ความลับของคุณสามี (END) คำเตือน NTR, rude words, dirty talk,rape, bare back,rimming,deep thoart
“กลับมาแล้วครับ”
เจ้าของร่างสูง 173 เซนติเมตร เปิดประตูบ้านเข้ามา พร้อมกับรอยยิ้ม
แม้สีหน้าจะอิดโรยมากแค่ไหนก็ตาม แต่ก็ไม่คิดจะทำตัวแย่ๆ ใส่คนที่อยู่ที่บ้าน
“กลับมาดึกจังเลยนะคะ”
รัน เอ่ยกับสามีที่เพิ่งแต่งงานกันได้หลายเดือนแล้ว
ทั้งคู่ได้นัดมาดูตัวกันเมื่อปีก่อน ตามคำแนะนำของญาติๆ เจ้าของร่างบาง ใบหน้าสวย เดินเข้ามาหาสามี
รับกระเป๋าทำงาน
“ขอโทษนะครับ”
โคจิเองก็รู้สึกผิด ที่ปล่อยให้ภรรยาต้องรอ เขาเดินเข้าไปโอบเอวเล็ก
แล้วกดหอมแก้มเธอ
“ฉันหิว ก็เลยกินไปก่อนแล้วนะคะ”
ช่วงนี้สามีของเธอทำงานเลิกดึกแทบทุกวัน
ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะโคจิที่อยู่ในวัย 29 คาดหวังว่าเขาจะได้เลื่อนตำแหน่งในอีกไม่ช้า
รันเลยพยายามเข้าใจสามี แม้เธอจะเหงาอยู่ไม่น้อย
“คุณรอก่อนนะคะ เดี๋ยวฉันอุ่นอาหารให้”
รันเป็นภรรยาที่น่ารัก เธอเอาใจใส่และทำอาหารให้กับเขาไว้รอเสมอ
ภรรยาของเขาเป็นคนสวย เธอแต่งงานกับเขา และทำหน้าที่แม่บ้านเต็มตัว
โคจิทานอาหารที่ภรรยาทำไว้ให้ ภรรยาคนสวยนั่งลงตรงข้ามกับเขา
สีหน้าเคร่งเครียด
“อีกไม่นาน คุณจะได้เลื่อนตำแหน่งจริงๆใช่ไหมคะ”
“ครับ ผมคิดว่าน่าจะเป็นแบบนั้นนะครับ”
โคจิทำงานที่บริษัทนี้มาหลายปี ถึงเขาจะไม่ได้ทำงานโดดเด่นมากมาย
แต่ก็มีความตั้งใจเต็มร้อย เขารู้ว่าตัวเองไม่ใช่คนเก่ง เขาจึงเอาความขยันเข้าสู้ เพราะโคจิอยากมีครอบครัวที่สมบูรณ์
“คุณก็รู้ใช่ไหมคะ....ว่าฉันอยากได้บ้าน ที่เป็นของเราจริงๆ”
ตอนนี้พวกเขายังคงเช่าบ้านอยู่ หากโคจิมีตำแหน่งที่สูงขึ้น
ความมั่นคงก็จะเพิ่มมากขึ้น เขาและเธอจะได้ย้ายออกไปจากที่นี่เสียที
“ครับ ผมรู้...คุณรอผมหน่อยนะ”
ชายหนุ่มเอื้อมมือไปกุมมือภรรยา เธอพยักหน้า
“คุณต้องทำทุกอย่าง เพื่อความก้าวหน้าของคุณนะคะ ไม่ต้องห่วงฉันนะ
ฉันอยู่ได้”
“ผมรู้สึกไม่ดีเลย ที่ต้องปล่อยให้คุณอยู่บ้านเหงาเพียงคนเดียว”
“ไม่ต้องห่วงหรอกนะคะ ฉันอยู่ได้ค่ะ”
โคจิรู้สึกซาบซึ้งใจเหลือเกิน ที่ภรรยาเข้าใจเขา ดังนั้น
เขาจึงตั้งใจแล้วว่า ต่อให้เหนื่อยมากกว่านี้ เขาก็จะต้องทำให้ดีที่สุด
.
.
.
“ครับ คุณไม่ต้องรอผมนะครับ นอนก่อนได้เลย”
วันนี้มีงานเลี้ยงของบริษัทหลังจากปิดยอดขายรายใหญ่ได้
โคจิและบรรดาพนักงานจึงไปร่วมกันกินเลี้ยงฉลองที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง เขาไม่อยากให้ภรรยาต้องรอนาน
โคจิถึงได้โทรหาภรรยาระหว่างที่ออกมาเข้าห้องน้ำ
“รุ่นพี่ครับ ดื่มเยอะๆนะครับ”
รุ่นน้องในที่ทำงาน รินเหล้าใส่แก้วให้กับโคจิ ชายหนุ่มส่งยิ้ม
เขาหยิบแก้วเหล้ามายกดื่ม เขาเองก็รินเหล้าให้กับผู้จัดการด้วย
“ผู้จัดการครับ ดื่มเยอะๆนะครับ”
“อืม…ขอบใจ”
คนร่างสูงที่อายุมากกว่าหันไปส่งยิ้มให้
ดวงตาคมกริบนั้นมองหน้าคนที่แก้มเริ่มแดงซ่าน ดวงตาปรือปรอย
โคจินั้นค่อนข้างคออ่อน แต่เขาก็พยายามที่จะดื่มเข้าสังคม
โคจิไม่รู้ว่าตัวเองสลบไปตอนไหน
รู้ตัวอีกที เขาก็รับรู้ว่าตัวเองกำลังนอนอยู่บนเตียงใหญ่ ดวงตาทั้งสองปรือปรอย
หันไปมองรอบๆ
ที่นี่ไม่ใช่ห้องนอนของเขา
แล้วมันเป็นที่ไหน...
“รู้สึกตัวแล้วเหรอ”
“ผู้จัดการ...”
คนที่อยู่ตรงหน้าของโคจิ
คือหัวหน้าที่ตนคุ้นเคย แม้อีกฝ่ายจะเพิ่งย้ายสาขามาทำงานเป็นผู้จัดการของบริษัทหลังจากที่เขาเพิ่งแต่งงานเพียงหนึ่งเดือน
“ผม....อึก”
โคจิรู้สึกเวียนหัวอยู่บ้าง
เขาคงดื่มเหล้ามาก จนเผลอหมดสติไป
โทมะยื่นขวดน้ำเปล่าให้กับลูกน้องของตัวเอง
“ขอบคุณครับ”
ชายหนุ่มรับน้ำมาดื่ม
เริ่มรู้สึกดีขึ้นมาบ้าง โคจิหันไปมองหัวหน้าที่ใส่เพียงแค่ผ้าขนหนูพันรอบเอว
อีกฝ่ายอายุพอๆ เขาแท้ๆ แต่กลับมีหน้าที่การงานที่ก้าวหน้าไปกว่ามาก โคจิทั้งอิจฉาและชื่นชมในตัวโทมะ
หากเขาเก่งได้เท่าอีกฝ่าย คงจะดีไม่น้อย
“ที่นี่...”
“ห้องของฉันเอง”
โทมะหย่อนกายนั่งลงข้างๆโคจิ
คนเมายังคงนอนอยู่บนเตียง เสื้อผ้าที่หลุดลุ่ย จนเผยให้เห็นผิวขาวเนียน
“อ่า...แล้วทำไมผม”
“นายเมามาก
ฉันไม่รู้ว่าบ้านนายอยู่ที่ไหน”
“รัน...”
