ความลับของลีดเดอร์ Special 2 (END) คำเตือน rudeword,dirty talk,3P,duble penetration,Fisting
“ขึ้นรถได้แล้ว”
แทวอนเอ่ยขึ้น รีบเปิดประตู
ดันร่างน้อยให้เข้าไปข้างใน ตอนนี้จุนยองนั่งอยู่ด้านหลังกับแทวอน ส่วนด้านหน้า
เป็นเคย์ที่ขับรถ และซึงโฮที่นั่งอยู่ข้างๆ บรรยากาศในรถเงียบจนผิดปกติ ไม่เกิดเหตุการณ์แปลกๆอย่างที่จุนยองเตรียมใจไว้
จนจุนยองค่อนข้างแปลกใจ แต่ไม่นานหัวใจดวงน้อยก็พองฟูอย่างมีความสุข
บางทีเจ้าเด็กพวกนี้อาจจะอยากมารับเขากลับบ้านจริงๆ
“ขอบใจที่มารับฉันกลับบ้าน”
ทั้งที่ทุกคนต่างก็มีงานเดี่ยวของตัวเอง
คงจะเหนื่อยมากแน่ๆ แต่ก็ยังรวมตัวมาพาเขากลับบ้านแบบนี้ ในฐานะที่เป็นพี่ใหญ่
เขาเองก็อดไม่ได้ที่จะปลื้มปริ่ม
“ดีใจใช่ไหม ที่พวกเรามารับ”
ซึงโฮเอ่ยถามพร้อมกับรอยยิ้ม
บรรยากาศที่อึดอัดผ่อนคลายลง จุนยองพยักหน้า
“อืม...ฉันดีใจมากเลยที่ได้เจอพวกนาย
เหมือนช่วงนี้พวกเราไม่ค่อยได้เจอกันสักเท่าไหร่”
ไม่มีการตอบรับใดๆ กลับมา
แทวอนเมินหน้ามองไปนอกกระจก ในขณะที่ซึงโฮหายใจแรงขึ้น จุนยองสงสัย
แต่ความงุนง่วงและเหนื่อยล้าทำให้เขาตัดสินใจปิดเปลือกตาลง
พอรู้สึกตัวอีกทีก็เป็นตอนที่แทวอนกำลังอุ้มเขาในท่าเจ้าสาว
พาเข้ามาในเพนเฮ้าส์ นี่เขาหลับไปโดยไม่รู้สึกตัวได้ยังไง
ชายหนุ่มตกใจเมื่อเห็นทั้งสามเดินเข้ามาในห้องนอน
“ไม่ทำ...อึก ไม่ทำได้ไหม”
เขาใช้ร่างกายติดต่อกันมาหลายวัน
ตอนนี้เขาแทบไม่เหลือเรี่ยวแรง และร่างกายอ่อนล้า
จุนยองรู้ดีว่าตนนั้นเป็นที่นะบายความใคร่ของเหล่าสมาชิก
แต่เขาอยากจะร้องขอความเมตตา แม้จะรู้ว่าความหวังริบหรี่ก็ตาม
“แค่จะพาไปห้องน้ำ คิดมากไปได้”
แทวอนอุ้มจุนยองไปส่งในห้องน้ำ
ปล่อยร่างบางลงยืนกับพื้น เขากระพริบตาปริบๆอย่างงุนงง
เมื่อทั้งสามไม่ได้เข้ามาในห้องน้ำด้วย
“รีบอาบน้ำ แล้วก็รีบเข้านอน”
ใจดวงน้อยเต้นแรงด้วยความรู้สึกที่แปลกประหลาด
การที่อีกฝ่ายฟังคำขอของตัวเอง
ไม่ได้เอาแต่ใจหรือหยาบคายใส่เป็นเรื่องที่ไม่คาดคิดว่าจะเกิดขึ้น
เดิมทีเขาก็พอจะเตรียมใจมารับความหงุดหงิดที่ทั้งสามไม่ได้ใช่ร่างกายของเขาระบายความเครียด
จุนยองไล่ความคิดว้าวุ่นออกจากสมอง
ปล่อยให้น้ำไหลผ่านร่างกาย เขาใช้เวลาอาบน้ำไม่นาน
เพราะเหนื่อยล้าเกินกว่าจะมามัวอาบน้ำ
แต่การได้อาบน้ำก็ทำให้เขารู้สึกสดชื่นขึ้นมาบ้าง ชายหนุ่มคว้าชุดคลุมอาบน้ำมาสวม
ก่อนจะก้าวออกมา ก็ไม่พบร่างของเหล่าสมาชิกแล้ว
“ทำไม...”
