คุณหมอครับ...ผมไม่อยากเป็นผู้หญิง Ep.3 คำเตือน intersex,rude words,dirty talk,bareback
“อาหมอ...หนู...”
ดวงตาที่เอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตา
ปลุกเร้าอารมณ์ของผมให้มากขึ้นกว่าเดิม เด็กอะไร...ร้องไห้ได้น่ารังแก
ไหนจะรูหีที่บีบรัดควยผมอีก นี่กลัว...หรือว่ากำลังยั่วผมกันแน่
“อะ อ๊า ตรงนั้น”
ผมยกยิ้ม เมื่อเห็นเด็กน้ำกำลังร้องคราง
ใบหน้าเต็มไปด้วยแรงอารมณ์ นั่นคงเป็นเพราะควยน้อยๆถูกกระตุ้น ด้วยมือของผม
ควยที่หดไปแล้ว ในยามนี้กำลังแข็งขยายในมือ ผมใช้อุ้งมือคลึงหัวควยเล็ก
เจ้าเด็กตัวน้อยกระตุกบิดเร่าไปมา ผมก้มลงพรมจูบที่พวงแก้มนุ่ม
“หนูกลัว...”
“กลัวควยฉันเหรอ”
ถามพร้อมกับงับติ่งหูเล็ก
กายน้อยสั่นระริก มือน้อยกำลังเกาะแขนผมเอาไว้ ผมดึงกระชากผ้าคลุมสีฟ้าทิ้งลงพื้น
เพราะรู้สึกรำคาญที่มันบดบังช่วงล่างของพวกเรา พอเจ้าตัวเล็กเห็นภาพตรงหน้าชัดเจน
ผมก็ได้เห็นสีหน้าที่ตื่นตกใจ และอับอายจนเบือนหน้าหนี
“อาหมอ...ตรงนั้น”
“อ่า...ใช่ ควยฉันกำลังเย็ดหีเธอ”
ผมจับมือเด็กน้อยมาสัมผัสกับจุดที่เราเชื่อมต่อกัน มือขาวนั้นชักกลับราวกับแตะของร้อน
ผมตื่นเต้นกับท่าทางเหมือนเจ้ากระต่ายขี้ตกใจ จึงบดควยเบียดใส่หีให้แนบแน่น
“อ่า...”
“อ๊า อาหมอ จุกจัง หนูจุก”
“อย่ารัดแน่นนักสิ...ไม่คิดว่าหีเธอจะหิวควยขนาดนี้”
“หนูเปล่า...หนูไม่รู้”
ใบหน้าจิ้มลิ้มกำลังส่ายไปมา
พร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม ถ้าใครมาเห็นก็คงคิดว่าน่าสงสาร แต่ในสายตาผมตอนนี้
มันเร้าอารมณ์ จนผมแทบจะทนไม่ไหว ผมปวดควยไปทั้งลำ อยากจะกระเด้าใส่หีแรงๆ
เย็ดรูหีให้ปลิ้น แต่ก็กลัวเด็กคนนี้จะตกใจจนขาดใจ
“งั้นฉันจะขยับ”
“มันจะเจ็บมากไหมครับ”
“แล้วตอนนี้เธอเจ็บหรือเปล่า”
“ก็เจ็บ แต่หนูทนได้”
“เด็กดี...”
ถึงจะดูเป็นเด็กขี้แย
แต่กลับน่ารักกว่าที่คิด ดูเหมือนว่าหีคับแน่นจะเริ่มปรับสภาพได้แล้ว
ผมจึงเริ่มควงสะโพก ให้ควยบดเบียดข้างในมากขึ้น เสียงครางหวานดังคลอขึ้นมา
ผมสอดมือเข้าไปใต้เสื้อตัวบาง ผิวเนียนนุ่ม ไม่ได้ตัวแห้งบาง
มีเนื้อหนังให้บีบเค้น
“อะ อื้อ”
“กอดฉันสิ”
เหมือนอีกฝ่ายจะไม่รู้ว่าควรจะวางมือไม้ไว้ตรงไหน
ผมจึงกระซิบบอก เด็กน้ำเหลือบตามองผม ขยับมือมาโอบกอดอย่างกล้าๆ กลัวๆ
ตอนนี้คงจะเงี่ยนมาก
“อะ อ๊า อาหมอ หนู...อ๊า มัน ตรงนั้น”
“ทำไม...เธอรู้สึกยังไง”
ผมเริ่มกระเด้าท่อนควยให้สูบเข้าหีแฉะเยิ้มมากขึ้น
ดวงตากลมโตของเจ้ากระต่ายเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำ เป็นภาพที่ผมเห็นแล้วรู้สึกดี
ภายในหีอุ่นร้อนกำลังตอดควยผม ไม่ว่าผมจะสอดท่อนลำโดนจุดไหน
เด็กตรงหน้าก็ครางกระเส่าตอบรับ ร่างกายแอ่นหายิ่งกว่ากะหรี่
ทั้งที่โดนเย็ดครั้งแรก
แต่กระดกหีสู้ควยอย่างร่านร้อน
“บอกฉันมาสิ...ว่าเธอเงี่ยน
หรือว่าเสียวแค่ไหน”
“ฮือ หนูไม่รู้ อะ อื้อ ท้องหนู อาหมอ...ในท้องหนู”
เสียงสะอื้นดังคลอเคล้าไปกับเสียงเนื้อกระทบ
ผมหลุบตามองหน้าท้องของเด็กน้อย อีกฝ่ายยังสวมเสื้อ ทำให้ผมมองเห็นได้ไม่ชัด
แต่พอสอดมือเข้าไปใต้เสื้อ ก็พอจะเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
โดนควยแทงจนท้องนูนสินะ...
