คุณหมอครับ...ผมไม่อยากเป็นผู้หญิง Ep.8 คำเตือน intersex,rude words, dirty talk, creampie,on top,bareback,rimming
[ภากร]
การกระทำของตัวเองเมื่อคืน
ผมเองก็ยังไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงได้จากเพื่อนมา
เพื่อมาหาเด็กน้อยที่บอกว่าจะให้ขนมกับผม ผมไม่คิดจะหาคำตอบให้ปวดหัว
บางทีคงเป็นเพราะผมคิดว่าเจ้าเด็กตัวเล็กกำลังยั่วยวน และร่างกายมันก็ตอบสนองออกไปก็เท่านั้น
ผมไม่ได้อยากกินลูกชุบ
แต่สิ่งที่ผมอยากกิน ผมก็ได้กินมันจนอิ่ม แต่ดูเหมือนจะกินเท่าไหร่ก็ไม่พอสักที
ขนาดเจ้าตัวตื่นมาตอนเช้า ผมยังอยากจะดึงร่างนั้นเข้ามาฟัดใกล้ๆ
แต่ก็ไม่ได้ทำตัวเป็นผู้ใหญ่ใจร้าย เลยปล่อยให้เด็กน้อยเข้าห้องน้ำไปพร้อมๆกับริ้วแดงบนแก้ม
ลามจนไปถึงใบหู
เจ้าตัวคงไม่รู้
เซ็กส์เมื่อคืนมันกระตุ้นความกระหายของผมขนาดไหน โดนจนฉี่ราด
ร้องครางจนเสียงแหบพร่า แค่คิดก็รู้สึกเร้าอารมณ์ขึ้นมาอีกแล้ว ผมไล่ความคิดหื่นๆออกไปจากหัว
พาร่างตัวเองเดินเข้าไปในครัว นึกถึงข้อความเมื่อคืน เลยเปิดตู้เย็นดู
อยากจะรู้ว่าอีกฝ่ายแกล้งทำ หรือว่าทำลูกชุบจริงๆ
“คงจะทำจริงๆสินะ”
ผมลูบคางอย่างใช้ความคิด
เพราะดูเหมือนลูกชุบจะไม่ได้มีแค่กล่องเดียว
มันไม่ค่อยเหมือนของที่ซื้อมาสักเท่าไหร่ คิ้วเริ่มขมวดเข้าหากันเป็นปม
เพราะรู้สึกสงสัยขึ้นมา
ทำไมทำเยอะนัก แล้วทำไมมีหลายกล่อง
จะเอาไปให้ใคร
เพื่อน...หรือผู้ชายที่ไหน
ความคิดน่ารำคาญผุดขึ้นมาในหัวไม่หยุดหย่อน
ยิ่งคิดก็ยิ่งหงุดหงิด เพราะอดคิดไม่ได้ว่าอีกฝ่ายจะถ่ายรูปส่งหาใคร
แล้วบอกให้มาเอาขนมที่ห้อง เหมือนที่ทำกับผมหรือเปล่า
“อาหมอจะกินอะไรหรือเปล่าครับ
ของในตู้เย็นกินได้เลยนะครับ”
ผมชะงัก เมื่อได้ยินเสียงของสายน้ำ
หันไปมองคนตัวเล็กที่เดินเข้ามาหาผม สายตาเต็มไปด้วยความเป็นห่วง ให้ตายเถอะ
ผมไม่ใช่เด็ก ไม่ต้องมามองผมแบบนั้น การที่คนเด็กกว่าผมมองเหมือนกลัวว่าผมจะหิว
นี่มันช่างเป็นอะไรที่ชวนให้เอ็นดู จนอยากจะดึงมาอุ้มจนตัวลอยเลยจริงๆ
“เธอบอกว่าทำลูกชุบ ฉันก็เลยมาดู”
“อ่า... น้ำลืมไปเลย ว่าที่อาหมอมา
เพราะจะมาเอาลูกชุบ อาหมอจะกินเลยไหมครับ เดี๋ยวน้ำจัดใส่จาน ไปวางบนโต๊ะให้”
“อืม...”
ตอบรับในลำคอ
แล้วขยับตัวให้สายน้ำเข้ามาหยิบกล่องขนม ผมขมวดคิ้ว เมื่อกล่องขนมที่อีกฝ่ายหยิบออกมา
เหมือนจะเป็นกล่องที่เล็กที่สุดในตู้เย็น
“ทำไว้ตั้งเยอะ กินหมดเหรอ”
ผมแสร้งถามออกไป อยากจะรู้นัก
ว่าตั้งใจจะเอาไปให้ใคร เพราะเหมือนจัดแบ่งเป็นกล่องไว้แจก
มากกว่าจะแค่เอาไว้ทานคนเดียว
“น้ำว่าจะเอาไปให้พ่อซันกับแม่เวย์ครับ”
คำตอบที่เฉลยความสงสัย
ทำให้ผมอารมณ์ดีขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล แต่ก็อดที่จะถามต่อไม่ได้
“ไม่ได้ให้คนอื่นอีกเหรอ”
“ก็ให้อาหมอ...อ่า ไม่มีแล้วครับ
น้ำเพิ่งเคยทำครั้งแรก ยังไม่กล้าไปแจกใครสักเท่าไหร่ เลยแจกแค่คนในครอบครัว”
ท่าทางซื่อๆ
ที่ตอบออกมาอย่างจริงใจ ส่งผลให้มุมปากของผมกระตุกขึ้นมาเสียอย่างนั้น
ไม่รู้ทำไม ถึงได้รู้สึกเอ็นดู และอยากจะยิ้มให้กับคำตอบนั้น
ดูท่าว่าผมจะเป็นเอามาก ไม่คิดเลยว่าเจ้าเด็กตัวเล็กๆ ที่ไม่ประสาคนนี้
จะแอบซ่อนความร้ายกาจ ทำให้คนอยู่ใกล้รู้สึกเอ็นดูได้
“อาหมอไม่กินข้าวก่อนเหรอครับ กินขนมก่อนจะเป็นอะไรหรือเปล่า”
สีหน้าแสนกังวล ทำให้ผมนึกขำ
ดูเหมือนจะคิดมาก จนหัวคิ้วแทบจะชนเข้าหากัน
“หรือว่าเธอจะทำอะไรให้ฉันกินล่ะ”
เด็กตรงหน้าผมยิ้มเขิน
พยักหน้าช้าๆ ในขณะที่ผมหย่อนกายนั่งลงบนเก้าอี้ อยากจะรอชิมฝีมือทำอาหารของอีกฝ่ายอยู่เหมือนกัน
“คือ...น้ำทำเป็นแต่อะไรง่ายๆ ไม่รู้ว่าอาหมอจะกินได้หรือเปล่าครับ”
“อะไรก็ได้ ฉันไม่เรื่องมากหรอก”
“งั้นรอน้ำแป๊บนึงนะครับ
น้ำจะรีบทำเลย”
เจ้าของร่างเล็กรีบเดินเข้าไปในโซนครัว
ผมนั่งมองอยู่เงียบๆ อีกฝ่ายดูตั้งอกตั้งใจจะทำอาหารให้ผมกิน
ท่าทางกำลังคิดไม่ตกนั้น ทำให้ผมเผลอกดยิ้มไม่ได้
“อาหมออยากกินโจ๊กไหมครับ
คือ...น้ำมีโจ๊กอยู่”
เจ้าตัวหันมาพร้อมโชว์โจ๊กข้าวสำเร็จรูปที่บรรจุอยู่ในกระป๋องปิดฝา
ผมเองก็เคยเห็นอยู่ในเน็ต แต่ก็ไม่ได้คิดจะซื้อมากินสักเท่าไหร่
แต่ดูเหมือนเจ้าตัวน้อยคงจะซื้อติดบ้านไว้ เวลาจะทำโจ๊กกินแบบเร่งด่วน
“เอาสิ”
“ครับ”
กายเล็กหมุนตัวเดินไปเปิดตู้เย็น
ถึงจะโตมาอย่างลูกคุณหนู มีแต่คนคอยดูแล แต่ดูเหมือนว่าเจ้าเด็กคนนี้ก็ไม่ได้แย่มากนัก
ผมมองสายน้ำที่กำลังนั่นโน่นนี่อย่างตั้งอกใจตั้งใจ
แล้วก็ทำให้อยากไปเห็นใกล้ๆขึ้นมา อาจเป็นเพราะกลิ่นหอมๆของโจ๊กที่ลอยมาแตะจมูก
“อาหมอชอบตับ อ๊ะ”
ในช่วงจังหวะที่เจ้าตัวจะหันมาถามผม
ใบหน้านั้นก็ชนที่อกของผมพอดี ผมเห็นแก้มที่ขึ้นสีระเรื่อ แต่ก็ถามผมต่อ
“คือ...อาหมอชอบกินตับไหมครับ”
ผมมองตับหมูที่หันใส่ไว้ในถ้วย
มันลวกน้ำแล้ว ไม่ได้แห้งกระด้าง แต่น่าจะดูนิ่มพอสมควร ท่าทางฝีมือการลวกหมูเด้ง
ลวกตับ ก็คงพอใช้ได้
