หนุ่มน้อยกับโจรสลัด (END) คำเตือน rude words, Gangbang ,Pee, Double penetration, on top , cum on body
“ไคโตะ
วันนี้ก็จะออกเรืออีกแล้วเหรอ”
เสียงเรียกของชายวัยชรา
ที่กำลังนั่งแกะสลักท่อนไม้ในมือ เรียกความสนใจชายหนุ่มรูปร่างสมส่วน ไคโตะในวัย
23 ปี หันไปส่งยิ้มให้กับอีกฝ่าย
“ครับ
เมื่อวานหาปลาได้ไม่เยอะเท่าไหร่ วันนี้ผมเลยตั้งใจว่าจะออกทะเลไปให้ไกลขึ้น”
เด็กหนุ่มผิวสีเข้มกว่าปกติ
เพราะโดนแดดเผาแทบทุกวัน เดิมที ไคโตะเป็นคนผิวขาวมาก แต่เขาเป็นชาวประมง
สืบทอดอาชีพมาจากบิดา แม้ในตอนนี้ครอบครัวเขาจะไม่เหลือใครแล้วก็ตาม
แต่ไคโตะก็ชอบออกไปหาปลา เพื่อหาเงินมาให้กับเด็ก ๆ และช่วยเหลือคนแก่ในหมู่บ้าน
เพราะเขาเติบโตมาได้ ด้วยความเอ็นดูของทุกคนในหมู่บ้านที่คอยช่วยเหลือ
หมู่บ้านที่ไคโตะอาศัยอยู่นั่น
ค่อนข้างห่างไกลจากตัวเมือง อาชีพหลักของคนที่นี่ คือออกทะเลหาปลา
บางคนออกกันเป็นกลุ่ม บางคนก็ออกคนเดียว ไคโตะนั้นชอบล่องเรือคนเดียว
เขาอาจจะหาปลาได้ไม่เยอะ แต่มันก็ช่วยให้ไคโตะคลายเหงาได้บ้าง
ไคโตะยกมือปาดเหงื่อเพราะความร้อนของแสงแดด อุปกรณ์ที่จำเป็นสำหรับออกเดินทางในครั้งนี้
ถูกขนขึ้นไปบนเรือส่วนตัวที่ได้รับตกทอดมาจากผู้เป็นพ่อ
“ท้องฟ้าวันนี้ สวยจังเลยแฮะ”
เขามักจะมีความสุขกับสิ่งเล็ก ๆ
น้อย ๆ ระหว่างที่ออกเรือล่องหาปลา เขาก็ตัดสินใจกระโดดลงไปเล่นน้ำ เขาชอบทะเล
เขามีความสุขที่ได้เล่นน้ำทะเล ไคโตะว่ายน้ำไปมาท่ามกลางทะเลที่เย็นสบาย
ตรงข้ามกับอากาศร้อนในวันนี้
“อ่า...มีความสุขจัง”
หลังจากที่เล่นน้ำจนหนำใจ
เขาก็ปีนกลับขึ้นมาบนเรือเล็กของตน ไคโตะในสภาพเปียกปอนขึ้นมาจากน้ำ
ช่วงบนเปล่าเปลือย หน้าอกแน่น มีกล้ามเนื้อที่ช่วงท้องสวยงาม
ถึงเขาจะไม่ใช่ผู้ชายโครงร่างใหญ่และตัวสูง แต่ไคโตะก็ชอบรูปร่างของตัวเอง เขาไม่ได้ผอมเกินไป
และไม่ได้อ้วน ถึงจะไม่ได้มีกล้ามมัดใหญ่โต
แต่เขาก็แข็งแรงมากพอที่จะทำงานออกหาปลาเพียงลำพัง แม้บ้างครั้งไคโตะจะออกไปหาปลากับพวกเพื่อนบ้าน
แต่เขาก็ชอบออกไปคนเดียวมากกว่า เพราะนึกอยากจะกระโดดเล่นน้ำตอนไหนก็ทำ
อยากจะนอนเล่นตอนไหนก็ทำได้เลย ไม่ต้องเกรงใจใคร
“ของีบสักหน่อยแล้วกัน”
ไคโตะบอกกับตัวเอง
เขาปล่อยให้เรือล่องไปเรื่อย ๆ
เพราะตอนนี้คงยังไม่ถึงจุดที่เขาจะหาปลาได้ตามที่ต้องการ ชายหนุ่มเอนตัวนอนหงาย
ยกแขนตัวเองใช้แทนหมอนหนุน มองดูท้องฟ้าและกลุ่มเมฆที่เคลื่อนตัวไปเรื่อย ๆ บรรยากาศรอบกายช่างสุนทรี
ทำให้ไคโตะรู้สึกมีความสุข เขากะว่าจะนอนให้เต็มอิ่ม ค่อยลุกมากินข้าวที่เตรียมมา
แปะ แปะ
ความเปียกชื้นกระทบเข้าที่ใบหน้าและร่างกาย
ไคโตะได้สติตื่นจากห้วงฝันแสนสุข ความจริงอันโหดร้ายรอเขาอยู่ตรงหน้า
ทั้งที่วันนี้ก่อนออกเดินทาง ไคโตะเห็นท้องฟ้าแจ่มใส แต่กลายเป็นว่าตอนนี้
ท้องฟ้านั้นมืดครึ้มอย่างน่ากลัว และมีเม็ดฝนตกลงมา
เรือน้อยที่ลอยล่องกลางทะเลถูกคลื่นใหญ่ซัดห่างไกลจากเกาะมากจนไคโตะมองไม่เห็นเกาะที่ตนอาศัยอยู่อีกแล้ว
รอบกายเขามืดมัว สายฝนเริ่มกระหน่ำลงมาอย่างนัก ไคโตะทำได้เพียงหาที่ยึดเกาะบนเรือเพื่อยึดเหนี่ยว
เขากอดเสาเรือเอาไว้แน่น หวังว่าจะรอดจากคลื่นพายุในครั้งนี้ไปได้
ความโหดร้ายจากธรรมชาติ
ไม่มีความปรานี คลื่นทะเลสาดสัดเข้ามา ทำให้เรือน้อยพลิกคว่ำ ร่างของไคโตะจมลงน้ำทะเล
ไคโตะได้แต่คิด...ชีวิตของเขาคงจบสิ้นลงแล้ว
.
.
.