ผมอยากเห็นภาพนั้น แค่มือสัมผัส
ก็ทำให้ผมเงี่ยนจนผมแทบคลั่ง หีฟิตๆก็ตอดรัดไม่ยอมปล่อย ผมกระเด้าหนักหน่วงขึ้น
เสียงครางก็ยิ่งดัง เหมือนเด็กน้ำจะสติหลุดไปแล้ว
“อะ อ๊า”
“ซี๊ดด...เป็นหีที่ดีจริงๆ”
ผมคำราม อยากจะแตกราดรดให้ล้นหี
แต่ก็พอจะยังมีสติอยู่ เด็กคนนี้ท้องได้ แต่ถึงอยากนั้น ผมก็ยังอยากแตกในตัวของเขา
บ๊อก!
“อาหมอ...”
“ทำไม...หีมันหิวควย
จนขมิบอากาศเลยเหรอ”
พอผมถอนควยออก
ถึงได้เห็นว่าหีแดงสวยกำลังขมิบอากาศ ราวกับโหยหาสิ่งที่จากหายไป ถ้าผมไม่ยอมถอนควยให้เร็วกว่านี้
ผมอาจจะแตกน้ำควยใส่รูหีนี้ก็ได้
“เธออยากท้องลูกของฉันเหรอ...เด็กร่าน”
“อุ้ย”
ผมแยงนิ้วเข้าไปในหีแฉะเยิ้ม
เด็กน้ำบิดเร่า หลับตาพริ้ม มือขยุ้มเสื้อของตัวเอง ผมกระชากเสื้อให้ถลกสูงขึ้น
หัวนมสีชมพูสวยกำลังแข็งชัน ยั่วยวนสายตา ผมเลียปากตัวเอง ก้มลงไปดูดเลียหัวนมเล็กๆนั้น
“อื้อ ฮือ อ๊า”
เด็กน้ำครางอย่างคนไร้สติ
กระดกช่วงล่างให้ผมแยงนิ้ว ตอนนี้ผมปวดควยมาก อยากจะยัดในหีร้อนๆ แต่ก็เปลี่ยนใจ
ลากลำควยมาถูกับรูก้นด้านหลัง
“รูนี้ของเธอ...ก็น่าตรวจเหมือนกันนะ”
“มะ ไม่เอา หนูกลัว”
เด็กน้อยกำลังร้องบอก
แต่ผมปาดน้ำเมือกเยิ้มๆมาป้ายที่รูร้อนด้านหลัง รูจีบที่ปิดสนิท
ทำให้ผมหายใจติดขัด รูหีดีขนาดนั้นแล้ว รูนี้จะขนาดไหน
“เธอไม่อยากลองเหรอ
ว่ามันจะทำให้เธอเสียวแทบขาดใจแบบเมื่อกี้หรือเปล่า”
ผมสีหน้าแห่งความลังเลใจ
ท่าทีตอนแรกที่พยายามจะดันผมออกเกิดความสับสน ผมอ้าปากงับหัวนมเล็ก
ตวัดลิ้นรัวใส่ถี่รัว
เด็กตรงหน้าเหมือนควบคุมตัวเองไม่ได้ ใช้สองมือเกาะบ่าผมเอาไว้
ร้องไห้งอแงเหมือนเด็ก
“ฮึก มันจะไม่เจ็บใช่ไหมครับ”
“แล้วเจ็บหีมากหรือเปล่าล่ะ...หรือว่าเสียวหีมากกว่า”
ผมใช้มือลูบไล้หีเยิ้มๆ
พาลไปถึงลำควยเล็กที่กำลังกระตุก เด็กน้ำมีท่าทีสับสน หลบสายตาผม
รูหีแดงเยิ้มยังขมิบรัดนิ้วผม เหมือนว่าความต้องการมันยังไม่สิ้นสุด
“หนู...อึก”
ปากสวยกำลังเบะน้อยๆ
ท่าทางเหมือนไม่สบายตัว เจ้าตัวคงจะอารมณ์ค้าง ยิ่งผมถูควยกับร่องก้น
คนตรงหน้าเหมือนแทบขาดใจ
“ฮือ อาหมอช่วยหนูด้วย หนูทรมาน”
ความเงี่ยนกำลังกลืนกินเด็กคนนี้
ท่อนเนื้อที่แข็งขยายสั่นระริก น้ำหีที่ไหลเยิ้ม บ่งบอกได้อย่างดีกว่า
อารมณ์กำลังค้าง อยากปลดปล่อยขนาดไหน
“งั้นก็อย่าหนีฉันแล้วกัน”
ไม่รู้ว่าทำไม ยิ่งมองปากเล็กที่กำลังเผยอ
ถึงทำให้ผมทนไม่ไหว ก้มลงไปงับเม้มกลีบปากนั้น ความนุ่มหยุ่นของมัน
ทำให้ผมรู้สึกดีมาก ผมไม่เคยคิดจะจูบเด็กคนนี้ แต่พอได้เริ่มสัมผัสปากนุ่มแล้ว
ร่างกายมันก็ทำต่อไปเอง
“อะ อืม...”
ผมเพิ่งรู้ว่าเด็กคนนี้หวานไปทั้งตัว
ปากน้อยๆนี้ก็หวานนัก ยิ่งสอดลิ้นเข้าไปข้างใน
ก็ยิ่งรับรู้ได้ว่าเด็กคนนี้ช่างไร้เดียงสา ร่างกายเกร็งไปทุกส่วน
ในยามที่โดนลิ้นผมไล่ต้อนสัมผัส สุดท้ายก็หนีไม่พ้น
ปล่อยให้ผมสำรวจภายในโพรงปากอ่อนนุ่ม
ยิ่งจูบ...ก็ยิ่งหวาน
“อะ อื้ออออ”
คนตรงหน้าผมคงจะมัวเมากับรสจูบไปแล้ว
ร่างกายถึงได้ผ่อนคลายลงมาก ผมใช้จังหวะนั้นกดหัวควยไปที่รูจีบคับแคบด้านหลัง
แน่นมาก...