โคจินึกถึงภรรยา
เขารีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาเธอ แต่โทมะก็แย่งมือถือมาเสียก่อน
“เธอรู้แล้วว่านายอยู่กับฉัน
คืนนี้อยู่ที่นี่เถอะ”
“ไม่เป็นไรครับ
ผมเกรงใจ”
ยังไงเสีย
อีกฝ่ายก็เป็นถึงผู้จัดการ สถานะของพวกเขาแตกต่างกัน
เขาเป็นเพียงพนักงานบริษัทธรรมดาเท่านั้น
“ฉันบอกให้อยู่ก็อยู่สิ
อยากมีปัญหาหรือไง”
เสียงของโทมะดุขึ้น
เขาดันร่างที่พยายามลุกจากเตียงให้นอนลงกลับไปต่อ โคจิสะบัดหัวเบาๆ
เขายังมึนอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้มากจนไม่รับรู้
“ผมไม่อยากรบกวนนี่ครับ”
“ไม่เลย....นายไม่ได้รบกวน
ฉันตั้งใจพานายมา”
มือหนาวางลงบนต้นขาเล็ก
โคจิไม่ทันได้ใส่ใจ เขาเกรงใจอีกฝ่าย และไม่อยากสร้างปัญหา
“แต่ว่า...”
“ขัดใจฉัน
นายอยากมีปัญหาเรื่องงานงั้นสิ”
คำขู่นั้นทำให้โคจินอนนิ่ง
ใจเริ่มเต้นแรง มือของโทมะเริ่มลูบขยับขึ้นเรื่อยๆ โคจิกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่
ร่างกายของเขาในตอนนี้ไม่ได้มีเรี่ยวแรงเหมือนตอนปกติ
ยิ่งสัมผัสร้อนผ่าวไล่ขึ้นมามากเท่าไหร่ โคจิก็เริ่มตัวสั่น
“คะ
คุณจะทำอะไรครับ แบบนี้มัน”
“ลวนลาม”
โทมะตอบให้
พร้อมกับรอยยิ้มน่ากลัว โคจิคิดว่าตัวเองควรผลักอีกฝ่ายออก ยิ่งใบหน้าหล่อที่ดูร้ายกาจเคลื่อนต่ำลงมาใกล้
จนลมหายใจเป่ารดแก้มนิ่ม
“จะผลักฉันออกก็ได้นะ
แต่พรุ่งนี้ นายอาจจะได้ออกจากงานแทน”
พอได้ยินแบบนั้น
หัวใจของโคจิก็แทบหยุดเต้น เขารู้ว่าคนตรงหน้าทำได้แน่
ดวงตากลมทั้งสองเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตา
“ผมทำอะไรให้คุณไม่พอใจเหรอครับ”
“ตรงกันข้าม...ฉันพอใจนายมากเลยต่างหาก”
“หมายความว่ายังไง
อ๊ะ...”
การกระทำของโทมะแสดงออกชัดเจน
มือหนาสอดเข้าไปใต้เสื้อเชิ้ตที่หลุดลุ่ยของโคจิ ร่างสูงเลียริมฝีปากอย่างกระหาย
มองเจ้ากระรอกตัวน้อยที่กำลังตัวสั่น ยกมือดันผลักร่างตรงหน้า
“เลือกเอาสิ
ว่าจะยอมฉันสักครั้ง หรือจะออกไปหางานใหม่”
คำขู่นั้นส่งผลต่อร่างกายของโคจิ
เดิมทีเขาตั้งใจจะผลักอีกฝ่ายแล้วต่อยสวนสักหมัด
ทว่าคำพูดของภรรยาและสีหน้าที่แสดงความต้องการของเธอก็ทำให้โคจิหยุดต่อต้าน
“คุณจะทำอะไรผมบ้างครับ”
เดิมทีเขาก็ไม่ใช่คนสู้คนอยู่แล้ว
อีกอย่างโคจิไม่พร้อมจะเสี่ยง หากจะต้องตกงาน โทมะกดยิ้มพอใจ
ลูบร่างกายแสนน่ารักอย่างช้าๆ
“ก็แค่ให้ฉันแตะตัวนายสักหน่อย
จนกว่าฉันจะพอใจ”
“อึก...คุณจะไม่ทำอะไรมากกว่านั้นใช่ไหมครับ”
แทนคำตอบ
คือรอยยิ้มน้อยๆ โคจิไม่มีทางเลือก เขาปล่อยให้โทมะปลดกระดุมเสื้อของเขา
ร่างสูงดึงเสื้อแยกออก จนเผยให้เห็นร่างกายขาวสะอาด และมีพุงน้อยๆ น่าเอ็นดู
“อ๊ะ”
โคจิสะดุ้ง
เมื่อนิ้วร้อนแตะสัมผัสโดนช่วงล่างของตน โทมะเลียใบหูนิ่ม
“ปฏิกิริยาน่ารักจังนะ”
“อย่าครับ
พอเถอะ”
พวกเขาสองคนเป็นผู้ชายเหมือนกัน
และโคจิเองก็ไม่เคยคิดว่าจะหวั่นไหวกับผู้ชาย ที่สำคัญเขามีภรรยาแล้ว
ทว่าตัวเองในตอนนี้ก็โดนจับเปลื้องผ้า
จนเผยให้เห็นแก่นกายขนาดมาตรฐานสีอ่อนที่กำลังหดตัวหลับสนิท
“อ่า...ตรงนี้ก็น่ารักแฮะ”
“อ๊ะ!!”
โคจิตกใจอย่างมาก
เมื่อเห็นโทมะก้มลงไปใช้จมูกคลอเคลียกับท่อนลำ โคจิเม้มปากแน่น ร่างกายสั่นเทา
“ออกไปนะ...”