“แคก ๆ ๆ”
เจ้าของร่างผิวสีแทนไอโขลกสำลักออกมา
สิ่งที่ตนเห็นคือท้องฟ้าสว่าง ดวงตาคู่สวยเลือนลอย
นี่เขาตายไปแล้วสินะ...เขาถึงได้ลืมตามาเห็นท้องฟ้าที่สวยขนาดนี้
“มันตื่นแล้ว”
เสียงทุ้มดังเข้าสู่โสตประสาทการได้ยินของไคโตะ ชายหนุ่มหันไปมองตามเสียง เขาเห็นชายร่างสูงใหญ่กำลังแสยะยิ้ม
ใบหน้าดูเหี้ยมโหด อีกฝ่ายมีหนวดเครา
“ผมตายแล้ว...เหรอ”
“มึงจะตายได้ยังไง
ในเมื่อลูกน้องของกู ช่วยมึงเอาไว้”
ไรอัน เจ้าของร่างสูงใหญ่ลุกยืนขึ้น
ดวงตาหนึ่งมีผ้าปิดคาดตา ทำให้เห็นดวงตาดุดันเพียงแค่ข้างเดียว เขามีตำแหน่งเป็นหัวหน้า
ไคโตะมองอีกฝ่ายได้ชัดเจน คนตรงหน้าเขาคงอายุราวสี่สิบกว่าปี
“คุณลุง อึก ช่วยผมไว้เหรอครับ”
ไคโตะพยายามยันกายลุกขึ้นนั่ง ไรอัน ย่อกายนั่งลงยอง ๆ ใช้มือบีบคางของไคโตะ
“กูไปเป็นลุงมึงตั้งแต่เมื่อไหร่”
“ผม...ผม”
ไคโตะทำตัวไม่ถูก เขาหวาดกลัวเหลือเกิน
สายตาคู่สวยมองไปรอบ ๆ ตอนนี้เขาอยู่บนเรือขนาดใหญ่กว่าเรือเขาหลายเท่านัก
ดูเหมือนว่าตอนนี้เขาได้รอดตายจากการจมน้ำทะเล แต่ก็มีชีวิตแสนอันตรายบนเรือลำนี้
“เรือผมเจอพายุ
ผม...ผมขอบคุณครับ”
“หึ...ไปหาอะไรให้มันกิน
ตัวแค่นี้จะไปมีแรงอะไร”
แม้จะเคยคิดว่าตัวเองไม่ใช่คนตัวเล็ก
แต่พอมาอยู่ท่ามกลางชายฉกรรจ์มากมาย ไคโตะก็รู้สึกว่าตัวเองตัวเล็กไปในทันที
บนเรือลำนี้ มีชายฉกรรจ์วัยกลัดมันอยู่นับสิบคน แต่ละคนตัวสูงใหญ่
ดูแล้วไม่ใช่เชื้อชาติเดียวกันทั้งหมด
“มึงมองหัวหน้าอะไรนักหนา”
“เอ่อ คุณลุงเขาเป็นหัวหน้า”
“มึงควรเรียกว่าหัวหน้า
เข้าใจไหม”
เลย์พูดขึ้น
เขาเป็นหนึ่งในลูกน้องของไรอัน แม้ตัวเองจะตัวใหญ่พอ ๆ กับไรอัน
แต่อายุน้อยกว่าร่วมสิบปี
“กูเอาอาหารมาให้ กินได้ก็กิน
กินไม่ได้ก็ไม่ต้องกิน”
ขนมปังแห้งๆ
ถูกโยนมาตรงหน้าของไคโตะ เด็กหนุ่มกลืนน้ำลายอึกใหญ่ หิวโหยจนไม่คิดจะปฏิเสธ
เขากัดก้อนขนมปังสาก ๆ นั้นลงคอ ขวดน้ำที่โยนมาตรงหน้า
ทำให้ไคโตะรีบยกดื่มดับความกระหาย
“ขอบคุณครับ...ขอบคุณครับ”
ไคโตะก้มหัวขอบคุณซ้ำ ๆ
เขารู้สึกซาบซึ้งกับบุญคุณในครั้งนี้ คนเหล่านี้เหมือนให้ชีวิตใหม่กับเขา
แม้ไคโตะจะรู้ตัวแล้วว่าสถานที่ที่เขาอยู่คือเรือโจรสลัด
แต่เขาก็ได้รับการช่วยเหลือจนรอดชีวิตมาได้
“หัวหน้าบอกว่า
ถ้ามันกินเสร็จแล้ว ให้มันนั่งพัก แล้วพาไปที่ห้องโถง”
หลังจากที่ได้นั่งพัก
จนร่างกายรู้สึกดีขึ้น ก็มีคนเรียกเขา
“ลุกขึ้นมา!”
ยูตะ หนึ่งในลูกน้องโจรสลัด
เข้าไปกระชากตัวของไคโตะให้ลุกขึ้น เดินตามลงไปยังด้านล่างของเรือ ไคโตะไม่ได้ขัดขืน แม้ลึก ๆ จะหวาดกลัวก็ตาม
ตุบ!
เขาโดนผลักให้ไปนั่งกองกับพื้น
ไคโตะลำคอแห้งผาก ลอบมองเหล่าชายฉกรรจ์มากมายที่ยืนรายล้อม พร้อมกับแรงกดดัน
“มึงชื่ออะไร”
“ผมชื่อไคโตะครับ”
“พวกกูช่วยชีวิตมึงไว้
มึงก็ควรจะทำอะไรตอบแทนพวกกูบ้าง”
ไรอันพูดขึ้น
เขามองเด็กหนุ่มตัวเล็กที่กำลังสั่นกลัว ไคโตะเงยหน้ามอง
“หัวหน้า จะให้ผมทำอะไรครับ ผมหาปลาได้นะครับ
ให้ผมช่วยหาปลา”
“หึ แค่หาปลา พวกกูหากันได้
แต่สิ่งที่ต้องตอบแทนพวกกู ก็คือร่างกายของมึงเอง”
ไคโตะไม่ค่อยเข้าใจ
จนกระทั่งไรอันเดินเข้ามาใกล้ แล้วจับเขาเชยคาง บีบปากเขาแน่น กดปากแนบชิด
สอดลิ้นหนาใหญ่เข้ามาชิมรสในโพรงปาก
“อื้อออ!!”
คนเด็กกว่าตกใจจนแทบสิ้นสติ หัวหน้าโจรสลัดไม่คิดจะหยุด
ยังคงรุกรานคนตัวเล็กอย่างไม่สนใจความเมตตา
“ทะ...ทำไมทำกับผม”
“หน้าที่ของมึงหลังจากนี้
คืออ้าขาเป็นกะหรี่ให้กูกับลูกน้อง ได้ระบายความเงี่ยน”
“อะ...อะไรนะครับ”
ไคโตะตกใจแทบตาถลน
เขาได้ยินเสียงกลืนน้ำลาย และเห็นเหล่าลูกน้องของไรอันเลียริมฝีปากอย่างกระหาย
มือใหญ่นั้นลูบเป้ากางเกงของตนเอง กางเกงนั้นพองนูนขึ้นเป็นรูปแท่งลำดูน่ากลัว
“ผม...ผมทำไม่ได้ ผม..”
พอรับรู้ว่าต้องทำอะไร
ไคโตะก็ขยับตัวถอยหนี ทว่าพอถอยหลังก็ไปชนกับชายอีกคน
“โอ้ย!!”
เลย์กระชากผมของไคโตะ
จนเจ้าตัวต้องเงยหน้าขึ้น รอยยิ้มปีศาจส่งมา
“มึงไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ
ตั้งแต่วันที่พวกกูช่วยมึงขึ้นมา มึงก็เป็นสมบัติของที่นี่แล้ว”
ชีวิตของไคโตะ
กลายเป็นสมบัติล้ำค่าบนเรือโจรสลัดที่ขาดแคลนหญิงงามให้ร่วมหลับนอน
ตอนนี้พวกเขาทุกคนเบนความสนใจไปที่ชายที่ตัวเล็กกว่า แถมมีใบหน้าน่ารัก
แม้ผิวของไคโตะจะไม่ได้ขาวเนียนเพราะถูกแดดเผา แต่ก็ดูเร้าอารมณ์
จนคนมองอดใจไม่ไหว ยืนรูดแก่นกายของตัวเอง
“ปล่อยผมเถอะครับ ได้โปรด อ๊ะ”
ยิ่งพยายามถอยหนี
ร่างกายก็ยิ่งถูกจู่โจม เสื้อผ้าที่สวมใส่ถูกฉีกกระชาก
ไคโตะพยายามดิ้นรนจะหนีราวกับสัตว์หนีตาย แต่เขาก็สู้แรงของชายฉกรรจ์ไม่ไหว
ทั้งร่างจึงถูกอุ้มพาดบ่า เดินตรงไปยังจุดที่มีเสาล่ามโซ่เอาไว้
“อย่า... อย่าทำผม”
สองแขนถูกโซ่มัดตรึงขึ้นเหนือหัว
ไคโตะตัวลอยจากพื้น ทำให้ลำบากในการดิ้นรน ใบหน้าน่ารักน้ำตาคลอเบ้า
เสื้อผ้าบนตัวขาดรุ่งหริ่ง
“อ่า....ตรงนี้ ขาวฉิบหาย”
ทุกสายตาต่างโลมเลียร่างกายงดงาม