“อะ อึก”
ผมไม่คิดจะผละจูบออก
และใช้จูบนี้ดึงความสนใจ สองมือลูบไล้ไปตามเรือนร่างขาวผ่อง
บนร่างเหลือเพียงเสื้อตัวเดียว แต่ก็อยู่ในสภาพที่ร่นขึ้นไปกองที่อก
นิ้วผมกำลังหยอกเย้ากับหัวนมเล็ก ร่างกายของเด็กน้ำโอนอ่อนผ่อนตาม จนสุดท้าย
ผมก็ค่อยๆสอดควยเข้าไปได้สุดลำ
“อ๊า!!”
“ซี๊ดด เธอรัดแน่นไปนะ”
“อาหมอ... ฮึก หนู อึดอัด
ข้างหลัง...”
เด็กตรงหน้าผมกำลังร้องไห้อีกแล้ว
ท่าทางจะทรมานมาก ผมขยับนิ้วสอดเข้าไปในรูหี แล้วเริ่มชักเข้าออก สติของเด็กน้ำเริ่มเตลิด
ร่างกายที่ร้องไห้เพราะจุกแน่น ในยามนี้กลับส่งเสียงร้องคราง ทั้งควย ทั้งหี
มีน้ำไหลเยิ้ม ในรูก้นก็ตอดควยผมไม่ยอมหยุด
ไม่ว่าหี หรือจะก้น
ก็ทำให้ผมน้ำแทบแตกไม่ต่างกัน
“ฉันจะเย็ดเธอให้หนักเลย...เจ้าตัวดี
อ่า...”
เด็กแสบที่ตอดควยผม จนผมควยแทบขาด
ผมใช้ทั้งนิ้ว ทั้งมือ ปลุกเร้าหีฉ่ำแฉะ และท่อนควยเล็ก
เด็กตรงหน้าร้องครางเสียงหลง กระดกสะโพกเข้าหา ใบหน้าส่ายสะบัด
รูด้านหลังเริ่มปรับตัว ผมก็เริ่มโยกขยับเสือกไสท่อนควยเข้าไป
“อะ อ๊ะ อ๊า อ๊ะ อิ๊ หนู อ๊า”
“เธอมัน....กรอด...”
ผมไม่เคยเย็ดใครแล้วเงี่ยน
รู้สึกเสียวขนาดนี้มากอด ภาพตรงหน้าช่างลามกเกินกว่าจินตนาการ หรือภาพจำใดๆ
ทั้งท่อนควยที่มีน้ำไหลซึม รูหีที่มีน้ำเมือกไหลเยิ้ม
ไหนจะรูก้นที่เขมือบกินควยของผมอีก มันเป็นภาพที่งดงามเหลือเกิน
“อะ อ๊า อาหมอ หนู...หนู หนู อ๊ายยย”
พรวดดดด
คนตรงหน้าผมตัวกระตุกเกร็ง
น้ำแตกไหลเยิ้มออกจากควย หีเองก็ขมิบถี่ยิบ
หลั่งน้ำหวานออกมาจนเยิ้มไหลเปื้อนรูข้างหลัง ผมเร่งกระเด้าควยใส่เข้าไปหนักๆ
คำรามในคอ เมื่อรู้ว่าน้ำเงี่ยนของตัวเองกำลังจะแตกราดรดในก้นสวยๆนี้
“อ่า!!”
พรวดดดด
ผมยืนหอบหายใจ เด็กน้ำเองก็ไม่ต่างกัน
ดวงตาเหม่อลอย ใบหน้าเปรอะไปด้วยน้ำตา น้ำลายไหลเยิ้มที่มุมปาก
ผมถอนลำควยออกจากรูก้น เกิดเสียงหยาบโลนน่าอาย พร้อมกับน้ำขาวขุ่นที่ไหลซึมออกมา
ผมลูบแก้มขาวเพื่อเรียกสติคนตรงหน้า
“เป็นยังไงบ้าง”
“อาหมอ...”
เสียงของเด็กตรงหน้าแผ่วเบา
ดวงตาเลือนลอยเหมือนกับเพ้อฝัน ผมสบสายตาที่เต็มไปด้วยความสับสน
“เธอรู้สึกดี”
[สายน้ำ]
ผมไม่อาจปฏิเสธอาหมอได้เลย
ว่าผมรู้สึกดีกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ แม้ตอนแรกมันจะน่ากลัว
แต่พอ...เวลาผ่านไป ร่างกายของผมมันก็ร้อน ผมไม่เคยรู้สึกเสียวขนาดนี้มาก่อน
ดูเหมือนว่าผมจะกลายเป็นเด็กที่ไม่ดีไปซะแล้ว
ผม...ทำเรื่องแบบนั้นกับหมอไปแล้ว
ผมจะทำยังไงดี
“คิดอะไรอยู่”
ผมเงยหน้ามองอาหมอ กระบอกตาร้อนผ่าว
น้ำตามันไหลออกมา ความกลัวจู่โจมเข้ามาในจิตใจ
“หนู ฮือ...หนูไม่ได้ตั้งใจ”
“ร้องไห้ทำไม”
อาหมอลูบหัวผม ทั้งที่เขาทำหน้านิ่ง
แต่ผมกลับรู้สึกอุ่นวาบในใจ
“หนู...หนูรู้สึกว่าที่ทำไป
มัน...มันไม่ดีเลย”
“แต่เธอเองก็ดูชอบ”
“...”
“ถ้าชอบ..ก็ไม่ต้องไปคิดมาก”
“จะไม่เป็นไรจริงๆเหรอครับ”
ผมกำลังกลัว ไม่รู้ว่าตัวเองกลัวอะไร
หรือว่ากลัวตัวเองจะหลงใหลในดวงตาคู่คมที่มองมา อาหมอกดยิ้มน้อยๆ
นิ้วโป้งเกลี่ยน้ำตาที่แก้มผม สัมผัสอ่อนโยนนั้น บอกตามตรงว่าทำให้ผมรู้สึกใจสั่น
“อืม...ฉันจะดูแลเธอเอง”
.