เขาดันหัวของโทมะให้ออกห่าง
มือหนากำแก่นกายเอาไว้แน่น จนคนตัวเล็กกว่าต้องร้องครางด้วยความเจ็บ
“บอกฉัน
หรือบอกตัวนายเองล่ะ”
คนตรงหน้าที่เคยยิ้มแย้มอย่างใจดี
ในยามนี้ไม่ต่างจากปีศาจร้าย หน้ากากแสนดีอันจอมปลอมของโทมะได้ถูกกระชากออกไปแล้ว
โคจิสะดุ้งเฮือก เมื่อปากร้อนครอบครองแก่นกายของเขา
ดวงตาทั้งสองเอ่อคลอด้วยความหวาดกลัว
ขนาดภรรยาเขายังไม่เคยใช้ปากทำให้เลย
นี่จึงเป็นครั้งแรกที่โคจิได้สัมผัสความอุ่นร้อนจากโพรงปากของผู้ชาย
ชั้นเชิงของโทมะนั้นเยี่ยมยอดและกระตุ้นร่างกายของโคจิได้อย่างดี โทมะรู้วิธีที่จะทำให้ผู้ชายเสียวแทบบ้า
แม้แต่ชายแท้ที่ไม่เคยโดนกระทำ
“อะ
อึก มัน อื้อ”
“เสียวควยสินะ...นายชอบให้ฉันเลียหัวควยแรงๆ
แบบนี้หรือเปล่าล่ะ แผลบ”
ลิ้นใหญ่ปาดเลียที่ร่องรูสวาทที่ส่วนหัวของแก่นกาย
ก่อนปากร้อนจะครอบครองดูดเม้มอย่างหนัก ดวงตาคู่สวยเบิกกว้าง ความเสียวกระสันที่ได้รับนั้นรุนแรงมากเหลือเกิน
สะโพกเล็กแอ่นขึ้นเข้าหาคนตัวสูงอย่างไม่ได้ตั้งใจ
“อะ
อ๊า ผมจะไม่ไหว”
โคจิไม่เคยคิดเลยว่า
ปากของผู้ชายจะทำให้เขารู้สึกดีขนาดนี้ ทั้งที่ร่างกายควรรังเกียจและต่อต้าน
แต่โคจิกลับไม่มีแรงผลักคนตรงหน้าเลยด้วยซ้ำ สติที่มีอยู่ก็เหมือนว่าไม่อาจควบคุมได้
เขาเสียว และร้อนไปหมด ร่างกายถูกกระตุ้นอย่างหนัก โทมะทั้งรูดปาก
และใช้มือบีบคลึงพวงเนื้อใต้แก่นกาย
“อะ
อื้อออ ไม่นะ ไม่ อ๊า”
พรวดดด
ความอุ่นร้อนพุ่งทะลักเข้ามาในปากของโทมะอย่างรวดเร็ว
คนตัวสูงกลืนน้ำหวานลงคออย่างกระหาย ลิ้นใหญ่ปาดเลียลำกาย
มองชายหนุ่มที่นอนหอบหายใจ พุงขยับขึ้นลง
เห็นแล้วก็หมั่นเขี้ยวจนต้องก้มหน้าลงไปฟัด
โคจิตกใจ
ขยับตัวหนี แต่ก็โดนมือหนารั้งเอวเอาไว้ ในยามที่ลิ้นใหญ่แยงเข้าที่สะดือ
เขาก็รู้สึกขนลุกซู่ แก่นกายที่เพิ่งสงบถูกปลุกเร้าอีกครั้งด้วยมือใหญ่
โคจิพยายามจับมืออีกฝ่ายออก เขาไม่อยากเสียวแบบนั้น
และส่งเสียงน่าอายเหมือนกับพวกผู้หญิงอีกแล้ว
"อะ อ๊า คุณแตะตรงไหนน่ะ ตรงนั้นไม่ได้!"
ม่านตาขยาย
เมื่อนิ้วใหญ่กำลังแตะสัมผัสจุดที่ไม่ควรแตะ มันคือช่องทางด้านหลังที่ปิดสนิท
โทมะกดยิ้ม เขาจับขาของโคจิแยกกว้าง ดันต้นขาขึ้น จนเผยให้เห็นช่องทางรักที่แสนบริสุทธิ์
"ไม่เคยเล่นกับรูตรงนี้สินะ...คงเคยเอาแต่รูข้างหน้าของผู้หญิงล่ะสิ
อ่า...ฉันจะทำให้นายรู้เอง ว่ารูตรงนี้น่ะ
มันทำให้นายเสียวได้ขนาดไหน"
ใบหน้าหล่อก้มลงไปใกล้ช่องทางด้านหลัง
ลิ้นร้อนชื้นแฉะแตะเลียสัมผัสรูรักคับแน่น โคจิแทบลืมหายใจ ร่างกายขนลุกซู่
เขาหลับตา มือทั้งสองกำเข้าหากัน
“มะ ไม่ อึก”
ความรู้สึกมากมายเอ่อล้นขึ้นมา
โคจิก็แค่อยากใช้ชีวิตเหมือนผู้ชายปกติทั่วไป เขารู้ตั้งแต่สมัยช่วงเรียนม.ปลาย ว่าเขาเริ่มให้ความสนใจผู้ชายมากกว่าผู้หญิง
แต่เขาก็กดความรู้สึกพวกนั้นเอาไว้ เพราะอยากดำเนินชีวิตตามแนวทางที่สังคมต้องการ
เขาถึงได้เลือกที่จะแต่งงานกับผู้หญิงสักคน
“ขมิบใหญ่เลยนะ...เสียวมากล่ะสิ”
ลิ้นหนาตวัดเลียรอบรูจีบ
ปากสวยดูดเม้มจนเกิดเสียงหยาบโลน ความร้อนแล่นพล่านไปทั้งร่างกาย ราวกับว่าโคจิถูกดึงกระชากขึ้นลอยไปในอากาศ
รู้สึกดี...ตรงนั้นมันร้อนและแฉะไปหมด
“แค่โดนเลียรู ควยก็แข็ง
เงี่ยนมากสินะ นายนี่เหมาะกับโดนเย็ดจากข้างหลังมากกว่าที่ฉันคิดซะอีก”
สวบ!
"อะ อ๊าาาา"
เปลือกตาเปิดขึ้น โคจิร้องลั่น
เมื่อช่องทางสวาทโดนนิ้วยาวแทงทะลวงเข้ามา ผนังเนื้อภายในตอดรัด โทมะกัดฟันกรอด
ไม่คิดเลยว่ารูของอีกฝ่ายจะตอดรัดนิ้วเขาอย่างหิวกระหายถึงเพียงนี้
ส่วนหนึ่งที่ร่างกายนี้ช่างแสนอ่อนไหว คงเป็นเพราะฤทธิ์เหล้าที่โคจิได้ดื่มเข้าไป
“อ่า...อ๊ะ อื้อ”
โคจิอายเหลือเกินที่ตัวเองส่งเสียงร้องแปลกๆ
เขาพยายามยกมือขึ้นมาปิดปาก แต่ยิ่งโทมะสอดนิ้วแทรกเพิ่มเข้ามา
กดกระแทกชักเข้าออกโดนจุดกระสัน โคจิก็ยิ่งเสียวและทรมาน ดวงตาทั้งสองเหลือกขึ้น
คล้ายมีกระแสไฟฟ้าไหลผ่านร่างกาย ในยามที่โดนนิ้วใหญ่นั้นกดโดนจุดเสียว
“อะ อึก”
หน้าท้องเนียนหดเกร็ง
แก่นกายสีอ่อนสั่นระริกมีน้ำปริ่มส่วนปลาย โคจิถูกมือของโทมะกระตุ้นทั้งด้านหน้าและด้านหลัง
ใบหน้าน่ารักบิดเบี้ยว เสียงครางที่พยายามอดทนอดกลั้นก็ไม่อาจเก็บไว้ได้
“อะ อ๊า ผมจะเสร็จ ปล่อยผม”
ความทรมานเกิดขึ้น
เมื่อนิ้วใหญ่กดอุดปิดส่วนปลายของแก่นกาย ใบหน้าหล่อก้มต่ำลงมากดจูบริมฝีปากสวย
สอดลิ้นเข้าไปในโพรงปากที่เผลอปล่อยอ้าออกร้องบอก โคจิตกใจเป็นอย่างมาก
เพราะจูบควรทำกับคนรัก เขาไม่คิดว่าโทมะจะจูบเขาอย่างดูดดื่มแบบนี้
ลิ้นร้อนแทรกเข้ามาตวัดลิ้มชิมรสหวานในปากสวย
ลิ้นเกี่ยวรัดหยอกเย้าล่อลวงให้คนที่ไม่เก่งเรื่องเซ็กส์อย่างโคจิต้องคล้อยตาม
“อะ อืม”
โทมะจูบโคจิราวกับจะพรากลมหายใจไปจากอีกฝ่าย