ผิวเนื้อแท้จริงของไคโตะขาวมาก พอไม่เหมือนอาภรณ์บนร่าง
ก้นกลมขาวผ่องจึงปรากฏตรงหน้า รวมถึงหน้าอกขาวที่ไม่ได้โดนแสงเท่ากับแขนขา
ทำให้ขาวเนียนน่าลิ้มลอง
“หัวนมโคตรสวย น่าดูดเหลือเกิน”
แจ๊คสัน
ชายผมสีทองเลียปากตัวเองอย่างทนไม่ไหว ไคโตะพยายามขยับกายหนีมือร้อนของคนมากมายที่เข้ามาลูบไล้ร่างกายของเขา
“โอ้ว ผิวเนียนอย่างกับผิวเด็ก
ถ้าไม่โดนแดดเผา คงจะนุ่มแน่ ๆ”
“ตูดนุ่มมาก แน่นเต็มมือ อ่า”
“จ๊วบ แผลบ แผลบ”
ทั้งลิ้น ทั้งปาก ทั้งมือ
รุกรานร่างกายงดงามอย่างหิวกระหาย ไคโตะน้ำตาไหลพราก รู้สึกทั้งเจ็บ
และเสียวซ่านในยามที่โดนกระตุ้นไปทั้งร่างแบบนี้
“อะ อ๊ะ อื้ออ”
ไคโตะหายใจไม่ออก
เพราะเขาโดนเหล่าชายฉกรรจ์จับไปรับจูบกักขฬะ ร่างกายของไคโตะร้อนขึ้นมากทุกที
“ควยน่ารักจังวะ”
เลย์เคลื่อนมือไปสัมผัสกับลำกายของไคโตะ
มันเป็นสีชมพูอ่อนดูน่ารัก ไคโตะสั่นหน้ารัว น้ำตาไหลอาบแก้ม
“หยุดนะ ฮึก ผมกลัว”
“ขนาดกลัว ควยยังแข็งสู้มือกูเลย”
เหล่าโจรสลัดหัวเราะชอบใจกับการตอบสนองของร่างกายไคโตะ
ทุกอย่างเป็นเพราะร่างกายถูกกระตุ้น
“หัวนมก็แข็งชูขนาดนี้
มึงเงี่ยนแล้วสินะ”ยูตะเหยียดยิ้มร้าย
“อะ อ๊า อย่า”
ไคโตะร้องลั่น
เมื่อชายฉกรรจ์สองคนก้มลงไปเลียแก่นกายของเขา
ขาทั้งสองถูกยกลอยสูงแยกกว้างโดยลูกน้องสองคนที่ช่วยกันจับคนละข้าง
“ควยกระตุกไม่หยุด ชอบล่ะสิ
ที่โดนพวกกูรุมเลียควยให้ ซี๊ดด หัวควยน้ำเยิ้มเลยนะมึง”
“ไม่ ฮือ ไม่นะครับ ปล่อยผมเถอะ”
“ปล่อยแน่...แต่เป็นปล่อยน้ำแตกใส่ตัวมึง”
แจ็คสันกระซิบบอก อ้อมตัวไปอยู่ด้านหลังของไคโตะ
สอดแขนเข้ามาจากด้านหลัง ใช้สองมือกุมหน้าอกนุ่มของไคโตะเอาไว้
“อ่า...สุดยอด
พอกูเขี่ยหัวนมมึงพร้อม ๆ กัน ควยมึงก็กระตุกไม่หยุด”
“กูจะดูดควยมึง ให้น้ำแห้งเลย”
จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ
ไคโตะโดนดูดทั้งลำกาย
และโดนกระตุ้นดูดที่หัวนมทั้งสองข้าง
ตอนนี้ไคโตะแยกประสาทไม่ออกแล้วว่าร่างกายของตน ส่วนไหนบ้างที่โดนสัมผัส
“เสียวฉิบฉาย เฮ้ย มึงดึงโซ่ให้ต่ำลงมาสิวะ ปากนุ่ม ๆ
แบบนี้ คงอมควยได้อร่อย”
โซ่ที่ล่ามถูกปรับลงจนร่างของไคโตะอยู่ในระดับเอวของชายตรงหน้า
มีคนมากมายกำลังยืนสาวลำกายเพื่อรอต่อคิวได้ลองสัมผัสปากนุ่มร้อนนี้
ตอนนี้ไคโตะอยู่ในสภาพนอนตัวลอยจากพื้น
เพราะขาทั้งสองก็โดนชายฉกรรจ์ช่วยกันจับแยก ลูบไล้ไปมา ถูท่อนเอ็นกับต้นขาขาวอย่าง
หิวกระหาย มือทั้งสองนั้นยังโดนโซ่ตรึงดึงขึ้นเหนือศีรษะ
“ได้โปรด อึก ปล่อยผม”
“อ่า...หน้ามึงเล็กกว่าควยกูอีก
ซี๊ดด โคตรเงี่ยน เวลาถูควยกับหน้ามึงแบบนี้”
ลำลึงค์ใหญ่สีเข้มเสียดสีไปที่หน้าของไคโตะ
คนตัวเล็กหลับตาแน่น ลำกายใหญ่ไม่ได้มาแค่ลำเดียว แต่เพิ่มขึ้นมาอีกสองลำ
“สุดยอด
อ่า....อยากจะแตกให้เต็มหน้า”
“พี่เลย์ เย็ดปากมันก่อน
แล้วผมจะต่อคิว”
“เออ กูจะเย็ดให้ปากแหกเลย”
“อ๊อกกก!!
ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว
เมื่อเขาโดนจับบีบคางให้อ้าปากรับลำกายใหญ่ที่กดแทรกเข้ามาอย่างช้า ๆ
“โอ้ววว ร้อนฉิบหาย ควยกู ซี๊ดดด
เสียวควย”
ไคโตะน้ำตาคลอ
เพราะรู้สึกเจ็บแน่นในปาก แต่ก็ไม่อาจทำอะไรได้
“อย่ากัดควยกูนะมึง ไม่อย่างนั้น
กูจะเลาะฟันมึงให้หมดปาก”
“อ๊อก อ๊อก อ๊อก”
ไคโตะไม่กล้าต่อต้าน
เขาไม่มีกำลังมากพอที่จะหนี หรือว่าต่อต้าน เขาเองก็อยากรักษาชีวิต สิ่งที่ทำได้
มีเพียงแค่ร้องขอความเมตตา
“จุ๊บ จุ๊บ ตูดนิ่มมาก อ่า...รูตูดสวยฉิบหาย”
“ซี๊ดด กูขอเลียก่อน
อยากเลียรูมันให้แฉะไปเลย”
ร่างกายของไคโตะกลายเป็นอาหารอันโอชะของเหล่าโจรสลัด
หัวหน้าโจรสลัด นั่งมองภาพตรงหน้าด้วยความพึงพอใจ เขาปล่อยให้ท่อนใหญ่แข็งขยาย
ใช้มือสาวรูดไปช้า ๆ มองไคโตะที่โดนจับให้โม้คลำเอ็น และกำลังถูกแหกก้นเพื่อเล่นกับรู
“อะ อื้ออ”
ลำเอ็นใหญ่ยาวสูบเข้าออกที่ปากสวย
ไคโตะมีสติเลือนราง กลิ่นคาวคละคุ้งในปาก เลย์เร่งกระเด้าสะโพกสอบ
กดหัวของไคโตะให้กินลำเอ็นเข้าไปลึก ๆ
“แตกแล้ว โอ้วว น้ำควยกูแตกแล้ว!!!”
พรวด พรวดด
น้ำกามจำนวนมากไหลทะลักเข้าไปในปากของไคโตะ
เด็กหนุ่มจำต้องกลืนกินมันลงคอเพราะหายใจไม่ออก ยังไม่ทันได้รู้สึกสบายตัว
ลำกายใหญ่ยาวอีกลำก็สอดเข้ามาในปากแทนที่ลำกายก่อนหน้านั้น
“ซี๊ดด เย็ดปากแล้วมันควยฉิบหาย
โอ้วว เด็กดี อมควยกูลึก ๆ อ๊า”
ลำเอ็นใหญ่ยาวกดแทรกเข้าไปในปากนุ่มลึกจนสุดคอ
ร่างสูงจับกระชากผมของไคโตะ โยกหัวของอีกฝ่าย ให้ขยับรูดรั้งลำเอ็นอย่างต่อเนื่อง
สมองของไคโตะมึนเบลอ จนคิดอะไรไม่ออกแล้ว
“อ๊อก อ๊อก”
ทั้งร่างของเขาตอนนี้
ถูกรุมไปด้วยเอ็นใหญ่ ที่มีลักษณะแตกต่างกันทั้งความยาวและรูปทรง น้ำเชื้อมากมายฉีดพ่นมาที่ร่างของไคโตะ
จนกายนี้อาบไปด้วยน้ำกาม หลังจากที่แก่นกายในปากพ่นฉีดน้ำรัก
ไคโตะก็ได้หายใจเป็นอิสระอยู่ครู่หนึ่ง แต่เขาก็ต้องเบิกตากว้าง ร้องครางลั่น
เมื่อช่องทางด้านที่ตอนแรกโดนโลมเลียด้วยลิ้น ถูกแทนที่ด้วยท่อนลำใหญ่โต
“อ๊า!!!!”