สายตาของผมไล่ขึ้นมาที่ใบหน้าน่ารักที่กำลังรอคำตอบ
เจ้าตัวคงจะกำลังหยิบชิ้นตับวางเรียงบนหน้าโจ๊ก ผมกระตุกยิ้ม ก้มหน้าลงไปหา
“ชอบสิ...ฉันชอบกินตับ”
โดยเฉพาะ...กินตับเธอ
ความคิดหื่นๆเข้ามาในหัวของผม
ผมไม่รู้ว่าสายน้ำรู้ทันหรือเปล่า แต่อีกฝ่ายก็แสดงท่าทางเขินอายจนปิดไม่มิด
“งะ งั้นน้ำใส่ให้นะครับ”
กายเล็กรีบหันไปจัดการโจ๊กต่อ
ผมอยากจะเข้าไปกอดเอวฟัดแก้มนุ่ม แต่ก็ยั้งร่างกายเอาไว้
เพราะไม่อยากให้เด็กมันตกใจจนทำถ้วยโจ๊กร่วง หรือมือไม้สั่นไปมากกว่านี้
หลังจากที่สำรวจการทำอาหารง่ายๆของอีกฝ่ายจนพอใจ
ผมก็กลับมานั่งที่ตัวเอง เจ้าตัวเล็กเดินถือถ้วยโจ๊กยื่นมาตรงหน้าผม
หน้าตาของมันดูดีไม่น้อย ไม่ต่างจากร้านอาหารสักเท่าไหร่
“ไม่เลวเลยนี่”
“ขอบคุณครับ”
ท่าทางเคอะเขินนั้น
ยิ่งทำให้เจ้าตัวดูน่ารักขึ้นไปอีก ผมมองสายน้ำที่นั่งลงตรงข้ามกับผม
สายตาอีกฝ่ายจ้องมองกัน จนผมเงยหน้าจากถ้วยโจ๊ก
“มีอะไรหรือเปล่า”
“น้ำแค่กลัวไม่ถูกปากอาหมอ คือ
หมูเด้ง น้ำทำเอง แต่ก็กลัวไม่ถูกปาก”
“คิดมากไปได้”
ผมวางมือบนหัวเล็ก
ขยี้กลุ่มผมนิ่มเบาๆ ไม่คิดเลยว่าเจ้าตัวน้อยจะเป็นเด็กคิดมากขนาดนี้
ผมตักโจ๊กเข้าปาก รสชาติของมันถูกปากผมไม่น้อย หมูเด้งที่สายน้ำทำไว้ก็รสชาติดี
ดูเหมือนว่าเจ้าตัวจะมีฝีมือทำอาหารติดพ่อของตัวเอง
“อร่อยดี
ไม่ต้องทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ขนาดนั้น”
“จริงนะครับ”
“จริง”
“เฮ้อ...โล่งใจจัง
น้ำกลัวทำไม่อร่อย แล้วอาหมอจะอารมณ์ไม่ดี”
“อร่อยแล้ว”
ผมบอกเสียงเรียบเหมือนเคย
แต่ก็ทำให้เห็นรอยยิ้มกว้างสดใสของเด็กตรงหน้า มีใครเคยบอกเจ้าตัวบ้างหรือเปล่า
ว่าอย่ายิ้มให้มันมากนัก เพราะอาจจะมีคนห้ามใจไม่ไหว แล้วฉุดไปได้ทำมิดีมิร้ายได้
“อย่ามัวแต่มองฉัน เธอเองก็กินบ้างเถอะ”
ชักอยากจะลงโทษเด็กดื้อที่ไม่ยอมกินอาหารเสียที
พอโดนผมดุ อีกฝ่ายก็ลนลานรีบก้มหน้ากินโจ๊กตรงหน้า ผมได้แต่ส่ายหน้าน้อยๆ
กับความเป็นเด็กที่ต้องให้ผู้ใหญ่ดุของอีกฝ่าย
“น้ำเอาไปล้างให้นะครับ”
เจ้าของห้องรีบดึงถ้วยไปจากผม
ท่าทางตั้งอกตั้งใจที่จะดูแลกัน มันทำให้อีกฝ่ายดูเป็นเด็กดีเสียเหลือเกิน
เด็กดีขนาดนี้ แต่เวลาใจแตกอยู่บนเตียงกับผม ก็แทบจะเปลี่ยนเป็นคนละคน
ผมหรี่ตามองก้นนิ่มที่อยู่เบื้องหน้า
อีกฝ่ายกำลังล้างจาน แต่ผมกลับอยากสัมผัสส่วนนั้น ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงบ้าง
เมื่อคืนผมทายาให้ไปบ้างแล้ว
“อาหมอจะกินลูกชุบเลยไหมครับ
หรือว่าจะเอาไปกินที่คลินิก”
“กินเลยก็ได้”
กินของคาวแล้ว
ก็อยากจะตบท้ายด้วยของหวาน ผมมองเด็กน้อยที่ก้มลงไปหยิบลูกชุบ ยิ่งก้ม
ก็ยิ่งทำให้เห็นก้นกลมๆเด่นชัดมากขึ้น ผมเผลอหายใจแรงขึ้นมา
“เดี๋ยวน้ำจัดใส่จานดีกว่า”
ในขณะที่เจ้าตัวกำลังวุ่นวายกับขนม
ในสมองของผมก็คิดถึงแต่ภาพที่เจ้าตัวน้อยกำลังร้องคราง จะอยู่บนเตียงก็ดี
ในห้องน้ำก็ดี หรือแม้กระทั่ง...โต๊ะกินข้าวตรงหน้า
ถ้า....จับเจ้าเด็กตัวน้อยนี้วางพาดลงบนโต๊ะแล้วล่ะก็....
“อาหมอครับ”
ผมหลุดออกมาจากความคิด
เมื่อจานขนมลูกชุบอยู่ตรงหน้าผม อีกฝ่ายหย่อนกายนั่งลงตรงหน้า
ส่งรอยยิ้มสดใสจนผมใจกระตุก
“ลองชิมสิครับ ถ้าไม่อร่อย
อาหมออย่าติน้ำแรงได้ไหมครับ”
สายตาเว้าวอน
ยิ่งทำให้ผมอยากจะรั้งกายเล็กๆนี่มาฟัดให้จมเขี้ยว แก้มกลม ตาโตใสแจ๋ว
มันดูออดอ้อนและน่ารังแกในเวลาเดียวกัน
“ไม่อยากให้ติ ก็มาป้อนสิ”
ผมพูดอะไรออกไป
สาบานได้ว่ามันเป็นคำพูดที่ผมไม่ทันได้คิดสักเท่าไหร่นัก แต่แค่คำพูดสั้นๆของผม
ก็ทำให้เด็กตรงหน้าหูแดงระเรื่อขึ้นมาเสียแล้ว
“ก็ได้ครับ”
เจ้าตัวยินยอมแต่โดยดี
แถมยังหยิบส้อมเล็กมาจิ้มลูกชุบป้อนผมอีก ผมยังคงทำเฉย ไม่รับลูกชุบนั้นเข้าปาก
จนเจ้าตัวน้อยตรงหน้าเริ่มขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ
“ทำไมอาหมอไม่อ้าปากล่ะครับ”
“มาใกล้ๆสิ”
สายน้ำลุกขึ้น แล้วเดินมาหาผม
ท่าทางงุนงง ผมอาศัยจังหวะที่อีกฝ่ายไม่ระวังตัว รั้งเอวบางมาใกล้
“อาหมอกอดเอวน้ำทำไมครับ”
“มานั่งบนตักฉันสิ”
“ได้เหรอครับ”
ดวงตาคู่สวยกำลังสั่นไหว
มันมีความต้องการที่เผยออกมา ปะปนกับความเกรงใจ ผมพยักหน้า
แล้วรั้งเจ้าตัวเล็กให้นั่งลงมาบนตัก สายน้ำเป็นเด็กตัวเล็ก
ผมไม่รู้สึกว่าอีกฝ่ายหนัก ผมสามารถอุ้มอีกฝ่ายเดินไปเดินมาได้รอบๆห้อง
ก้นนิ่มที่กดเบียดที่ต้นขา ทำให้ผมรู้สึกพอใจไม่น้อย
เผลอคิดว่าถ้าไร้เสื้อผ้าปกปิด ร่างกายของพวกเราแนบชิด
ร่างกายผสานเป็นหนึ่งเดียวกันจะเป็นยังไง
“ป้อนสิ”
ลูบเอวบางเบาๆ
เพื่อต้องการเรียกสติคนที่กำลังเหม่อลอย
สายน้ำสะดุ้งเหมือนหลุดออกมาจากความคิดของตัวเอง รีบยื่นลูกชุบมาที่ปากผม
ผมเหยียดยิ้ม ยกนิ้วเกลี่ยปากน้อยที่นุ่มอย่างกับเยลลี่
“ตรงนี้...ใช้ตรงนี้”
เพียงเท่านั้นแก้มทั้งสองก็แดงฉ่า
ผมรู้สึกสนุกที่ได้เห็นท่าทางเขินอายที่เกิดขึ้นได้ง่ายๆ เพียงแค่ผมหยอกเย้า
“อาหมอ...”