มือหนาเองก็ขยับกระแทกนิ้วยาวเข้าไปในช่องทางคับแน่นจนเริ่มขยายกว้าง
โคจิมึนงงกับรสสัมผัส
รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่นิ้วแข็งแกร่งเคลื่อนขยับออกแล้วถูกแทนที่ด้วยบางสิ่งที่ใหญ่กว่า
ยาวกว่า
“อะ อ๊า อึก”
กว่าจะรู้ตัว ลำลึงค์ใหญ่ของโทมะก็กดแทรกเข้ามาในรูสวาทเสียแล้ว
แม้จะเข้ามาเพียงส่วนหัว แต่โคจิก็รู้สึกราวกับว่าร่างกายส่วนล่างได้ฉีกขาด
ความใหญ่โตของอีกฝ่ายทำให้เขาเจ็บจนน้ำตาคลอ
“อะ ออกไป ผมเจ็บ อ๊า”
“หึ...นายคงไม่อยากไล่ฉันจริงๆหรอกมั้ง
อ่า ตอดควยฉิบ”
โทมะครางต่ำ ดันท่อนลำเข้าไปในลึกขึ้น
โคจิเริ่มดิ้นขัดขืน ยกมือทุบตีคนตรงหน้าเพราะรู้สึกเจ็บ
“ปล่อยผมเถอะครับผู้จัดการ ฮึก
อย่าทำแบบนี้กับผมเลย ผมมีภรรยาแล้ว”
โคจิพยายามอ้อนวอน
แต่ปีศาจร้ายตรงหน้ากลับไม่คิดจะฟัง โทมะแสยะยิ้ม
ใช้มือหนาบีบเข้าที่แก้มนุ่มจนปากสวยยู่เข้าหากัน
“ทั้งที่รูขมิบรัดควยฉันไม่ยอมปล่อย
ยังกล้าพูดถึงเมียอีกนะ....อ่า ซี๊ดด”
คำพูดหยาบโลนที่ออกมาจากปากผู้จัดการที่ดูสุภาพเรียบร้อย
กลายเป็นคนดิบเถื่อน โคจิร้องลั่นอย่างจุกเจ็บ
เมื่ออีกฝ่ายดันดุ้นเนื้อใหญ่เข้ามาทีเดียวจนสุดโคน
ช่องทางด้านหลังฉีกขาดจนเลือดซึม
“ฮึก หยุด ผมบอกให้หยุด อ๊ะ”
เพี๊ยะ!
มือใหญ่ฟาดลงที่แก้มนุ่มอย่างแรง
จนโคจิหน้าหันไปตามแรงตบ แก้มขาวขึ้นสีเพราะแรงที่ปะทะ
มือหนาเคลื่อนมาบีบปากที่มีเลือดซึม
“ไม่เอาน่า...ฉันไม่อยากรุนแรงกับนาย
นายอยากมีปัญหาเรื่องงานขนาดนั้นเลยเหรอ”
สุดท้ายโคจิก็ต้องหลับตาลง
รับชะตากรรมของตนเอง เขาไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้ เขาไม่ได้อยากทำเรื่องแบบนี้
แต่เขาต้องทำเพื่อครอบครัว ร่างกายที่ขัดขืนจึงค่อยๆผ่อนแรงลง
และนั่นทำให้โทมะกดยิ้มพอใจ ปากร้อนพรมจูบไล่ไปตามแก้มนุ่ม
ลิ้นหนาเลียรอยแดงช้ำบนหน้าอย่างแผ่วเบา
“เด็กดี...อย่าดื้อล่ะ
ฉันจะทำให้นายมีความสุขเอง”
“อะ อื้อ....”
แท่งเนื้อร้อนในช่องทางรักเริ่มเคลื่อนไหว
ความใหญ่ยาวของมันทำให้โคจิรู้สึกทรมาน เขาทั้งเจ็บ ทั้งจุก จนแทบทนไม่ไหว
แต่โทมะก็ไม่ปล่อยให้เขาเจอแต่ความเจ็บ มือใหญ่รูดชักแก่นกายสีสวย
พร้อมกับช่วงล่าง
“ควยแข็งแบบนี้
แสดงว่าเริ่มเสียวแล้วล่ะสิ ฮ่าๆๆ”
โคจิส่ายหน้าไปมา
สมองพยายามห้ามความรู้สึกที่เกิดขึ้น แต่ร่างกายกลับตอบสนองอย่างน่าอาย
โทมะก้มลงมาดูดเลียหัวนมเล็ก ร่างกายถูกปลุกเร้าทั้งบนและล่าง
มือบางพยายามยกขึ้นมาปิดปากตัวเอง โทมะรำคาญท่าทางกลั้นเสียงนั้น
เขาหยิบเนคไทมามัดมือสวยให้อยู่ด้วยกัน
“คุณ อ๊ะ อ๊า ไม่ ตรงนั้น
มันไม่”
“อ่า...ตรงนี้สินะ
เวลาหัวควยกระแทกโดน คงเสียวมากเลยสินะ หึหึ ที่แท้นายก็ชอบโดนเย็ด ชอบใช่ไหม
เวลาเย็ดแรงๆแบบนี้”
ปัก ปัก ปัก
ขาเรียวถูกจับแยกกว้าง
กายสูงใหญ่ขย่มตอกลำลึงค์ลงมาราวกับตอกเสาเข็ม โคจิร้องลั่น น้ำตาคลอเบ้า ช่องทางรักโดนรุกรานอย่างไม่ปรานี
ในตอนแรกมันเจ็บจนเหมือนจะตาย แต่เมื่อลึงค์ใหญ่เคลื่อนไถลเข้าออกช่องทางและกระแทกโดนจุดเสียว
ดวงตาของโคจิก็เลื่อนลอย ริมฝีปากเผยอออก แก้มแดงก่ำ
เขาไม่เคยรู้สึกสุขสมและเสียวกระสันอย่างนี้มาก่อน
“อะ อ๊ะ อ๊า เสียว
ทำไมมันเสียวแบบนี้ อ๊า”
สะโพกสวยกระดกขึ้นรับลึงค์ใหญ่
ราวกับว่าในยามนี้สติรับรู้ผิดชอบชั่วดีของโคจิได้ถูกทำลายไปแล้ว
ร่างกายนุ่มนิ่มถูกจับพลิกนอนตะแคง ขาเล็กถูกดึงพาดบ่าแกร่ง
ก่อนที่โทมะจะโถมตัวซอยสะโพกเข้ามาอย่างหนักหน่วง
“ซี๊ด เย็ดมันสุดๆ กินควยฉันไม่ปล่อยเลยนะ โอ้ว กระเด้าแรงๆแบบนี้ คงเสียวจนน้ำแตกเลยล่ะสิ
หึหึ”
โทมะเร่งกระแทกร่างเข้าไปในกายสวยอย่างหนักหน่วง
ดวงตาของของโคจิเลือนลอย แก่นกายส่ายสะบัดไปมา น้ำรักพุ่งกระจายเต็มพื้นเตียง
รูลามกขมิบรัดท่อนลำไม่ยอมปล่อย โทมะกัดปากแน่นเร่งกระเด้าตัวตนเข้าไป
พรวดดด
น้ำเชื้อจำนวนมากไหลทะลักเข้าไปในรูสวาท
โคจินอนกระตุกเกร็ง น้ำลายไหลเยิ้ม ปากสวยถูกบีบให้รองรับท่อนลำใหญ่
“อมเข้าไป ควยใหญ่ๆ
นายดูชอบมันไม่ใช่เหรอ”
มือหนารั้งหัวของโคจิเข้ามา
แล้วกดสะโพกให้ลึงค์ยักษ์สอดลึกเข้าไปถึงลำคอ โคจิไอโขลกสำลัก กลิ่นคาวของน้ำเชื้อคละคลุ้งในโพรงปาก
ภาพที่ดูทรมานเจียนตายของโคจิ กระตุ้นความกำหนัดและความหื่นกระหายได้อย่างดี โทมะจับหัวของโคจิโยกขยับ
กระเด้าตัวตนเข้าไป เขายังเสร็จไม่หมด น้ำรักขาวขุ่นอัดฉีดเข้าไปในลำคอสวยอีกระลอก
จนไหลเยิ้มเลอะที่มุมปาก
“แคกๆๆๆ”
โคจิไอสำลักน้ำรัก
จนหน้าดำหน้าแดง แต่ทุกอย่างไม่ได้จบลงง่ายๆ เพราะโทมะยังมีอารมณ์
มือใหญ่รูดชักแก่นกายตัวเอง มองโคจิที่ดูเหมือนจะได้สติ และพยายามจะคลานหนี
เขารั้งสะโพกเล็กเข้ามาหา แล้วจับลึงค์ใหญ่สอดกระแทกเข้าไปในคราเดียวจนสุดโคน
“อ๊า!!!”