“ซี๊ดด เข้าไปแล้ว แม่ง...สุดยอด
ตอดสุด ๆ”
ปัก ปัก ปัก
เลือดสีสดไหลซึมออกมาจากปากทางคับแคบ
ไคโตะน้ำตาไหล เขาถูกรั้งไปรับจูบที่เร้าร้อน หัวนมสวยถูกนิ้วยาวบีบขยี้อย่างหนัก
ไคโตะร้องลั่น
“อ๊าา พอที ฮืออ ผมเจ็บครับ"
เขาพยายามร้องขอความเมตตา แต่ชายกักขฬะด้านหลังกลับไม่คิดจะหยุด
กลับเลือกที่จะจับสะโพกเล็กไว้ แล้วบีบก้นนุ่มให้แยกกกว้างกว่าเดิน
อัดกระแทกลำลึงค์ใหญ่ยาวเข้าไปในช่องทางสวาท
"ซี๊ดดด เจ็บเหรอ อู้ววว ดี กูชอบ ยิ่งมึงเจ็บ
มึงก็ยิ่งตอดกู รัดควยกูแรงๆ เลย ซี๊ดดด"
“อะ อ๊ะ อ๊า”
เสียงหวานร้องครางระงม
ความเสียวซ่านมาพร้อมกับความเจ็บปวด ไคโตะรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังล่องลอยมากขึ้นเรื่อย
ๆ สองขาไม่ได้แตะสัมผัสพื้น ขาทั้งสองถูกรุมจูบ ปลุกเร้า
รูสวาทเองก็ถูกกระหน่ำอัดกระแทกเข้ามาซ้ำแล้วซ้ำเล่า
แก่นกายสีสวยกระเด้งไปมาตามแรงกระแทก จากตอนแรกที่หดตัวเพราะความเจ็บ
ในยามนี้กลับแข็งขยาย พ่นฉีดน้ำรักออกมา ส่วนหัวบานใหญ่กระทุ้งโดนจุดกระสัน
จนคนตัวเล็กกว่าตาลอย น้ำลายไหลย้อยที่มุมปาก
ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความทุกข์ทรมานในตอนแรก ยามนี้กลับฉายแววแห่งความสุขสม
“อะ อ๊า ผมเสียว”
“ซี๊ดด รูตอดดีมากจริง ๆ”
“ตากูบ้าง”
หลังจากคนก่อนหน้าเสร็จสมในช่องทางรัก
แก่นกายลำใหญ่ก็ถอดถอนออก โซ่ตรวนที่ผูกรั้งไว้ ดึงร่างของไคโตะให้สูงขึ้น
จนอยู่ในตำแหน่งที่คนตัวสูงเข้ามาทางด้านหน้าได้
ขาทั้งสองถูกแขนแกร่งสอดเข้าไปใต้ข้อพับแขน
ลำลึงค์ใหญ่โค้งงอจ่อเข้าที่ปากทางที่บานขยาย มีน้ำเชื้อก่อนหน้านี้ไหลหยดลงพื้น
“อ่าาาา...”
ร่างสูงหลับตาพริ้ม
ผิวคล้ายคล้ำแดดบดเบียดเข้าหาคนตัวเล็ก สะโพกใหญ่เริ่มกระแทกบั้นเอว
เสยงัดความเป็นชายเข้าไปอย่างหนักหน่วง ไคโตะร้องครางลั่น
ส่วนลึกของท่อนลำกระแทกโดนจุดเสียวจนเขาแทบทนไม่ไหว
หัวนมสีสวยถูกชายอีกหลายคนรุมรังแก
“มึงเร็ว ๆ สิวะ
กูชักควยจนปวดไปหมดแล้ว”
“โอ้ว เด้ามันฉิบหาย รัดควยกูแทบขาด อ๊า”
พับ พับ พับ
ความเป็นชายเสยกระแทกงัดเข้าไปในรูร่านซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ไคโตะเสียวซ่าน ร้องขอความเมตตาให้หยุดรังแกเขาเสียที แต่ก็ไม่มีผล
ช่องทางรักบานอ้า น้ำรักไหลล้นจนนับไม่ถ้วน
“ฮึก ผมไม่ไหวแล้ว ได้โปรด หยุด
อะ อ๊า”
ทว่าคำร้องขอนั้นก็ไร้ความหมาย
เมื่อรูรักถูกแทนที่ด้วยลำลึงค์ใหญ่อีกหลายรูปร่างวนเวียนกันไปมา
จนกระทั่งถึงลูกน้องคนสุดท้าย
“ขนาดโดนเย็ดมาตั้งเยอะ
รูยังแน่นอยู่เลย โอ้วว เสียวมาก ซี๊ดด พอขยี้หัวนม แล้วรูตอดแน่นเลย”
“อะ อ๊า หยุดที หยุด”
“ร้องขอไป แล้วพวกกูหยุดให้มึงเหรอวะ”
กิจกรรมกามดำเนินต่อไปอย่างไม่คิดจะหยุดตามคำขอของไคโตะ
ชายหนุ่มไม่อยากยอมรับว่าภายใต้ความเจ็บนั้น กลับมีความสุขสมจนเขาไม่อาจปฏิเสธ
ความเป็นชายของไคโตะพ่นน้ำเชื้อจนแทบไม่เหลือ
ปากสวยของเขาถูกป้อนให้ดื่มน้ำกามจนได้กลิ่นคละคลุ้งในปาก
“ซี๊ดดด แตกแล้วโว้ยยย”
พรวดดดดด
น้ำรักเข้ามาในรูสวาทอีกระลอก
พอถอนแก่นกายออก น้ำเชื้อนั้นก็ไหลล้นลงพื้น
เพราะรูจีบสวยนั้นบานอ้าจนเก็บความร้อนรุ่มนั้นไม่ไหว ไคโตะสติเลือนราง
ร่างกายคุ้นชินกับท่อนลำใหญ่
แกรก แกรก
โซ่ตรวนถูกปลดออก เขาถูกหิ้วปีกลากไปหาใครบางคน
หัวหน้า...
ไคโตะจำได้ว่าอีกฝ่ายคือหัวหน้าโจรสลัด
ดวงตาคมกริบที่มีเพียงแค่ตาเดียวจ้องมองเขาด้วยสายตาที่อยากเกินจะคาดเดา
ไคโตะตกใจกับขนาดท่อนลำของอีกฝ่าย มันทั้งใหญ่ ยาวและขรุขระน่ากลัว
มือหนากำลังรูดชักมันเบา ๆ
“ยะ อย่า ผมกลัว”
“หึ...โดนเย็ดจนรูบาน
แล้วยังจะมากลัวควยกูอีกเหรอ รูมึงตอนนี้คงสอดได้แม้กระทั่งแขนกู”
ถึงจะเป็นแบบนั้นจริง
ไคโตะก็กลัวอยู่ดี เขาถูกอุ้มให้ไปคร่อมร่างของไรอัน
แผ่นหลังบางแนบชิดกับแผ่นอกแกร่ง ไรอันกดจูบที่ซอกคอขาว
“มีแต่กลิ่นน้ำควย”
ไคโตะรู้สึกอายมาก เพราะมันคือเรื่องจริง
ตอนนี้ร่างกายของเขาอาบไปด้วยน้ำเชื้อของเหล่าลูกน้องของไรอัน
ชายฉกรรจ์ที่อุ้มไคโตะมา ค่อย ๆ กดร่างของไคโตะให้กลืนกินความเป็นชายของหัวหน้า
“อะ อ๊า อ๊า!!!”