“ทำไม่ได้เหรอ งั้นก็อยู่เฉยๆ”
ผมหยิบลูกชุบสีแดงสวยจ่อปากเล็ก
สายน้ำอ้าปากรับอย่างงุนงง ผมอาศัยจังหวะที่เจ้าตัวไม่ทันระวัง กดแนบริมฝีปากลงไป
งับกัดลูกชุบที่ปากเล็ก แต่นั่นไม่พอให้ผมหยุด เพราะจุดประสงค์ที่แท้จริง
คือผมอยากจะชิมริมฝีปากแสนหวานของอีกฝ่ายต่างหาก เจ้าเด็กตัวน้อยเบิกตากว้าง
แต่เพียงครู่เดียวก็หลับตาลง โอนอ่อนให้กับสัมผัสของผม
รสชาติของขนมหวานอวลอยู่ในปาก
มันหวานลิ้น และทำให้ผมอยากจะลิ้นรสชาติความหวานในโพรงปากเล็ก
ผมเคี้ยวลูกชุบแล้วกลืนลงคอ แต่ผมยังไม่หายหิวของหวานตรงหน้า
จึงกดเบียดกลีบปากนุ่ม ดูดเลียขบเม้มเบาๆ ยิ่งสัมผัส ยิ่งแตะต้องก็ยิ่งหวาน
กวาดต้อนความหอมละมุนในโพรงปากของเด็กตรงหน้า
ร่างกายนุ่มนิ่มถูกผมลูบไล้
ถึงอีกฝ่ายจะตัวเล็ก แต่ก้นก็เต็มไม้เต็มมือ
ยอมรับว่าตอนนี้อยากจะอัดกระแทกร่างกายตัวเองเข้าไปในร่างนี้เหลือเกิน
แต่เสียงอื้ออึงเหมือนจะขาดอากาศหายใจของอีกฝ่ายก็ทำให้ผมหยุดได้สติขึ้นมา
เมื่อคืนผมกลืนกินร่างกายนี้ไปไม่รู้ตั้งเท่าไหร่
ถ้าทำอีกตอนนี้ ก็คงจะใจร้ายเกินไป ผมใช้นิ้วเกลี่ยหยาดน้ำสีใสที่มุมปากของเจ้าตัว
ดวงตาคู่กลมเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำ เสียงหอบหายใจบอกให้ผมรู้ว่าอีกฝ่ายคงจะเหนื่อย
ที่โดนผมจับจูบแทบจะกลืนลมหายใจไปแบบนี้ ผมยกยิ้ม
“อร่อยดีนะ”
[สายน้ำ]
“พี่น้ำ อร่อยนะเนี่ย”
ผมสะดุ้งกับคำพูดของไอดิน
ความคิดมากมายที่วนอยู่ในหัวเพราะเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อเช้า และเมื่อคืน
ผมหันไปมองพ่อกับแม่ และน้องชายที่กำลังส่งยิ้มให้ผม ท่าทางพวกเขาดูภูมิใจ
“ลูกชุบอร่อยมากเลยลูก”
คำว่าอร่อย
มันทำให้ผมคิดถึงคำพูดของอาหมอจนได้ ผมแยกกับอาหมอในตอนเช้า
เพราะเขาต้องเข้าคลินิก ส่วนผมเองก็ต้องกลับบ้าน อาหมอเรียกแท็กซี่ให้ผม
และส่งผมขึ้นรถแท็กซี่ด้วย
“ยิ้มไม่หยุดเลยนะ
โดนชมจนเหลิงแล้วมั้งเนี่ย”
“พี่เขาทำขนมอร่อย
โดนชมน่ะถูกแล้ว”
ผมไม่รู้ว่าเป็นเพราะเขินคำชมของทุกคนในบ้าน
หรือว่าเพราะคิดถึงอาหมอกันแน่ ตอนนี้ผมมีความสุขมากเหลือเกิน เหมือนหัวใจมันพองโต
แทบจะล้นออกมาจากอก ผมคิดถึงอาหมอ ผมอยากกอดอ้อนอาหมออีกสักนิด เมื่อเช้าผมน่าจะกอดอ้อนเขา
เพราะอาหมอยอมให้ผมขึ้นไปนั่งบนตัก เขาอาจจะไม่โกรธก็ได้ ถ้าผมกอดเขา
“คืนนี้นอนค้างที่นี่เถอะนะลูก
เดี๋ยวพรุ่งนี้พ่อไปส่งที่คอนโด”
สายตาของพ่อ
ทำให้ผมรู้ว่าพ่อคิดถึงผมมาก ผมลุกขึ้น เดินไปกอดพ่อซัน ซบหน้ากับอกของพ่อ
“ได้เลยครับ แต่พ่อซันต้องทำมื้อเย็นของโปรดน้ำน้า”
ผมอ้อนพ่อ เงยหน้าไปยิ้มให้
ผมเห็นแม่กำลังยิ้มเอ็นดู ส่วนเจ้าไปดินก็ทำลังย่นจมูกใส่
หยิบลูกชุบเข้าปากอย่างกับคนหิว
“ได้เลย หนูอยากกินอะไร
บอกพ่อมาเลยค่ะ พ่อจะทำสุดฝีมือ”
“ขอของโปรดดินด้วยสิพ่อ”
ไอดินเอ่ยแทรก ส่วนพ่อซันก็หรี่ตามอง
“ทำอย่างกับทุกวัน ไม่ได้ทำให้กิน”
ถึงพ่อจะชอบดุไอดิน
แต่ผมก็รู้ว่าพ่อรักไอดินมาก ผมเชื่อว่าพ่อทำของโปรดให้น้องกินอยู่บ่อยๆ
ผมเห็นไอดินหัวเราะออกมา บอกว่าวันนี้ยอมให้ผมวันนึง เพราะยังไงวันอื่น
พ่อก็ต้องเอาใจเขาอยู่แล้ว
คืนนี้ผมเลยไม่ได้กลับคอนโด
เพราะนอนค้างอยู่ที่บ้าน ทั้งที่ห้องนอนก็เป็นห้องที่คุ้นเคย
แต่ผมเอาแต่คิดถึงใครบางคนอยู่ตลอดเวลา คนคนนั้นที่เคยเข้ามาในห้องนอนของผม
และสัมผัสตัวผม
“อาหมอ...”
ผมหันหน้าไปซุกหมอนนุ่ม
ถูไถหน้ากับหมอนนั้น ผมคิดถึงอาหมอจัง ทั้งที่เพิ่งพบกันไปไม่นาน ถ้าอาหมอเจอผม
อาหมอจะอยากกอดผมหรือเปล่า แต่ผมอยากเข้าไปกอดอาหมอเอามากๆเลย
“เฮ้อ...อยากคุยกับอาหมอจัง”
ผมนั่งมองมือถือของตัวเอง
ตอนนี้เป็นเวลาเกือบสี่ทุ่มแล้ว ความคิดถึงมันห้ามกันได้ที่ไหน แต่ถึงอย่างนั้น
ผมก็ยังไม่กล้าพอที่จะโทรหาอาหมอ ผมกลัวว่าตัวเองจะไปกวนอาหมอ
แต่ถ้าส่งไลน์ไปบอกฝันดี ก็น่าจะไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง
สุดท้ายผมก็ตัดสินใจเลื่อนหาสติกเกอร์ไลน์อยู่นานสองนาน
เพราะไม่รู้ว่าจะส่งสติกเกอร์อันไหนไปให้หาหมอดี ผมคิดมากและกังวล
เพราะในหัวมีแต่เรื่องของอาหมอ สุดท้ายผมก็ไม่ได้ส่งสติกเกอร์ไปแม้แต่อันเดียว
ได้แต่พิมพ์ข้อความส่งไปเท่านั้น
‘อาหมอนอนหรือยังครับ ฝันดีนะครับ’
“เฮ้อ...”
ทำไมเวลารักใครสักคนมันถึงได้ทำให้เราคิดมากขนาดนี้กันนะ
ผมคงรักอาหมอเอามากๆ ไม่คิดเลยว่าตัวเองจะมารู้สึกแบบนี้กับอาหมอได้
ผมนั่งมองข้อความที่ส่งไป มันไม่ขึ้นว่าอ่านสักที ผมเอาแต่นั่งมองอยู่อย่างนั้น
อาหมอทำอะไรอยู่นะ
ทำไมไม่อ่านไลน์ผม หรือว่าอาหมอจะนอนไปแล้ว
หรือว่า...อาหมอกำลังอยู่กับคนอื่น
เลยไม่ว่างมาตอบ
แค่คิด
ผมก็รู้สึกว่าหัวใจมันบีบรัด และตัวเองหายใจไม่ออก
อยากจะร้องไห้ออกมาเสียอย่างนั้น
ผมไม่อยากให้อาหมอไปอยู่กับใครเลย
ผมอยากให้อาหมอ...อยู่กับผมคนเดียว
ให้ตายเถอะ
ทำไมผมถึงได้มีความคิดที่น่ารังเกียจและเห็นแก่ตัวขนาดนี้
อาหมอกับผมไม่ได้เป็นอะไรกัน ไม่ใช่แฟนกัน อาหมอมีสิทธิ์จะทำอะไรก็ได้
แต่ว่า...ผมอยากให้อาหมอคิดถึงผม คิดถึงแค่ผมคนเดียว
[ภากร]
ผมละสายตาจากจอโน้ตบุค
ถอดแว่นตาที่สวมอยู่ออก แล้วนวดกระบอกตาเบาๆ การจ้องคอคอมนานๆ
ทำให้รู้สึกแย่ไม่น้อย แต่ผมอยากเคลียร์งานตรงหน้าให้เสร็จ
“แบตหมดตั้งแต่เมื่อไหร่วะ”
เงยหน้าไปดูเวลาอีกที
ก็ปาไปร่วมห้าทุ่มกว่าแล้ว ผมแทบไม่ได้จับมือถือเลย ผมปิดคอม
และหยิบมือถือไปชาร์ตแบต พอเปิดเครื่องเท่านั้น
ก็เลยรับรู้ว่ามีเด็กบางคนส่งข้อความมาหา
“ป่านนี้คงนอนแล้ว”
แค่ข้อความสั้นๆ
แต่ก็รู้สึกเหมือนได้เห็นหน้าคนพิมพ์ส่ง ผมเผลอยิ้มจนได้
บางทีก็นึกอยากดึงร่างนุ่มๆนั้นมานอนกอด บนเตียงมันกว้างไปหน่อย
หมอนที่อยู่บนเตียงก็ไม่ได้น่ากอดเหมือนเด็กนั่น
ถึงอีกฝ่ายน่าจะหลับไปแล้ว
แต่ผมก็ยังเลือกที่จะตอบกลับข้อความนั้น ทว่าดูเหมือนสายน้ำจะไม่ได้เข้านอนอย่างที่ผมคิด
อ่านแล้ว...แต่ไม่ตอบกลับ
ที่จริงมันก็ควรจะเป็นเรื่องปกติ
เพราะอีกฝ่ายคงไม่รู้จะตอบกลับว่าอะไร แต่ผมรู้สึกต้องการคุยกับเด็กน้อยมากกว่านี้
ในหัวมันเอาแต่นึกถึงเสียงครางหวานๆ ใบหน้าที่เต็มไปด้วยแรงอารมณ์
ไหนจะช่วงล่างที่เชื่อมต่อกัน ภาพหยาบโลนมันมักจะเข้ามาในหัวผมอยู่บ่อยๆ
จนผมต้องหาอะไรทำไล่ความฟุ้งซ่าน อายุก็ไม่ใช่น้อยๆแล้ว
แต่ก็ยังมีอารมณ์ขึ้นง่ายๆเพียงแค่คิดถึงเด็กคนนั้น
มือมันขยับกดวิดีโอคอลออกไปอย่างไม่ได้ตั้งใจ
ผมตั้งใจจะกดปิด ทว่าอีกฝ่ายกลับกดรับสายผมเสียก่อน
“กดรับทำไม”
ผมถามออกไปเสียงเรียบ
ดึกขนาดนี้แล้ว อ่านไม่ตอบ ผมก็นึกว่านอนไปแล้ว
“อาหมอโทรมานี่ครับ”
เจ้าตัวกำลังแสดงสีหน้ารู้สึกผิด
จนผมนึกอยากแกล้งขึ้นมา
“ฉันกดผิด”
“อย่างนั้นเองเหรอครับ”
ใบหน้าที่รู้สึกผิด กำลังแปรเปลี่ยนเป็นความเศร้า
ดวงตากลมสวยหลุบต่ำลง
“น้ำขอโทษครับ
เดี๋ยวน้ำจะกดวางสายเดี๋ยวนี้”
“ไม่ต้อง!”