คนโดนกระทำน้ำตาไหลพราก
แม้จะโดนชำแรกร่างกายมาครั้งหนึ่งแล้ว
แต่ตนนั้นก็ยังไม่ชินกับความใหญ่ยาวที่แทงลึกเข้ามา โทมะดึงกระชากกลุ่มผมนิ่ม
“ดี...เวลาตกใจ
แล้วรูตอดควยขนาดนี้เลยเหรอ อ่า...สุดยอดไปเลย”
โทมะชอบอกชอบใจ
เขาเริ่มกระเด้าสะโพก ให้ลำกายขนาดน่ากลัว ผลุบเข้าออกช่องทางที่ฉีกขาด
ยิ่งเห็นเลือดที่เลอะซึมเปื้อนเตียงสีขาว โทมะก็ยิ่งถูกใจ
เอ็นเนื้อใหญ่ผลุบเข้าออกช่องทางรัก
โคจิร้องไห้ครวญคราง ร้องขอความเมตตา ให้ปล่อยเขาไป แต่โทมะไม่คิดจะฟัง
เขากำลังเสพติดรูคับแคบนี้
ร่างกายของโคจิเข้ากับร่างกายของเขาได้ดีกว่าที่คิดไว้มาก ยิ่งแช่ตัวอยู่ในรูสวาท
โทมะก็ยิ่งเสียวกระสัน สุขสมจนแทบจะหลั่งน้ำกามออกมาให้ล้นรู
“โอ้ว
นายกินควยฉันไม่หยุดเลยโคจิ ชอบมากเลยเหรอ โดนฉันเย็ดแบบนี้ อ่า...โดนผู้ชายเย็ดตูด
มันดีกว่าได้เย็ดหีผู้หญิงหรือเปล่า อู้วว”
โคจิสั่นหน้าไปมา
ไม่อยากยอมรับกับคำหยาบคาบที่ได้ยิน ปากเล็กทำได้เพียงส่งเสียงคราง
ร่างกายไม่เหลือเรี่ยวแรงจะต่อต้าน มือใหญ่ทั้งฟาด ทั้งบีบ จนก้นกลมแดงช้ำ
ในยามที่ส่วนหัวบานใหญ่กระแทกโดนจุดเสียว
ดวงตาทั้งสองก็เบิกกว้าง แก่นกายขยายแข็ง โทมะกระตุกยิ้มร้าย
แล้วกระหน่ำกระแทกเข้าไปอย่างหนัก จนโคจิครางลั่น เสร็จสมราดรดพื้นเตียง
“แฮกๆๆ”
โคจิแทบไม่รับรู้แล้วว่า
เขาโดนโทมะกลืนกินไปกี่รอบ ร่างกายที่ขาวสะอาด เต็มไปด้วยรอยขบ รอยกัด
ช่องทางด้านหลังที่เคยปิดสนิท ในยามนี้ขยายกว้างเป็นรูโบ๋ มีน้ำเชื้อไหลทะลักออกมา
โคจินอนน้ำตาไหล มองร่างสูงใหญ่ที่นอนตะแคงอยู่ข้างๆ
มือลูบไล้ไปตามร่างกายแสนน่ารักอย่างหลงใหล
“คุณจะไม่ทำอะไรผมแล้วใช่ไหมครับ”
“อ่า...ไม่รู้สิ
ถ้านายขัดขืนฉันอีก ฉันอาจจะทำก็ได้”
โทมะบอกอย่างอารมณ์ดี
แต่นัยน์ตาไม่ต่างกับปีศาจร้าย มือหนาเคลื่อนไปที่ช่องทางด้านหลัง
กดนิ้วยาวแทรกเข้าไปหยอกเย้าเล่นในรูสวาท
“อะ อึก
คุณก็ทำไปแล้ว ทำไม...ทำไมไม่ปล่อยผมไป”
“เพราะรูร่านๆของนาย
มันเย็ดมันสุดๆน่ะสิ อ่า...แค่คิดถึงรูที่ชอบตอดรัด ขมิบควยฉันอย่างหิวโหย
ควยฉันก็แข็งแล้วนะ”
ร่างสูงจับมือของโคจิให้ไปสัมผัสแก่นกายใหญ่ที่ขยายแข็งอีกครั้ง
โทมะในยามนี้ไม่เหมือนกับผู้จัดการที่ดูน่าเคารพ
อีกฝ่ายไม่ต่างจากผู้ชายโรคจิตคลั่งเซ็กส์
“ซี๊ดด
รูดควยฉันแรงๆ อ่า...ถ้านายทำไม่ดี ฉันจะเย็ดนาย เลือกเอา จะชักควยให้ฉัน
หรือจะให้ฉันเย็ดรูนายให้แหกกว่าเดิม”
โคจิน้ำตาคลอ
ไม่มีทางเลือก นอกจากต้องใช้มือสำเร็จความใคร่ให้กับอีกฝ่าย น้ำตาที่ไหลรินอาบแก้ม
ถูกจูบซับอย่างปลอบโยน แต่กลับสร้างความหวาดกลัวให้กับโคจิ
เขากำลังถูกอีกฝ่ายข่มขู่ เขาทำอะไรไม่ได้ นอกจากได้แต่ยอมให้โทมะตักตวงจนพอใจ
.
.
.
“โคจิ! โคจิคะ!”