.
.
คำพูดของอาหมอในวันนั้น
ยังวนเวียนอยู่ในหัวของผม คำพูดที่ว่า ‘จะดูแลผม’ มันหมายถึงเรื่องไหนบ้าง มีแค่เรื่องร่างกายนี้
หรือว่า...ตัวผมด้วย
ผมนอนพลิกไปมาอยู่บนเตียง
หัวใจไม่รักดี ทำไมมันชอบเต้นแรงขึ้นมา เวลานึกถึงอาหมอด้วยก็ไม่รู้
ผมซุกหน้ากับหมอน ในหัวคิดแต่เรื่องของอาหมอ
อาหมอ...หล่อ
จะให้พูดยังไงดีล่ะ
คือผมคิดว่าอาหมอหล่อมากเลย แต่ว่าอาหมอชอบทำหน้าดุใส่ผม แต่ตอนนั้น
ที่อาหมอดูอ่อนโยนกับผม ผมรู้สึกหวั่นไหวมากจริงๆ ที่ผ่านมา ผมก็แอบมองอาหมอ
เพราะไม่กล้ามองหน้าตรงๆ
“ไม่น่าไปสบตาอาหมอเลย”
วันนั้นผมไม่ควรไปสบตาอาหมอจริงๆนั่นแหละ
หัวใจของผมถึงแปลกไปขนาดนี้
ผมสะบัดหัวไล่ความคิดแสนน่าปวดหัวออกไปให้หมด
รู้ตัวอีกทีก็มีสายเรียกเข้าจากเพื่อนสนิทอย่างกวางโทรเข้ามา
“อื้อ กวาง”
หลังจากกดรับสาย ผมก็กรอกเสียงลงไป
นอนหงายมองเพดานห้อง
“พรุ่งนี้เอาไง กี่โมงดี”
พรุ่งนี้กวางกับผมนัดกันไปดูกินข้าวด้วยกัน
กวางเป็นเพื่อนผู้หญิงในกลุ่มของผม ในกลุ่มของผมมีทั้งเพื่อนผู้หญิงและผู้ชาย
แต่จะมีผู้หญิงมากกว่า กวางเป็นเพื่อนที่ผมสนิทด้วยมากที่สุด
“อืม เจอกันสัก 11 โมงไหม”
“ได้ๆ แล้วจะเป็นไรไหม
ถ้าพี่ชายเราจะไปด้วย”
กวางกำลังพูดถึงพี่กาย พี่ชายของกวาง
ผมเคยเจอพี่กายไม่กี่ครั้ง แต่จำได้ว่าพี่กายเป็นผู้ชายที่ใจดี และตัวสูง หล่อเหมือนกับพวกไอดอลเกาหลี
ผมเองก็อยากจะมีพี่ชายบ้างเหมือนกัน แต่มันเศร้าตรงที่ผมเกิดมาก่อนคนแรก
แต่ถึงผมจะเป็นพี่ชาย แต่บางครั้งผมก็รู้สึกเหมือนว่าไอดินโตกว่าผมอีก
อาจเป็นเพราะน้องดูตัวใหญ่กว่าผม ผมเลยคิดแบบนั้น
“อืม...แล้วเจอกันนะ”
ผมคุยกับกวางอีกพักหนึ่ง
ก่อนจะกดตัดสายไป เสียงเคาะประตู
เรียกความสนใจของผม ผมระบายยิ้มออกมา เมื่อคิดว่าใครมาเคาะห้อง
“พ่อซัน”
“ว่าไงคะ...นอนหรือยังหืม”
พ่อซันเดินเข้ามาในห้อง
มือใหญ่นั้นกำลังลูบหัวของผม ผมหลับตาลง สัมผัสอบอุ่นของพ่อ ทำให้ผมรู้สึกดีมากๆ
แม้บางครั้งพ่อซันจะชอบทำหน้าดุใส่น้อง แต่สำหรับผม
น้อยครั้งมากที่พ่อจะทำหน้าดุใส่ พ่อมักจะใจดีแบบนี้เสมอ
“แม่ให้พ่อเอานมมาให้ค่ะ น้ำจะได้นอนหลับสบาย
เหมือนช่วงนี้น้ำนอนไม่ค่อยหลับเหรอคะ”
แก้มนมอุ่นยื่นมาตรงหน้า
ผมรับแก้วนมนั้นมา
“ขอบคุณครับ”
ผมส่งยิ้มให้กับพ่อ แล้วยกแก้วนมดื่ม
ความอุ่นของน้ำนมไหลลงคอ รู้สึกอุ่นในอก สายตาที่ห่วงใยของพ่อ
ทำให้ผมรู้ว่าชีวิตของผมช่างโชคดี ที่เกิดมาเป็นลูกของพ่อซันกับแม่เวย์
“มีเรื่องเครียดหรือเปล่าคะ
บอกกับพ่อได้นะ”
สาเหตุที่ทำให้หลายวันนี้ผมนอนไม่หลับ
คงเป็นเพราะผมเอาแต่คิดถึงอาหมอ นึกถึงสัมผัสที่อาหมอมอบให้
อาหมอบอกว่าเป็นการตรวจ แต่ผมก็รู้ดีว่ามันไม่ใช่แค่นั้น แต่ทำไมวันนั้น
ผมถึงไม่หนี หรือพยายามหยุดมัน แต่ผมก็ปฏิเสธไม่ได้จริงๆ ว่าผมเองก็อยากรู้
อยากลอง เกี่ยวกับประสบการณ์แบบนั้น
ถ้าพ่อซันรู้...จะผิดหวังในตัวผมหรือเปล่า
“คือ...ไม่มีอะไรหรอกครับ
น้ำแค่กลัวทำคะแนนสอบได้ไม่ดี”
ผมจะไปกล้าบอกได้ยังไง
ว่าผมทำตัวน่าอายต่อหน้าอาหมอ ผม...ผมส่งเสียงน่าอาย ทำอะไรน่าอายตั้งเยอะ...
