหาย"
เข็มทิศเรียบเรียงสิ่งที่ได้ยิน แล้วก็ต้องใจกระตุกแรง เมื่อรับรู้ว่าคุณเตกำลังมีเรื่องทำผู้หญิงท้อง
"มันก็ไม่แน่เสมอไปว่ะ ถุงยางอาจจะรั่วก็ได้"ตินบอก
"ยังไงเด็กในท้องก็ไม่ใช่ลูกกู  เอากับใครบางก็ไม่รู้ นอนกับกูแค่ไม่กี่ครั้ง"
"แล้วถ้าเด็กนั่นเป็นลูกมึงจริงๆ มึงจะทำยังไง"
"เหอะ! ถ้าเป็นลูกกูจริงๆ กูก็คงรับเลี้ยงแต่เด็ก อีตัวแม่กูไม่เอาหรอก ร่านขนาดนั้น มีผัวไม่รู้กี่คน กูไม่อยากจะนับว่าเป็นคนที่เท่าไหร่"
คำกล่าวนั้น ทำให้เข็มทิศสะเทือนใจ เขาวางมือบนหน้าท้องของตัวเอง หัวใจเริ่มเต้นแรง
แล้วในสายตาของคุณเต...เขาเป็นคนที่ร่านด้วยหรือเปล่า ถ้าคุณเตรู้ว่าเขาท้องจะทำแบบนั้นด้วยหรือเปล่า
"ดีที่เด็กเข็มมันก็เป็นผู้ชาย...ถ้ามันเป็นผู้หญิง กูก็คงไม่อยากให้มันท้องตอนนี้เหมือนกัน"
เจ็บ...เข็มทิศรู้สึกเจ็บที่หัวใจ ไม่คิดเลยว่าที่ผ่านมาตัวเองจะไร้ค่ามากขนาดนี้ เป็นแค่ที่ระบายอารมณ์ของคุณตุลย์เท่านั้น
เขาเป็นผู้ชายแค่ไม่กี่คนบนโลกที่มีร่างกายที่ท้องได้ ในสายตาของทั้งสามพี่น้อง เขาก็คงเป็นผู้ชายปกติทั่วไปที่ไม่ต้องกังวลเรื่องตั้งครรภ์
"แล้วถ้าเป็นมึง มึงจะทำยังไงไอ้ติน...มึงคงบอกให้ไอ้เตแต่งงานเพื่อเด็กสินะ"
ตุลย์หันไปขอความคิดเห็นจากติน ตอนนี้น้องชายเขากำลังเจอปัญหา และพวกพี่ๆก็กำลังล้อมวงหาทางแก้
ความหวังสุดท้ายของเข็มทิศคือคุณติน คนที่ดูอ่อนโยนและแสนดีมากที่สุด แต่ทว่าเสียงทุ้มที่ดังขึ้นก็ทำให้คนฟังใจแตกสลาย เพราะแท้จริงแล้วเทพบุตรในสายตาเขา...มีร่างที่แท้จริงเป็นซาตาน
"กูคงบอกให้ไปเอาเด็กออก"
สองพี่น้องมองหน้าตินทันทีด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าจะยินคนอย่างตินพูดแบบนั้นด้วยใบหน้าที่เย็นชา 
เข็มทิศทรุดกายลงกับพื้น น้ำตาไหลอาบแก้มอย่างเงียบๆ มือบางกุมท้องตัวเองไว้ เจ็บปวดราวกับจะขาดใจ
คุณตินคนนี้เป็นใคร....เข็มทิศไม่รู้จักเลย
เข็มทิศทนฟังต่อไปไม่ไหวแล้ว เขาหมุนกายเดินเข้าไปในห้องนอนของตัวเอง ปิดประตูอย่างแน่นหนา ไม่อยากจะรับรู้อะไรอีกต่อไป
กายบางล้มตัวลงนอนบนเตียงกว้าง ปล่อยน้ำตาให้ไหลอาบแก้มของตัวเอง วางมือบนหน้าท้องแบนราบที่ตอนนี้มีสิ่งมีชีวิตอยู่ข้างใน
"ฮึก...แม่จะไม่ยอมเสียลูกไปเด็ดขาด พวกเขาจะต้องไม่รู้ว่าลูกอยู่กับแม่"
เข็มทิศตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ยอมให้สามพี่น้องรู้เรื่องที่เขาท้อง เพราะขนาดแม่ของเด็กเป็นผู้หญิง คนพวกนั้นยังใจร้ายขนาดนี้ เขาไม่อยากจะคิดถ้าทั้งสามรู้ว่าเขาเป็นผู้ชายที่ท้องได้ มันจะเกิดอะไรขึ้นกับเขาและลูก....เขาจะไม่ยอมเสี่ยงเด็ดขาด
ลูกของเขา...เขาเลี้ยงได้ เขาจะเป็นทั้งพ่อและแม่ให้กับเด็กคนนี้เอง

TBC