ผมโพล่งออกไปอย่างไม่ทันได้คิดด้วยซ้ำ
แค่คิดว่าจะไม่ได้เห็นหน้าตาซื่อๆของเจ้าเด็กตรงหน้า มันก็ร้อนรนขึ้นมาซะแล้ว พอเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ได้กดตัดสายไปจริงๆ
ผมก็พ่นลมหายใจอย่างโล่งอก
“น้ำนึกว่าอาหมอนอนแล้ว”
“ฉันก็นึกว่าเธอนอนแล้วเหมือนกัน
เพราะอ่านข้อความฉันแล้วไม่ตอบ”
พยายามใช้น้ำเสียงที่เป็นปกติ
ทั้งที่บางทีก็อยากจะถามเสียงดังเหมือนกันว่าทำไมอ่านแล้วไม่ตอบ ทั้งที่ยังไม่นอน
หน้าตาก็ไม่ได้ดูง่วงสักนิด
“ก็น้ำนึกว่าอาหมอนอนแล้วนี่ครับ
น้ำก็กำลังจะนอนเหมือนกัน”
“เธอจะบอกว่าฉันคอลมารบกวนสินะ”
คิ้วเริ่มกระตุก
เจ้าเด็กหน้าซื่อรีบสั่นหน้ารัว ตอบกลับรัวเร็วราวกับกลัวว่าผมจะเข้าใจผิด
“ไม่นะครับ น้ำไม่เคยคิดแบบนั้น
น้ำเองก็คิดถึงอาหมอ อยากคุยกับอาหมอ อึก”
เหมือนจะรู้สึกตัวว่าพูดอะไรออกไป
แก้มทั้งสองถึงได้แดงซ่าน ลามไปจนถึงหู เด็กน้อยหลับตาแน่น ก้มหน้าแทบคางชิดอก
“หึ....อยากคุยกับฉันขนาดนั้นเลยหรือไง”
“แล้ว....ได้หรือเปล่าครับ”
ใจผมกระตุก
เมื่อเจ้าเด็กร้ายกาจช้อนตาขึ้นมามอง ถามอย่างซื่อๆ ภายใต้ความใสซื่อนั้น
กำลังยั่วยวนผม เจ้าเด็กนี่..มันน่าจับตีก้นนัก
“เป็นเด็กก็ไม่ควรนอนดึก
ฉันจะคุยด้วยก็ได้ แต่ไม่นานหรอกนะ”
“ครับ...”
สีหน้าของสายน้ำเปลี่ยนไปในทันที
เจ้าตัวยิ้มจนตาปิด ดูมีความสุขจนผมเริ่มยิ้มตาม ผมสังเกตว่าข้างหลังอีกฝ่าย
เหมือนจะไม่ใช่ห้องนอนที่คอนโด
“เธอไม่ได้กลับมานอนที่ห้องเหรอ”
“น้ำอยู่บ้านครับ
พรุ่งนี้น้ำถึงจะกลับ”
ผมเหลือบมองนาฬิกา
ว่าจะคุยกันไม่นาน แต่นี่ก็ปาไปตีหนึ่งแล้ว
สีหน้าของเด็กตรงหน้าเริ่มแสดงความง่วงออกมาอย่างชัดเจน
สุดท้ายผมจึงไล่ให้เจ้าตัวไปนอน
ทั้งที่เมื่อคืนนอนดึกพอสมควร
แต่ว่าเช้าวันนี้กลับตื่นมาอารมณ์ดีมากกว่าปกติ
จนพนักงานในคลินิกถามผมว่าผมมีเรื่องดีๆอะไรหรือเปล่า เพราะผมดูอารมณ์ดีเอามากๆ
รอยยิ้มเกิดขึ้นที่มุมปาก
ในยามที่ได้เอนกายพักผ่อนบนเก้าอี้ตัวใหญ่ในห้องทำงาน พาลให้นึกถึงเปลือกตาที่กำลังจะปรือปิด
ปากน้อยๆที่อ้าปากหาว น้ำเสียงเริ่มอ้อแอ้แต่ก็พยายามจะคุยกับผม
น่ารัก...
น่ารักมากจริงๆ...
ไม่อยากเห็นผ่านแค่หน้าจอ
แต่อยากจะไปเห็นหน้าจริงๆ ตัวจริงๆ แล้วกอดรัดร่างกายนั้นให้จมอกของผมเอง
“หึ...เธอมันเป็นเด็กร้ายกาจ
สายน้ำ”
นั่นคือความคิดที่ผมมีต่อเด็กคนนั้น
ทั้งที่ดูใสซื่อ แต่ก็ไม่ต่างจากปีศาจแสนยั่ว
ท่าทางยั่วยวนที่เจ้าตัวคงไม่ได้ตั้งใจทำ
แต่มันกลับกระตุ้นให้ผมรู้สึกปรารถนาอยากครอบครอง
จนพาตัวเองมาจอดรถรออีกฝ่ายที่หน้ามหาวิทยาลัยแบบนี้ นี่ไม่ใช่นิสัยของผม
ถึงผมจะเคยมีคู่ขา แต่ก็ไม่เคยรู้สึกว่าต้องการเจอ หรืออยากไปหามากขนาดนี้
ผมมองร่างเล็กที่โบกมือลากับเพื่อนๆ
เจ้าตัวมีสีหน้าที่แต้มไปด้วยรอยยิ้ม พอมองทีไรก็เผลอต้องยิ้มตามแทบทุกที
ผมลดกระจกรถลง ท่าทางตกใจของอีกฝ่าย ทำให้ผมนึกเอ็นดู
“อาหมอ! มาได้ยังไงครับ”
“ฉันมาทำธุระแถวนี้”
แกล้งโกหกออกไป
อยากจะรู้เหมือนกันว่าเด็กตรงหน้าจะทำหน้ายังไง และสิ่งที่ผมเห็นคือชั่วครู่หนึ่ง
สายน้ำทำหน้าตาผิดหวัง แต่ก็ไม่นาน อีกฝ่ายก็ส่งยิ้มให้ผม
“ครับ งั้น...น้ำไปก่อนนะครับ”
คำพูดนั้นทำให้ผมเริ่มหงุดหงิดขึ้นมา
ผมมาหาถึงที่นี่ แต่บอกว่าจะไปได้ยังไง ผมถอนหายใจเล็กน้อย
“ธุระฉันเสร็จแล้ว จะไปไหนล่ะ
ขึ้นรถมาสิ”
“ไม่เป็นไรครับ น้ำเกรงใจ”
“ฉันบอกให้ขึ้นรถ”
น้ำเสียงเริ่มขุ่น
เพราะเด็กตรงหน้าเริ่มดื้อ เจ้าตัวเล็กกัดปากล่างเหมือนชั่งใจ แต่สุดท้ายก็ขึ้นรถมาจนได้
ผมเห็นว่าสายน้ำแอบมองผม แต่ผมก็ทำเหมือนไม่เห็น
และดูเหมือนเด็กขี้สงสัยจะทนไม่ไหว เลยถามผม
“อาหมอจะพาน้ำไปไหนเหรอครับ”
คงเพราะเห็นว่าทางที่ผมขับไป
ไม่ใช่ทางกลับคอนโด อีกฝ่ายเลยถามผมแบบนั้น ผมเลือกที่จะไม่ตอบ
เพราะอยากแกล้งให้เจ้าตัวเล็กกระวนกระวายใจ สายน้ำไม่กล้าผมต่อ ผมจึงขับรถไปเรื่อยๆ
จนกระทั่งไปหยุดที่ร้านคาเฟ่แห่งหนึ่ง ที่มีทั้งอาหารและเครื่องดื่ม
“อาหมอ...นี่มัน”
“ลงมาสิ”
ผมพาเจ้าเด็กที่ทำหน้าตื่นเต้นลงมาจากรถ
เจ้าตัวคงไม่คิดว่าผมจะพามาคาเฟ่น่ารักขนาดนี้
แม้แต่ผมเองยังไม่คิดว่าจะพาอีกฝ่ายมา แต่ไม่รู้ทำไม วันก่อนที่ขับรถผ่าน
เห็นคาเฟ่เปิดใหม่ ที่ตกแต่งดูน่ารัก ทำให้ผมนึกถึงสายน้ำขึ้นมา
รอยยิ้มกว้างที่ส่งมาให้ ยิ่งย้ำกับผมว่า ผมคิดถูกแล้ว ที่พาสายน้ำมาที่นี่
“ชอบเหรอ”
“น้ำชอบมากๆเลยครับ
อาหมอเอาอะไรดีครับ”
ตอนนี้พวกเรากำลังอยู่ที่หน้าเคาน์เตอร์
มีทั้งเมนูอาหารและเครื่องดื่ม ผมไม่ค่อยสนใจเรื่องพวกนี้มากนัก
เพราะปกติก็แทบไม่มา แต่ผมรู้ว่าพวกนักศึกษา ไม่ก็พวกเด็กๆชอบมาคาเฟ่
“เธอสั่งให้ฉันแล้วกัน”
ผมมองเจ้าตัวเล็กที่กำลังยิ้มไปถึงดวงตา
พยักหน้ากับผม พอจะสั่งก็ถามว่าผมกินได้หรือเปล่า เอาเถอะ
ผมแทบจะไม่ได้สนใจคำถามนั้นด้วยซ้ำ นอกจากรอยยิ้ม
และใบหน้าที่ดูมีความสุขของอีกฝ่าย
จนกระทั่งสายน้ำสั่งอาหารเสร็จ
พวกเราเลยไปหาโต๊ะนั่ง ท่าทางลุกลี้ลุกลน เหมือนจะทำอะไรสักอย่างของเด็กตรงหน้า
เลยทำให้ผมขมวดคิ้ว
“เป็นอะไร”
“คือ...คือน้ำ”
“อะไร”
“อาหมออยากถ่ายรูปไหมครับ
คือมุมตรงนั้นน่ารักมากเลย”
ผมหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้น
เรียกอีกฝ่าย
“ลุกสิ”
แม้จะมีสายตาจากคนที่เพิ่งเข้าคาเฟ่มองมา
แต่ผมก็ไม่สน คงจะไม่ใช่เรื่องปกติ ที่ผู้ชายวัยคุณลุงอย่างผม พานักศึกษามาคาเฟ่
“เดี๋ยวน้ำถ่ายให้นะครับ”
“ไม่ต้อง”
“อ่า...”