ไม่รู้ว่าความรู้สึกอุ่นซ่านในอกนี้มันเกิดขึ้นได้ยังไง
แต่เมื่อเห็นชุดนอนตัวเองวางอยู่บนเตียง
ไหนข้างๆโต๊ะหัวเตียงจะมีแก้วนมอุ่นวางอยู่
“เจ้าพวกเด็กบ้า”
แม้จะพยายามห้ามไม่ให้ตัวเองยิ้ม
แต่จุนยองก็ห้ามไม่ได้ เขาหันไปมองทางประตู ไม่คิดเลยทั้งสามจะใส่ใจเขาแบบนี้
ไม่ได้มีแค่เขาคนเดียวสินะ ที่เป็นห่วงเจ้าพวกนั้น การได้รับการใส่ใจมันทำให้จุนยองมีความสุขเสียจนหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง
คืนนั้น จุนยองเข้านอนอย่างมีความสุข
เขานอนหลับอย่างเต็มอิ่ม หลังจากที่ได้ไม่นอนเพียงพอมานาน
ไม่มีใครมารบกวนการนอนของเขา
จุนยองเลยตื่นขึ้นมาในช่วงเที่ยงของอีกวันด้วยสีหน้าที่สดใส
หลังจากทำธุระส่วนตัวในตอนเช้าจนเสร็จ เขาก็เดินออกมาจากห้องพัก
พบว่าเหล่าสมาชิกกำลังดูวุ่นวายในครัว
“เฮ้ย! เบาไฟหน่อยสิ เดี๋ยวก็ไหม้หรอก”
“แม่งเอ้ย ทำไมมันทำยากจังวะ”
“จะแดกได้ไหมเนี่ย”
สารพัดความวุ่นวาย และเสียงโต้เถียง
จุนยองยกมือปิดปาก พยายามกลั้นขำ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเอ็นดู
“มีอะไรให้ฉันช่วยไหม”
การมาเยือนของคนที่เพิ่งเข้ามาใหม่
ทำให้คนที่อยู่ก่อนหน้านี้รู้ตัวในไม่ช้า ทั้งสามหันขวับไปมองจุนยอง
“พวกเราทำเองได้”เคย์เอ่ยขึ้น
จุนยองไม่อยากขัด จึงพยักหน้า ทว่าซึงโฮที่เห็นท่าไม่ดี ก็รีบบอกออกไป
“มาช่วยพวกเราเถอะ”
จุนยองอมยิ้ม แล้วหมุนตัวเข้าไปในครัวแทน
เขารู้ว่าทั้งสามไม่ค่อยถนัดเรื่องทำอาหาร ไม่รู้ว่าวันนี้นึกคึกอะไร
ถึงได้ลงมาในครัวเอง ทั้งที่ปกติ จะแทบจะไม่ยุ่ง จุนยองเข้าไปรับผ้ากันเปื้อนมาสวม
แล้วเริ่มแสดงฝีมือทำอาหารที่คล่องแคล่วกว่าชายตัวโตทั้งสามเป็นไหนๆ
“ทำไมอยู่ๆ ถึงมาทำอาหารล่ะ”
เพราะสงสัย จุนยองเลยถามออกไป
แทวอนเอ่ยขึ้น ท่าทางขัดเขินแปลกๆ
“ก็แค่อยากลองทำ”
“อ่อ...งั้นแบบนี้
ก็เหมือนฉันเข้ามาขัดขวางความต้องการของพวกนายด้วยหรือเปล่า”
ใบหน้าน่ารักหันไปมอง ทั้งสามชะงัก
อยากจะดึงกายเล็กมาฟัดจูบ แต่ตอนนี้ก็พยายามข่มใจเอาไว้ นึกถึงคำพูดของฮยอนจุงที่บอกให้พวกเขาทำตัวดีๆ
เคย์ลอบกลืนน้ำลาย ยามที่มองก้นกลมที่อยู่ภายใต้กางเกงขาสั้น
เรียวขาขาวมันช่างน่าสัมผัส
ในขณะที่คนที่ยืนทำอาหารนั้นไม่รู้รับรู้ถึงอันตรายที่จะคืบคลานเข้ามาเลยสักนิดเดียว
“เอ่อ...ฉันว่าพวกเราไปรอข้างนอกดีกว่า”
เคย์ยื่นข้อเสนอ ขืนอยู่ใกล้ๆแบบนี้