ชายหนุ่มตาเหลือก น้ำตาไหลอาบแก้ม
เขาจุกและทรมาน เพราะโดนกดตัวลงมาทีเดียวจนสุดโคน ไรอันโบกมือให้ลูกน้องออกไปห่าง ๆ
เขาช้อนแขนไปใต้ข้อพับขา ทำให้ตอนนี้ไคโตะอยู่ในสภาพที่น่าอาย
เขากำลังเปิดเผยช่องทางรักที่กำลังกลืนกินลำลึงค์ใหญ่
และแท่งเนื้อน้อยของตนเองต่อหน้าเหล่าลูกน้องทั้งลำเรือ
ทุกคนมองภาพตรงหน้าอย่างกระสัน แก่นกายมากมายที่เคยสงบนิ่งปลดปล่อยน้ำเชื้อไปแล้ว
ในยามนี้กลับมาแข็งขยายผงาดอีกครั้ง
“ขย่มสิ
แสดงท่าทางร่านควยให้ลูกน้องกูดู”
ไรอันบอกใกล้ ๆ
ก่อนจะงับกัดคอขาวจนเลือดซึม ใบหน้าน่ารักส่ายไปมา ร้องไห้อย่างทนไม่ไหว
“ผม อึก ทำไม่ได้ อะ อ๊ะ”
“ถ้าทำไม่ได้
กูก็จะทรมานมึงแบบนี้”
มือหนาบีบรัดแก่นกาย
มืออีกข้างก็บีบเค้นอกสวยจนเนื้อปลิ้นตามร่องมือ ไคโตะทรมานนน้ำตาไหลพราก
“หรืออยากให้กูโยนมึงลงทะเลดี”
“ไม่เอา อึก
อย่าโยนผมลงทะเลนะครับ”
ไคโตะร้องขอ
เขาเคยประสบเจอกับความน่ากลัวมาแล้ว เขาไม่อยากจมน้ำตายในทะเล ความตายมันน่ากลัว
น่ากลัวกว่าตอนโดนลำเอ็นใหญ่ยาวอัดกระเด้าเข้ามาเสียอีก
“งั้นก็ทำเร็ว ๆ
ลูกน้องกูรอดูมึงอยู่”
ไคโตะเม้มปากแน่น เมื่อไรอันค่อย ๆ
ปล่อยให้เขาเป็นอิสระ แต่ขยับแขนใหญ่มากอดรัดเขาแทน
มือหนาบีบเค้นอกนุ่มจนเต็มไปด้วยรอยแดง ไคโตะเกาะแขนของไรอัน
แล้วพยายามยกสะโพกขย่มลงมา
“อ้าขากว้าง ๆ”
ไรอันออกคำสั่ง
ซึ่งไคโตะก็ทำตามอย่างเขินอาย เขาเห็นทุกสายตาจับจ้องเขา
เห็นเหล่าลูกน้องกำลังเลียปากอย่างหื่นกระหาย
“ซี๊ดด รูแดง ๆ รัดควยหัวหน้า”
“ขย่มแบบนี้ กูอยากโดนบ้าง”
“แม่งเอ้ย
ยิ่งดูมันขย่มควยหัวหน้า น้ำกูจะแตก”
ถ้อยคำหยาบโลนมากมายไหลเข้ามาในโสตประสาทการได้ยินของไคโตะ
ร่างกายเหมือนถูกกระตุ้นหนักกว่าเดิม เจ้าของร่างงดงามโยกขย่มอย่างร่านร้อน
“ซี๊ดด มึงนี่มันกะหรี่จริง ๆ”
“อะ อ๊า ผมเสียว อื้อ”
ไคโตะร้องบอกอย่างลืมอาย
บดสะโพกกับดุ้นเนื้อใหญ่ แก่นกายใหญ่โตนั้นโดนจุดเสียวของเขาเต็ม ๆ ไรอันเองก็อดทนไม่ไหวอีกต่อไป
เขาจับขาของไคโตะแยกกว้าง ดันร่างเล็กให้ยกสะโพกลอยขึ้น
ก่อนจะกระหน่ำกระแทกเสยลึงค์ใหญ่เข้าไปในรูสวาท
ปัก ปัก ปัก
“อะ อ๊า อ๊า อ๊า”
ใบหน้าหวานเชิดขึ้น
ตาเหลือกด้วยความเสียว น้ำเชื้อขาวขุ่นอาบท่อนลำใหญ่
การสวนใส่เข้าไปอย่างหนักหน่วง ทำให้น้ำรักตีเป็นฟอง
ดูเป็นภาพลามกที่ชวนเร้าอารมณ์เหล่าลูกน้อง
“กระเด้าแรงๆ
ให้รูมันแหกเลยครับหัวหน้า ซี๊ดด เห็นแล้วปวดควยโว้ย”
ปัก ปัก ปัก
แรงกระแทกกระทั้นส่งเข้ามาหนักหน่วง
ไคโตะร้องครางลั่น เสียวจนอั้นปัสสาวะไม่ไหว หัวบานใหญ่กระทุ้งโดนกระเพาะปัสสาวะซ้ำแล้วซ้ำเล่า
น้ำสีใสเหลืองอุ่นไหลพ่นฉีดออกมาจากปลายลำกาย
สายน้ำกระเซ็นไปมา เพราะร่างกายโดนกระแทกลึงค์เข้ารูอย่างไม่ปรานี
“ซี๊ดด เสียวจนเยี่ยวแตกเลยเหรอวะ
แม่ง...กูอยากจะเย็ดมันให้เยี่ยวราดอีกรอบ”
“อะ อะ อ๊า ผมไม่ไหว
ผมไม่ไหวแล้ว”
ปัสสาวะยังคงราดรดออกมาเรื่อย ๆ
ไคโตะทั้งอาย ทั้งกลัว แต่เขาหยุดตัวเองไม่ได้
เขาเสร็จสมจนไม่เหลือน้ำรักจะไหลออกมาแล้ว สิ่งที่ออกมาตอนนี้มีเพียงน้ำปัสสาวะเท่านั้น
“มึงนี่มันอีกะหรี่ร่าน อ่า
โดนกูเย็ดจนเยี่ยวราดโชว์ลูกน้องกู”
“อะ อ๊า ผมเสียว อย่างัดแรงครับ
อ๊า”
“หึ ชอบควยพวกกูขนาดนี้
ยังมาทำเป็นสะดิ้ง พวกมึงสักคนเข้ามาช่วยมันสิ ดูเหมือนว่าควยกูแค่คนเดียว
จะไม่พอรูร่าน ๆ ของมัน”
ไรอันจับก้นสวยแหกออก ไคโตะตาโต
เขากลัวกับสิ่งที่ได้ยิน เลย์ลุกเดินเข้าไปใกล้ รั้งใบหน้าไคโตะมาจูบแลกลิ้น ไคโตะไม่อาจถอยหนี
ปล่อยให้เลย์จูบเขาอย่างเอาแต่ใจ
“อะ อื้อ”
ระหว่างที่โดนจูบ
ท่อนเอ็นลำใหญ่ก็ค่อย ๆ กดแทรกเข้ามาในร่างของไคโตะ ความเจ็บแล่นไปทั่วร่างกาย
ราวกับว่าร่างกายเขาจะฉีกขาดเสียอย่างนั้น เลย์เริ่มกดตัวเองเข้ามาให้ลึก
บดเบียดลำกายของตนเองกับลำกายของหัวหน้า ความเสียวซ่านเกิดขึ้น จนเลย์ทนไม่ไหว
ขย่มกระเด้าลำลึงค์ใหญ่ไม่หยุด
“ซี๊ดด เสียวฉิบหาย โอ้วว”
“แม่งเอ้ย กูอยากเย็ดมันพร้อม ๆ กันแบบนี้บ้าง”
“โดนเย็ดสองควย มึงคงชอบมากสินะ
อีกะหรี่”
ถ้อยคำมากมายไม่อาจเข้าสู่สมองของไคโตะได้
เขาโดนหัวหน้าและเลย์อัดกระแทกความเป็นชายใส่เข้ามาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทั้งเสียว
ทั้งจุก รูสวาทคงบานอ้าไปแล้ว แต่ตอนนี้ไคโตะไม่มีเวลาคิดใด ๆ
นอกจากส่งเสียงครางแหบพร่า เพราะร้องครางจนแทบไม่เหลือแรง
แก่นกายใหญ่โตสองลำบดเบียดอยู่ในรูสวาท
ไคโตะกระตุกเกร็ง รับน้ำเชื้อเข้ามาในช่องทางร้อนออกระรอก
ความเหนื่อยล้าทำให้เขาหมดสติไป ไรอันยกตัวไคโตะออกจากร่าง
แล้วปล่อยให้เลย์อุ้มกายเล็กไว้แทน ทั้งที่ท่อนเนื้อนั้นยังคารูที่บอบช้ำ
เลย์เดินอุ้มไคโตะที่หมดสติเข้าไปหาเหล่าชายกลัดมันที่ยังคงสาวลำกายอย่างหนักหน่วง
ร่างสูงกดยิ้มร้าย
“อยากจะยัดกี่ควยเข้าไปในรู
พวกมึงก็จัดการเลย”
.
.
.