“เธอนั่นแหละ ชอบตรงไหน
ฉันจะถ่ายให้”
เจ้าตัวเล็กตาโต
คงไม่คิดว่าผมจะพูดแบบนี้ออกมา อีกฝ่ายพยายามจะยื่นมือถือให้ผม
แต่ผมก็เลือกใช้มือถือของตัวเองถ่ายให้แทน
“เดี๋ยวฉันค่อยส่งให้”
“ขอบคุณครับ”
ผมมองสายน้ำผ่านหน้าจอมือถือ
ภาพที่เจ้าตัวกำลังเขินและยิ้มไปด้วย มันดูน่ารักไม่น้อย
แถมมุมและแสงของที่นี่ก็ยิ่งทำให้เจ้าเด็กตรงหน้าดูน่ารักขึ้นไปอีก คิดไม่ผิดเลยจริงๆที่พามา
“อาหมอไม่ถ่ายบ้างเหรอครับ”
เสียงเรียกของอีกฝ่ายทำให้ผมละสายตาจากรูปในมือถือมากมายที่กำลังนั่งดูราวกับหยุดเวลาเอาไว้
ใบหน้าเล็กที่ยื่นเข้ามาใกล้ มันน่าจับมาฟัดให้จมอกเลยจริงๆ
“ไม่ต้องหรอก
เหมือนอาหารจะเสร็จแล้วด้วย”
ผมและสายน้ำจึงกลับมานั่งที่โต๊ะ
อาหารที่จัดจานมาอย่างน่ารักและเครื่อง ทำให้เจ้าตัวเล็กอารมณ์ดีขึ้นไปอีก ผมเห็นเด็กน้อยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปอาหาร
และ..ถ่ายรูปผม
ผมแกล้งทำเป็นไม่รู้ว่าเด็กตรงหน้าแอบถ่าย
ผมจึงก้มลงไปตักอาหารเข้าปาก รสชาติอาหารพอใช้ได้ ไม่ได้แย่ แต่ก็ไม่อร่อยมากเท่าร้านอาหารชื่อดัง
แต่ดูเหมือนเด็กตรงหน้าผมจะมีความสุขเสียเหลือเกิน
“ขอบคุณมากเลยนะครับอาหมอ
น้ำไม่คิดว่าอาหมอจะพาน้ำมาที่นี่เลย น้ำเคยมาคาเฟ่บ้างกับเพื่อน แต่ก็ไม่บ่อย”
“เธอชอบก็ดีแล้ว”
ริ้วแดงเกิดขึ้นบนแก้มขาว
ถ้าไม่ติดว่าตรงนี้มีผู้คนและรถวิ่งผ่านไปมา ผมคงก้มลงไปหอมแก้มนุ่มนั้นสักครั้ง
ผมมองเจ้าตัวน้อยที่กำลังจับมือจับประตูรถ
“อยากไปบ้านฉันหรือเปล่า”
“อาหมอ...”
ดวงตาคู่สวยเบิกกว้าง ดูตกใจ
แต่ไม่นานก็กระพริบตาถี่ๆ พยักหน้ารัวเร็ว เหมือนกลัวว่าผมจะเปลี่ยนใจ
ผมหัวเราะกับท่าทางน่าเอ็นดูนั้น ขยับกายเข้าไปใกล้
จังหวะนี้คิดว่าคงไม่มีใครผ่านมา จึงกดจูบแก้มนุ่มไปเบาๆ
จะน่ารัก...น่าฟัดไปถึงไหน
ผมลอบยิ้ม
เพราะคนข้างตัวผมในตอนนี้เหมือนจะเขินระคนตื่นเต้นดีใจ
ไม่ต่างกับเด็กน้อยที่ได้เจอของขวัญที่เฝ้ารอ
ดูเหมือนอีกฝ่ายคงอยากจะไปบ้านของผมเหมือนกัน
แล้วทำไม...ผมได้ชวนเด็กนี่ไปที่บ้านกัน
ทั้งที่ผมเองก็หวงพื้นที่ส่วนตัว
แต่กลับอยากพาเขาไปที่บ้านของผม อยากเห็นร่างกายน้อยๆนี้เดินอยู่ในบ้านของผม
“ลงมาสิ”
สายน้ำเดินตามผมลงมาจากรถ ผมยอมรับว่าตอนนี้รู้สึกดีไม่น้อยที่เห็นร่างของอีกฝ่ายอยู่ในพื้นที่ของผม
สีหน้าและแววตาที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นดีใจ ในยามที่ได้ก้าวมาในบ้านของผม
มันทำให้คนตรงหน้าผมตอนนี้น่าจับฟัดให้จมอก
“อะ...อาหมอ”
ผมไม่คิดจะรออีกต่อไป
ในเมื่อเหยื่อตัวน้อยเข้ามาในอุ้งมือของผมขนาดนี้แล้ว
กลิ่นกายหอมหวานที่ชวนให้หลงใหลและให้ทำร่างกายของผมตื่นตัว กำลังอยู่เบื้องหน้า
ผมกอดรัดร่างเล็กอย่างไม่คิดจะปล่อยไปง่ายๆ
ในเมื่อเจ้าตัวตัดสินใจเดินเข้ามาในพื้นที่ของผม
นั่นก็แปลว่ายอมรับว่าจะต้องถูกผมจับกิน
“อะ อื้อ อาหมอทำอะไรน่ะครับ
อ๊ะ...”
“เธอก็รู้...ว่าฉันจะทำอะไร”
เจ้าเด็กตรงหน้าคงรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
แทนที่จะหนี กลับตัวอ่อนปวกเปียกอยู่ในอ้อมกอดของผม ผมจับร่างน้อยให้หันมาหา
รั้งใบหน้าน่ารักให้มารับจูบทันที
ความหวานในโพรงปากน้อยทำให้ผมตักตวงอย่างกับคนหิวกระหาย
เด็กตรงหน้ากำลังทำให้ผมกลายเป็นเพียงเด็กหนุ่มเลือดร้อนคนหนึ่ง
ต้องการ ปรารถนาจะครอบครอง
อยากจะกลืนกินคนคนนี้ไม่ให้เหลือกลิ่น
“อะ อืม...อื้อ”
ลิ้นของพวกเราเกี่ยวรัดกัน
ผมดูดดึงกลีบปากเล็ก งับกัดจนเลือดซึม พรมจูบไปตามพวงแก้มนุ่ม
ผมรั้งเอวของสายน้ำเข้ามาใกล้ตัว บีบเค้นก้นนิ่ม
“อาหมอจะทำตรงนี้เหรอครับ”
ตอนนี้เป็นเวลาเย็น
ตะวันยังไม่ตกดิน ผมกับสายน้ำอยู่กลางห้องรับแขก ผมเหยียดยิ้ม
“หรือเธอไม่อยาก”
“คือ...บนห้อง”
“ฉันไม่อยากรอ”
ผมดันร่างน้อยให้เอนทรุดไปกับโซฟา
ก่อนจะตามมาขึ้นคร่อม เจ้าตัวจะรู้บ้างหรือเปล่า
ว่าผมอยากจะย่ำยีอีกฝ่ายให้นอนครวญครางใต้ร่างทั้งที่อยู่ในชุดนักศึกษา
ผมอาจจะกลายเป็นคนโรคจิตไปแล้วก็ได้
แต่การที่ได้เห็นเจ้าตัวน้อยมองผมด้วยท่าทางเขินอายและเร้าอารมณ์มากถึงเพียงนี้
มันทำให้ผม...เหมือนกำลังจะบ้า
เด็กขี้ยั่ว...น่ารัก
น่าเย็ด....อะไรขนาดนี้
ผมเลียปากปากอย่างกระหาย
ปลดเข็มขัดและดึงกางเกงของเจ้าตัวน้อยให้พ้นทาง
เรียวขาขาวทำให้ผมต้องลอบกลืนน้ำลาย
ผมจับขาเรียวให้แยกออกและพาดขาขาวทั้งไปกับบ่าทั้งสองข้าง
“ท่านี้มัน...”
ไม่บอกก็รู้ว่าเจ้าตัวน้อยของผมกำลังอายขนาดไหน
แต่ยิ่งอาย มันก็ยิ่งกระตุ้นให้ผมเงี่ยนมากขึ้น ขาขาวที่แยกออกกว้าง
และเข้ามาใกล้ชิด ทำให้ผมเห็นภาพเบื้องหน้าอย่างชัดเจน ลำควยน่ารัก
และหีที่ฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำเมือก ทั้งที่ทำตัวเหมือนคนขี้อายขนาดนี้ แต่กลับร่านจนหีแฉะไปหมด
“ไหน...แหกหีให้ฉันดูชัดๆหน่อยสิ”
สายน้ำส่ายหน้าไปมาอย่างเขินอาย ผมลูบไล้ต้นขาขาว
อยากจะเห็นท่าทางร่านราคะของคนตรงหน้า ท่อนควยในกางเกงปวดจนแทบระเบิด
ดูก็รู้ว่าเด็กน้อยกำลังเงี่ยนมากแค่ไหน แต่ก็ยังอายเกินกว่าจะทำ
“ทำไมถึงได้ดื้อขนาดนี้...ไม่น่ารักเลย”
ผมแกล้งดุ
เจ้าตัวน้อยถึงยอมลืมตามองผม ดวงตาคลอไปด้วยหยาดน้ำด้วยแรงอารมณ์
ผมมองมือเล็กที่ขยับมาสัมผัสกลีบเนื้อสีสวย มันสั่นระริก
“หนู อึก หนูอาย มัน ฮึก
น่าเกลียด”
“ไม่ต้องอาย...ฉันอยากเห็นชัดๆ
เด็กดี”
ผมจ้องภาพตรงหน้าอย่างไม่อาจกระพริบตา
อวัยวะเพศแสนน่ารักและดูดเย้ายวนอยู่เบื้องหน้าผม เด็กน้อยขี้แยกำลังใช้มือเรียวบางแหกกลีบหีโชว์รูแดงสวยแสนลามก
นั่นทำให้ผมอดใจไม่ไหว ต้องดึงรั้งคนตรงหน้าให้เข้ามาใกล้
แล้วกดจมูกไปกับหีหอมๆที่กำลังลอยเด่นอยู่ตรงหน้า
“อ๊า อาหมอ อื้ออ”
“ซูด อ่า...หอม...”