บางทีพวกเขาอาจจะเปลี่ยนใจ ไม่ทำอาหาร แต่ทำอย่างอื่นแทน จุนยองหัวเราะร่วน
พอจะเข้าใจว่าทั้งสามอาจจะไม่อยากทำอาหารจริงๆ จึงไม่ได้คิดมากอะไร ยืนทำอาหารต่อ
จนกลิ่นอาหารหอมกรุ่นลอยปะทะจมูกเจ้าหมาป่าทั้งสามตัว
แทวอนและซึงโฮ อาสาไปช่วยยกจานอาหารมาวางที่โต๊ะกินข้าว
จากนั้นพวกเขาทั้งสี่ก็ลงมือทานมื้อเที่ยงกัน จุนยองส่งยิ้มให้กับเหล่าสมาชิก
ดีใจที่ได้มีเวลามาทานข้าวพร้อมหน้ากันแบบนี้
“อร่อยไหม”
อดไม่ได้ที่จะถาม
เพราะอยากรู้ว่าถูกปากของทั้งสามคนหรือเปล่า แต่คำตอบที่ได้รับก็ทำให้คนฟังอึ้งไป
แถมแก้มยังร้อนผ่าวขึ้นมา
“อะไรที่พี่ทำก็อร่อยหมดนั่นแหละ”
เคย์พูดออกไปโดยไม่ได้เงยหน้าจากจานข้าว
แต่คำพูดนั้นก็ส่งผลต่อคนฟังไม่น้อย จุนยองได้ยิ้มแก้เขิน
ในขณะที่ไม่รู้เลยว่าสมาชิกทั้งสามกำลังพยายามอดกลั้นอารมณ์ตัวเองไม่ให้ฉุดรั้งกายเล็กมาจับกลืนกินแทนอาหารตรงหน้า
หลังจากมื้อเที่ยงผ่านพ้นไป
จุนยองก็ใช้เวลาสบายๆผ่อนคลายกับการนั่งดูทีวีจอใหญ่
เขาแอบเหลือบมองชายตัวโตที่นั่งหน้าเครียด เขาไม่เข้าใจเลยสักนิดว่าเกิดอะไรขึ้น
“พวกนายมีเรื่องเครียดอะไรหรือเปล่า
บอกฉันได้นะ”
ยังไงเขาก็เป็นพี่ใหญ่สุด
อยากจะรับรู้เรื่องเครียดหรือปัญหาของพวกรุ่นน้องในวง ทั้งสามมองหน้ากัน
เสียงถอนหายใจดังขึ้น
“ไม่ต้องมาทำตัวน่ารักจะได้ไหมวะ”ซึงโฮพึมพำ
“ซึงโฮ นายเป็นอะไรหรือเปล่า”
จุนยองฟังไม่ถนัด เลยขยับตัวเข้าไปหา ไม่ได้รู้เลยว่าเจ้าหมาตัวใหญ่กำลังสะกดกลั้นอารมณ์ตัวเองขนาดไหน
เขากำลังพยายามทำตัวดีๆอยู่นี่ไง พยายามไม่จับเจ้าตัวน่ารักกลืนลงท้อง
เพราะกลัวว่าจะทำให้จุนยองไม่พอใจ
แล้วสุดท้าย...ลีดเดอร์ของพวกเขาก็อาจจะเมินกันจริงๆ
“อย่ามาใกล้จะได้ไหม”
คำตอบนั้น ทำให้คนฟังชะงัก
ขอบตาร้อนผ่าวขึ้นมาเสียอย่างนั้น ท่าทางอึดอัด เหมือนไม่พอใจของเหล่าสมาชิก
ยิ่งทำให้จุนยองรู้สึกแย่ เขายิ้มเจื่อน สีหน้าสลด
“เอ่อ งั้นฉันขอไปพักก่อนนะ”
เขาตัดสินใจที่จะลุกจากโซฟา
เพื่อตรงกลับไปพักที่ห้อง จุนยองอยากร้องไห้ เขารู้สึกทั้งน้อยใจและรู้สึกไม่ดี
ในหัวเอาแต่คิดถึงบางสิ่ง หากสิ้นสุดสัญญาของวง เขาเลือกจะไม่ต่อสัญญาดีหรือเปล่า
การมีเขาเป็นลีดเดอร์ของวง คงเป็นเรื่องที่แย่
เพราะดูเหมือนสมาชิกทั้งสามจะไม่ยอมรับเขาเสียที
ทั้งที่เขาพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ทุกคนยอมรับ
“จะไปไหน!”