หลังจากที่ได้สติที่อีกครั้ง
ไคโตะก็พบว่าเขานอนอยู่ในห้องห้องหนึ่งของเรือ แม้จะเป็นห้องเล็ก ๆ
แต่ก็ไม่ได้ดูแย่สักเท่าไหร่ เตียงที่เขานอนดูนุ่มสบาย ทว่าเพียงขยับร่างกาย
ก็เหมือนว่าร่างนี้แตกเป็นเสี่ยง ๆ ส่วนที่เจ็บปวดหนักมากที่สุด คงเป็นที่ช่วงล่าง
ไคโตะไม่รู้เลยว่าหลังจากที่ตนสลบไปแล้ว
ยังมีเหล่าชายหนุ่มอีกหลายคนวนเวียนมากระแทกลำลึงค์ใหญ่ใส่รูสวาทของเขาอย่างหื่นกระหาย
“อะ อึก เจ็บจัง”
“ตื่นแล้วเหรอ
กูนึกว่ามึงจะตายไปซะแล้ว”
ไคโตะหันไปมองคนพูด
ยูตะวางถ้วยข้าวต้มไว้ตรงหน้า ไคโตะได้แต่ก้มหน้าต่ำลง
แม้จะรู้สึกสะเทือนใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น แต่นี่มันเหมือนกับปาฏิหาริย์ที่เขาไม่ตายบนเรือนี้
“พวกคุณจะฆ่าผมไหมครับ”
ยูตะตวัดสายตามอง ทั้งสองสบตากัน
“เรื่องนั้นก็อยู่ที่หัวหน้า
แต่ถ้ามึงทำให้คนบนเรือพอใจได้ มึงก็ไม่ต้องกลัวไปหรอก”
“ขอบคุณนะครับ”
ไคโตะรับแก้วน้ำมาดื่ม
อย่างน้อยคนที่นี่ก็ไม่ได้ทุบตีร่างกายของเขาอย่างรุนแรง แม้เขาจะโดนย่ำยี
แต่อีกฝ่ายกลับมาดูแลเขาแบบนี้
“ถอดกางเกงออก เดี๋ยวกูทายาให้”
“เอ่อ คุณจะทายาให้ผมเหรอครับ”
“พวกกูผลัดมาทายาให้มึงทุกวัน
ไม่งั้นแผลที่รูมึงจะหายไหม โดนเย็ดจนรูบาน รูฉีกขนาดนี้”
คนฟังหน้าแดงซ่าน ยอมนั่งเฉย ๆ ให้อีกฝ่ายขยับตัวเข้ามาใกล้
เสื้อผ้าที่สวมอยู่ถูกปลดออกอย่างช้า ๆ
พอคิดถึงว่าร่างกายมีนี้เหล่าโจรสลัดมาผลัดกันทายาให้
หัวใจก็ยิ่งเต้นแรงด้วยความรู้สึกแปลก ๆ
“มึงอายอะไร พวกกูเห็นจนหมดแล้ว
ยังจะมาอาย”
“มึงยังทายามันไม่เสร็จอีกเหรอวะ”
เลย์เดินเข้ามา
มองคนที่นั่งพิงเตียง เลย์นั่งลงข้าง ๆ ไคโตะตกใจอยู่บ้าง เมื่ออีกฝ่ายเข้ามาใกล้
เขาเหมือนกับผ่านความเป็นความตายมาหมาดๆ
แถมคนพวกนี้ยังกระทำชำเราร่างกายเขาจนยับเยิน
“แหกขากว้างๆสิ จะได้เสร็จเร็ว”
“ผม อึก ผมทำเองก็ได้ครับ”
“มึงจะดื้อกับพวกกูเหรอ”
“ไม่ครับ ไม่ดื้อครับ”
สุดท้าย ไคโตะก็ต้องยอมอยู่นิ่ง ๆ
ข่มความอายในยามที่สองโจรสลัดกำลังรุมทายาให้กับร่างกายเขา พอโดนทายาแรงไปหน่อย
ไคโตะก็สะดุ้งร้อง ทั้งเลย์และยูตะจึงเบาแรงลง
“อะ อ๊า อย่าคว้านนิ้วแบบนั้น”
ไคโตะไม่คิดว่าการทายามันจะทำให้เสียวและทรมานแบบนี้
ทั้งเลย์และยูตะยกยิ้มชอบใจ พวกเขาตั้งใจจะลวนลามไคโตะพร้อม ๆ กับช่วยทายา
ไม่ใช่แค่พวกเขาเท่านั้น แต่พวกคนที่มาช่วยทายาให้ก่อนหน้านี้ ก็ทำไม่ต่างกัน
บางคนยังเอาเอ็นใหญ่ไปถูหน้าไคโตะเพื่อระบายความเงี่ยน
ทั้งที่ไคโตะก็ยังนอนไม่ได้สติ
“เพราะเสียงครางของมึง
พวกกูเลยแข็งแบบนี้ มึงต้องรับผิดชอบ”
ความเป็นชายใหญ่โตดุนดันกางเกง
ทั้งเลย์และยูตะควักแท่งเนื้อออกมา ตีเข้าที่แก้มขาวทั้งสองข้าง
พอไม่ค่อยได้เจอแดดอย่างปกติ ผิวของไคโตะก็เริ่มขาวขึ้น
“ผม อึก”
กลิ่นความเป็นชายของทั้งคู่ตีจมูกไคโตะ
พอโดนมองด้วยสายตาดุ ๆ ปนหยาบโลน ไคโตะก็ไม่อาจปฏิเสธ
เขาขยับหน้าเข้าไปดูดเลียที่ส่วนปลายของลำกาย
“อ่า...แบบนั้น มึงเลียย้ำ ๆ ตรงหัว
โอ้ว ดีมาก”
เลย์เอ่ยปากชม
มือลูบหัวของไคโตะไปด้วย การที่โดนเลียลำเอ็นแบบนี้มันก็เสียวอยู่ไม่น้อย
“อย่าเอาแต่เลียควยมัน สนใจควยกูด้วย”
ยูตะดันแก่นกายเบียดปากของไคโตะ
ทำให้ชายหนุ่มต้องสลับใช้ลิ้นและปากปรนเปรอให้กับทั้งสอง
“ซี๊ดดด แบบนั้น ดี ดูดแรง ๆ เลย”
“อะ อึก อื้อ”
มือบางรูดชักแก่นกายใหญ่ทั้งสองพร้อม
ๆ กัน ปรนเปรอความสุขสมให้แก่ทั้งคู่อย่างไม่ประสานัก
แต่กลับทำให้คนตัวสูงพึงพอใจได้ไม่น้อย
จนกระทั่งน้ำหวานกลิ่นคาวไหลทะลักเข้ามาในโพรงปาก และเลอะใบหน้าของตน
.
.
.
“ไคโตะ มึงมานี่สิ”
เวลาได้ล่วงเลยผ่านหลายเดือนแล้ว
ที่ไคโตะได้อยู่อาศัยบนเรือแห่งนี้ ร่างของถูกชายตัวสูงชื่อว่า โลแกนดึงเข้าไปใกล้
โลแกนเป็นผู้ชายตัวใหญ่ ผมยาวประบ่า ใบหน้ามีรอยบาก ตอนนี้อีกฝ่ายกำลังเปลือยอก
นั่งอยู่บนเรือรับลมในช่วงเย็น
“อ๊ะ คุณโลแกน อื้อ”
ซอกคอขาวถูกจมูกโด่งซุกไซ้ลำคอ
เสียงครางหวานที่ดังออกมา เรียกสายตาของเหล่าชายฉกรรจ์อีกหลายคนที่เดินมาตรงจุดนี้
“ตัวมึงหอม จุ๊บ อ่า...”