“ถ้าน้ำทำเต็มที่แล้ว
พ่อกับแม่ก็ภูมิใจแล้วค่ะ ไม่ต้องกดดันตัวเองมากเกินไปนะคะ”
ผมรู้สึกผิด ที่ไม่ได้บอกความจริงทั้งหมด
เรื่องกังวลกับการสอบมันก็ใช่ แต่เรื่องที่ทำให้ผมนอนไม่หลับจริงๆ
ก็คงเป็นเรื่องของอาหมอนั่นแหละ ดูเหมือนว่าอาหมอจะนัดให้ผมไปตรวจอีกแล้ว
แต่ผมยังไม่ได้ตอบข้อความของอาหมอ พอตั้งสติได้แบบนี้
ถึงได้รู้สึกอายมาก จนไม่กล้าเจอหน้าอาหมอเลย
“พ่อครับ น้ำขอกอดพ่อได้ไหม”
“มาสิคะ มา...ให้พ่อกอดหน่อย”
“น้ำรักพ่อซันนะครับ”
ผมวางแก้วนมแล้วพุ่งเข้าไปกอดพ่อ
อ้อมกอดของพ่ออุ่นมาก ผมได้แต่บอกขอโทษพ่อซันในใจ
ผมอยากจะเป็นเด็กดี ไม่อยากให้พ่อซันกับแม่เวย์ต้องกังวล
แต่ว่า...ผมขอเบี้ยวนัดอาหมอสักครั้งได้ไหม
ผมยังไม่พร้อมจะเจอหน้าอาหมอตอนนี้เลย แค่คิดว่าจะได้เจอสายตาดุๆนั้น
เสียงทุ้มที่เคยพูดคำหยาบโลนจนพาผมใจสั่น ผมก็รู้สึกร้อนขึ้นมาที่แก้มแล้ว
“พ่อก็รักน้ำนะคะ...อย่าเครียดมากรู้ไหมคะ
แม่เขาเป็นห่วงมากเลยนะ”
“แล้วแม่อยู่ไหนครับ
น้ำอยากกอดแม่”
“คงจัดการน้องเราอยู่นั่นแหละ
รายนั้นเอาแต่เล่นเกม ไม่ยอมทำการบ้าน”
พ่อเริ่มทำหน้าบึ้งขึ้นมา
เมื่อพูดถึงไอดิน ผมเข้าใจว่าน้องไม่ชอบทำการบ้าน แต่ว่า...น้องติดเกมมากไปจริงๆ
ปกติพ่อจะเป็นคนเข้าไปพูดกับไอดิน
เจ้าตัวก็ฟังอยู่บ้าง แต่ถ้าถึงขั้นแม่เวย์ไปพูดกับไอดินเอง
น้องก็คงเชื่อฟัง เพราะน้องกลัวแม่เวย์มากกว่าพ่ออีก
“รีบนอนนะลูก
ฝันดีนะคะ”
ผมเงยหน้าให้พ่อจุ๊บเหม่งไปหนึ่งที
มองตามพ่อที่เดินออกจากห้องไปแล้ว ผมยิ้มรับกับความสุขที่ได้รับจากพ่อ
ในใจก็ภาวนาให้ตัวเองเลิกเขินอาหมอสักที ในเมื่อผมจะได้เจออาหมออีกบ่อยๆ
เพราะร่างกายของตัวเองตอนนี้ไม่เหมือนเดิม ที่สำคัญเดี๋ยววันศุกร์ที่จะถึงนี้
แม่ก็ชวนอาหมอมาทานข้าวที่บ้านด้วย
ผมพยายามไล่ความคิดมากมายออกจากหัว
พยายามไม่คิดอะไรทั้งนั้น จนในที่สุด ผมก็หลับไปโดยไม่รู้ตัว
อาจจะเพราะนอนไม่หลับมาหลายวัน แล้วก็เพลียด้วย
“วันนี้น้ำจะไปกี่โมงคะ
ให้พ่อไปส่งไหม”
ในตอนเช้าที่นั่งทานข้าวร่วมกับทุกคน
พ่อซันถามผม เพราะพ่อรู้ว่าวันนี้ผมจะออกไปหากวาง
“ไม่เป็นไรครับ
เดี๋ยวน้ำไปเองดีกว่า
น้ำนัดกวางไว้ตอนสิบเอ็ดโมงครับ”
“อืม...แล้วน้ำจะกลับตอนไหนลูก”
ผมจะรายงานพ่อกับแม่เสมอ
เวลาจะออกไปไหน ในวันหยุดแบบนี้ ผมกับกวางก็เลยนัดกันออกไปกินข้าว
และอาจจะเดินเที่ยวซื้อของกันสักหน่อย
“น้ำยังไม่แน่ใจเลยครับ
ว่าจะซื้อของด้วยครับ”
“อืม...เดี๋ยวพ่อโอนเงินให้นะคะ
หรือจะเอาบัตรพ่อ...”
“ซัน...”