เคย์ตกใจที่เห็นลีดเดอร์ตาแดงก่ำ
กำลังจะเดินจากไป แขนแกร่งคว้าร่างบางเอาไว้ตามสัญชาตญาณ
ทำให้คนที่ไม่ทันตั้งตัวเซล้มไปนั่งทับบนร่างของเคย์ จุนยองตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น
แถมยังเห็นหน้าของทุกคนตกใจอีก
“ร้องไห้ทำไม!
ใครทำมึง บอกพวกกูมา”
แทวอนถามเสียงดัง ใจของทั้งสามร้อนรน
ที่อยู่ๆเห็นจุนยองน้ำตาคลอเบ้า จุนยองยกมือปาดน้ำตา เขาไม่ได้อยากจะร้องไห้
ไม่ได้อยากทำตัวอ่อนแอ แต่สภาพจิตใจย่ำแย่ เพราะคิดว่าตอนนี้กำลังเจอเรื่องดีๆ
แล้วสุดท้ายความจริงก็มาตีแสกหน้าว่าทุกคนเกลียดกัน
แบบนี้จะให้เขาทำตัวเข้มแข็งยังไงได้
“ฮึก...ฉันรู้ว่าพวกนายเกลียดฉัน
ฉันเป็นพี่ใหญ่ที่แย่ ทำอะไรก็ไม่ถูกใจพวกนายเลยสักอย่าง ขอโทษ...ฮือ”
อาจจะเพราะความเหนื่อยล้าและความเครียดที่สะสมมานาน
ทำให้จุนยองปล่อยโฮบอกความในใจ คนตัวสูงชะงักไป มองหน้ากันเลิกลั่ก
ไม่คิดว่าจุนยองจะคิดไปเองขนาดนี้
“พวกเราไม่ได้เกลียดพี่เลยนะ”
ซึงโฮจับมือบางมากุมไว้
อยากจะสื่อความในใจออกไปให้หมด ไม่อยากให้จุนยองเข้าใจผิดแบบนี้
“แต่วันนี้พวกนายเมินฉัน
ทำเหมือนฉันเป็นตัวน่ารังเกียจ”จุนยองสะอื้น
“ก็เพราะว่าต้องอดทนไม่จับมึงกินไงเล่า!”แทวอนสวนออกไปดังลั่นอย่างหมดความอดทน
“อะ...อะไรนะ”ตากลมเบิกกว้าง
มองสามหนุ่มอย่างงุนงง
“รู้ไหมว่ากูต้องอดทนไม่เอาควยยัดปากมึงแค่ไหน
อยากจะกระเด้าควยเข้าปากแรงๆ
ปล่อยน้ำเงี่ยนให้ล้นปาก...ให้หน้าน่ารักของมึงราดไปด้วยน้ำควยกู”
จุนยองตัวแข็งทื่อ
เมื่อเคย์เอ่ยบอกความต้องการ และดูเหมือนอีกสองคนก็เช่นเดียวกัน
ความอดทนนั้นไม่เหลือ มือหนาวางบนต้นขาขาวลูบไล้ไปมา
“เวลามองก้นกลมๆของมึง ควยกูก็แข็ง
จนอยากจะจับก้นมึงแหวกออกแล้วจ่อควยมุดรูหีร่านๆให้ช้ำจนรูปลิ้น”ซึงโฮเลียปากตัวเอง
ตาเต็มไปด้วยความหื่นกระหาย
“กูอยากจะกระชากชุดมึงตั้งแต่ในครัว
แล้วดูดนมมึงให้ช้ำ ฉีดน้ำควยให้ราดเต็มตัวมึง ให้ตัวมึงเปื้อนไปด้วยน้ำของกู”
แทวอนลูบไล้แก้มนุ่ม
ความต้องการที่ทนกักเก็บมาตั้งแต่เมื่อคืนกำลังปะทุราวกับภูเขาไฟระเบิด
จุนยองได้แต่อึ้ง หากแต่ไม่รู้สึกแย่เลยสักนิดเดียว ในทางตรงกันข้าม
กลับรู้สึกดีใจและตื่นเต้นจนมีอารมณ์ร่วม ร้อนผ่าวไปทั้งร่าง