“ฮะ หา ครับ”
โคจิหลุดออกมาจากความคิดต่างๆ
นานา หลังจากวันนั้น ที่โดนโทมะข่มขืน โคจิก็หวาดระแวงและคิดมากมาตลอด
เพราะทุกอย่างไม่ได้จบแค่คืนนั้น แต่เมื่อโทมะมีโอกาส
อีกฝ่ายจะเข้ามาลวนลามเขาในที่ทำงานตอนที่ไม่มีคนเห็น
“คุณไม่สบายหรือเปล่าคะ”
“เปล่าครับ”
ความลับที่ปกปิดซ่อนไว้
เป็นเรื่องที่เลวร้าย เขานอกใจเธอ
เขาเป็นคนเลว เขามีชู้ แต่เขาก็บอกเธอไม่ได้
เขารู้สึกผิดจนไม่รู้จะทำยังไงแล้ว
“รัน...ผม อึก
ผมว่าจะลาออก”
หนทางที่ดีที่สุด
ที่จะต้องทำเพื่อให้รู้สึกผิดกับภรรยาน้อยลงคือต้องจบเรื่องทุกอย่าง
หญิงสาวมองสามีอย่างตกใจ
“อะไรนะคะ”
“ผมคิดว่า...ผมจะลาออกไปหางานใหม่”
“ทำไมล่ะคะ
ในเมื่อคุณเองก็เคยบอกว่าชอบทำงานที่นี่ แถมอีกไม่นานก็มีโอกาสที่จะเลื่อนตำแหน่ง”
“ผม....ผมคิดว่ามันหนักเกินไป
ผมไม่มีเวลาให้คุณเลย”
ความรู้สึกผิดโจมตีอย่างหนัก
โคจิก้มหน้าต่ำลง หายใจติดขัด มือขาวของภรรยาวางกอบกุมมือของสามี
“ไม่เป็นไรเลยค่ะ
ฉันทนได้ คุณเองก็ต้องอดทนนะคะ ผ่านช่วงนี้ไปได้ ทุกอย่างคงจะดีขึ้น”
“อ่า...คุณไม่อยากให้ผมลาออกเหรอครับ”
“ค่ะ
สมัยนี้งานหายาก แล้วมันก็คงจะลำบาก ถ้าคุณต้องไปหาที่สมัครงานใหม่”
โคจิกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก
เขามองหน้าภรรยา
“แม้ผม...จะต้องทำผิดต่อคุณน่ะเหรอ”
เขาไม่ได้หมายถึงเพียงแต่เรื่องที่ไม่มีเวลาให้คนรัก
แต่มันรวมถึงความลับที่เขาเก็บซ่อนเอาไว้ด้วย
“ค่ะ
ทำงานที่นี่ต่อไปนะคะ...เพื่อฉัน เพื่อครอบครัวของเรา”
รอยยิ้มสดใสของเธอ
ทำให้โคจิพูดอะไรไม่ออก คืนนั้นแทบทั้งคืน เขานอนไม่หลับ
โคจิอยากลบล้างความรู้สึกผิดในใจ ชายหนุ่มเอื้อมไปลูบไล้ร่างกายของภรรยา
กดจูบที่ต้นคอเล็ก และเริ่มปลุกเร้าเธออย่างต่อเนื่อง
หญิงสาวหันมาหาสามี
รั้งใบหน้าของโคจิมากดจูบอย่างลึกซึ้ง ลิ้นทั้งสองเกี่ยวรัดไปมา โคจิขยับมือไปลูบไล้เต้าใหญ่ของภรรยา
สองร่างบดเบียดเข้าหากัน ชุดนอนที่สวมอยู่ค่อยๆหลุดร่วง
สองกายเปล่าเปลือยเบียดเข้าหากัน แสงไฟสลัวจากโคมไฟ
ทำให้ทั้งคู่มองเห็นซึ่งกันและกัน
“อะ อ๊า”
รันหยิบถุงยางอนามัยมาฉีก
แล้วสวมมันให้กับสามี ลำกายของชายหนุ่มแทรกเข้าไปในช่องทางอ่อนนุ่มของภรรยา
สะโพกสวยขยับเคลื่อนไหวเหมือนดังทุกที
“อะ อ๊ะ ดีค่ะ
เร็วอีกโคจิ”
“อ่า อึก อื้อ”
ความเสียวซ่านทำให้ชายหนุ่มเร่งซอยขยับหนักขึ้น
ทว่าขยับเท่าไหร่ เขาก็ไม่เสร็จสักที
“แฮกๆๆ
ยังไม่เสร็จอีกเหรอคะ”
ปกติโคจิไม่ใช่ผู้ชายหลั่งช้าขนาดนั้น
แต่ในตอนนี้ โคจิไม่มีทีท่าว่าจะเสร็จสมง่ายๆ ชายหนุ่มเอื้อมมือไปปิดโคมไฟ
เขาเลือกที่จะทำในสิ่งที่รู้ดีว่าไม่ควรทำ แต่เขาก็หยุดตัวเองไม่ได้
นิ้วเรียวสอดเข้าไปในช่องทางด้านหลัง
เขากำลังนึกถึงดุ้นเนื้อใหญ่ยาวที่เคยกระหน่ำแทงรูรักของเขาจนเนื้อปลิ้น
“อะ อึก”
ความเสียวซ่านแล่นพล่านร่างกาย
ชายหนุ่มเร่งกระเด้าสะโพก นิ้วทั้งสองก็แทงแยงรูตัวเองไปพร้อมๆกัน
“อะ อึก
ผมจะเสร็จแล้ว เสร็จแล้ว อ่า!!!”
โคจิหอบหายใจ
ซบหน้ากับอกอวบใหญ่ แม้รู้ว่าการกระทำแบบนั้นไม่ควรเกิดขึ้น แต่เขาจะไม่ยอมเสร็จ ถ้าไม่ได้เล่นกับรูด้านหลัง
ชายหนุ่มทำได้เพียงพึมพำคำขอโทษอย่างแผ่วเบาด้วยความรู้สึกผิด
.
.
.
“อื้อ....”