ไม่รู้ว่าในสายตาของอีกฝ่าย
ผมกลายเป็นคนแก่โรคจิตไปแล้วหรือเปล่า แต่ผมก็หยุดตัวเองไม่ได้
ใช้จมูกสูดดมกลิ่นหอมเย้ายวน ซุกไซ้จมูกไปกับหีที่แสนร้อนระอุและฉ่ำเยิ้ม
ก่อนจะใช้ลิ้นฉกชิมรูหีที่ทั้งหวาน ทั้งหอม ปล่อยน้ำหวานไหลออกมาไม่หยุด
“อ๊า หนูเสียว อาหมอ...ฮือ
อาหมออย่าเลียแบบนั้น”
“แผลบ...แบบไหน เลียแบบไหนหืม”
แกล้งถามออกไป
พร้อมกับปาดลิ้นตวัดขึ้นลงตามร่องฉ่ำเยิ้ม ดูเหมือนว่าแค่โดนลงลิ้น
ร่างกายนี้ก็บิดเร่าเหมือนจะขาดใจเสียแล้ว
ผมยังคงขยับลิ้นเลียรูหีคับแคบนี้อย่างเชื่องช้า ชิมน้ำหวานที่ไหลออกมาเรื่อยๆ
“ลิ้นอาหมอ ฮึก มันร้อน ฮือ
อาหมอ...หนู อื้อ”
“พูดมาสิ ว่ารู้สึกยังไง จ๊วบ
แผลบ”
ท่าทางร่านร้อนยิ่งทำให้ผมพอใจ
ผมจับกลีบหีสวยๆนี้ถ่างกว้าง ก่อนจะแยงลิ้นเข้าไปในรูนุ่ม สายน้ำตัวกระตุก
หีน้อยๆตอดรัดลิ้นผม ผมขยับลิ้นกระดกคว้านในรูหี เหมือนเด็กตรงหน้าจะทนไม่ไหว
สติไม่อยู่กับตัวซะแล้ว ถึงได้ร่อนก้นเบียดหีหาปากผมอย่างคนร่าน
“อะ อ๊า หนูจะเสร็จ ฮือ
ลิ้นอาหมอมันกระดกในรู อ๊า หนู....อื้อ”
มือเล็กรูดรั้งควยน้อยๆของตัวเองอย่างเสียวซ่าน
รูหีปล่อยน้ำหวานให้ผมดื่มชิมราวกับเขื่อนแตก
เสียงครางกระเส่าดังขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ยิ่งเจ้าตัวเร่งมือชักควยตัวเองมากเท่าไหร่ ภายในก็ยิ่งตอดลิ้นผมมากเท่านั้น
“อะ อ๊า!!!”
พรวด พรวด พรวด
กายเล็กกระตุกเกร็ง
ปลดปล่อยน้ำรักออกมาจนเลอะโดนหน้าผม ผมฟัดหีหอมๆต่ออีกนิด ก่อนจะถอนปากออกมา
ดูดเลียควยน่ารักที่กำลังกระตุกหลั่งน้ำกามออกมา
“อะ อื้อออ อาหมอ”
มือบางสอดเข้าไปใต้กลุ่มผม
และขยุ้มผมของผม ร่างกายบิดเกร็ง เพราะโดนปากผมครอบครองลำควยอันเล็กน่ารัก
ผมดูดดึงราวกับต้องการจะรีดน้ำควยออกมาให้มากที่สุด
เสียงครางหวานดังขึ้นเป็นระรอกเหมือนคนกำลังจะขาดอากาศหายใจ
“เบา อื้อ อาหมอ ดูด ฮือ
ดูดแรงจังเลย”
“เธอชอบ...ฉันรู้”
ผมลากลิ้นวนรอบหัวควยเล็กๆ
สายน้ำตาปรือ ควยของผมแข็งจนแทบจะทะลุกางเกง ผมรีบปลดกางเกงออก
แล้วเคลื่อนกายไปคร่อมหน้าของเจ้าตัวแสบที่ยั่วยวนจนผมแทบเสร็จ
ทั้งที่ยังไม่ได้ทำอะไรกับมันด้วยซ้ำ
สายน้ำมองหน้าผมเหมือนอยากจะถาม
แต่สุดท้ายเจ้าตัวก็ขยับมือมาสัมผัสลำควยจนได้ มือเล็กที่กำลังลูบไล้ไปมา
พาให้ผมต้องกลั้นหายใจ
“อาหมอ....อยากให้หนู...”เจ้าตัวมีทีท่าลังเลอยากจะถามให้แน่ชัด
ผมเหยียดยิ้ม สบตาแล้วตอบเสียงเรียบ
“อมควยของฉัน”
แก้มแดงๆมันน่าฟัดให้จม
แต่ผมก็ใช้ควยตัวเองถูไถเบียดกับแก้มนั้นแทน ผมเห็นเจ้าตัวน้อยกำลังสูดดมท่อนลำใหญ่
ก่อนที่ปากเล็กจะไล่พรมจูบไปตามความยาว ทำไมถึงได้ทำหน้าเคลิ้มขนาดนั้น
มันน่าจับเย็ดให้ปากฉีกจริงๆ
“ใหญ่จังครับ”
“อะไรใหญ่”
ผมแกล้งถาม
แต่ก็รู้อยู่แล้วว่าสายน้ำหมายถึงอะไร เจ้าตัวมีทีท่าเคอะเขิน
“ก็...ตรงนี้ของอาหมอ”
“ยังเขินอยู่อีกเหรอหืม...”
ลูบแก้มนุ่มแผ่วเบา
เจ้าตัวน้อยเม้มปาก แนบแก้มไปกับท่อนเนื้อใหญ่ ปากบอกเสียงพร่าด้วยแรงอารมณ์
“ควยของอาหมอ...ใหญ่มากเลย
แถมยังยาว....เต็มหน้าหนูเลย”
ให้ตายสิ เจ้าเด็กคนนี้
ยั่วเก่งเกินไปแล้ว ยิ่งได้ฟังคำพูด ควยของผมก็ยิ่งแข็ง แถมยังสั่นกระตุก จนน้ำหล่อลื่นไหลเยิ้มออกมา
ผมจะเสร็จแค่คำพูดน่ารักแสนเย้ายวนนี้
“ชอบควยฉันขนาดนั้นเลยสินะ”
แทนคำตอบเจ้าตัวก็พยักหน้าเบาๆ
แต่หลบตาผม ดูก็รู้ว่าเขินอาย แต่ก็อยากจะสัมผัสควยผมจะแย่ ทั้งร่าน ทั้งขี้อาย
มันน่าป้อนควยเข้าปากให้ลึกถึงคอหอยเลยจริงๆ
“ถ้าชอบก็อ้าปากกว้างๆ
ฉันจะป้อนควยให้สุดลำ จะแตกน้ำเงี่ยนให้ล้นปากเธอ”
สายน้ำกลืนน้ำลาย
ผมเองก็ใจเต้นไม่น้อย เมื่ออีกฝ่ายอ้าปาก รอรับลำควยขนาดนี้
ผมจับท่อนควยจ่อเข้าที่ปากเล็ก ก่อนจะสอดเข้าไปเชื่องช้า
ความอุ่นร้อนในโพรงปากโอบล้อมแท่งเนื้อของผม จนผมต้องซูดปาก
“เด็กดี...อมควยเก่งมาก ซี๊ด
ปากของเธอก็ไม่ต่างกับหีไว้รองรับควยเลยจริงๆ อ่า...ขยับลิ้นสิ ดีมาก
เลียควยฉันแรงๆ ดูดแรงอีก โอ้วว”
เด็กตรงหน้าช่างน่ารักและเชื่อฟัง
ผมบอกให้เลีย บอกให้ดูดควยก็ทำตามอย่างว่าง่าย ไม่ดื้อ ไม่หนีเลยสักนิด
แม้จะมีท่าทางตกใจบ้าง แต่ก็พยายามดูดควยผมจนแก้มตอบ ผมเสียวจนต้องเกร็งหน้าท้อง
จับหัวของอีกฝ่ายเอาไว้ กดท่อนควยเข้าไปในโพรงปากเล็กจนลึกสุดโคน
แล้วเริ่มบดควยวนในปากนุ่ม
“ดื่มเข้าไปซะ”
“อื้อออออ!”
พรวดดดด
ผมน้ำแตกใส่ปากเล็ก
ความเสียวซ่านเกิดขึ้นจนผมต้องครางต่ำ ลำควยของผมแช่คาอยู่ในปากน้อย
มันกระตุกอยู่ในโพรงปาก น้ำเงี่ยนผมกำลังไหลเข้าไปในปากของเด็กตัวเล็ก
อีกฝ่ายคงจะจัดการไม่ทันถึงได้ไหลเยิ้มออกมาที่มุมปากจนได้ ผมถอนกายออกจากปากนุ่ม
เห็นเจ้าตัวไอโขลกแล้วก็นึกสงสาร
แต่ใจหนึ่งก็พอใจที่เห็นเด็กตรงหน้าดื่มน้ำเชื้อของผมเข้าไปอย่างไม่รังเกียจ
“เด็กดี...”