“แต่ที่พวกกูไม่ทำ ก็เพราะอยากทำตัวดีๆ
มึงจะได้ไม่เบื่อพวกกู”เคย์เอ่ยบอกข้างๆหู อดใจไม่ไหวกดจมูกเข้าหาซอกคอขาว
ร่างกายของพวกเขาร้อนผ่าวจนแทบระเบิดหลังจากได้ปลดปล่อยความในใจ
“แบบนี้ก็แปลว่า...พวกนายไม่ได้เกลียดฉัน”
ในอกนั้นพองโตอย่างมีความสุข แค่รับรู้ว่าทั้งสามไม่ได้เกลียดกัน
จุนยองก็ดีใจมากแล้ว
แต่นอกเหนือจากนั้นคือความรู้สึกเขินอายรวมถึงใจเต้นแรงยามที่ทั้งสามบอกความในใจ
“ความรู้สึกที่พวกกูมีต่อมึง...มันห่างจากคำว่าเกลียดไปมาก”
จุนยองก้มหน้าหลบสายตาร้อนแรงที่จ้องมองมา
การที่โดนจับจ้องราวกับจะจับกินตลอดเวลาแบบนี้ จุนยองไม่รู้สึกเคยชินเสียที
มีแต่ตื่นเต้นประหม่าอยู่ร่ำไป
“ไม่เคยเกลียด...มีแต่รักจนแทบจะบ้าแล้ว”คำสารภาพนั้นทำให้จุนยองใจเต้นแรง
“ต้องทำยังไง มึงถึงจะไม่เบื่อพวกกู
ไม่ทิ้งพวกกูไป”
“ฉันไม่เคยเบื่อพวกนาย
ฉันเองก็รักพวกนายเหมือนกัน อ่า อื้อ...อืม”
คำตอบที่แสนน่ารัก
ถูกริมฝีปากร้อนของซึงโฮก้มลงมากดจูบ
มือร้อนทั้งหกกำลังลูบไล้เรือนร่างเนียนนุ่มผ่านเนื้อผ้า
ก่อนจะแทรกเข้าไปใต้ชุดที่จุนยองสวมใส่
“ถ้าจับมึงเย็ดให้จมน้ำควยพวกกู...มึงจะเกลียดพวกกูหรือเปล่า”
ซึงโฮถามเสียงแหบพร่า มืออยู่ใต้เสื้อ
สัมผัสหยอกเย้ากับยอดอกเล็ก จุนยองตัวสั่นสะท้าน
เชิดหน้าขึ้นรับสัมผัสหวาบหวามที่ทั้งสามกำลังปรนเปรอให้
“ไม่ อะ อ๊า...ชอบ...ชอบให้ทำนะ”
เสียงหวานครางแผ่วพร้อมกับดวงตาที่หยาดเยิ้มไปด้วยความต้องการ
เพราะตอนนี้จุนยองก็ไม่ไหวแล้ว ไม่ใช่แค่ทั้งสามที่เสพติดร่างกายของลีดเดอร์คนน่ารัก
แต่จุนยองเองก็เสพติดสัมผัสจากทั้งสามเช่นกัน การที่ไม่ได้เจอกัน ทำให้เขาคิดถึง
และโหยหาเด็กเอาแต่ใจมากเหลือเกิน
“ยั่วกันแบบนี้...ถ้าโดนเย็ดจนรูแหกเดินไม่ไหว
ก็อย่ามาบ่นแล้วกัน”
แทวอนหมดความอดทน ถอดเสื้อของตัวเองออก
ร่างกายร้อนรุ่มจนแก่นกายแทบจะทะลุออกมาจากกางเกง จุนยองกลืนน้ำลายอึกใหญ่
มองอาวุธลับที่ดันเนื้อผ้าอย่างน่ากลัว แทวอนขยับกายเข้าไปหา
มือเล็กก็ทำหน้าที่ของตัวเอง ช่วยปลดกางเกงให้กับอีกฝ่าย
ซึงโฮเห็นท่าทางของจุนยองแล้วก็ทนไม่ไหวเช่นเดียวกัน
เขาใช้เวลาไม่นานในการปลดเสื้อผ้าตัวเองจนหมดร่าง
มือใหญ่สาวท่อนลำในมือไปเสียดสีที่แก้มนุ่ม
“อ่า....”