เสียงของแม่เวย์ ทำให้พ่อซันชะงัก
แม่เวย์มักจะสอนผมให้รู้จักคุณค่าของเงิน ที่สำคัญ
ผมมีเงินค่าขนมแต่ละเดือนอยู่แล้ว ดังนั้น
ผมจะบริหารจัดการเงินของตัวเอง
“ถ้าน้ำจะซื้ออะไร แล้วเงินไม่พอ
ก็บอกแม่นะลูก”
“ครับ เงินที่แม่ให้มา น้ำพอใช้ครับ
อีกอย่างน้ำซื้อของเล็กๆน้อยๆ เองครับ”
ผมหันไปยิ้มให้กับพ่อซัน
หวังว่าพ่อจะไม่กังวลจนเกินไป
ผมเลยเห็นสีหน้าที่คลายความกังวลของพ่อลงไปบ้าง
“พ่อครับ ถ้าพี่น้ำไม่เอา
ให้ผมก็ได้นะ”
ไอดินกำลังแหย่พ่อ
ผมเห็นพ่อเขม็งตาใส่
“ฉันรู้ว่าแกจะไปเติมเกม”
“ว้า เบื่อจัง พ่อรู้ทัน”
ผมเห็นแม่ยิ้มน้อยๆ แล้วส่ายหน้าช้าๆ
ผมเองก็อมยิ้ม รู้แหละว่าพ่อก็รักน้อง ถึงจะเหมือนชอบดุน้องบ่อยๆ
แต่พ่อก็เป็นห่วงดินไม่น้อยเลยทีเดียว
“รอเดือนหน้า ถ้าคะแนนสอบดีขึ้น
แล้วค่อยมาขอใหม่แล้วกัน”
พ่อพูดขึ้นลอยๆ ไอดินยิ้มกว้างทันที
เจ้าตัวลุกจากเก้าอี้ไปหอมแก้มพ่อฟอดใหญ่
“ดิน! เล่นไรของแกเนี่ย!”พ่อดูตกใจ ผมกับแม่หัวเราะ
ที่พ่อโดนไอดินกอดเสียแน่น
“รักพ่อจังเลยค้าบบบ ผมจะทำคะแนนให้ดี
พ่อเติมเกมให้ผมเยอะๆเลยน้า ฟอดดด”
.
.
.
ใจผมเต้นตึกตัก
เวลาที่มองข้อความในมือถือตัวเอง อาหมอนัดให้ผมไปตรวจวันนี้ แต่ผมทำเมินเฉย
อ่านแล้วไม่ตอบ เพราะอยากหลีกเลี่ยงไม่เจอ
ก็ผมยังทำใจเรื่องนั้นไม่ได้นี่นา
ไม่รู้ว่าในสายตาของอาหมอ ผมจะดูน่าเกลียดมากแค่ไหน แค่นึกถึงภาพตัวเองร้องไห้
เสร็จต่อหน้าอาหมอ แถมยัง...แฉะไปหมด
“คิดอะไรอยู่น่ะน้ำ”
สติผมกลับมา
เมื่อกวางกระซิบถามข้างๆหูผม ผมหันไปยิ้มเจื่อนทันที
“คือ...ไม่มีอะไรหรอก”
รู้สึกว่าหน้าตัวเองร้อนผ่าวขึ้นมา
แต่ใครจะไปกล้าบอก ว่ากำลังคิดเรื่องน่าอายแบบนั้นกันเล่า
“พี่กายไปไหนล่ะ”
“ไปเข้าห้องน้ำน่ะ”
ตอนนี้ผมอยู่ในร้านขายเครื่องเขียน
พี่กายเองก็มาซื้อพวกอุปกรณ์เครื่องเขียน ไปวาดรูป พี่กายวาดรูปเก่งมาก
ผมเคยเห็นภาพเหมือนของกวาง พี่กายวาดให้กวางเป็นของขวัญตอนที่สอบติดมหาวิทยาลัย
พี่กายเองก็เคยบอกอยากให้ผมไปเป็นแบบบ้าง แต่เพราะผมมัวแต่ยุ่งเรื่องเรียน
และเวลาว่างของผมกับพี่กายก็ไม่ค่อยตรงกัน ที่สำคัญคือพ่อไม่ค่อยชอบให้ผมไปอยู่กับผู้ชายที่ไหนสองต่อสอง
เพราะพ่อเป็นห่วง ผมเองก็ไม่อยากทำให้พ่อไม่สบายใจ
“น้ำเป็นอะไรหรือเปล่า
วันนี้ดูเหม่อๆนะ”
กวางเป็นห่วงผม ที่ผมเหม่อ
คงเป็นเพราะเมื่อวันก่อน อาหมอส่งข้อความมา ให้ผมไปหาที่คลินิกวันนี้
แต่ผมเลือกที่จะไม่ไป เลยกังวลอยู่แบบนี้
“ไม่มีอะไรหรอก
เราแค่คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย”
ผมคิดว่าทุกอย่างมันคงดีขึ้น
และหวังว่าอาหมอจะไม่ติดใจเอาเรื่องเด็กอย่างผม ที่ผมมันขี้ขลาดไม่กล้าไปเจออาหมอ
ใช่ว่าผมจะไม่ไปนะ แต่ผมขอเวลาทำใจอีกสักหน่อย
อย่างน้อยก็ขอให้เป็นหลังวันที่แม่ชวนอาหมอมาที่บ้านก็ได้
ผมใช้ชีวิตของตัวเองไปเรื่อยๆ
จนกระทั่งถึงวันศุกร์ ผมลงจากตึกเรียน วันนี้ผมมีเรียนบ่าย
ลากยาวมาจนถึงห้าโมงเย็นเลยทีเดียว
“ไปก่อนนะน้ำ”
ผมยิ้มและโบกมือให้กับเพื่อน แยกทางกัน
ส่วนผมนั้นก็หมุนตัวจะเดินไปโทรเรียกรถแท็กซี่ให้มารับ
“ไม่ต้องโทร”
ใจของผมเต้นแรงขึ้นมา
เมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นหู เงาสูงใหญ่กำลังอยู่ด้านหลัง
ผมสัมผัสได้ถึงไอรังสีของความเย็นชานั้นได้
“ฉันบอกแม่ของเธอแล้ว
ว่าจะแวะมารับเธอ”
“อะ...อาหมอ”
ผมค่อยๆหันไปมองคนตรงหน้า
ผู้ชายที่ผมไม่ได้เจอมาหลายวัน ยังคงหล่อเหมือนเดิม
สายตาที่มองผมก็ยังดูดุเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือรู้สึกว่าอาหมอเหมือนจะดูดุขึ้น
“ไปกันได้แล้ว”
“น้ำ เอ่อ น้ำกลับเองก็ได้นะครับ”
“ฉันผ่านมาพอดี
ก็เลยมารับ...เธอมีปัญหาอะไร ก็พูดมาตรงๆ”
จะให้ผมบอกออกได้ยังไ
ว่าพอเห็นหน้าอาหมอ ในหัวมันก็คิดเรื่องหื่นๆขึ้นมา นึกถึงสัมผัสร้อนผ่าวของอาหมอ
นึกถึงตอนที่อาหมอจูบผมด้วย
ไม่เอาๆๆ
ผมจะมานิสัยเสียแบบนี้ไม่ได้นะ
“ไปขึ้นรถ”
“ครับ...”