โคจินั่งบิดขี้เกียจ
นวดต้นคอตัวเองเบาๆ ตาเริ่มล้าเมื่อต้องมองจอคอมพิวเตอร์ ผลประกาศเลื่อนตำแหน่งออกมาแล้ว
เขาได้เลื่อนตำแหน่งตามที่คาดการณ์เอาไว้ ดวงตาคู่สวยมองออกไปนอกกระจกที่ทำให้เขาเห็นว่าในตอนนี้เริ่มมืดแล้ว
ในออฟฟิศตอนนี้ก็มีเพียงแค่เขาเท่านั้นที่เคลียร์งานจนลืมเวลา
“ขยันอีกแล้วนะ”
เสียงทุ้มที่ดังขึ้นจากด้านหลัง
ทำให้ชายหนุ่มชะงัก หันไปมองคนที่คุ้นเคย
“ครับ
ผมอยากทำให้ดีที่สุด”
“แบบนี้คงต้องให้รางวัลเด็กดีแล้วสินะ”
โทมะยกยิ้ม
รั้งใบหน้าน่ารักมารับจูบแสนหวาน โคจิไม่ได้ผลักไส
ร่างกายของเขาอ่อนไหวทุกสัมผัสที่โทมะมอบให้
สองร่างโถมเข้าหากันนัวเนีย โคจิเอื้อมมือไปปลดเข็มขัดกางเกงของโทมะ
ก่อนจะย่อกายคุกเข่า ซุกหน้ากับเป้ากางเกง
“อ่า...ผมคิดถึงกลิ่นควยของคุณมากเลย”
โทมะยิ้ม
มือลูบไล้หัวของโคจิ เขาทำให้โคจิกลายเป็นผู้ชายติดควยไปซะแล้ว
ร่างกายที่ถูกเขากระตุ้นมาแทบตลอด กำลังขาดเขาไม่ได้ ปากสวยกดจูบไปตามเป้านูน
“ป้อนน้ำควยให้ผมได้ไหมครับ”
สายตาคู่สวยที่ออดอ้อน
มันช่างน่ารักจนโทมะอดใจไม่ไหว เขาควักเอ็นใหญ่ออกมาถูกับแก้มนุ่ม โคจิลากลิ้นเลียแก่นกายสวยอย่างตะกละตะกลาม
มีความสุขกับรสชาติที่เขาได้รับมาตลอด
ดุ้นเนื้อใหญ่ยาวนี้ที่เติมเต็มความต้องการส่วนลึกในใจ
“อ่า....เงี่ยนฉิบหาย
นายนี่มัน...อ้อนควยดีจริงๆ”
โทมะจับท่อนลำถูไปตามใบหน้า
โคจิหลับตาพริ้ม ปล่อยให้อีกฝ่ายละเลงน้ำหล่อลื่นให้เปรอะเลอะใบหน้าขอเขา
ชายหนุ่มแลบลิ้นเลียพวงเนื้อใต้ล่าง ดูดเม้มจนโทมะต้องครางซี๊ด
“อ่า...อ้าปาก
ฉันจะป้อนควยที่นายชอบให้แล้ว”
“ครับ อืมมม อื้อ”
ท่อนเอ็นลำใหญ่ป้อนเข้าไปในโพรงปากสวย
โคจิยึดเกาะเอวสอบ ห่อปากรัดแก่นกายใหญ่เอาไว้แน่น ก่อนจะเริ่มขยับปากเคลื่อนไหวเข้าออก
ลิ้นร้อนโลมเลียดุ้นเนื้อภายในอย่างหิวกระหาย
“จ๊วบ จ๊วบ”
“อ่า...อร่อยไหมล่ะ”
“จ๊วบบ ครับ
ควยคุณอร่อยที่สุด จ๊วบ”
โคจิหลงใหลในดุ้นเนื้อใหญ่และแข็งแกร่ง
เขาจูบเลียไปที่ส่วนหัวบานใหญ่ ดูดดึงส่วนหัวหนักหน่วง แม้เขาจะรู้สึกผิดต่อภรรยา
แต่เขาหยุดตัวเองไม่ได้ ร่างกายร่านร้อนนี้ต้องการลำกายของผู้ชายมาเติมเต็ม
“ซี๊ดด แบบนั้น
แยงลิ้นตรงหัวควยแรงๆ โอ้ว...ดี แบบนั้น อ่า”
ร่างสูงเริ่มโยกกายสวนเข้าไปในโพรงปากร้อน
ลำลึงค์ใหญ่เด้งสวนเข้าออกปากเล็ก โคจิปาดลิ้นเลียไปมาอย่างชื่นชอบ
เขาดูดเน้นย้ำๆที่สวนหัวบานใหญ่ดังดอกเห็ด ลิ้นร้อนปาดเลียไปตามเส้นสองสลึง
โลมเลียลากไปตามเส้นเลือดปูดนูน
“อ่า...ชอบควยฉันมากขนาดไหนเนี่ย”
โทมะมองการกระทำที่แสนจะหลงใหลดุ้นเอ็นใหญ่
แล้วอดถามออกไปไม่ได้ โคจิเหลือบตามอง
“ครับ ผมชอบมาก ผมเงี่ยนควย
อยากได้ควยคุณแบบนี้อยู่ทุกวัน”
“อ่า...ก็นายมันน่าเย็ด
ขนาดตอนนายประชุม มองนายพรีเซ็นต์งาน ฉันยังอยากเย็ดนายให้ยืนตัวสั่นน้ำแตกต่อหน้าคนอื่นๆเลย”
แค่จินตนาการ
โทมะก็แทบเสร็จแล้ว หากเขาสามารถจับโคจิถอดกางเกง แล้วยกอุ้มจากทางด้านหลัง
เสียบควยใหญ่ๆเข้าไปในรู โชว์เหล่าพนักงานในบริษัท มันจะสุดยอดขนาดไหน
ทุกคนคงได้เห็นรูร่านๆที่ขมิบรัดควยใหญ่ที่แสนลามก
แท่งเนื้อน้อยๆของโคจิเองก็คงสั่นตวัดไปมา พ่นน้ำเงี่ยนจนเลอะเต็มพื้น
ใบหน้าที่แสนน่ารักนี้คงเยิ้มไปด้วยน้ำตาและน้ำลายจนน่าเอ็นดู
พรวด!!!
โทมะพ่นฉีดน้ำกามเข้าไปในโพรงปากสวย
เพราะแค่จินตนาการถึงสิ่งที่ไม่มีทางเป็นไปได้ เขาก็แทบคลั่งแล้ว
ร่างสูงกดหัวของโคจิให้แนบแน่น แล้วอัดกระเด้าท่อนเอ็นเข้าไปหนักๆ
“ซี๊ดด กินเข้าไป
น้ำเงี่ยนหวานๆ ที่นายชอบ”
“อึก อึก อึก”
โคจิดื่มกลืนลงคออย่างที่โทมะบอก
เขาตวัดเลียคราบน้ำรักที่เลอะแก่นกายบางส่วนอย่างไม่ยอมให้หยดลงพื้น
“มานี่”
เพราะจินตนาการนั้น
ทำให้โทมะมีอารมณ์อย่างมาก เขาดึงโคจิมาตรงผนังกระจกอาคาร โทมะดันร่างของโคจิให้ติดกระจก
ร่างใหญ่โถมเข้ามาจากด้านหลัง
“นายคิดว่าจะมีใครมองขึ้นมาเห็นพวกเราเย็ดกันไหม”
“ไม่รู้สิครับ
แต่ผมตื่นเต้นมากเลย”
โคจินั้นน้ำแตกไปรอบหนึ่งแล้ว
ตอนที่โทมะเสร็จในตัวเขา แต่ในตอนนี้เขาตื่นเต้นมากๆ
เพียงแค่คิดว่าจะมีคนมองขึ้นมา หรือมีคนจากตึกตรงข้ามยังไม่ได้เลิกงาน
“หึ...นายก็โรคจิตเหมือนกันนะ
ชอบให้ฉันเย็ดโชว์”
“ครับ
ผมชอบให้คุณเย็ดผม”
เขาหันไปบอกคนตัวสูง