กลิ่นความเป็นชายที่แตะจมูกของจุนยองทำให้เขามึนเบลอไปชั่วขณะ
เคย์ใช้จังหวะนั้นปลดชุดออกจากร่างของจุนยอง เขาขยับมือมาลูบไล้ใจกลางลำตัว
ชักแก่นกายเล็กให้คนน่ารักเสียวซ่าน ปากร้อนเองก็พรมจูบไปตามแผ่นหลัง
“พี่ครับ...หิวควยหรือยัง”
คำพูดเพราะๆจากเคย์ ทำให้คนฟังใจสั่น
จนหูแดงระเรื่อ พวกเขารู้ว่าจุนยองชอบให้เรียกว่าพี่
อีกฝ่ายดูจะมีอารมณ์และโอนอ่อนไปอย่างง่ายดาย
“อ่า...รูหีตอดนิ้วดีจังเลยนะครับ”
เคย์ลากลิ้นเลียใบหู ขยับนิ้วสอดเข้าลึกในช่องทางคับแคบ
จุนยองนิ่วหน้า มือทั้งสองกำรูดแก่นกายของซึงโฮและแทวอน
“ดูดควยให้ผมด้วยสิครับ ซี๊ดด อู้ววว”
ซึงโฮคำรามออกมา
เมื่อปากน้อยอ้าอมส่วนหัวของลำกาย
จุนยองทั้งดูดทั้งเลียราวกับเป็นไอศกรีมแท่งอร่อย
“พี่ครับ อ่า...อย่าดูดแต่ควยซึงโฮ
ควยผมล่ะ ซี๊ดด”
การที่โดนปากน้อยอ้าอมสลับไปมา
สร้างความเงี่ยนกระสันแก่คนตัวสูงทั้งสอง เคย์เองก็ทนแทบไม่ไหว
ลำกายแทบจะระเบิดออกมา เขาล้วงควักความเป็นชาย
จ่อเข้าที่ปากทางคับแคบที่เขาได้เบิกทางมาพักหนึ่งแล้ว
“ซี๊ดด พี่ครับ...อ่า โคตรแน่น”
อาจเพราะไม่ได้ทำกันมานาน ยามที่ได้สอดลำกายเข้าไปในช่องทางรัก
ถึงได้คับแคบเสียจนเคย์นิ่วหน้า
แต่เขาก็พยายามยกร่างจุนยองให้กลืนกินร่างกายของเขาให้ลึกที่สุด
“อ๊า อื้อ มันแน่นไปหมดเลย...อ๊า”
“หีแน่นๆ รัดควยผมจะขาดแล้วรู้ไหม
โอ้...”
มือหนาบีบเค้นก้นกลมสวย จุนยองตาเหลือก
อ้าปากอมส่วนหัวบานหยักทั้งสองของซึงโฮและแทวอน
แก่นกายใหญ่เสียดสีอยู่ในโพรงปากเล็ก ถึงจะเข้าได้เพียงส่วนหัว
แต่มันก็สร้างความรู้สึกดี
แทวอนดึงรั้งใบหน้าเล็กให้มาหาตน
เขาสอดลำกายกระแทกเข้าไปลึกถึงคอหอย ก่อนจะเริ่มส่งแรงกระเด้าเข้าไปในโพรงปากนุ่ม
ทางด้านล่างเคย์ก็เริ่มเสยสะโพกเข้าไปในช่องทางรักเช่นเดียวกัน
“อ๊อก อ๊อก”
ดวงตาคู่สวยเลือนลอย ทั้งจุก
ทั้งสุขสมเสียจนประมวลความคิดไม่ออก
ซึงโฮมองภาพแสนเร้าอารมณ์แล้วก็รูดชักแก่นกายของตนเองอย่างเสียวซ่าน
เขามือหนาเร่งจังหวะชักลำกาย
จุนยองโยกขย่มอยู่บนร่างของเคย์
“ซี๊ดดด โคตรเงี่ยน เวลาพี่ขย่มควยแล้วโคตรร่าน”แทวอนกดหัวเล็ก
ปลดปล่อยน้ำเชื้อเข้าไปในโพรงปากก่อนจะถอนลำกายออก
“กระหรี่ชัดๆ อ่า...กระหรี่ขายหี ดูสิ
หีพี่ดูดควยผมขนาดไหน”
เคย์สอดแขนไปใต้ข้อพับขา
ยกสะโพกสวยให้ลอยเด่น
ทำให้ทั้งซึงโฮและแทวอนเห็นช่องทางสีสวยที่โอบรัดแก่นกายใหญ่ได้ชัดเจน
“แค่ควยเดียวคงไม่พอ
ผมจะช่วยเติมเต็มหีร่านๆของพี่เอง”
ดวงตาคมกริบวาวโรจน์อย่างร้อนแรง
ซึงโฮจ่อแก่นกายของตนเองเข้าไปในช่องทางรัก จุนยองเบิกตากว้าง
ส่งเสียงร้องครางออกมาดังลั่น ช่องทางร้อนกลืนกินแก่นกายใหญ่ทั้งสอง
ไม่นานแท่งเนื้อร้อนก็ขยับสวนไปมาราวกับลูกสูบ
“อะ
อ๊า แน่นไปหมด แฮกๆ...เบา อื้อ เบาหน่อย”
มือบางดันหน้าท้องแกร่ง
พยายามดันร่างของซึงโฮให้ออกห่าง ความเสียวซ่านสาดกระสัดราวกับคลื่นน้ำรุนแรง
ดวงตาคู่สวยเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำ กายน้อยไถลไปตามแรงกระแทก
ช่องทางรัดโอบล้อมความใหญ่โตไว้ แทวอนก้มลงมาดูดเลียแท่งเนื้อน้อย
จุนยองถูกปรนเปรอทั้งด้านบนและด้านล่าง เขาเสียวจนแทบขาดใจ
“อ๊า
อ๊า!”