“อะ อื้อ อืม”
ไคโตะถูกจับให้ไปรับจูบแสนเร่าร้อนจากยูตะ
เขาโดนชายอีกหลายคนรุมสัมผัส นี่ไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะตั้งแต่อยู่บนเรือนี้
เขาได้กลายเป็นสมบัติของทุกคน คอยตอบสนองต่อตัณหาราคะ
ในตอนแรกไคโตะนั้นทั้งกลัว และคิดมาก
ทว่าพอนานไป ร่างกายนี้กลับคุ้นชินต่อกลิ่นน้ำทะเล และกลิ่นกายของทุกคน
“ซี๊ดด ไคโตะ
มึงอมควยเก่งขึ้นเนอะ”
“ก็พวกคุณสอนผมทุกวัน จ๊วบ
ป้อนควยให้ผมทุกวันเลยนี่ครับ”
ตอนนี้ความกระดากอายของไคโตะแทบไม่หลงเหลือ
ร่างกายของเขาร่านราคะ โหยหาสัมผัสของทุกคนบนเรือ
บางวันเขาก็โดนลากไปทำคนเดียวที่ห้องเก็บของบ้าง
บางครั้งก็ทำตรงบันไดขึ้นมาชั้นบนของเรือ แต่ไม่ว่าจะทำตรงไหน
เขาก็รีดน้ำขาวขุ่นออกจากร่างของชายเหล่านี้ได้ตลอด
“นมมึงสวยมาก”
“งั้นก็ดูดแรง ๆ สิครับ อะ อู้ย
เลียหัวนมผมแรงไปแล้ว”
ใบหน้างดงามส่ายสะบัดไปมา
แอ่นอกรับสัมผัสจากปากร้อนทั้งสอง ที่กำลังรุมดูดนมกันคนละข้าง
เสื้อผ้าที่สวมใส่อยู่ถูกดึงกระชาก ทุกวันนี้ไคโตะใส่เสื้อผ้าติดกายไม่นานนัก
เพราะไม่นานก็โดนถอดออก ร่างกายขาวผ่องถูกรุมสัมผัส พอมาอยู่บนเรือใหญ่นี้
เขาก็แทบไม่ได้เจอแดดเหมือนเมื่อก่อน นาน ๆ ที จะโดนรุมกลืนกินที่ชั้นบนของเรือ
รับแสงแดด เผยผิวทุกส่วนแบบนี้
“ซี๊ดดด ขมิบรูยั่วฉิบหาย”
ขาทั้งสองที่แยกออกกว้าง
กำลังเผยช่องทางรักที่ขมิบยั่วยวน รูของไคโตะไม่ได้ปิดสนิทอีกต่อไป มันบานโบ๋
เป็นรูกว้าง เพราะโดนแท่งเอ็นรุมแทงเข้ามานับไม่ถ้วน
“จ๊วบ จ๊วบ”
ความยั่วยวนของรูสวาท
ทำให้เหล่าโจรสลัดอดใจไม่ไหว ก้มลงไปทั้งดูด ทั้งเลีย แยงลิ้นเข้าไปในรูกว้าง ๆ
ที่แสนน่ารัก
“อะ อ๊า แบบนั้นครับ
แยงลิ้นเข้ามาลึก ๆ อุ้ยย”
ไคโตะรู้สึกดี
เวลาที่โดนลิ้นใหญ่สาก ๆ ตวัดวน เลียถูด้านใน
เขาไม่เคยคิดเลยว่าร่างกายของตนเองจะร่านได้ถึงเพียงนี้ คนตัวเล็กยกสะโพกส่ายไปมา
กระดกก้นรับลิ้นยาว
“แม่งเอ้ย มึงจะยั่วควยไปไหน
อีเมียร่าน”
“ก็ผมมีผัวหลายคนนี่ครับ”
สายตาออดอ้อนนั้นแสนช่างน่ารัก
ไคโตะเรียนรู้ที่จะอยู่มีชีวิตรอดบนเรือลำนี้ เดิมทีเขาคิดจะกระโดดน้ำตายตอนไปยืนอยู่ริมเรือ
แต่พอคิดถึงความตายที่เคยมาเยือนตอนที่โดนพายุ ไคโตะก็เปลี่ยนใจ ร่างกายค่อย ๆ ปรับตัวต่อสัมผัสที่ได้รับซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เมื่อก่อนเขาขอร้อง ห้ามเหล่าชายหื่นให้หยุดกระทำ แต่เมื่อร่างกายได้เคี่ยวกรำโดนกระทำย่ำยีอยู่ตลอด ไคโตะก็ยอมรับกับตัวเองว่า เขาเองก็รู้สึกดีและชอบมันจนได้
“ซี๊ดด เมียอ้อนควยแบบนี้
พวกมึงป้อนควยให้มันเยอะๆ”
ไคโตะยิ้มรับ
ใบหน้าขยับเข้าหาแก่นกายหลายแท่งที่เคลื่อนเข้ามาใกล้เสียดสีกับใบหน้าของตน
เขาพรมจูบดูดเลียท่อนลำใหญ่อย่างกระหาย ปากสวยอ้าอมลำลึงค์ใหญ่เข้าไปในโพรงปาก
ขยับลิ้นเลียวนไปตามรอยขรุขระ มือก็ขยับรูดชักพวงเนื้อใต้ลำกายไปด้วย
“จ๊วบ จ๊วบ”
“ซี๊ดด ไม่ไหวแล้วโว้ย
กูขอเย็ดรูเมียก่อนแล้วกัน”
คนตัวใหญ่ขยับเข้าไปแทรกตัวที่ระหว่างขาของไคโตะ
เขาจับขาเล็กพาดบ่าแล้วสอดใส่ความเป็นชายกระเด้าท่อนลำใส่เข้าไปอย่างเสียวซ่าน
“เสียวควย อ๊า รูเมีย ซี๊ดด
เย็ดกี่ครั้งก็มัน”
“มึงเร็ว ๆ โอ้ว
กูอยากเย็ดมันบ้าง”
“แฮก ๆ เข้ามาสองควยเลยครับ อื้อ
เข้ามาเลย”
“เมียพวกกูนี่มันร่านควยจริง ๆ”
เหล่าผัวทั้งหลายจัดให้ตามคำขอ ไคโตะถูกจับให้ไปนั่งลำเทียนใหญ่
ส่วนอีกคนก็เบียดตัวเข้ามาจากด้านหลัง กดจ่อท่อนลำเข้าไปในร่างขาว
“อ๊า!”
ไคโตะร้องลั่น
เสียวซ่านและจุกในรูรัก
ปากสวยหันไปดูดเลียท่อนลำของเหล่าผัวรักที่ชักรูดอยู่ตรงหน้า กลิ่นน้ำคาวคละคลุ้ง
เพราะบางคนก็ชักจนเสร็จ แล้วปล่อยใส่หน้าใส่หัวของเขา
“อะ อ๊า เสียวรูเหลือเกิน อู้ยย
กระเด้าแรง ๆ เลยครับ”
ความเสียวซ่านที่ได้รับ
ส่งผลให้ไคโตะร้องครางอย่างคนร่าน เขาขย่มลำเอ็น
มือทั้งสองก็ลูบไล้แก่นกายหลายลำอย่างหลงใหล มือร้อนเอื้อมมาดึงหัวนมสวย
กระตุ้นร่างกายนี้ให้ตอบสนองมากยิ่งขึ้น สะโพกสวยบดเบียดวนไปมา
เสียงซู๊ดซ๊าดของเหล่าโจรสลัดที่ได้เข้าไปในตัวคนน่ารักดังมากขึ้นเรื่อย ๆ
ไคโตะชอบเสียงครางที่เหมือนสัตว์ป่าบาดเจ็บแบบนี้
“ไม่ไหว พวกกูก็อยากเย็ดบ้าง”
ทุกคนขยับตัวล้อมวงร่างของไคโตะ
ไคโตะเร่งจังหวะโยกสะโพกหนัก ๆ ไม่นานนักคนที่กำลังสอดใส่อยู่ก็ปลดปล่อยจนน้ำล้นรูออกมา
ไคโตะเลียปากตัวเองอย่างกระสัน มองลำเอ็นใหญ่หลายลำที่ตั้งตระหง่าน
แต่ละคนกำลังรูดน้องชายของตัวเอง รอเมียรักมาไล่ขย่มตอเนื้อ
“โอ้วว เมียจ๋า บดควยผัวแรง ๆ
โอ้ว”
“อะ อ๊า สุดยอดเลย งัดรูผมแรง ๆ
อ๊า”
ปัก ปัก
มือบางวางบนต้นขาแกร่ง
โยกสะโพกอย่างเมามัน ความเสียวซ่านทำให้เขาแทบบ้า ไคโตะขย่มตอเนื้อหนัก ๆ
เขาถูกชายที่นั่งข้าง ๆ ดึงไปจูบ ไคโตะจึงขมิบรูรัดแรง ๆ แล้วยกสะโพกขึ้น
เพื่อไล่วนขย่มตอเนื้อของทุกคนให้ทั่วถึง
“ซี๊ดด ครอบควยจนสุดโคน อ๊า
แบบนั้น ขย่มแบบนั้น ดีมาก โอ้ว”
ลำลึงค์ใหญ่เสยกระแทกอัดเข้าไปอย่างหนัก
ไคโตะร้องลั่น ทุกคนเริ่มมารุมร่างกายของเขาอีกครั้ง ทั้งข้อพับ ข้อพับแขน รักแร้
กลายเป็นจุดที่สอดใส่แก่นกายใหญ่ถูเบียด
“ไม่ว่าตรงไหน
ร่างกายมึงมันก็เร้าอารมณ์พวกกูจริง ๆ”
ไคโตะช่วยรูดชักแก่นกายด้วยมือทั้งสอง
ปากสวยก็เต็มไปด้วยแก่นกายใหญ่ มือหนาจับหัวของไคโตะ
พร้อมกับสะโพกที่กดกระเด้าให้ท่อนลำลึงค์เข้าไปโพรงปากสวยซ้ำแล้วซ้ำเล่า
น้ำหวานขาวขุ่นป้อนให้ไคโตะได้ดื่มกิน
ร่างกายของไคโตะเริ่มทนต่อกิจกรรมแสนหื่นได้อย่างต่อเนื่อง
“หัวหน้าให้มาตามไคโตะ”
เสียงนั้นทำให้กิจกรรมได้หยุดลงชั่วขณะ
แต่ในตอนนี้ช่องทางร้อนกำลังคาเอ็นลำใหญ่ แทนที่คนตัวสูงจะถอนลำกายออก
เขากลับเลือกที่จะเดินไปด้วย พร้อมกับสอดแขนไปใต้ข้อพับขา
“อะ อ๊า อ๊า คุณโลแกน เดิน ช้า
อื้อ ช้าหน่อยครับ”
“ถ้าเดินช้า
กูจะพามึงไปหาหัวหน้าช้า มึงไม่กลัวหัวหน้าโกรธหรือไง”
โลแกนเหยียดยิ้มร้าย เดินไปพร้อม ๆ
กับเสยลำลึงค์ใหญ่เข้าไปในรูสวาท ไคโตะกระตุกเสร็จสม พ่นฉีดน้ำรักไปตลอดทางเดิน
ในยามที่อีกฝ่ายก้าวบันได แรงกระแทกที่เสยเข้ามา ยิ่งหนักหน่วง
“อะ อ๊า อ๊า!”