สุดท้ายผมก็ก้มหน้าเดินตามอาหมอไปขึ้นรถยนต์คันสีขาว
ผมแอบพ่นลมหายใจ พยายามเรียกสติของตัวเอง พยายามไม่มองมืออาหมอ
ในยามที่กำลังจับพวงมาลัยรถ
มืออาหมอใหญ่จัง...แถมเส้นเลือดก็เห็นชัด
ที่แขนก็ด้วย
วันนี้อาหมอไม่ได้เสื้อกาวน์
แต่ถึงอย่างนั้น การแต่งตัวก็ยังเนี้ยบ ดูดี ดูโตเป็นผู้ใหญ่
“จะมองกันอีกนานไหม”
อาหมอยังมองถนน แต่ก็เอ่ยขึ้นมา
ผมตกใจที่โดนอาหมอจับได้ว่ากำลังมองเขาอยู่
“ทำไมอ่านแล้วไม่ตอบ”
“คือ...น้ำขอโทษ”
“เป็นเด็กดื้อแล้วสินะ...เห็นทีคงต้องลงโทษเด็กดื้อซะแล้ว”
“น้ำไม่ได้ดื้อนะ....น้ำแค่ เอ่อ แค่....”
แค่เขินจนไม่กล้าไปเจออาหมอก็เท่านั้นเอง
เฮือก!
ผมสะดุ้ง ใจเต้นรัว กับสัมผัสที่ต้นขา
อาหมอกำลังจับต้นขาของผม สายตาไม่ได้มองที่ผม แต่มือซ้ายของเขาจับขาผมอยู่
“ถ้าไม่ชอบ ก็จับมือฉันออกสิ”
แต่ผมกลับนั่งนิ่ง ไม่จับมืออาหมอออก
ผมควรจะจับมือเขาออกสิ ทำไมถึงปล่อยให้อาหมอจับแบบนี้
“อาหมอ...”
“หึ...”
ให้ตายเถอะ
ผมรู้สึกว่าแก้มตัวเองมันร้อนไปหมดเลย หัวใจก็ทำงานหนักเอามากๆ ผมนั่งตัวเกร็ง
กลืนน้ำลายลงคอ แต่แล้วอาหมอก็ชักมือกลับ ขับรถต่อเหมือนไม่สนใจผม
ผมรู้สึกว่าตัวเองกำลังมีอารมณ์ เหมือน...ร่างกายมันร้อนขึ้นมาเสียอย่างนั้น
พวกเราไม่ได้คุยอะไรเลยตลอดทาง
จนกระทั่งมาถึงบ้าน ผมเจอหน้าพ่อกับแม่ ทั้งสองต้อนรับอาหมอพร้อมกับรอยยิ้ม
ในขณะที่ผมหวาดหวั่นใจ กลัวอาหมอจะฟ้องเรื่องที่ผมไม่ไปตามนัด
กลัวว่าจะโดนอาหมอบอกกับพ่อแม่ว่าผมเป็นเด็กดื้อ ผมไม่ได้จะเป็นเด็กดื้อจริงๆนะ
ผมแค่..แค่ยังไม่พร้อมไปเจออาหมอเท่านั้นเอง
“ขอบใจมากเลยนะกร ที่ไปรับน้ำ
ที่จริงไม่ต้องลำบากก็ได้”
“ไม่หรอกครับ เรื่องแค่นี้
ยังไง...พี่บีมก็ฝากน้ำให้ผมดูแลอยู่แล้ว”
บทสนทนานั้น
ทำให้ผมหวั่นไหวอย่างบอกไม่ถูก ผมกำลังคิดว่าอาหมอจะดูแลผมยังไง เขาจะใจดีกับผมเหมือนพี่บีมใช่ไหม
แต่วันนั้นเขาดูดุอยู่ แถมวันนี้อาหมอยังดูดุเหมือนเดิม
ที่โต๊ะอาหารตอนนี้ มีพ่อ แม่ ผม
ไอดิน และอาหมอ พ่อ
แม่กับน้องชายผมนั่งอยู่ตรงข้ามกับผม ส่วนผมนั้นนั่งติดกับพ่อ
อาหมอนั่งอยู่ข้างๆผม
ผมนั่งทานเงียบๆ
มองพ่อกับแม่ที่ชวนอาหมอคุย อาหมอตอบกลับอย่างสุภาพ แต่ว่า...มือของอาหมอข้างหนึ่งกำลังวางอยู่บนต้นขาผม
ผมก้มหน้าต่ำลง มองจานข้าว สัมผัสร้อนผ่าวนั้นทำให้ผมตื่นตระหนก
เพราะมือของอาหมอไม่ได้หยุดแค่นั้น แต่ยังขยับมาที่เป้ากางเกงของผม ผมจะทำยังไงดี
ถ้าผมดึงมืออาหมอออก มันจะเป็นเรื่องใหญ่หรือเปล่า
พ่อกับแม่อาจจะรู้ว่าผมกับอาหมอ...