พรวดดดด
น้ำหวานพ่นฉีดเข้าไปในปากของแทวอน
ชายหนุ่มดื่มกินอย่างเอร็ดอร่อย
ก่อนจะขึ้นไปมอบจูบแสนเร่าร้อนให้กับลีดเดอร์ผู้แสนน่ารัก
น้ำเชื้ออุ่นร้อนไหลทะลักเข้าโพรงเนื้อนุ่ม กายบางกระตุกเกร็ง
เสียงคำรามของเคย์และซึงโฮดังคลอเคล้าเสียงครางหวานในลำคอ
ซึงโฮถอดถอนแก่นกายออก
ทำให้น้ำเชื้อไหลซึมหยดออกมา เคย์ซุกไซ้ซอกคอขาว
แรงตอดรัดในร่างทำให้เขามีอารมณ์อย่างห้ามไม่อยู่
แก่นกายที่เพิ่งปลดปล่อยเริ่มแข็งขยาย และเริ่มสวนใส่อีกครั้ง
“ขอผมเย็ดพี่บ้างสิ”
จุนยองช่างใจอ่อน
เขาพยักหน้ารับทันทีอย่างยินยอม เคย์ยกร่างน้อยให้ลงไปกองกับพื้น
แทวอนจับกายเล็กให้อยู่ในท่าคลานเข่า แก่นกายของเคย์อยู่เบื้องหน้า
จุนยองยื่นหน้าไปดูดเลียความเป็นชายของอีกฝ่าย
ในขณะที่สะโพกสวยถูกมือของซึงโฮจับแบะก้นนิ่ม แล้วสอดใส่แก่นกายใหญ่เข้าไปพรวดเดียวจนมิดลำ
“อ๊า!”
“ซี๊ดดด หีโคตรแฉะ อ่า...ผมจะเย็ดให้รูปลิ้นเลย โอ้ว”
ซึงโฮกระเด้าเอวเสยแก่นกายอย่างเมามัน
ไม่ว่าจะสักกี่ครั้ง ร่างกายของจุนยองก็ตอบสนองได้ดีมากเหลือเกิน
เขาเหมือนได้ขึ้นสวรรค์ทั้งที่ยังมีลมหายใจ ผิวเนื้อนุ่มโอบรัดความเป็นชาย
ไถลยืดไปตามแรงดึงดัน แรงส่งรุนแรงหนักหน่วง
ปากร้อนอ้าอมลำกายใหญ่ของเคย์อย่างตั้งอกตั้งใจ แทวอนขยับกายเข้าไปใกล้
มือทั้งสองรูดชักแก่นกาย เสียดสีกับแผ่นหลังเล็ก
“มันควยฉิบหาย
ซี๊ดด”
ความสุขสมเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ลิ้นร้อนตวัดเลียแก่นกายใหญ่ ร่างกายโยกคลอนไปตามแรงกระเด้าหนักๆ
จนกระทั่งน้ำเชื้ออุ่นร้อนพ่นฉีดเต็มหน้า และแผ่นหลังขาว
รวมถึงช่องทางคับแน่นอีกด้วย
กายเล็กถูกจับอุ้มไปหาแทวอน
ท่อนลำใหญ่ที่เริ่มแข็งขยายสอดลึกเข้าไปในรูร่านสวาท จุนยองยกมือโอบรัดคอแกร่ง
ดวงตาปรือปรอย เมื่อแทวอนยันกายลุกขึ้น แล้วเริ่มอุ้มกระเด้าพาไปยังห้องนอน
โดยมีเคย์และซึงโฮเดินตาม
“แฮกๆๆ
แทวอน อ๊า อย่าเดินแรง มันจุก”
“อ่า...แต่ผมโคตรเงี่ยนเลย
อู้วว พี่ตอดโคตรแรง ขนาดโดนเย็ดจนรูโบ๋ ข้างในก็ตอดดีชะมัด”
จุนยองถูกพาไปยังเตียงกว้างในห้องนอนของเจ้าตัว
ทันทีที่ร่างน้อยถูกวางลงบนเตียง ทั้งสามก็รุมกลืนกินร่างกายของเขา
ใบหน้าขาวพาดพับด้วยท่อนลำใหญ่ทั้งสองที่เสียดสีไปมา
“ซี๊ดด
ชอบควยของพวกผมไหม อ่า...”