ประตูห้องนอนของไรอันถูกเปิดออก
ร่างสูงหันไปมองภาพแสนลามกที่เกิดขึ้น ไรอันหัวเราะในลำคอ
เดินเข้าไปหาไคโตะที่ดวงตาเลือนลอย น้ำลายไหลเยิ้ม
เขากดจูบแลกลิ้นกับไคโตะอย่างเร่าร้อน
“มาหากู ทั้งที่ควยคารู
เมียกูนี่มันร่านจริง ๆ”
“อะ อ๊า หัวหน้าครับ
ผมไม่ไหวแล้ว”
“หึ”
ไรอันมองหน้าโลแกน
เขาปลดกางเกงตัวเอง รูดชักท่อนลำที่ขยายใหญ่
โลแกนยกร่างของไคโตะให้ลงมาครอบครองท่อนลำใหญ่ของหัวหน้า ไคโตะตัวสั่น ร้องลั่นด้วยความจุกและเสียว
“มึงออกไปได้แล้ว”
ประตูห้องนอนปิดลง
เหลือเพียงแค่คนสองคนที่อยู่ด้วยกัน ไคโตะโอบกอดลำคอแกร่ง
“หัวหน้า...”
“โดนเย็ดไปกี่ควย
ถึงได้น้ำเยิ้มขนาดนี้”
“ไม่รู้เลยครับ
แต่ผมชอบควยของหัวหน้าที่สุด”
ไคโตะบอกตามที่รู้สึก เขาซบหน้ากับบ่าแกร่ง
ร่างกายรู้สึกเหนื่อยล้า แต่ทุกอย่างก็ไม่ได้จบลง
เพราะคนตัวสูงยืนกระเด้าท่อนลำใหญ่เข้ารู
“อะ อ๊ะ อ๊า”
“ชอบล่ะสิ ชอบให้ควยกูกระเด้าเข้าไปแรง
ๆ โดนเย็ดจนรูแหกขนาดนี้ ยังไม่หายร่านควย”
“หะ หัวหน้า อ๊า ผมเสียว”
“ดี เสียวให้เยี่ยวแตกไปเลย
ชอบไม่ใช่เหรอ โดนกูเย็ดจนเยี่ยวแตก”
แค่ได้ฟัง
หัวใจของไคโตะก็เต้นแรงด้วยความตื่นเต้น ไรอันอุ้มร่างของไคโตะไปวางบนเตียง
เขาดันสะโพกสวยจนลอยเด่น กายสูงนั่งยอง ๆ กดกระแทกตอกลึงค์ใหญ่เข้ารูอย่างไม่ปรานี
“โดนกูเย็ดจนรูปลิ้น
แต่ก็แอ่นตูดสู้ควย อีกะหรี่ร่าน มึงมันร่าน”
“อะ อ๊า ผมร่าน อื้อ ชอบควย
ชอบให้เย็ด แรงๆ จนรูปลิ้น อ๊า”
ไคโตะน้ำลายไหล
ร่างกายแอ่นรับแรงกระแทกที่ตอกลงมาอย่างหนัก น้ำเชื้อขาวขุ่นแตกเป็นฟองอย่างลามก
น้ำรักไหลล้นรู
“ซี๊ดดด รูร่าน ๆ ของมึง
ต้องโดนควยกูตอกแรง ๆ โอ้วว ตอดควยกูไม่หยุด ดี ตอดอีก”
เพี๊ยะ เพี๊ยะ !
มือหนาฟาดลงบนก้นนุ่มแรง
บีบเค้นจนเนื้อปลิ้น ไคโตะเสียวซ่านจนแทบบ้า คนตัวสูงก็ไม่คิดจะหยุดกระแทกลงมา
“มะ ไม่ไหว มัน...”
“หึ จะเยี่ยวราดอีกแล้วเหรอ
ถ้ามึงเยี่ยวราดเตียงกู กูจะเยี่ยวราดตัวมึง”
“อะ อ๊า!!”
ความเสียวซ่านที่ได้รับ
ทำให้ไคโตะไม่อาจควบคุมตัวเองได้ ปัสสาวะสีใสไหลทะลักออกมาจนเลอะร่างกายของตัวเอง
พร้อม ๆ กับน้ำเชื้อของไรอันที่พุ่งฉีดเข้ามา ไรอันถอนลำเอ็นออกจากร่างงดงาม
“หึ มึงทำเตียงกูสกปรก
ตัวมึงก็ควรจะสกปรกเหมือนเตียงกู”
ปัสสาวะสีเหลืองไหลพุ่งออกจากปลายลำลึงค์ใหญ่
มันราดรดไปทั่วหน้าของไคโตะ ไคโตะตกใจ
แต่ก็ไม่ได้ถอยหนี
เขาตัดสินใจอ้าปากรับน้ำกลิ่นฉุนนั้นด้วยหัวใจที่เต้นรัวแรง ก่อนที่แก่นกายใหญ่จะกดแทรกลึกเข้าไปในปากฉีดน้ำปัสสาวะลงคอของไคโตะอย่างต่อเนื่อง
ไรอันครางพร่า รู้สึกดีที่ได้ปัสสาวะใส่เข้าไปในปากสวย กลิ่นฉุนคละคลุ้งในปาก
แต่ไคโตะก็ไม่ผลักคนตัวสูงออก เขารู้สึกดีและกลืนดื่มทุกหยาดหยด
ลำกายใหญ่ถอนออกจากปากสวย
ไคโตะขยับตัวตามมาดูดเลียท่อนลำใหญ่อย่างกับคนหิวกระหายไม่ยอมอิ่ม
“หึ...ยังไม่พออีกเหรอ”
“แล้วหัวหน้าล่ะครับ พอหรือยัง
ถ้าพอแล้ว...ผมจะได้หยุด”
ไคโตะถามพร้อมกับเชยตาขึ้นมอง
ไรอันยกยิ้มร้าย รั้งคนน่ารักเข้ามาใกล้ ยกร่างไคโตะให้กลืนกินท่อนลำใหญ่ มือหนาบีบเค้นก้นนิ่มจนแดงช้ำ
มอบมอบจุมพิตที่ทั้งเร่าร้อนและชวนให้ใจเต้นแรง กระซิบบอกด้วยน้ำเสียงแหบพร่า
“ถ้าเป็นมึง...ไม่เคยมีคำว่าพอสำหรับกูและทุกคนบนเรือนี้”
END
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น