"งั้นพี่คงต้องฝากน้ำด้วยนะกร
พี่บีมยังไม่กลับอีกพักใหญ่เลย"แม่พูดกับอาหมอ
"ครับ พี่เวย์"
อาหมอเองก็ตอบกลับ
เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งๆที่มือของเขา...กำลังล้วงเข้ามาในกางเกงของผม
"กร...ทานเยอะๆนะ
พี่ตั้งใจทำให้เรากินเลย ถือว่าตอบแทนที่เราช่วยดูแลน้ำ"
"ขอบคุณครับพี่ซัน"
"อึก...อื้อ"
อย่าเอามือเข้ามาในกางเกงผมนะ...แบบนี้ไม่ได้นะ
"น้ำเป็นอะไรไปลูก...เหงื่อซึมแบบนี้ ไม่สบายหรือเปล่าคะ"
ผมเหลือบตามองอาหมอ
ใบหน้าเขายังนิ่งสงบ แต่มือของเขา...อึก...นิ้วของอาหมอกำลังถูเบาๆ
และแหย่นิ้วที่รูตรงนั้นของผม ชักนิ้วเข้าออก ผมกลั้นใจตอบพ่อซันไป
"อึก น้ำ...น้ำไม่เป็นไร"
อาหมอใจร้าย...
ผมจะทำยังไงดี...ตรงนั้นมันแฉะไปหมดแล้ว
“อะ..อาหมอ”
“รีบกินข้าวเถอะ เหมือนเธอจะไม่ค่อยดี
เดี๋ยวฉันจะขึ้นไปตรวจให้แล้วกัน”
ตึก ตึก ตึก
หัวใจผมกำลังทำงานอย่างหนัก
อาหมอถอนมือออกไปแล้ว แต่ความรู้สึกยังไม่หายไปไหนเลย ผม...รู้สึกทรมาน
“แม่ครับ น้ำอิ่มแล้ว น้ำคิดว่า...น้ำไม่เป็นอะไร น้ำแค่อยากขึ้นไปนอนพักแล้วได้ไหมครับ”
“ถ้าน้ำอิ่มแล้ว ก็ขึ้นไปพักนะลูก
แต่แม่อยากให้อาหมอไปตรวจหนูสักหน่อยแล้วกันนะ”
ความหวังดีของแม่
ทำให้ผมไม่อาจปฏิเสธออกไปได้ ผมแอบเหลือบตามองอาหมอ
ไม่รู้ว่าอาหมอกำลังคิดอะไรอยู่ เขาคงรู้ว่าตรงนั้นของผม...เปียกเยิ้มไปหมดแล้ว
ผมรีบกินข้าวให้เสร็จ
ผมไม่อาจนั่งอยู่นานกว่านี้ ตรงนั้นมันแฉะ ผมไม่สบายตัวเอาซะเลย
ผมขอตัวขึ้นไปพักบนห้อง พอขึ้นมาได้แค่ไม่นาน เสียงเคาะประตูก็ทำให้ผมสะดุ้ง
เดินไปเปิดประตูตามความเคยชิน
“อาหมอ...คือ น้ำไม่เป็นอะไรครับ
อาหมอไม่ต้องตรวจ อ๊ะ!”
อาหมอดันประตู พาตัวเองเข้ามาในห้อง
เสียงกดล็อกประตู ทำให้ผมแทบหยุดหายใจ
ร่างสูงใหญ่ของหมอเข้ามาใกล้ผมมากขึ้นเรื่อยๆ จนแผ่นหลังผมชนกับตู้เสื้อผ้า
“อะ อาหมอ ผมไม่เป็นอะไร อื้อ”
เสียงของผมกลืนหายไปในลำคอ
เมื่อปากของอาหมอประกบปิดปากผม เขาขบเม้มกลีบปากของผมเบาๆ ผมตกใจ เผยอปาก
ลิ้นร้อนของอาหมอก็แทรกเข้ามา ผมไม่รู้ว่านานขนาดไหน ที่เขาจูบผม
ร่างกายของผมก็จูบตอบอาหมออย่างเงอะงะ ผมจูบไม่เป็น ไม่รู้ว่าอาหมอจะโมโหหรือเปล่า
“อึก...”
ผมสะดุ้ง
เมื่ออาหมอดึงกางเกงผมให้ร่นลง แล้วเขาก็สอดมือมาตรงหว่างขาของผม นิ้วยาวขยับถูร่องเนื้อที่เปียกยิ้ม
“หีแฉะขนาดนี้...จะไม่เป็นอะไรได้ยังไง”
เสียงทุ้มที่ดังข้างหู มันดูเซ็กซี่
พาให้ผมใจสั่น ผมเงยหน้ามองอาหมอ สายตาของอาหมอดูน่าหลงใหลมากจริงๆ
“อาหมอ...อย่าพูดแบบนี้ได้ไหม”
“หึ...อายเหรอ ถ้าอาย
แล้วทำไมควยถึงแข็ง หีถึงแฉะเปียกมือฉันขนาดนี้”
“อาหมอเป็นคนทำ อาหมอใจร้าย”
“เธอมันก็เด็กดื้อ...ไม่ไปตามนัด
ฉันควรจะทำยังไงกับเด็กดื้ออย่างเธอดี”
“อื้อออ!”
นิ้วของอาหมอแหย่เข้ามาในรูของผม
ผมสะดุ้ง ขาสั่นระริก มือเกาะเสื้อของอาหมอเอาไว้ ผมอยากจะร้องไห้มากๆ
เพราะรู้สึกปั่นป่วนไปหมด
“ฉันควรจะบอกแม่เธอดีหรือเปล่า
ว่ามีเด็กดื้อไม่ไปตามนัด”
“อย่านะ...อาหมออย่าบอกนะ อะ อ๊า อื้อ”
อาหมอชักนิ้วเข้าออก
ผมรู้สึกเสียวมากเลย แต่อยู่ๆอาหมอก็ชักนิ้วออก ให้ผมอารมณ์ค้างเติ่ง
เสียงทุ้มดังอยู่ใกล้ๆหูผม
“งั้นก็ทำตัวเป็นเด็กดี ไปนั่งบนเตียง อ้าขากว้างๆ
ใช้นิ้วเล่นกับหีตัวเองให้ฉันดูหน่อย”
TBC
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น