“ชอบ...ฉันชอบควยของพวกนาย จ๊วบ...”
ตอนนี้จุนยองแทบลืมความอายไปเสียหมด
เขาหลงใหลมัวเมาในรสราคะที่ทั้งสามปรนเปรอให้ ร่างกายถูกกระตุ้นอยู่แทบตลอด
แก่นกายเล็กสั่นระริก ปากสวยขยับไปดูดเลียลำกายใหญ่สลับไปมา
ลิ้นน้อยตวัดย้ำที่รูส่วนหัว ขาขาวถูกจับอ้ากว้าง
รูรักบานโบ๋ถูกเอ็นใหญ่หมุนเวียนกันมาสอดแทงซ้ำไปมา
“อ๊า...เสียวหี
แน่นหีไปหมดแล้ว”
ร่างกายเหมือนไม่ใช่ของตัวเองอีกต่อไป
ยิ่งโดยมือใหญ่ของใครสักคนทวงล้วงเข้ามา สอดเข้ามาทั้งข้อมือ
ดวงตาคู่สวยก็เหลือกลอย น้ำลายไหลย้อย ซึงโฮถอนกำปั้นออก มองคนน่ารักที่ดูล่องลอย
“ดูสิ...หีบานจนกินกำปั้นได้แล้วนะ
อ่า...โดนเย็ดจนหีบานแบบนี้ พี่กลายเป็นกระหรี่ร่านควยไปแล้วจริงๆ”
“แฮก...
เย็ดฉันอีกสิ ฉันอยากโดนพวกนายเย็ดเยอะๆเลย”
ไม่พูดเปล่า
แต่คนที่ดูเหมือนจะไร้สติไปแล้ว ก็ถ่างขากว้าง
ใช้มือจับก้นนิ่มแบะออกโชว์รูร่านที่บานอ้าจนหุบไม่ลง
เพราะโดนทั้งท่อนเอ็นและกำปั้นหยอกเย้าจนเห็นเนื้อแดงข้างใน
“ซี๊ดด
แล้วอย่ามาหาว่าพวกเราใจร้ายก็แล้วกัน”
ทั้งสามเข้ามารุมผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนทะลวงช่องทางสวยอีกหลายรอบจนรูร่านล้นไปด้วยน้ำกามขาวขุ่น
จุนยองนอนแผ่หมดสภาพ เนื้อตัวเต็มไปด้วยรอยดูเลียและน้ำเชื้อที่ราดรดไปทั่วร่าง
ขาทั้งสองถ่างอ้าโชว์รูสวยที่โบ๋เป็นหลุมกว้าง ร่างสูงทั้งสามกลืนน้ำลายอึกใหญ่อย่างเงี่ยนกระสันและรู้สึกผิด
ราวกับว่าจุนยองไปโดนชายนับสิบรุมโทรมมา ทั้งที่พวกเขามีกันแค่สามคนเท่านั้น
ทว่ากลับไม่มีแม้แต่รอยแห่งความขุ่นเคืองจากดวงตาคู่สวยสักนิด
จุนยองคลี่ยิ้มอ่อนโยน เมื่อเห็นความผิดปกติที่ใจกลางตัวของเหล่าสมาชิกที่กำลังขยายตัวอีกครั้งและตั้งโด่ชี้หน้าเขา
นิ้วสวยขยับแตะสัมผัสช่องทางด้านล่างที่บานอ้าพร้อมกับช้อนสายตามองอย่างยั่วยวน
“น้ำควยพวกนายมันไหลออกไปเยอะเลย...ถ้าใครอยากจะเติมเข้ามาอีก...ฉันก็ไม่ว่าหรอกนะ”
END
..
ตอบลบ