มีเพียงรอยยิ้มร้ายกาจที่ส่งมา มือหนาเอื้อมมือปลดกระดุมเสื้อของโคจิ
สอดมือเข้าไปบีบขยี้หัวนมเล็กที่กำลังแข็งชัน
“อะ อ๊า อย่าขยี้”
“อ่า...จุ๊บ
ฉันรู้ว่านายชอบ ให้ฉันเขี่ยหัวนมนายแรงๆ อ่า...สุดยอดไปเลยนะ แค่เล่นหัวนม
ควยนายก็แข็งเหมือนหิน”
กางเกงที่โคจิสวมอยู่ถูกดึงกระชากลง
เผยให้เห็นแก่นกายที่เหนอะหนะ เพราะโคจิได้ปลดปล่อยไปหนึ่งรอบแล้ว
“ตรงนี้...มันร่านร้องหาควยขนาดไหนแล้วนะ”
ท่อนลำใหญ่ถูไถไปตามร่องก้นสวยที่แอ่นเข้าหา
โทมะกลืนน้ำลายอึกใหญ่
รู้สึกตื่นเต้นและชอบใจมากเหลือเกินที่คนน่ารักแสนร่านกำลังใช้มือทั้งสองจับก้นแบะออก
รอเขาป้อนดุ้นเนื้อใหญ่เข้าไป
“เย็ดผมที อึก
อย่าเอาแต่ถูแบบนั้น”
“รู้ตัวหรือเปล่า
ทำแบบนี้ เหมือนพวกผู้หญิงที่แหกหีรอควยมาเย็ดเลยนะ”
โทมะพูดขึ้น
พร้อมกับกดจูบที่ซอกคอขาว
“อ่า...งั้นคุณยัดควยเข้ามาในหีผมได้ไหม
อึก ผมอยากได้ควย อยากได้ควยใหญ่ๆของคุณ อ๊ะ อ๊า แบบนั้น แทงเข้ามาในหีผมเลย”
ใบหน้าของโคจิเปี่ยมไปด้วยความสุข
เขาเชิดหน้าขึ้น เผยอริมฝีปากร้องครางพร่า
ท่อนเอ็นใหญ่กดแทรกเข้ามาจนมิด
“อะ อ๊า
เสียวมากเลย โดนควยใหญ่ๆเย็ด เสียวหีมากเลย”
“ซี๊ดด
ทำไมรูหีเมียถึงได้ตอดควยขนาดนี้หืม ชอบมากใช่ไหม ควยผัวน่ะ ชอบมากเลยสินะ อะ อ่า”
โคจิไม่ได้รู้สึกขัดแย้งกับคำพูดของโทมะเลยแม้แต่น้อย
เพราะตอนนี้เขาคงกลายเป็นผู้หญิงของอีกฝ่ายไปแล้วจริงๆ
ถ้าโทมะจะเรียกเขาว่าเมียก็คงไม่ผิด สองมือทาบทับไปกับผนังกระจก
ชายหนุ่มแอ่นก้นให้ร่างสูงอัดกระเด้าตัวตนเข้ามาหนักๆ
“เงี่ยนมาก
โอ้ว...ตอดดีมาก ซี๊ดด”
“อะ อ๊า ดีครับ
งัดควยแรงๆ งัดตรงนั้น อ๊ะ น้ำผมจะแตก”
“อย่าเพิ่งแตกสิ
อดทนไว้ก่อน ฉันอยากเย็ดนายนานๆ”
เขาช้อนร่างของโคจิให้ลอยขึ้น
มือทั้งสองดันกำแพงไว้ แต่สองขาลอยจากพื้น โทมะอุ้มเขาแล้วกระเด้าแรงๆ
เงยอัดลำเอ็น ท่านี้ทำให้ท่อนลำเข้ามาได้ลึกมาก
“สุดยอด
เสียวควยมาก แม่งเอ้ย ขย่มหนักๆเลย”
“อะ อ๊ะ ผมแตกแล้ว
แตกแล้วครับ!”
พรวดดด!
น้ำเชื้อพ่นฉีดจนเลอะผนังกระจก
แต่ใช่ว่าทุกอย่างจะจบลง โทมะย่อกายลง ถอนลำกายออก แล้วจับโคจิให้นอนลงกับพื้น
“อะ อ๊า แบบนี้มัน”
“หึ...ชอบให้เลียรูหีแรงๆใช่ไหมล่ะ
จ๊วบบ แผลบ”
ลิ้นร้อนเล้าโลมที่ช่องทางคับแคบที่ตอนนี้เริ่มขยายกว้างตามขนาดของท่อนลำที่เพิ่งโดนทะลวงไป
ใบหน้าน่ารักส่ายสะบัด เสียวซ่านจนต้องขมิบรู
“ชอบ
อึก...เลียแรงๆ อะ อู้ย ดีครับ ยัดควยเข้ามาที แทงควยเข้ามาในหีลึกๆ”
“อ่า...อ้อนขนาดนี้
ฉันคงต้องจัดให้หนักๆซะแล้ว”
สวบ!
แก่นกายใหญ่แทงเข้าไปในช่องทางรักจนมิดโคน
ก่อนจะเริ่มขยับเคลื่อนไหว โคจิร้องครางอย่างมีความสุข
Rrrr
สายเรียกเข้าที่โทรเข้ามา
ทำให้ชายหนุ่มชะงัก เขาหันไปมองก็พบว่าภรรยาโทรมา โทมะหยิบมากดรับสาย
แล้วยื่นให้กับโคจิ
“อะ อึก
ว่าไงครับรัน”
ปัก ปัก ปัก
ดุ้นเนื้อใหญ่แทงลึกเข้าไปในรูร่าน
ตอนนี้โคจิทั้งเสียวและตื่นเต้นกลัวว่าภรรยาจะจับได้
“วันนี้กลับตอนไหนเหรอคะ”
“ผมกลับดึก อ๊ะ
อื้อ”
“โคจิ
คุณเป็นอะไรหรือเปล่า”
โทมะเหยียดยิ้มร้าย
เขาเริ่มหมุนควงสะโพก งัดเสยแก่นกายเข้าไปให้ลึก มือก็ช่วยรูดชักท่อนลำของโคจิ
“ไม่...ผมไม่เป็นไร
อะ อึก ผมกลับดึกมาก คุณนอนก่อนเลยนะครับ ไม่ต้องรอผม ผมทำงานก่อนนะ อ่า”
ตุบ!
เขารีบกดวางสาย
มือถือร่วงจากมืออย่างรวดเร็ว เพราะทนความเสียวไม่ไหว สองขาเกี่ยวรัดเอวสอบของโทมะ
มือทั้งสองก็โอบคอแกร่ง
“แรงอีกครับ อ๊า
จุกไปหมดเลย กระแทกผมลึกๆ ดี อ๊า! เสียว อ๊า”
“ซี๊ด
ภรรยานายจะทำยังไง ถ้ารู้ว่าสามีที่แสนดี มานอนถ่างขา แอ่นก้นตัวเองให้ผู้ชายเย็ด”
“อึก
ไม่รู้สิครับ รู้แค่...ผมขาดควยคุณไม่ได้ อยากให้คุณเย็ดผมทุกวัน
แตกในรูผมจนล้น อะ อ๊า”
ตอนนี้โคจิแทบไม่หลงเหลือความรู้สึกผิดในสมอง
เขาต้องการแค่โทมะ อยากให้คนตัวสูงตอกลำเอ็นเข้ามาลึกๆ เติมเต็มร่างกายของเขา
ชายหนุ่มกระดกก้นรับแรงกระแทก
“หึ...ร่านนัก”
โทมะเหยียดยิ้ม
ก้มลงไปจูบปากสวยหนักๆ สอดลิ้นเกี่ยวรัดกันอย่างดูดดื่ม
พอผละจูบออกสายน้ำก็หยาดเยิ้ม โคจิขมิบรูรัดท่อนลำใหญ่จนร่างสูงต้องครางพร่า ส่งสายตายั่วยวน
“คุณทำให้ผมร่านควยขนาดนี้...เพราะฉะนั้น...คุณก็ต้องรับผิดชอบนะครับ”
END
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น