สายน้ำเป็นเด็กดี
ไม่ว่าจะโดนผมทำอะไร ก็โอนอ่อน ไม่ดื้อสักเท่าไหร่
ในตอนนี้ผมจึงรั้งกายเล็กให้ขึ้นมานั่งบนตัก รั้งใบหน้าน่ารักมารับจูบ
เพราะน่ารักแบบนี้ ผมถึงอยากจะจับจูบแทบตลอด ดวงตาที่ปรือปรอย
ยิ่งทำให้ผมรู้สึกอยากจะฟัดอีกฝ่ายให้มากกว่านี้อีก
ทั้งที่เพิ่งปลดปล่อยไป
แต่แค่ได้จูบกัน ควยผมก็เริ่มแข็งอีกครั้ง ช่วงล่างของเด็กตรงหน้าเปล่าเปลือย
แต่เจ้าตัวก็ยังสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวไว้ ผมเคลื่อนหน้าต่ำลงมา งับกัดหัวผมผ่านเสื้อ
จนสายน้ำสะดุ้งเฮือก
“ปลดกระดุมหน่อยสิ”
อยากจะดูดเลียหัวนมน้อยๆให้แดงช้ำ
มือขาวขยับปลดกระดุมเสื้อ เผยให้เห็นผิวกายขาวผ่อง ผมไม่ได้ดึงเสื้อของสายน้ำออก
เจ้าตัวยังสวมเสื้อไว้ เพียงแต่สาบเสื้อถูกผมจับแยก
ผมซุกหน้าเข้าไปสัมผัสหน้าอกนุ่ม ตวัดลิ้นชิมความอร่อยจากหัวนมเล็ก
มืออีกข้างก็ขยับไปหยอกเย้าหัวนมอีกข้าง บีบขยี้คลึงเล่น
“อะ อื้อ อาหมอ...ดีจัง”
“ดีเหรอ แผลบ...แบบไหนล่ะ ที่ดี”
ผมแกล้งถาม ตวัดลิ้นวนรอบฐาน
ก่อนจะกระดกลิ้นรัวใส่ เจ้าตัวน้อยขยุ้มกลุ่มผมของผม แอ่นอกให้ผมดูดเม้ม
“เลีย...ตวัดลิ้นแบบนั้น หนูชอบ
อื้อ มันเสียว อ๊า อย่าดูดนมหนูแรง หนู...อ๊า”
“จ๊วบ จ๊วบ”
เจ้าตัวคงไม่รู้ว่ายิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ
ผมขยับมือไปด้านล่าง สอดนิ้วเข้าไปในรูหีฉ่ำเยิ้ม กายเล็กบิดเร่า
ผมขบเม้มหัวนมน้อย
“อยากนั่งขย่มควยไหมหืม”
“อะ อื้อ”
เหมือนสติของเด็กตรงหน้าจะไม่เหลือ
เพราะโดนผมเล่นทั้งข้างบน ข้างล่าง รูหีคับแน่นตอดนิ้วผมไม่ปล่อย
ผมจับท่อนควยตัวเองรูดชัก แล้วจ่อเข้าที่ช่องทางเฉอะแฉะ
“อะ ซี๊ดดด อ๊า”
ผมยกสะโพกเล็ก ให้รูหีคร่อมควย
ก่อนจะกดตัวของอีกฝ่ายให้กลืนกินลำควยลงมา สายน้ำร้องซี๊ด ส่งเสียงคราง
มือเกาะบ่าผมเอาไว้
“อาหมอ...มันเข้ามา ฮือ อะ อ๊า”
“หึ...กดตัวลงมาสิ
เอาหีกินควยฉันให้สุดโคนไปเลย”
เจ้าตัวน้อยน้ำตาไหลอาบแก้ม
แต่ก็พยายามกดสะโพกให้หีกลืนกินควยตามที่ผมบอกให้ทำ
รูหีฟิตๆกำลังกลืนกินท่อนควยของผม ผมซูดปากเพราะความเสียว
ภายในตัวของอีกฝ่ายมันดีมากจริงๆ ผมอยากจะเย็ดให้หีปลิ้น
แต่ก็อยากดูเด็กร่านขย่มควยให้หีแบะ
“แน่น...แน่นหีจัง”
ผมละชอบนัก เวลาที่เจ้าตัวน้อยเคลิ้มตาม
จนพูดจาหยาบโลน ผมฟัดแก้มนิ่ม มือบีบเค้นก้นนุ่ม จนเนื้อปลิ้นตามร่องนิ้ว
“หีฟิตจนรัดควยฉันไม่หยุดแบบนี้...ฉันอยากจะเอาควยมุดหีเธอทั้งวันทั้งคืนเลยรู้ไหม”
“อาหมอ...พูดอะไรน่ะ”
เจ้าตัวซุกหน้ากับบ่าของผม
คงจะเขิน แต่ผมก็ตอบรับอีกฝ่ายโดยการขยับนิ้วเข้าไปแหย่รูด้านหลัง
“ทั้งรูหน้า รูหลัง ตอดฉันขนาดนี้
จะไม่ให้ฉันหลงเธอได้ยังไง”
“หนูไม่รู้
อาหมออย่าพูดแบบนี้ได้ไหม หนู...หนูเหมือนจะตายเลย”
น้ำเสียงงอแง
ยิ่งทำให้ผมอยากจะรังแกมากกว่าเดิม อยากจะกระเด้าควยเย็ดหีให้ช้ำ
อยากจะจับหีสวยๆถ่างอ้า แล้วแตกน้ำเงี่ยนให้ล้นรู อยากจะหยิบควยปลอมมายัดหีให้บาน
อ่า....ให้ตายเถอะ
เจ้าเด็กตรงหน้ากำลังจะทำให้ผมอยากจะทำอะไรวิตถารอย่างที่ไม่เคยคิดกับใครมาก่อน
“ฉันต่างหากที่คงจะตาย
ถ้าเธอไม่ขยับ เอาแต่รัดฉัน จนฉันปวดควยไปหมดแล้ว”
“หนู อื้อ ขอโทษ
อาหมอเป็นอะไรมากไหมครับ หนูจะรีบขยับ อึก”
ท่าทางที่ห่วงผม จนอยากจะร้องไห้
ยิ่งทำให้ผมได้ใจ จับใบหน้าน่ารักมาพรมจูบ
“แค่เธอร่อนหีใส่
ฉันก็คงจะดีขึ้นแล้ว”
“อะ อึก”
เด็กน้อยดูชะงัก แต่ก็เริ่มบดร่อนสะโพกใส่ผมอย่างเงอะงะ
แต่ท่าทางที่พยายามทำให้แบบนี้ มันกลับเร้าอารมณ์กว่าพวกกะหรี่ขายตัว
ที่ไร้ยางอายและน่ารำคาญ
"แฮก...อาหมอ อื้อ อาหมอ"
เจ้าตัวน้อยโยกขย่มอย่างทุลักทุเล
แต่พอทำไปเรื่อยๆก็เหมือนจะเริ่มจับทางได้ รูหีคับแน่นบีบรัดควยผม ยิ่งเจ้าตัวน้อยยกสะโพกรูดไปสุดความยาว
แล้วขย่มลงมาจนสุดโคน แทบจะทำให้ผมคลั่ง ควยกระตุกในหีไม่หยุด
“อะ อ๊า อื้ออ”
ใบหน้าน่ารักบิดเบี้ยว
ผมขยี้หัวนมทั้งสองข้างของอีกฝ่าย เสียงหวานก็ยิ่งดังกระเส่า ผมขยับไปงับใบหูเล็ก
งับกัดใบหูแผ่วเบา
"เด็กดี...ไหวไหม"
"หนูไหว อะ อ๊า
อาหมอชอบให้หนู อะ อึก ขยับแบบนี้หรือเปล่า"
ถามอย่างน่ารัก
ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยแรงอารมณ์แบบนี้ แล้วจะทำให้ผมรู้สึกยังไง
อยากจะจับแหกขาแล้วกระเด้าเย็ดให้หีช้ำเลยจริงๆ ผมกดจูบไปตามคอขาว
อยากจะงับคอให้เต็มไปด้วยสัมผัสจากผม
"เอาใจฉันขนาดนี้
อยากได้อะไรหืม...ขย่มแรงขึ้นอีกสิ...แล้วฉันจะเอ็นดูเธอให้มากกว่าเดิม"
ปัก ปัก ปัก!
"อะ อ๊ะ
อ๊า!!!"
ผมทนไม่ไหวแล้ว
จึงโอบกอดอีกฝ่ายเอาไว้ แล้วเริ่มกระเด้าสวนควยเข้ารูหีถี่รัว
กายน้อยกระเด็นกระดอนไปมาบนตัวผม ผมกระแทกกระทั้นไปสุดแรง ควยสาวเข้าออกรูหีฉ่ำแฉะ
ผมมองไม่เห็น แต่ก็คิดว่ากลีบหีคงจะปลิ้นไปตามแรงกระแทกของผม ผมชักท่อนควยออก
สอดนิ้วแยงกระแทกเข้าไปในรูหีฉ่ำเยิ้ม ก่อนจะสอดนิ้วนั้นเข้าไปในรูก้นคับแคบ
“อะ อุ้ย อาหมอ แน่นก้นไปหมด”
“หึ...ฉันจะเย็ดให้ปลิ้นทั้งรูหีรูก้นเลยดีไหม”
“หนู...หนูอยากให้อาหมอเย็ดหนู”
ไม่รู้ว่าเจ้าตัวรู้บ้างหรือเปล่า
ว่าตอนนี้ทำหน้าอ้อนควยขนาดไหน สติเหลืออยู่แค่ไหนไม่รู้
แต่ลำกายน้อยๆนั้นก็แข็งโด่ รูหีแฉะ และรูก้นก็ขมิบรอรับลำควยขนาดนี้
ผมจ่อควยเข้าไปยังรูด้านหลัง ความร้อนและแรงบีบรัดทำให้ผมรู้สึกดีไม่ต่างกับตอนที่เย็ดรูหีเลยสักนิด
ไม่ว่าจะรูไหน ก็น่าเย็ดไปหมด
“อะ อ๊ะ อ๊า อื้อ อาหมอเบา อื้อ
ข้างในมัน อ๊า อ๊ะ”
ผมซอยกระแทกกระเด้าเสยขึ้นไปหนักๆ
สายน้ำครางลั่น ผมตัดสินใจจับคนตัวเล็กให้นั่งบนโซฟา ส่วนตัวเองก็ขยับลงมายืนกับพื้นห้อง ดันขาเรียวให้แยกกว้าง
แล้วกระเริ่มซอยกระแทกลำควยให้มิดรู
“อ๊า อ๊า แรง...มากเลย หนูจะตายแล้ว”
“ซี๊ดดด สุดยอด อ่า...น้ำหีเยิ้มเลยนะ โดยเย็ดข้างหลัง
แต่เสียวหีเหรอหืม”
แจ๊ะ แจ๊ะ
ผมกระเด้าควยใส่รูก้นไม่ยั้ง
และช่วยแยงนิ้วใส่รูหีที่ขมิบไม่หยุด ควยลำเล็กสั่นกระตุกน้ำปริ่ม
ผมเลียปากอย่างกระหาย ถอนควยออกจากรูก้น แล้วถอนนิ้วออกจากรูหี
ก่อนจะกระแทกควยใส่รูหีแดงช้ำแทน
“ซี๊ดดด หีฟิตเหลือเกิน
ฉันจะเย็ดให้หีเธอล้นไปด้วยน้ำควยฉันเลย”
“อะ อ๊า อาหมอ...อาหมอ อ๊า
หนูอยากได้น้ำของอาหมอ”
“เด็กร่าน
แอ่นหีรอน้ำควยผู้ใหญ่งั้นเหรอ หึ”
ผมซอยกระเด้าเข้าไปไปถี่รัว
กลีบหีปลิ้นไปตามแรงชักเข้าออก สายน้ำครางลั่น กระดกหีรับควย
มือเล็กชักแท่งเนื้อของตัวเอง ปากน้อยๆร้องคราง ดวงตาเลือนลอย
“หนูเสียวหี ฮือ
ในหีหนูมันร้อนไปหมดแล้ว อะ อ๊า”
ผมจะเสร็จ จะแตกน้ำควยในรูหีสวยๆนี้แล้ว
พรวด พรวดดดด
“โอ้ว...ขมิบแน่นๆ
เดี๋ยวมันก็ไหลออกมาหรอก”
ควยผมกำลังกระตุกในตัวของสายน้ำ
เจ้าตัวน้อยเองก็น้ำแตกเช่นเดียวกัน ผมโน้มตัวลงไปกอด กดแช่ลำควยเอาไว้ในหีร้อนแฉะ
น้ำควยผมกำลังไหลเข้าไปกายนี้ การได้เย็ดสดแตกใน มันรู้สึกดีมากจริงๆ เจ้าตัวน้อยปรือตามองผม
สองแขนโอบกอดคอของผมเอาไว้
“หนูชอบ...”
“ชอบให้ฉันแตกในตัวเธอสินะ”
ใบหน้าน่ารักพยักขึ้นลงช้าๆ
แก้มทั้งสองแดงปลั่ง ผมกดจูบแก้มนิ่ม
“ฉันอยากแตกในหีเธอทั้งวันทั้งคืน”
“อาหมอพูดจริงเหรอครับ...แต่...แต่หนูน่าจะไม่ไหว”
ผมหัวเราะในลำคอ กับท่าทางที่ดูเหมือนกังวลของอีกฝ่าย
ผมขยับตัวเล็กน้อย แต่ไม่ได้ถอนควยออกเพราะรู้สึกดีที่มีหีร้อนๆตอดลำควยแบบนี้
“กลัวฉันทำจนเธอขาดใจตายหรือไงกัน”
“ก็...ก็อาหมอแรงเยอะนี่ครับ”
“หึ...ฉันไม่ปล่อยให้เธอตายหรอก
จะดูแลเธออย่างดีเลยทีเดียว”
สายน้ำกอดรัดผมแน่น
ผมเองก็โอบประคองอีกฝ่าย เสียงเล็กๆอู้อี้ข้างหูผม
“อาหมอพูดจริงนะ อย่าทิ้งหนูนะ”
“อืม”
ผมตอบรับในลำคอ ทั้งน่ารัก
น่าเย็ดขนาดนี้ ผมยังอยากสนุกด้วยอีกนาน ผมช้อนกายเล็กอุ้มขึ้น
โดยที่ช่วงล่างของพวกเรายังติดกัน สายน้ำยกขากอดเอวผม ผมเองก็โอบกอดอีกฝ่ายไว้
เราสองคนกดจูบแลกลิ้นกัน และผมเองก็เริ่มก้าวเดินขึ้นไปยังบันได
ควยผมเริ่มแข็งอีกครั้ง ผมอยากจะอุ้มเจ้าตัวน้อยไปเย็ดบนห้อง
เพราะอยากทำบนเตียงในห้องนอน ในจังหวะที่ก้าวเดิน
เหมือนผมจะทำให้อีกฝ่ายเสียวจนน้ำตาไหล ลำควยคงจะส่งเข้าไปลึก
จนน้ำเงี่ยนไหลหยดเต็มพื้น มันช่างเป็นภาพที่หยาบโลนและกระตุ้นให้ผมเงี่ยนมากขึ้น
ผมดันประตูเข้าไปในห้องนอน แล้วรีบเดินไปที่เตียง วางร่างน้อยให้นอนลงบนเตียง
ก่อนจะเริ่มสวนกระแทกสะโพกอย่างไม่คิดจะหักห้ามความต้องการ
“อะ อ๊า ร้อน ในท้องหนูมันร้อน”
“ซี๊ดดด แตกแล้ว!”
ซ้ำแล้วซ้ำเล่ากับน้ำควยที่ปลดปล่อยเข้าไปในรูหีและรูก้น
จนตอนนี้เจ้าตัวเล็กหมดสตินอนอ้าขากว้าง รูขมิบปิดไม่ลง ผมกลืนน้ำลายหายใจติดขัด
ยามที่มองรูหีและรูก้นที่บานอ้าจนน้ำควยไหลออกมาเป็นสาย ผมทนมองไม่ไหว จึงรูดชักควยตัวเองสองสามทีแล้วสอดยัดเข้าไปในรูหี
แช่คาลำควยเอาไว้แบบนั้น ก่อนจะรั้งกายเล็กมาโอบกอด กดจูบหน้าผากเนียน
ร่างกายที่หอมหวานและน่ากอดนี้ ผมแทบไม่อยากให้อยู่ห่างจากตัว
ผมเผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้
แต่ว่าพอตื่นขึ้นมาช่วงล่างของผมก็ยังมุดอยู่ในตัวของเด็กตรงหน้า ผมครางต่ำ
เพราะแม้อีกฝ่ายจะหลับ แต่ก็ขมิบหีรัดควย จนผมต้องซอยสะโพก กระเด้าควยใส่อีกจนได้
ผมอัดน้ำควยใส่คนที่นอนหลับใหล เหมือนสายน้ำจะรู้สึกตัว อีกฝ่ายลืมตามองผม
“อะ อาหมอ อื้อ ทำไมมัน”
“อ่า...”
ผมไม่ตอบอะไร
นอกจากรั้งเด็กน้อยมารับจูบ อยากจะสอดกระแทกเจ้าตัวน้อยอีกหลายๆรอบ แต่พอเห็นท่าทางที่ง่วงนอนของคนตรงหน้า
ผมก็เปลี่ยนใจ พอปลดปล่อยรอบนี้ ผมจึงถอนลำกายออก
แล้วอุ้มอีกฝ่ายไปชำระร่างกายในห้องน้ำ
“อะ อ๊า อาหมอ หนูอาบเองได้ อาหมอ
ไม่เอา อย่าล้วงสิ”
เหมือนเจ้าตัวน้อยจะพยายามห้ามผม
ทั้งที่ไม่มีแรงแทบจะยืน ผมบอกเสียงดุ
“ถ้าเธอเอาแต่ดิ้น คงไม่ใช่แค่นิ้วที่จะเข้าไปข้างในแล้วนะ”
ผมไม่ได้พูดเล่น
แต่ควยผมมันพร้อมที่จะมุดเข้าหีร้อนๆของอีกฝ่าย
แต่ก็ต้องห้ามใจไว้ เพราะพรุ่งนี้สายน้ำมีเรียน พอเห็นว่าเจ้าตัวน้อยหยุดขัดขืน
ผมก็รีบล้วงเอาน้ำเงี่ยนออกมาและจัดการชำระร่างกายของพวกเราทั้งคู่
เด็กดื้อในตอนนี้สิ้นฤทธิ์ไปแล้ว
อีกฝ่ายถูกผมจับอุ้มพาออกมา ผมจัดการเช็ดตัว และเอาเสื้อของผมมาให้สายน้ำสวม
อีกฝ่ายตัวเล็กเกินกว่าที่จะสวมกางเกงของผม ในขณะที่ผมนอนสวมเพียงกางเกงเท่านั้น
ความเหนื่อยล้าที่เกิดขึ้น ทำให้ผมและอีกฝ่ายเข้าสู่ห้วงนิทราได้ไม่ยาก
.
.
.
“ขอบคุณนะครับ ที่มาส่งน้ำ”
ในเช้าวันนี้
ผมพาสายน้ำมาส่งที่คอนโด แม้อีกฝ่ายบอกว่ามาส่งแค่ข้างล่างก็ได้
แต่ไม่รู้ทำไมผมถึงอยากเห็นอีกฝ่ายเดินเข้าห้อง
ทำให้ตอนนี้ผมมาอยู่หน้าของของเจ้าเด็กตัวเล็กจนได้
“อาหมอไปทำงานเถอะครับ
น้ำไม่เป็นอะไรจริงๆ อาหมอไม่ต้องห่วง
อีกอย่างวันนี้เพื่อนก็ไลน์มาบอกว่ายกคลาสด้วย น้ำจะนอนทั้งวันเลยครับ”
ผมยังไม่ได้พูดสักคำว่าเป็นห่วงสีหน้าที่เหมือนจะไม่ไหวของเด็กตรงหน้า
บางทีเมื่อวานผมก็อาจจะทำมากเกินไป แต่ใครใช้ให้อีกฝ่ายยั่วยวนผมขนาดนั้นกัน
ผมยกยิ้มมุมปาก ยกมือวางบนหัวของอีกฝ่าย
“ถ้าไม่ไหวก็โทรหาฉัน”
“แต่อาหมอต้องทำงาน น้ำไม่โทรหรอก”
“ดื้อ...”
“น้ำเป็นเด็กดี
ถึงไม่อยากกวนอาหมอเวลาทำงานครับ”
“ถ้าเธอไม่สบาย
ฉันก็ต้องมาดูแลอยู่แล้ว”
“อาหมอ...ใจดีที่สุดเลยครับ”
ใจผมกระตุกกับรอยยิ้มและสีหน้าที่อีกฝ่ายแสดงออก
จนตัวเองเริ่มคิดว่าทำไมถึงได้พูดออกไปแบบนั้น แค่รับฝากดูแลจากพี่ชาย
แล้วทำไมผมต้องเสียเวลาเพื่อมาดูแลเจ้าเด็กซื่อบื้อตรงหน้า
“สู้ๆกับการทำงานนะครับ”
มาทำตัวน่ารัก
จนผมต้องรั้งใบหน้านั้นมากดจูบเบาๆที่ปากนิ่ม ริ้วแห่งความเขินอายปรากฏให้เห็นจนผมเผลอกดยิ้ม
ผมมองตามเจ้าของร่างเล็กที่หมุนตัวหายเข้าไปในห้อง ประตูห้องปิดลงแล้ว
แต่ผมยังคงยืนมองอยู่อย่างนั้น
หรือวันนี้ควรจะลางาน...
ผมไล่ความคิดแปลกๆออกจากหัว ให้ตายเถอะ คิดได้ยังไงว่าอยากหยุดงาน
แล้วพาตัวเองเข้าไปในห้องของเด็กน้อยนั่น ความมีเหตุมีผล
ทำให้ผมตัดสินใจหมุนตัวจะเดินไปขึ้นลิฟต์เพื่อลงไปข้างล่าง จะได้ไปทำงานสักที
ตึง!
ประตูลิฟต์ที่เปิดออก ทำให้ผมชะงัก
เมื่อสายตาของอีกฝ่ายที่ยืนอยู่ในลิฟต์เหมือนจะไม่ค่อยเป็นมิตรอย่างในอดีตสักเท่าไหร่นัก
“จะกลับแล้วเหรอครับ”
“....”
“นึกว่าจะยังอยู่กับพี่ชายผมซะอีก”
TBC
ขออภัยที่หายไปนานนะคะ
ขอฝากผลงานเรื่องนี้ด้วยนะค้า เผื่อใครชอบแนวนี้
หน้าที่ของผมคือคำตามคำสั่งของคุณชาย (PWP)
ไม่ว่าคุณชายจะสั่งอะไร ลูกพลับก็ทำทั้งนั้น แม้แต่คลานสี่ขา ร่อนก้นเข้าหา ก็ยินดีทำเพื่อคุณชาย
https://www.readawrite.com/a/dde0b3f3e4788231599369c594a5a895
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น